face તો હતો જ એનો innocent ‘ને cute,
આંખો પણ નશીલી જાણે vodka absolute.

કાન માં earphone ‘ને હાથ માં i-pod,
શું describe કરું? she was gorgeous by god!

musicની સાથે એની આંખો થિરકતી,
ગુલાબની પત્તીની જેમ ધીરેથી મલકતી.

hairband થી બાંધ્યા હતા hair એના silky,
blush થી સજાવેલા ગાલ એના milky.

સુરમ્ય સંગીત શી હતી એની મુસ્કાન,
નામ થી પણ એના, હું તો હતો અન્જાન.

બાજુ માં જ હતી એની અને મારી સીટ,
એમાં જ વધી ગઈ’તી મારી heartbeat.

એની સામે લાગતા’તા બધા જ out-dated,
she was તો ભાઈ-ભાઈ simply isolated.

દિલ હજી માંડ થ્યું’તું  એની સુંદરતા પર land,
ત્યાં તો આવી ગ્યુ એનું ઉતરવાનું stand.

કાઢી પણ ના શક્યો એક “hi” પણ મુખ-મ્યાન થી,
જોઈ રહ્યો બસમાંથી એને ઉતરતા હું તો ધ્યાન થી.

થશે કે નહિ થાય ફરી મુલાકાત પણ એની-મારી?
મિટિંગ ગોઠવવાની પ્રભુ હવે બસ આપની જવાબદારી…..(ગોઠવજો મિટિંગ પાછા!, ભૂલતા નહિ…..)

हिंदी से मेरा नाता 
नजाने क्यों नहीं बन पाता!
शाला में भी इस विषय में 
सबसे कम में गुणांक लाता!

संस्कृत उर्दू की मिलावट, 
देव-नागरी की यहाँ सजावट,
घुल-मिल जाते सारे अक्षर 
हो जाती थी वहीँ रुकावट !


हिंदी मेने कठिन थी पाई,
पर शब्दों से धनिक भी पाई, 
राष्ट्रभाषा राजभाषा  पर गर्व हुआ
जब समझ में इसकी किमत आई!

-विराज

મન માં તો કેટલીયે date પર જઈ આવ્યો એની સાથે,
હકીકત ની દુનિયામાં શું સામે થી વાત પણ કરીશ?

પ્લાન પણ ઘણા બનાવ્યા વાત કરવાના બહાના માટે,
શું એક single પ્લાન પણ તું apply કરીશ?

virtual chat ના જગત માં તો કોઈ પણ વાત કરી લે,
રૂબરૂ મળી શું આંખો થી આંખો તું ચાર કરીશ?

ખરેખર પ્રેમમાં આગળ વધવાનો તારો ઈરાદો છે?
કે બસ છુપાઈ-છુપાઈને crush ને નીરખ્યા જ કરીશ?

positive કે negative તો result આવ્યે ખબર પડશે જ,
એક વાર શું તું love ની exam આપવાનો try પણ કરીશ? (બોલ, કરીશ?)

ઉભા રહેવા વાળા લોકો બહુ જ હતા અને જોડે જોડે રોકેલી ખાલી જગ્યાઓ પણ ઘણી.એક ખાલી જગ્યા જોઇને મેં એક બહેન ને પૂછ્યું “કોઈ આવે છે?” તો જાણે જવાબ આપવા માટે તૈયાર જ બેઠા હોય એમ હજુ પૂછવાનું પૂરું કરું એ પહેલા જ કહી દીધું કે આવે છે એક જણ(કદાચ પહેલા પણ ઘણા લોકોએ પૂછ્યું હશે.) હવે તો બસ પણ ડેપો છોડી ને ચાલવા લાગી હતી, તોય પેલા બહેન (આંટી) કોઈને જગ્યા આપતા નો’તા, ના તો પેલા કોઈક “જણ”/ ભાઈ/બહેન આવ્યા….ઉભા રહેલા એક જણ થી પૂછ્યા વગર રહેવાયું નહિ તો ફરી પૂછ્યું કે ખરેખર આવે છે કોઈ કે નહિ? ત્યારે બહેન(આંટી) નું ધ્યાન ગયું કે એ “જણ” તો બસ માં ચઢ્યા જ નો’તા.એક તો બસમાં આટલી ભીડ, ઉપર થી બહેન બેઠા હતા ૭મિ કે  ૮મિ સીટ પર, અને આટલા ઘોંઘાટ(લોકો કરતા બસના એન્જીન નો વધારે)માં ડ્રાઈવરને બસ ઉભી રાખવા બુમો પાડે, “ઉભી રાખજો બાજુ માં, એક જણ ચઢવાના રહી ગયા, એ…..ઉભી રાખજો…..” આ તો આગળ કોઈક દયાળુ છોકરીને સંભળાયું નો એને એની આગળ ના એક ભાઈને ડ્રાઈવરને કહેવા કહ્યું, “આ બહેન નો ભાઈ રહી ગયો લાગે છે, ડ્રાઈવર ને કો’ ઉભી રાખે….”. “મારો ભાઈ નો’તો”, બહેન(આંટી)એ ચોખવટ કરી.એક ભાઈએ કમેન્ટ કરી,”હસબંડ ને ક્યાં ભાઈ બનાવી દો છો!!”. “અરે એનો હસબંડ તો હું છું”, ક્યારના ચુપ બેસી રહેલા બહેન ના પાડોશીએ જવાબ આપ્યો,”અમારો બાબો રહી ગયો છે.”કેટલાક લોકો નું હાસ્ય થોડું ચિંતા માં ફેરવાયું, અને મારા જેવા મોટાભાગ ના લોકો તો બસ એન્જોય જ કરતા હતા . કોઈક બોર થયેલા એ સલાહ આપી “તમેય ઉતરી જાઓ, બાબા ને લઈને બીજી બસ માં આવજો.” પણ મારા સિવાય કદાચ એ પીપુડી જેવા અવાજ વાળી સલાહ કોઈને સંભળાઈ નઈ હોય.બસ તો ઉભી જ રહી હતી….લોકો બાબા ની વાટ(રાહ) જોતા હતા અને આવે તો એની ‘વાટ’ લગાવવાના ઈરાદા પણ એમના ચહેરા પર દેખાતા જ હતા. થોડી વાર પછી આંટીને જ્ઞાન થયું કે ફોન કરીએ બાબાને, પણ ફોન પણ એમના પતિપરમેશ્વર ના ખિસ્સા માં જ બોલ્યો.

આંટી બારી માં થી ડોકિયા કરતા રહેતા અને લોકો બાબો આવે એની રાહ જોઈ જોઈ ને કંટાળતા હતા….એટલા માં તો આંટીએ બૂમ પાડી,” આઈજા લ્યા…., અહિયાં બસ માં….આમ જો…..”, અને બધાની આગળ પણ ખુશી ના સમાચાર આપ્યા કે, “બાબો દોડતો દોડતો આવે જ છે”. બધા ટૂંક સમય માં સેલેબ્રીટી(બસ પુરતો) બની ગયેલા બાબા ની રાહ જોતા હતા….બસ ની આગળ ની પબ્લિક નો હસવાનો અવાજ આવતો હતો….. બાબો ચઢી ગયો હશે એવું અનુમાન મેં લગાવ્યું(કેમ કે ભીડ માં આગળ નો સીન તો દેખાતો નો’તો.) એટલા માં તો લાલ જાકીટ પહેરેલો ઓછામાં ઓછા ૨૫-૨૬ વર્ષ નો બાબો નજરે પડ્યો.”ભલી-થાય-તારી-૨૫-વરહ-ના-બાબા” જેવા હાવ-ભાવ લોકો ના ચહેરા પર દેખાઈ આવતા હતા….  અને મેં તો બસ “બસ” નો કોમેડી શો એન્જોય જ કર્યો…..

નાનપણથી જ કડવું ખાધું,
મીઠું મને નસીબ ના આવ્યું.
બસ માં મુસાફરી એકલા કરી,
તો ઝોકું ખાઈ માથું ભટકાયું.

પહેલી વાર રાંધવા બેઠો,
ત્યારેય કઈક ઉંધુ જ રંધાયું.
પ્રેમ માં પણ એવો પછડાયો,
કે ખુદ મનેય ના રોવું આવ્યું!

ધરમ કરવા સેવાઓ કરી,
તો લોકોને દાળમાં કાળું દેખાયું.
લોકોની ગૂંચો ઉકેલતા ઉકેલતા,
મારું જ જીવન વધુ ગૂંચવાયું.

નસીબ સુધારવા વિધિઓ કરાવી,
તો એમાં નસીબ વધારે પછડાયું.
જેટલું તૂટતું સાંધવા ગયો,
એટલું જ વધારે જોરથી ભંગાયું.

મારા ભાગ્ય નું પોટલું ભગવાન જાણે કયા કાળે બંધાયું!!
આનું જ નામ છે જીવન-ઝીંદગી એ મને અંતે જ સમજાયું !!

ના કોઈ excitement ‘ને ના કોઈ ઉમંગ;
મળ્યું જો કઈ life માં તો ‘એકલતા નો સંગ’.

ઊંઘું છું જાગું છું life simple જીવું છું;
દિવસ-રાત હાલતા-ચાલતા સપનાઓ જ મોટા જોઉં છું.

આંખો સામે મારી, ઘણા આસમાને પહોંચ્યા છે;
આંખો અંજાઈ જતા મેં બસ પાણી સાફ કર્યા છે.

લોકો માટે prayers કરી, બાધાઓ પણ રાખી છે;
મારા માટે પણ થશે prayers એવી આશાઓ બસ રાખી છે.

મારા માટે બન્યો હોય તેવો મોકો પણ મેં જોયો છે;
પણ છેક આવેલો કોળિયો પણ હમેશા મેં ખોયો છે.

થાક્યો પૂછી પૂછી ને, પ્રભુ, શું છે મારો દોષ?
ક્યાં સુધી રાખવો પડશે આ બોજ થી સંતોષ?

ક્યારે કરશો જાદુ, ઈશ્વર, ક્યારે થશે એ ચમત્કાર?
ક્યારે થશે મને ખુદ મારી સફળતાનો સાક્ષાત્કાર?