કાવ્ય ની શરૂઆત

નમસ્કાર વાચક મિત્રો, 🙂

લખવા માટે હું કોઈ ચોક્કસ જગ્યા કે ચોક્કસ સમય નો આગ્રહી નથી, પરંતુ હું તો જાણે મારા વિચારોનો સેવક હોઉં એવું લાગે છે મને. કારણ કે જેવો કોઈ વિચાર આવે કે મારે તરત એને લખવા માટે કોઈક કાગળ કે એવી કોઈ પણ વસ્તુ ની શોધ કરવી પડે છે કે જેની પર હું લખી શકું(મારા ભૂલકણા સ્વભાવ ના કારણે!). ઘણી વાર કોલેજ માં ફ્રી સમય માં મિત્રો સાથે બેઠો બેઠો  ગપ્પા હાંકતો હોઉં ત્યારે વાત વાત માં જ કવિતા બની જતી હોય, અને પછી એ લોકો ને પૂછીને મારા પોતાના શબ્દો એમની જોડે યાદ કરાવીને કોઈ નોટ ના પાછળ ના પેજ પર ઉતારી લઉં, અને પછી આરામથી ઘરે આવીને મારી ડાયરી માં લખી લઉં. ઘણી વાર કવિતાઓ આખી યાદ આવે તો ક્યારેક અધુરી જ. એવી જ બે કવિતાઓ આજે હું અહી પબ્લીશ કરું છું, જે મેં મારા એક કોલેજ મિત્ર “વિવેક પટેલ” ની મદદ લઈને લખી છે.

પ્રથમ કવિતાનો અંત થોડો અધુરો લાગે છે, તો કમેન્ટ્સમાં આપ કવિતા ને પૂરી કરી શકો તો ઘણું છે મારા માટે. 🙂 . આ કવિતા નો મુખ્ય શબ્દ મને મારા મિત્ર વિવેકે આપ્યો હતો, જેની મદદ થી મેં કવિતા ની શરૂઆત કરી હતી. શબ્દ છે “દર્દ”.
“દર્દ છે જીવન માં અનેક,
પગ થી લઇ માથા સુધી છેક.
વચ્ચે આવે છે નાજુક એવું દિલ,
જેમાં કરી એક છોકરી એ drill.
કરી drill છતાં ન નીકળ્યું ખૂન,
because લાગી હતી દિલ ને તેણી ની ધૂન.
ધૂન માં ને ધૂન માં દર્દ એણે સહ્યું ઘણું,
તો વિચાર્યું એણે આ બધું છોડી ચુપ ચાપ ભણું.
ભણવામાં પણ ના લાગ્યું એનું મન,
લાગી નવી ધૂન એને કમાવવાની ધન.
ધન કમાવવા એણે એક તુક્કો લગાવ્યો,
પોતે બન્યો બાવો અને એક ચેલો બનાવ્યો.

ચેલા ને લઇ ને એ ઘૂમ્યો આખ્ખો દેશ,
ફાવી ગયો તેને તેનો નવો આ વેશ.
બાવો બનીને લોકોને ખૂબ મુર્ખ બનાવ્યા,
મુર્ખ બનાવી લોકોને ખૂબ પૈસા કમાયા.”

ઉપરોક્ત કવિતા મેં લખેલી પ્રથમ કવિતા છે….
એ વાત ને લગભગ ૫-૬ મહિના વીત્યા પછી ફરી થી મેં મારા ફ્રેન્ડ ને કવિતા માં મદદ કરવા માટે પૂછ્યું, એ શબ્દ આપતો ગયો અને હું લખતો ગયો…..
“હું પોતે વિરાજ અને બાજુમાં વિવેક,
કર્યું નક્કી કે ચાલો બનાવીએ કવિતા સરસ એક,
બોલ્યો વિવેક આ કાવ્ય નો subject લઈએ “લવ”,
હવે શું કહું આની પાછળ બગડ્યા લોકોના ભવ ના ભવ!!
પાછો બોલ્યો એ, “લઇ લે શબ્દ પ્યારો ‘દિલ’ “,
આ સાંભળીને વિરાજ ભાઈ મલકાયા ખીલ-ખીલ….
પછી થયું જે તૂટી જાય એ શબ્દ નો શું ફાયદો!!
પણ કાવ્યો બનાવવામાં તો ક્યાં હોય જ છે કોઈ કાયદો!
કાયદો-ફાયદો જવા દો, હાથ માં છે પેન નવરી,
ને મગજ માં શબ્દો માટે ની ચાલી પડી છે લવરી!!
આટલું વિચારી-લખીને થયો ‘વિરાજ’ એક વાતે ઠરીઠામ,
કે ભઈ, છોડો કવિતાની માથાકૂટ, આ નથી આપણું કામ…..”
કેટલીક વસ્તુઓ બસ પ્રાસ બેસાડવા માટે લખી છે …. કારણ કે પ્રાસ બેસાડવાની મજા જ કઈક અલગ હોય છે. 😉
બસ આજ માટે આટલું જ. ફરી લખતો રહીશ. આપ વાચતા રહો અને કમેન્ટ્સ લખતા રહો. આભાર. 🙂
Advertisements

2 thoughts on “કાવ્ય ની શરૂઆત

પ્રતિસાદ આપો

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / બદલો )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / બદલો )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / બદલો )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / બદલો )

Connecting to %s