“બસમાં મેં જોઈ’તી” ♥

જોઈ એક girl આજે bus માં અનોખી,
natural beauty godએ બક્ષી’તી નોખી.

face તો હતો જ એનો innocent ‘ને cute,
આંખો પણ નશીલી જાણે vodka absolute.

કાન માં earphone ‘ને હાથ માં i-pod,
શું describe કરું? she was gorgeous by god!

musicની સાથે એની આંખો થિરકતી,
ગુલાબની પત્તીની જેમ ધીરેથી મલકતી.

hairband થી બાંધ્યા હતા hair એના silky,
blush થી સજાવેલા ગાલ એના milky.

સુરમ્ય સંગીત શી હતી એની મુસ્કાન,
નામ થી પણ એના, હું તો હતો અન્જાન.

બાજુ માં જ હતી એની અને મારી સીટ,
એમાં જ વધી ગઈ’તી મારી heartbeat.

એની સામે લાગતા’તા બધા જ out-dated,
she was તો ભાઈ-ભાઈ simply isolated.

દિલ હજી માંડ થ્યું’તું  એની સુંદરતા પર land,
ત્યાં તો આવી ગ્યુ એનું ઉતરવાનું stand.

કાઢી પણ ના શક્યો એક “hi” પણ મુખ-મ્યાન થી,
જોઈ રહ્યો બસમાંથી એને ઉતરતા હું તો ધ્યાન થી.

થશે કે નહિ થાય ફરી મુલાકાત પણ એની-મારી?
મિટિંગ ગોઠવવાની પ્રભુ હવે બસ આપની જવાબદારી…..(ગોઠવજો મિટિંગ પાછા!, ભૂલતા નહિ…..)

Advertisements

हिंदी से नाता (hindi se naata)

ખબર નહિ કેમ, પણ હિન્દી જોડે પહેલે થી મારે સારું નો’તું બનતું (હજુય થોડું ઘણું એવું જ છે.)….તો મને થયું કે હિન્દી સાથે સબંધ સુધારવા માટે કવિતા લખવાનો try કરી જોઉં. તો કરો એન્જોય…. :p

हिंदी से मेरा नाता 
नजाने क्यों नहीं बन पाता!
शाला में भी इस विषय में 
सबसे कम मै गुणांक लाता!

संस्कृत-उर्दू की मिलावट, 
देव-नागरी की यहाँ सजावट,
घुल-मिल जाते सारे अक्षर 
हो जाती थी वहीँ रुकावट !


हिंदी मेने कठिन थी पाई,
पर शब्दों से धनिक भी पाई, 
राष्ट्रभाषा राजभाषा  पर गर्व हुआ
जब समझ में इसकी किमत आई!

-विराज

અઘરું થયું આજે તો!

આજે તો બહુ જ અજીબ ઘટના થઇ મારી સાથે……

કોલેજમાં આરામ થી બેઠો હતો ત્યાં ધીમે ધીમે બધા ક્લાસ છોડી ને ચાલવા લાગ્યા….મને કઈ ખબર ના પડી કેમ!!
ક્લાસ માં હું અને અમારા મેં’મ બંને ચોંકી ગયા હતા ….. થોડી વાર માં મેં’મ પણ જોવા ગયા કે લોકો ગયા કયાં!!
હવે હું પણ નોર્મલ માણસ છું (ભલે લાગે ના, પણ છું), તો હું પણ બહાર ગયો…..પણ આ શું! આખી કોલેજ જ ખાલી થઇ ગઈ હતી….. બધા લોકો જાણે hypnotized હોય એમ ચાલતા ચાલતા કોલેજ ની છેક બહાર નીકળી ગયા…… અને મેં પણ પાછળ પાછળ ચાલવાનું ચાલુ કર્યું…..થોડી વાર માં તો ધુમ્મસ ધુમ્મસ થઇ ગયું…..
૧૦-૮-૬-૪-૨ કરતા કરતા હવે બધા જ દેખાતા બંધ થઇ ગયા…. થોડી વાર પછી લોકો ના અવાજ પણ આવતા બંધ થઇ ગયા…..
હવે ધુમ્મસ ઘટવા લાગ્યું હતું…..પણ બધા લોકો ગાયબ થઇ ગયા હતા…..ક્યાંક દુર કઈક અવાજ સંભળાતો હોય એવું લાગ્યું….તો મેં એ બાજુ ચાલવાનું નક્કી કર્યું….
ચાલતો ગયો….ચાલતો ગયો…..થોડી વાર માં એક ઝાંખી આકૃતિ દેખાઈ…..હું વધારે નજીક ને નજીક જતો ગયો…..એ આકૃતિ કઈક જોયેલી જોયેલી લાગી….પણ હજુ થોડુક ધુમ્મસ તો હતું જ.
થોડી વાર પછી એ આકૃતિમાંથી મને મારું નામ સંભળાયું….. અવાજ પણ ઓળખીતો લાગ્યો…. થોડી વારમાં અવાજ મોટો થતો ગયો………અને વારે ઘડીએ મારું નામ લેવા લાગ્યો એ અવાજ……..પણ હજુ મને નામ સિવાય ના શબ્દો સંભળાતા નો’તા…….. એજ  વખતે એક ઝટકો લાગ્યો…..કઈક ભૂકંપ જેવો જ….. અને હવે એ માણસ ની આકૃતિ અને અવાજ બંને ક્લીઅર થઇ ગયા હતા….
યાર આ ક્લાસ માં આટલી ઊંઘ કેમ આવતી હશે!!  હવે ધીમે ધીમે આખો સીન ક્લીઅર થયો કે એ ભૂકંપ નહિ પણ મારી બાજુ વાળો હતો જે મને ખુલ્લી આંખ ના સપના માંથી જગાડતો હતો (એ પણ પહેલી બેંચ પર બેઠા બેઠા) મેં’મ ના અથાગ પ્રયત્નો પછી એમણે મારા મિત્ર ને જ કહેવું પડ્યું મને જગાડવા માટે. ખરેખર, અઘરું અઘરું થતું હોય છે…..  😉
[નોંધ- આ ઘટના કાલ્પનિક છે, પરંતુ સંપૂર્ણ નહિ, આંશિક. કારણ કે આ કલ્પના મેં ખરેખર ચાલુ કલાસે અડધી ઊંઘ માં જ કરી હતી.]