“એક વેમ્પાયરની ડાયરીના અંશ”- ♣

કૌંસ માં :~
{[(
~> પોસ્ટની એન્ડમાં જ કૌંસ માં લખાય એવો કોઈ નિયમ નથી (નિયમ તો મારા જ હાથ માં ને 😉 ) એટલે આજે પોસ્ટ ની પહેલા જ કૌંસ માં લખી દઉં છું!
~> કોલેજ જતી વખતે બસમાં આવતા વિચારોમાંથી પહેલા પણ ઘણી પોસ્ટ્સ બનાવેલી છે, એમાં જ આ એક વધુ પોસ્ટ!
~> ડ્રેક્યુલા, વેમ્પાયર્સ ડાયરીઝ, ટ્વાઈલાઈટ સીરીઝ જેવી મુવીઝ અને સીરીઅલ અને બુક્સમાં બતાવેલા એક કાલ્પનિક(?) એવા વેમ્પાયરની ડાયરી મળી છે! જેમાંથી કેટલાક પેજીસ માંથી કેટલાક કિસ્સાઓ આજે બ્લોગ પર પોસ્ટ કરું છું (એન્ડ આ ચોક્કસ પણે ઇન્સ્પાયર્ડ ઓન્લી ફ્રોમ ધોઝ મુવીઝ જ છે!), એય પાછો ગુજરાતી વેમ્પાયર જે કદાચ આપણી આસપાસ જ રહે છે! (બીક લાગે તો આંખો બંધ કરીને પણ વાંચી જજો એક વાર! આવું ક્યાં વારે ઘડીએ વાંચવા મળે! 😉 )
)]}

♣——————————————————————–♣

માન્યું કે એક સિમ્પલ લાગતો જ યુવાન છું હું, ભલે લોકો માટે હું સિમ્પલ કોલેજ જતો સ્ટુડન્ટ હોઉં! ભલે મારા ભાઈ-બહેનને મારા પિતા નો એ વારસો નથી મળ્યો! પણ શાપ કહો કે નસીબ, મને મળ્યો છે એ વારસો! શું મારા ભાઈ-બહેન જેવું નસીબ મને નહોતું મળી શકતું? શું મારે પણ હજારો વર્ષો સુધી પપ્પા ની જેમ જ જીવતા રહેવું પડશે? આવી યુવાની નો ફાયદો શું કે જેમાં કોઈના પ્રેમમાં પડતા પહેલા તેને પોતાનો જ શિકાર બનતા રોકવાનું શીખવું પડે!? શું કરવાનું એ જીવનનું કે જેમાં મિત્ર ન બને તેનું ધ્યાન રાખવું પડે બસ એટલા માટે કે કોઈ દિવસ તેના જ લોહી નો સ્વાદ ન ચખાઈ જાય કે એક જરીક એવી પણ લોહીની (સુ)ગંધ  ન આવી જાય! જો ખરેખર ઈશ્વર જેવું કોઈ હોય તો મને આ દાનવના અવતારથી છુટકારો આપો.

♣——————————————————————–♣

આજે કદાચ મારી લાઈફ નું સૌથી ખરાબ કહી શકાય તેવું કામ કર્યું. કંટાળી ગયો છું હું આ લોહીની તરસથી. કંટાળી ગયો છું આ અનવોન્ટેડ શક્તિઓથી. નથી જોઈતી મારે આ અમાનવીય ઝડપ. નથી જોઈતો આ મેસીવ પાવર. શું એક નોર્મલ માણસની જેમ જીવી ના શકું હું? શું કરવાનું આ શક્તિઓનું જો હું જાહેર માં એનો ઉપયોગ ન કરી શકું તો? શું કરવા બનાવ્યા છે વેમ્પાયર સમાજના આ રોમન નિયમો અને ગ્રંથો?
માંડ બનેલા એવા એ મારા મિત્ર ને એકસીડન્ટ માંથી ઉગારી શક્યો હોત! ટ્રકના આવતા પહેલા હું પણ એને બચાવી શક્યો હોત! આજે એને હોસ્પિટલ માં જોયા કરતા કદાચ ફેસબુક પર ચેટ પણ કરતા હોત! જો શક્તિ દીધી છે તો જાહેરમાં ઉપયોગ કરવાનું કોઈ ફ્રીડમ કેમ નથી દીધું?
♣——————————————————————–♣

ધ્રુજે છે મારા હાથ આ લખતા લખતા,
કદાચ થોડાક જાદુ-ટોણા પછી લોકોને તો યાદ નહિ રહે કે મારો ભાઈ હતો, પણ મારા જીવન ઉપર તો ડાઘો લાગી જ ગયો ને! હું તો મારા ભાઈ નો હત્યારો જ કહેવાઈશ ને! પપ્પા તો કદાચ તો પણ સમજી શકશે મારી મનોદશા, પણ મમ્મીનું શું? મમ્મી તો નોર્મલ માણસ જ છે ને! લોહી ની તરસ કેવી હોય છે એ મમ્મી તો ક્યારેય નહિ સમજી શકે! માન્યું કે માણસના લોહી ની તરસ પર કંટ્રોલ કર્યો હતો, માન્યું કે ફક્ત પ્રાણીઓના લોહીની ટેવ પાડી હતી મેં! ભાઈ ને બ્લેડ વાગવી એ એક અકસ્માત હતો પણ મારું તેના લોહીની ગંધ તરફ ખેંચાવું એ તો મારી જ ભૂલ હતી ને?! કદાચ એવી ભૂલ કે જે મારા માનસપટ પરથી ક્યારેય નહિ ભૂસાય. એક ભાઈ ના હત્યારા તરીકે લોકો તો નહિ પણ મારું જ અંતરમન મને ગાળો ભાન્ડતું રહેશે!
♣——————————————————————–♣
એવો તો શું ગુનો કરવો જોઈએ મારે કે મને રોમન વેમ્પાયર્સ મોત ની સજા આપે?

શા માટે એ મોતના નિયમો જાહેર નથી કરવામાં આવતા? ક્યાં સુધી એ ભૂલ થવા માટે રાહ જોવાની મારે?
ક્યાં સુધી એક નોર્મલ માણસ બનવાનો ડોળ કરતા રહેવાનું? અને ક્યાં સુધી રાત્રે ફક્ત પ્રાણીઓના શિકાર માટે નીકળવાનું?
શું ક્યારેય આ માણસોની જેમ મળતી ઊંઘ મને નસીબ નહિ આવે? શું ક્યારેય મોતની બીક નો અનુભવ નહિ થાય મને? બસ સ્વજનોના મોત નો ખેલ જ જોતા રહેવાનો મારે હજારો વર્ષો સુધી?
મારે જો કઈ જોઈતું હોય તો એ બસ મોત કાં તો આ દરિન્દાપણા માંથી છુટકારો જ જોઈએ છે.
♣——————————————————————–♣
બસ આ જ બાકી હતું ને? પ્રેમ-લવ-ઈશ્ક!

“નથી કોઈ ફાયદો ઈઝહાર-એ-ઈશ્ક કરવાનો,
શું કરું એ પ્રેમનું જે છે કઈક વર્ષ જ ટકવાનો?”
બહુ બહુ તો શું થશે! લગ્ન? કેટલા વર્ષ ટકશે? જયારે તેનું મૃત્યુ થશે ત્યાં સુધી જ ને? હવે એ “બ્લડ-તરસ” ની સાથે “પ્રેમ-તરસ” પર પણ કંટ્રોલ કરતા શીખવાનું?
નથી રહેવું હવે આ સમાજમાં મારે….. સારું રહેશે કે કોઈ જંગલમાં જતો રહું, આમ પણ માનવ-વસાહતમાં રહીને કઈ ફાયદો નથી થવાનો મને. બહુ બહુ તો જંગલી બની જઈશ ને હું! જે હું છું જ.
છેલ્લી વાર લખું છું આજે, અને છેલ્લી વાર તેને જોવા પણ જઈશ.
નવું જીવન શરુ કરીશ હું વરસાદી જંગલોમાં બસ એક આશા સાથે કે એવી ભૂલ કરી જાઉં કે મોત ની સજા મળી જાય.
♣——————————————————————–♣
બીજો કૌંસ :~ 😉

{[(
~> વેમ્પાયર છોકરાનો ફોટો કે સ્કેચ શોધવા ખાસ્સી મથામણ કરી પણ છેલ્લે જાતે જ જેવું આવડ્યું એવું દોરી ને અપલોડ કરી દીધું. 😛
)]}
Advertisements

5 thoughts on ““એક વેમ્પાયરની ડાયરીના અંશ”- ♣

  1. વાહ મજા પડી હો બાકી…
    તમારા બ્લોગ નું હેડિંગ વાંચી મારા મન મા તરતજ એક ક્લિક થય…
    આજથી ઘણા વર્ષો પેલા ઘર માંથી એક નોવેલ મળી..ડ્રેક્યુલા એ પણ ગુજરાતી મા
    ભાઈએ બવ સમજાવ્યો કે આવું ના વંચાય છતાં વાંચી ગયો…
    તે દિવસ થી મન મા હતું કે સાલું આવું કૈક લખવું છે…
    સરુઆત પણ કરી..અને તમને વિશ્વાસ ના આવે પણ સામે હેડિંગ હતું..હા હું લખી ના સક્યો..
    પણ આપે જે લખ્યું છે એવું તો નાજ લખી સક્યો હોત….

    • ખરેખર ઇત્તેફાક ગજબ થયો કહેવાય!
      નાનો હતો ત્યારે અને અત્યારે પણ ઘણી વાર આવું કઈક કેટલુય લખવાનું હું નક્કી કરતો હોઉં છું….શરૂઆત પણ કરી દઉં છું, અને ટાઈમ જાય એમ લખવાની ઈચ્છા અને આઈડિયા પણ ‘છૂ’ થઇ જાય છે, એટલે પછી નક્કી કર્યું કે જેવો વિચાર આવે ત્યારે આખે આખું લખી જ દેવાનું! 😀
      પછી ભલે સારું ના લખાયું હોય, કમસે કમ મને તો શાંતિ મળી જ જાય કે, “હાશ…. લખ્યું ખરું મેં!!” 😉

પ્રતિસાદ આપો

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / બદલો )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / બદલો )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / બદલો )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / બદલો )

Connecting to %s