લઘુકથા: “લાસ્ટ મોમેન્ટ”

શ્રુતિ શ્લોકને મેસેજ કરે છે, “આઈ એમ લીવીંગ ધીસ ઇવનિંગ ફોર સુરત પર્મેનેન્ટલી. અમદાવાદ માં છેલ્લો દિવસ છે આજે મારો.” અને ફરી તેના રૂમ માં પેક કરેલા સમાન ચેક કરવા લાગે છે.

શ્રુતીનો ફોન વાઈબ્રેટ થાય છે…..કંટીન્યુઅસ્લી વાઈબ્રેટ થાય છે. શ્લોકનું નામ જોઇને પહેલા તો તે કોલ રીસીવ કરવો હોવા છતાં કટ કરી દે છે. ફોન ફરી થી વાઈબ્રેટ થાય છે, શ્રુતિ થોડી વાર સુધી ફોન ની સામે જોઈ રહે છે, તેનો અંગુઠો ફરી ફોન ને કટ કરવા જતો હોય છે પણ છેલ્લી ઘડીએ તે ફોન રીસીવ કરે છે.

શ્રુતિ હેલો બોલવા જાય છેમ પણ ડૂમો ભરાઈ આવતા તે કઈ પણ બોલી નથી શકતી.
“શ્રુતિ?” શ્લોક થોડી વાર રાહ જોઈને બોલે છે…
શ્રુતિ કઈ પણ બોલ્યા વગર ફોન પકડી રાખે છે. તે ફરીથી બોલવા જાય છે પણ ડરેલુ બાળક જેમ અંધારામાં નીકળવાથી ડરે તેમ શ્રુતિના શબ્દો પણ તેના ગળાની બહાર નીકળવાથી ડરતા હોય તેવું લાગતું હતું. શ્રુતિ કઈ પણ બોલ્યા વગર ફોન કટ કરી દે છે.
શ્લોક ફરી થી ફોન લગાવવાનો ટ્રાય કરે છે…..એક નિષ્ફળ ટ્રાય….શ્રુતિએ ફોન સ્વીચ-ઓફ કરી દીધો હતો.
થોડી મીનીટસ પછી શ્રુતિ શ્લોકને ફોન કરે છે….તેણે લાસ્ટ વર્ડ્ઝ કહેવાની હિંમત એકઠી કરી લીધી હોય છે…
“શ્લોક…” શ્રુતિ ધીમાં અવાજમાં બોલવાની શરૂઆત કરે છે…
“આઈ વોન્ટ ટુ મીટ યુ. પ્લીઝ ડોન્ટ સે નો…. ફોર ધ લાસ્ટ ટાઈમ…ઇસ્કોન….વિલ યુ?” શ્લોક પણ અટકી અટકી ને બોલી જાય છે…
“હમમ….” શ્રુતિ ફરીથી બોલવાની હિંમત ખોઈ બેસે છે….
ફોન લઈને તે ખીંટી પર લટકાવેલી પ્લેઝરની ચાવી લે છે; હાથમાં શ્લોકે આપેલું “S” ના સિમ્બોલ વાળું કિચેન લઈને બહાર નીકળે છે.
“બેટા જલ્દી આવજે, પછી ટ્રકમાં જ લઇ જવાનું છે તારું પ્લેઝર…” શ્રુતિની મમ્મી બુમ પાડીને યાદ કરાવે છે…
શ્રુતિ ઇશારાથી હા પાડીને રવાના થાય છે….
શ્રુતિ ઇસ્કોનમોલના પાછળના રસ્તે થી ગેલોપ્સ બાજુના રસ્તે જાય છે…. શ્લોક બાઈક લઈને ત્યાં જ રાહ જોતો ઉભો હોય છે.
શ્રુતિને જોતા જ તે બાઈક પરથી ઉભો થઇ જાય છે…. શ્રુતિ તેનો દુપટ્ટો તેના ફેસ પર થી ઉતારી ને સાઈડમાં કરે છે અને શ્લોકના એક્સપ્રેશન સમજવાનો ટ્રાય કરે છે…પણ એક્સપ્રેશનલેસ એ ફેસ સમજવો અઘરો થતા તે નજર ફેરવી લે છે…
શ્લોક કઈક કહેવા જાય છે ત્યારે જ શ્રુતિ તેને બોલતો અટકાવી ને સવાલ કરે છે,
“ફોર ધ લાસ્ટ ટાઈમ? રીઅલી? એક વાર તો પૂછવું હતું કે જવું જરૂરી છે કે નહિ? કે હું રોકાઈ જાઉં તો નહિ ચાલે? કે એવું કઈ પણ….કે…. કે જેનાથી….” શ્રુતિ તેનો ચહેરો ફેરવી લે છે…. પણ આંસુ છુપાવી નથી શકતી.
“ઓહ…પ્લીઝ, મેં ટ્રાય નથી કર્યો એમ લાગે છે તને? તે જયારે અંકલ ના ટ્રાન્સફરની વાત કરી ત્યારથી તને રોકવા માટે મનાવતો આવ્યો છું. પણ ઈટ વોઝ યુ કે જેણે એ મનામણા મઝાકમાં લીધા હતા. ઇટ વોઝ યુ શ્રુતિ. અને તને લાગે છે કે આઈ એમ ઓકે વિથ ઈટ!?” શ્લોક શ્રુતિની આંખ માં આંખ પરોવવા માટે મથે છે.
“સાચે? તે ટ્રાય કર્યો? ઓકે ચલ માની લીધું કે તે ટ્રાય કર્યો… બટ વ્હોટ અબાઉટ ધ ટાઈમ આઈ આસ્ક્ડ યુ અબાઉટ અવર રીલેશન-શીપ? એ તો તુ જ હતો ને કે જેણે સમજવા માટે ટાઈમ માંગ્યો હતો!” શ્રુતિએ શ્લોક ની આંખો સામે જોઇને જ જવાબ આપ્યો, સવાલ પૂછ્યો અને જવાબ માટે સામે જ જોઈ રહી…એક સારા જવાબ ની આશાએ….અને આ વખતે શ્લોક આંખો ફેરવી લે છે….
“ઓકે, આઈ હેવ ફીગર્ડ ઈટ ઓલ આઉટ….લિસન, આઈ વોઝ જસ્ટ સો મચ કન્ફ્યુઝ્ડ, બટ નાઉ આઈ એમ ક્લીઅર.” શ્લોક ફરીથી શ્રુતિની સામે જોઇને બોલે છે….
“તો પ્લીઝ ઘુમાવ નહિ વાતો ને, કહી દે જે પણ હોય એ…. પ્લીઝ….”
“તે કહ્યું એમ તારા થી રોકાવાય એ પોસીબલ નથી, એન્ડ એઝ ફાર આઈ નો, લોંગ ડીસ્ટન્સ રિલેશન્સ નેવર વર્ક. અને મારા પેરેન્ટ્સ નહિ સમજે એ પણ મને ખાતરી છે….એજ ડીફરન્સ છે મારા અને તારા પેરેન્ટ્સમાં…યુ આર ગેટીંગ મી, રાઈટ?”
“ડીફરન્સ છે પણ તું મનાવવાનો ટ્રા….” શ્રુતિ બાકીના વર્ડ્સ ગળી જાય છે, તે ફરીથી તેનું વાક્ય પૂરું કરવા મથે છે પણ તેને વ્યર્થ માનીને કઈ પણ બોલ્યા વગર જ ઓટો-સ્ટાર્ટ આપીને નીકળી જાય છે…. શ્લોક પણ તેને ન રોકવું જ યોગ્ય ગણે છે.

Advertisements

11 thoughts on “લઘુકથા: “લાસ્ટ મોમેન્ટ”

પ્રતિસાદ આપો

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / બદલો )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / બદલો )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / બદલો )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / બદલો )

Connecting to %s