4 વર્ષ!

ખબર પણ ન પડી અને ચાર વર્ષ થઇ ગયા.

છોકરું ચાર વર્ષનું થાય અને બોલતું-ચાલતું-રમતું-કૂદતું અને લખતું થઇ જાય…અને આ “Undefined હું” પણ સારું એવું બોલ્યું. અને તે એ બધું બોલ્યું જે મારે બોલવું હતું પણ બોલી ન શક્યો. અને ઘણું એવું પણ બોલ્યું કે જે હું બોલી શક્યો હોત, અને બોલ્યો પણ..પણ હું પહોંચી શક્યો હોત તેના કરતા પણ વધારે લોકો સુધી પહોચે તે રીતે બોલ્યું “Undefined હું”.

સૌથી સારી વાત તો એ હતી કે જો એ એકલું એકલું બોલ્યું હોત તો ગાંડું લાગ્યું હોત અને થોડા સમયમાં બોલવાનું એણે બંધ પણ કરી દીધું હોત, પણ તમારા બધાની લાઈક્સ, share અને કમેન્ટ્સના સહારે જ આજે ચાર વર્ષ પછી પણ આ બોલી રહ્યું છે… અને તમારા પ્રેમથી જ એ હમેશા બોલતું જ રહેશે…

ચાર વર્ષથી સાથ આપવા બદલ આપનો સૌનો દિલથી આભાર! 🙂

~વિરાજ

Advertisements

“સેવ ધ વર્લ્ડ” ~ પાર્ટ-2

આ વાર્તા “સેવ ધ વર્લ્ડ” સીરીઝનો બીજો ભાગ છે, પ્રથમ ભાગ વાંચવાઅહીં ક્લિક કરો.
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
બે દિવસ થઇ ગયા હતા અર્થને હોસ્પીટલમાંથી લીવ મળ્યે.
હજુ પણ તેના મગજમાં એ જ બધા સીન્સ રીપીટ મોડ પર દેખાયે રાખતા હતાં. તેને બીક પણ હતી કે આ જ બધું સપનામાં પણ ન આવ્યે રાખે, પણ સૌથી મોટો સવાલ એ પણ હતો કે શું ઊંઘ આવશે પણ ખરી? આંખો બંધ કરતા પણ પેલી છોકરીની લાશ તેની નજર સામે આવ્યે રાખતી હતી, અને ખુલ્લી આંખે પણ એને બસ લોહીના એ ખાબોચિયા જ દેખાતા હતા.

સત્યએ પોતાના ઘરે વાત કરી દીધી હતી કે તે એટલીસ્ટ એક અઠવાડિયું તો અર્થના ઘરે જ રહેવાનો છે, નોટ ઓન્લી ફોર ટેકિંગ કૅર ઓફ હિમ એન્ડ ફોર મેન્ટલ સપોર્ટ, પણ એટલા માટે પણ કે પેલા કેસ સાથે મોટા નામ જોડાયેલા હતા જેના કારણે એ કેસ ઈવન કેસ તરીકે પણ પોલીસે ચોપડામાં નોંધ્યો નહોતો.

અર્થ તેના રૂમમાં આરામ કરી રહ્યો હતો અને સત્ય તેનું લેપટોપ લઈને તેમાં કઈક નહિ ને કઈક સર્ચ કરી રહ્યો હતો. બહાર વીજળીનો ગળગળાટ સંભળાઈ રહ્યો હતો અને સવારના ૧૧ વાગ્યા હોવા છતાં પણ સાંજના સાત-એક વાગ્યા હોય તેવો માહોલ સર્જાયો હતો.

“Do you want me to play some music, અર્થ?” સત્ય કેટલીય મિનીટ્સના મૌનને તોડીને પૂછે છે. અર્થ હજુ પણ તેના વિચારોમાં જ ખોવાયેલો રહે છે. સત્ય થોડીવાર અર્થની સામે જોઈ રહે છે અને પછી લેપટોપ બાજુમાં મૂકીને પાણીની બોટલમાંથી થોડું પાણી ગ્લાસમાં લઈને અર્થને આપવા જાય છે.
“ના” અર્થ એકદમ સત્યની સામે જોઇને બોલે છે. સત્ય પોતે એ પાણી પી જાય છે અને ગ્લાસ મુકવા જાય છે ત્યારે અર્થ ફરી બોલે છે,”પાણી તો આપ, મ્યુઝીક માટે ના પાડી”. સત્ય હસી પડે છે અને એક સ્માઈલ સાથે અર્થને પાણી આપે છે. અર્થ પાણીનો ગ્લાસ હાથમાં લઈને જાણે આલ્કોહોલનાં સીપ મારતો હોય તેમ ગ્લાસ ગોળ-ગોળ ફેરવીને સીપ મારતા મારતા પાણી પીવે છે અને એકદમ અટકી જઈને બોલે છે,”વ્હોટ ડુ યુ થીંક શુડ બી ડન…?”

સત્ય કઈ બોલતો નથી. તે અર્થના અધૂરા સવાલને જાણે પૂરો થવાની રાહ જોતો હોય તેમ આંખની ભંવરો ઉંચી કરીને તેની સામે જોઈ રહે છે. અર્થનો સવાલ તેના પોતાના મગજમાં તો પૂર્ણ જ હોવાથી આગળ કઈ બોલતો નથી.
બહાર ફરીથી વીજળીનો કડાકો થાય છે, એ પણ મોટા અવાજ સાથે. સત્ય માહોલને થોડો લાઈટ કરવા માટે Tchaikovskyનું ‘1812’ પ્લેય કરે છે અને અર્થની સામે જોઇને બોલે છે,”તારે તારું માઈન્ડ ડાઈવર્ટ કરવાની જરૂર છે, અર્થ, ધેટ ઈઝ વ્હોટ શુડ બી એન્ડ મસ્ટ બી ડન!! આપણને બંનેને ખબર છે એ દિવસે શું થયું અને એ પણ ખબર છે કે જે થયું એ બરાબર નહોતું. પણ સાથે મને એ વાતની પણ ખબર છે કે આ બાબતમાં કઈ થઇ શકે એવું નથી…મેં પોતે વાત કરી છે પોલીસ સ્ટેશનમાં અને એ લોકોએ સાફ કહ્યું છે કે જેટલું બને એટલું દૂર રહેજો આ કેસથી અને આ લોકો વિષે એક સિંગલ ઇન્ફર્મેશન પણ જાણવી ખતરનાક બની શકે છે. અને એ ફક્ત આપણા માટે નહિ પણ પોલીસ માટે પણ ખતરનાક બને તેમ છે અર્થ! ધેટ ઇઝ હાઉ બીગ ધીસ કેસ ઈઝ!” સત્ય ઘણું બધી એક સાથે બોલીને બોટલમાંથી ડાયરેક્ટ જ પાણીનો એક ઘૂંટ પીવે છે.

“એ દિવસે સોંગ કયું વાગતું હતું યાદ છે તને?” અર્થ એક જરીક અમથી સ્માઈલ સાથે પૂછે છે, જાણે તેણે સત્યની વાત સાંભળી જ ન હોય!

સત્ય અર્થની સામે જોઈ રહે છે અને બોલે છે, “એ દિવસનું મને કઈ જ યાદ નથી સિવાય કે જે ઘટ્યું! અને એ ઘટેલું ભૂલ્યે જ છૂટકો છે, ટ્રસ્ટ મી! આમાં પડવા જેવું નથી. હજુ કોઈ નાના બદમાશ હોત તો મેં પણ હિંમત કરી હોત, કઈ ખોટું થતું જોવું મને પણ નથી જ ગમતું એ તને પણ ખબર છે…પણ એમના હાથમાં ગન હતી અર્થ! અને હવે ખબર પડી છે કે ધીસ ઇઝ અ હેલ્લ્લ ઓફ અ લેવલ ધીસ પીપલ આર ફ્રોમ!”

“અને યાદ છે હોસ્પિટલની બહાર પેલા થીએટર પર કયા મૂવીનું પોસ્ટર હતું?” અર્થ ફરીથી અજીબ સ્માઈલ સાથે સત્યને પૂછે છે, અગેઇન ઇગ્નોરીંગ વ્હોટ સત્ય વોઝ સેયિંગ ટુ હિમ. અને આ વખતે અર્થની સ્માઈલ બધારે જ અજીબ લાગી રહી હતી, જાણે એના મગજમાં કઈક મોટું ચાલી રહ્યું હોય એમ! સત્ય આ સ્માઇલને અને અર્થને બહુ જ સારી રીતે જાણતો હતો. અને ધીમે ધીમે સમજી રહ્યો હતો કે અર્થના મગજમાં કઈક અવળું જ ચાલી રહ્યું હતું.

“ખબર નહિ આ ફ્રેકચર ખાલી તારા હાથ અને પગમાં જ છે કે મગજને પણ અસર થઇ છે! દુનિયાને બચાવવાનું વિચારે છે તુ? આ મૂવી નથી, અર્થ! આપણે આ સિમ્પલ અર્થ, આઈ મીન દુનિયામાં રહીએ છીએ! કદાચ કોઈ પેરેલલ વર્લ્ડમાં તુ વિચારી શકે લડવાનું આ લોકોથી, જો પાવર્સ હોય તો! પણ અહી નહિ!” સત્ય એના માથા પર હાથ મુકીને કહે છે.

“યુ નો મી વેલ સત્ય, પણ મેં વાત જ ક્યાં કરી લડવાની? મારે સુપરહીરો બનવું પણ નથી…પણ મારે જે કરવું છે એ માટે અત્યારે હાલ મારી એક મદદ તારે કરવી પડશે…અમ્મ્મ…જો ત્યાં..સામે કબાટમાં એક લોકર છે, એની ચાવી અહીં મારા કમ્યુટરના સી.પી.યુ.ની અંદર એક રબર બોક્સમાં છે. જસ્ટ ઓપન ધેટ લોકર.”

સત્ય અર્થના ઈન્સ્ટ્રક્શન પ્રમાણે ચાવી લઈને લોકર ખોલે છે અને અંદર જોઇને ચોંકી ઉઠે છે! “સુપરહીરોનો સ્યુટ નથી કે તુ આવી રીતે જોઈ રહ્યો છે! એમાં જો લેફ્ટ સાઈડ ટોપ પર જે ફર્સ્ટ ડાયરી છે તે આપ.” અર્થ એક નવી જ એનર્જી સાથે કહે છે.

સત્ય ઢગલો ડાયરીઝથી ભરેલા લોકરમાંથી અર્થે માંગેલી ડાયરી તેને આપે છે. અર્થ તેના ઓશિકા નીચેથી તેના સાજા એવા જમણા હાથથી પેન લેવા સહેજ નમે છે, પણ થોડું દુખતા એક સિસકારો નીકળે છે અને સત્ય તેને પેન લેવા માટે મદદ કરે છે અને પેન આપતાં આપતાં હસવા લાગે છે. એક સ્માઈલ, એક પોઝીટીવ વેવ સત્યના ચહેરા પર આવી જાય છે.
અર્થ તેની પેન અને નવી-કોરી ડાયરી લઈને તેનો માસ્ટર પ્લાન લખવાનું શરુ કરે છે…અને Tchaikovskyનાં 1812માં આતીશ્બાજી સંભળાવા લાગે છે!

~વિરાજ એન્ડ રોનક

કૌંસમાં:~
{[(
Tchaikovskyની ઘણી બધી સરસ મજાની સીમ્ફનીઝમાંની એક એવી 1812 મારી ફેવરીટ સીમ્ફનીઝમાંની એક છે અને એ સૌથી વધારે એન્જોય મેં ત્યારે કરી હતી જ્યારે “V for Vendetta” મૂવીમાં સાંભળી હતી… તમે પણ સાંભળો અને કમેન્ટ ચોક્કસ કરજો!! 🙂 😀


)]}

લાઈફ – 2 in 1

two sides of life

~~~~~~~(૧) “ગ્રૅન્ડ ઝીંદગી” ~~~~~~~~~~
મસ્ત-મૌલા, જલસા જેવી લાઈફ મારી કહી શકો,
ઝગમગાતી, ધારદાર તલવાર જેવી કહી શકો,
ટ્વીટર ઉપર સ્ટાઈલ મારી કરતી રોજ્જે ટ્રૅન્ડ છે,
હેપ્પીનેસનો મંત્ર જપતી ઝીંદગી આ ગ્રૅન્ડ છે!

પાર્ટી એવરી-ડે નહિ, એવરી-મોમેન્ટ કહી શકો,
પેજ-થ્રીનો રોજનો મહેમાન મુજને કહી શકો,
આખી દુનિયા ફેન નહિ, પણ બેસ્ટ એવી ફ્રૅન્ડ છે,
પોઝીટીવ ઓલવેય્ઝ દીસતી ઝીંદગી આ ગ્રૅન્ડ છે!

ફ્લૉ(flaw) વગરની સ્મૂધ એવી ટાઈમલાઈન કહી શકો,
‘ને લાઈફને મારી તમે તો સુપર ફાઈન કહી શકો,
જીવન મારું સુખ-સાહ્યબીનું મસ્ત એવું બ્લૅન્ડ છે,
ભલભલા જોતા રહે એવી ઝીંદગી આ ગ્રૅન્ડ છે!

~~~~~~~~(૨) “એકાંત” ~~~~~~~~~~~
એકલવાયું લાગતું પ્રાણી દીસતું સૌને ભોળું,
ઉંધા પગલા ભરવા લાગતું જ્યારે જોતું ટોળું.
ઘેરાતું એ લોકોથી, ‘ને વધતા એના શ્વાસ,
એનાં વખાણ કરતા લોકોય લાગતા એને ત્રાસ.

સાથ ખોળતા લોકોથી ‘ને ‘મિત્ર’ નામથી ભાગતું,
એને ખાલીખમ ધાબું ‘ને કોરું આભ જ ફાવતું.

એકલપંડુ એ પ્રાણી પ્રયત્ન કરતું લાખ,
કે “ટોળાથી ભાગી ઉડું, આવે બસ જો પાંખ!
દુર જઈને બેસું બસ કોઈ એક વાદળું પકડી,
ખુદને જાણી, ખુદને ખોળી, રાખું ખુદને જકડી.”

ટોળું વિખરી નાખતું એને, એકાંત રૂડું લાગતું,
વાદળ ઉપર બેસીય એને કોરું આભ જ ફાવતું.

~~(૧+૨=?) “એક વત્તા બે બરાબર?”~~
ગ્રૅન્ડ એવી ઝીંદગીની રોશનીની લાયમાં,
પેજ-થ્રીનો એ ઝગારો કઈ સહારો થાય મા.
સ્મુધ એવી ઝીંદગી છોને બની એક બ્રૅન્ડ છે,
ખુદને જાણી ના શક્યો, ઝીંદગી શું ગ્રૅન્ડ છે?
~~~
જાણવા મથતું એ પ્રાણી ગયું આમથી તેમ,
વાદળું પણ કઈ ટક્યું ના, પરપોટાની જેમ.
જાણવા ને ખોળવા એ ઉભું દર્પણ સામે,
એક ઝગારો આંખ આંજી ગયો એ મુકામે.
~~~
એ ઝગારો શાંત પડતા પડતા થ્યો કઈ ઝાંખો,
‘ને પ્રતિબિંબ સામે જોઈ ચોંકી ઉઠી આંખો.

એકલું એ પ્રાણી મારું પ્રતિબિંબ છે!
ગ્રૅન્ડ ઝીંદગીનું મુખોટુ પ્રતિબિંબ છે!

ગૂંચવાયેલા મગજમાં ઉભી થઇ બબાલ,
જવાબ ન મળે એવા થયા બે સવાલ,
“ઝીંદગી આ સત્ય છે કે ડ્રીમલૅન્ડ છે?
ઝીંદગી એકાંત છે કે રીઅલ-ગ્રૅન્ડ છે?”

~વિરાજ રાઓલ

વેકીંગ લાઈફ

~~ ‘વેકીંગ લાઈફ’ ( Waking Life​ ) ~~

રીચાર્ડ લીન્ક્લેટરની સ્ટોરી ટેલીંગની સ્ટાઈલ મને માફક આવી ગઈ છે. અથવા તો તેની સ્ટાઈલ એવી છે કે કદાચ જો શાંત મગજથી કોઈ જુએ તો બધાને માફક આવી જાય.

‘બીફોર સનરાઈઝ’, ‘બીફોર સનસેટ’ અને ‘બીફોર મિડનાઈટ’ જોયા પછી આમ તો એ ટ્રીલોજી અને એના ડાયરેક્ટર, બંનેનો ફેન બની જ ગયો હતો (સાથે ઈથન હોવ્કનો પણ!) અને પાછુ બોયહુડ જોયું અને મજા જ પડી ગઈ.

હમણા જ જ્યારે સ્યુસાઈડ સ્કવોડનું ટ્રેઈલર જોયું અને જેરેડ લેટો ના મુવીઝ વિષે થોડું વધારે સર્ચ કર્યું ત્યારે ‘મિસ્ટર નોબડી’ મુવી વિષે થોડું વાંચ્યું અને તેની સ્ટોરીમાં ઈન્ટરેસ્ટ પડતા જોઈ લીધું, અને એના પછી એ મુવી એવી તો હાવી થઇ મગજ પર કે એના વિષે ઘણું બધું વાંચતા વાંચતા ‘ડોન્ની ડાર્કો’ ના થોડા વખાણ પણ વાંચવા મળ્યા… હવે એ મુવી ઘણા સમય થી મારે જોવું હતું, અને આ વાંચ્યા પછી રહેવાયું જ નહિ અને મુવી જોયું, એન્ડ અગેઇન માય માઈન્ડ ગોટ બ્લોવ્ન! અનધર માઈન્ડ બ્લોઇંગ મુવી! ઓલ અબાઉટ થોટ્સ!! ઓલ અબાઉટ કોન્સીક્વન્સીસ! અને થોટ્સ અને ઇલ્યુઝન્સના માટે જાણીતી અને હજુ સુધી ન જોવાયેલી એવી “મેટ્રીક્સ” જોવામાં આવી! અને એ મુવી વિષે એટલું બધું લખાયેલું છે કે કઈ પણ લખીશ તો એ રીપીટેશન જ હશે!

the-matrix-poster1

હવે થયું એવું કે આ બધા મુવીઝ જોયા અને એક ઈચ્છા થઇ કે આવા નવા નવા આઈડીયાઝ વાળા જ નવા નવા મુવીઝ સર્ચ કરી-કરીને જોવા છે!! અને એ સર્ચ કરવા અલગ અલગ મુવી ફોરમ્સમાં આંટા માર્યા, બ્લોગ્સમાં આંટા માર્યા… અને મળ્યું રીચાર્ડનું ‘વેકીંગ લાઈફ’!

Confusedmatthew-WakingLifeMovieReview101-278

સપનાઓની આસપાસ, અથવા તો સપનાઓની અંદર ચાલતું આ મુવી એટલા બધા સવાલોના જવાબ આપી જશે અને જો સવાલ નહિ હોય તો એટલા બદહ સવાલ ઉભા કરી જશે કે મગજ કામે લાગી જશે, પોઝીટીવ વે માં. હોપફૂલી. 😛
સપનાઓ ઉપર પહેલા પણ લખ્યું છે. સપનાઓ ઉપરથી પણ ઘણું લખ્યું છે. અને સપનાઓ પણ મારી એક ડાયરીમાં લખ્યા છે. સપનાઓ વિષેના મુવીઝ પણ ઘણા જોયા છે. ‘ઇન્સેપ્શન’, ‘મિસ્ટર નોબડી’, અને હવે ‘વેકીંગ લાઈફ’. પણ જેટલું મને ઇન્સેપ્શન ટચ નકારી શક્યું એટલું બાકીના બે મુવીઝ કરી ગયા. કદાચ એનું રીઝન એ હતું કે હું બાકીના બંને મુવી સાથે ઘણું એવું ખુદને રીલેટ કરી શક્યો. હવે એ રીલેટ કરવા પાછળનું રીઝન એટલું મોટું છે કે એના વિષે એક આખી અલગ પોસ્ટ જ લખવી પડશે. (અને કદાચ એવું પણ થાય કે એ પોસ્ટ લખવા વિશે જો વિચારવા બેસીસ તો કદાચ વિચારવામાં ને વિચારવામાં પોસ્ટ કા તો બહુ લાંબી થઇ જશે, કા તો લખાશે જ નહિ!) પણ ટૂંકમાં કહું તો ઈટ હેઝ સમથીંગ અબાઉટ માય (એમ.બી.ટી.આઈ.)પર્સનાલીટી ટાઈપ.

હવે વેકીંગ લાઈફની વાત રીલેત કરવાનું મેઈન રીઝન તો સપનાઓ અને સપનાઓમાં થતી વાતો, સપનામાં આવતી અજીબ અજીબ ઘટનાઓ, અલગ અલગ સપનાની સ્ટાઈલ્સ, સપના પાછળનું સાયંસ, સપનાઓ પાછળની ફિલોસોફી અને સપનાઓની અંદર હોવા છતાં પણ જાણવું કે આ સપનું છે અને બે વાર ઉઠ્યા પછી પણ એજ સપનામાં રહેવાનું નું અનુભવવું. આમ તો એ વિષે પહેલા પણ બે ‘અલગ(1)’ – ‘અલગ(2)’ પોસ્ટમાં ઘણું લખેલું છે. એના ઉપરથી જ એક થીઅરી વિશે પણ લખેલું અને થયું એવું કે એવી જ કોઈ થીઅરી આ મુવીમાં પણ ડિસ્કસ થાય છે.
આ મુવી એવું છે કે એ મુવી મેં જેટલું એન્જોય કર્યું છે એટલી સારી રીતે હું લખી નહિ શકું. બીકોઝ નોટ એવેરીથીંગ કેન બી ડીસ્ક્રાઇબ્ડ વિથ symbols (known as language)! અને એટલે જ આ મુવી વિશે વાંચવા કરતા એ મુવી જોઇને અનુભવ કરવા જેવું છે! તો તક મળે તો આ મુવી ખાસ જોજો! અને જો ઓલરેડી જોયું હોય તો આપના આ મુવી વિશેના વિચારો જાણવા ખુબ જ ગમશે અને ના જોયું હોય તો જોઈ લો એ પછી પણ કમેન્ટ ચોક્કસ કરજો. I would love to discuss this movie! 🙂

અને અહિયાં મેન્શન કરેલા મુવીઝ જેવા બીજા કોઈ મુવીઝ પણ હોય તો પ્લીઝ સજેસ્ટ! અત્યારે ચસ્કો લાગ્યો છે આવા મુવીઝનો તો બસ માણી જ લેવા છે હવે! 🙂 🙂

કૌંસ માં:~
{[(
સપનાઓ અને તેના ઇન્ટરપ્રીટેશન વિશે Sigmund Freud અને Carl Jung એ ઘણું એવું લખ્યું છે, પણ શું લખ્યું છે અને કેટલું લખ્યું છે એ ડીટેઇલમાં તો નથી ખબર પણ તેની ઉપર લખાયેલા ઘણા આર્ટીકલ્સ વાંચ્યા. તેમ છતાં ખરેખર સપનાઓ શું છે તેના વિશે કોઈ બુક વાંચવાની પણ ઈચ્છા તો છે જ. અને કોઈ ફિક્શન પણ હશે તો ચાલશે, કોઈ પણ વાર્તાઓ જે આવી જ કોઈ થીમ પર બેઝ્ડ હોય જે તમારા ધ્યાનમાં હોય તો જરા એ પણ સજેસ્ટ કરજો. 😀

બાકી ત્યાં સુધી આ ટ્રેઇલર એન્જોય કરો!

અને ‘ડોન્ની ડાર્કો’માં એક સોંગ સાંભળેલું, જે એવું તો મગજમાં ઘૂસ્યું કે સાંભળતાની સાથે જ ફેવરીટ બની ગયું! 😀


)]}

ફરી ‘ને ફરી

એ: “કેટલી વાર લખીશ આ?”
હું: “નથી ખબર….”
એ: “કોઈ મતલબ છે તો?”
હું: “નથી ખબર…”
એ: “તો સમય કેમ વેડફે છે?”
હું: “ડોન્ટ આસ્ક”
એ: “કેમ ન પૂછું?”
હું: “પૂછવાનું કોઈ કારણ?”
એ: “સમય!!!”
હું: “શું છે સમય?”
એ: “નથી ખબર…”
હું: “બસ એટલે જ લખીશ…અને લખતો જ રહીશ… આ ‘ને આ જ, ફરી ‘ને ફરી.”

-વિરાજ રાઓલ

સ્ટોરી ~ એપ્રિલનો એ વરસાદ ભૂલાય જ કેમ!

ઉપરનો કૌંસ:~
{[(
એપ્રિલ ૨૦૧૨માં એક સ્ટોરી લખી હતી, એ સ્ટોરી લખવાનું રીઝન એ હતું કે ૨૦મિ એપ્રિલે વરસાદ પડ્યો હતો, અને મારે પથારી લઈને નીચે ભાગી આવવું પડ્યું હતું. રાતના ૨-૩ વાગ્યે. અને એ વખતે જ એકદમ મગજમાં એક સ્ટોરી આવી ગઈ હતી જે મેં લખી દીધી હતી. એ પછી coincidentally ૨૦૧૩ અને ૨૦૧૪માં પણ ૨૦મિ એપ્રિલે વરસાદ પડ્યો હતો. પણ ૨૦૧૫માં ૧૫ એપ્રિલમાં જ વરસાદ પડી ગયો અને થોડુંક ખોટું લાગ્યું હતું મને. પણ આજે એક સોંગ સાંભળતા સાંભળતા મને અચાનક એ સ્ટોરી યાદ આવી અને એની સિકવલ લખવાનો વિચાર આવ્યો!

આ સ્ટોરીનો પ્રથમ ભાગ તમે વાંચીને આ વાંચશો તો વધારે મજા આવશે!

અને એ વાંચ્યા પછી જો આ સોંગ સાંભળતા સાંભળતા આજનો લખેલો ભાગ વાંચશો તો ચોક્કસ એક અલગ જ મજા આવશે. 🙂

)]}

અત્યારે જુન હોવા છતાં પણ ગરમીનો ત્રાસ છે, પણ એપ્રિલ નો એ વરસાદ ભૂલાય જ કેમ!
બે મહિના થયા હતા સ્તુતિને મળ્યે. એક્યુરેટલી જોવા જઈએ તો ૧ મહિનો અને ૧૪ દિવસ.
નવી શરૂઆતનો સંકેત દેખાયો તો હતો…પણ…
~~~~~~~~~~

“ભૂલ મારી પણ હતી અને મારે જ સમજવું જોઈતું હતું, that your career was important too, and not only I. કદાચ હું પણ નાસમજ હતી એ વખતે.” આ શબ્દોની સાથે આવેલી સ્માઈલ જ સૌથી મોટો સંકેત દેખાડી રહી હતી. અને ઓછું હોય એમ એના આઈ-પેડમાં યુ-ટ્યુબ પર કોઈ અજાણી સિંગરના અવાજમાં મેહદી હસનનું “રંજીશ હી સહી” વાગી રહ્યું હતું. એક તરફ એની સ્માઈલ જોઇને મારા મગજમાં રહેલા બધા જ શબ્દો ગાયબ થઇ ગયા હતા, અને બીજી તરફ ગીતના શબ્દો માહોલને મારા માટે વધારે જ heavy બનાવી રહ્યા હતા.

“किस किस को बताएँगे जुदाई का सबब हम, 
किस किस को बताएँगे जुदाई का सबब हम…”

ગીતની આ કડી વાગી અને સ્તુતિની પેલી સ્માઈલ પણ જતી રહી સાથે. તે અચાનક જ કઈ પણ બોલ્યા વગર અંદર જતી રહી. અને થોડી વારમાં જ રસોડામાંથી સ્ટીલના ગ્લાસમાં પાણી લઈને આવી અને પાણી મારી સામે ધરતા જ કહ્યું, “I hope you still prefer your water steelના ગ્લાસમાં જ…”

મેં ગ્લાસ હાથમાં લીધો. હજુ પણ પેલી સ્માઈલમાં જ ખોવાયેલો હતો હું. શું બોલવું એ સમજાયું જ નહિ. આંખો બંધ કરી, અને એક જ ઘૂંટમાં બધું પાણી પી લીધું. તરસ્યો હતો એટલા માટે નહિ, પણ ગ્લાસમાં જે પાણી હતું એમાં મારી આંખનું પાણી પડે નહિ એ માટે. થોડી વાર આંખો બંધ જ રાખી. પેલું સોંગ હજુ પણ વાગી રહ્યું હતું. કદાચ તેણે કોઈ પ્લે-લીસ્ટ બનાવીને તે સોંગને રીપીટ મોડ પર રાખ્યું હશે તેવું લાગ્યું.

“आ फिरसे मुझे छोड़ के जाने के लिए आ, रंजिश ही सही….”

આ કડી ફરી વાગી રહી હતી, અને પેલું અટકી રહેલું ડાબી આંખનું પાણીનું ટપકું રોકી ન શક્યો હું. આંખથી ટપકીને ગાલથી સરકતું એ આંસુ મારી થોડી વધી ગયેલી દાઢીમાં આવીને સંતાઈ ગયું, પણ મારી ફીલિંગ સંતાઈ ન શકી. I was feeling the guilt for what I had done. “Can you please..”
હું આટલું જ બોલ્યો અને સ્તુતિએ સોંગ બંધ કરી દીધું.
“No, આ તો જસ્ટ સોંગ ચેન્જ કરવાનું કહેતો હતો. પણ, You know, I don’t have words to share. અચાનક જ સવારે વરસાદ પડ્યો અને ખબર નહિ કેમ, બધું જ યાદ આવી ગયું. બે વર્ષ પહેલા સેમ આવું જ એપ્રિલમાં માવઠું પડ્યું હતું. અને આજ સવારનો વરસાદ ભલે એટલો વધારે નહોતો, મને બહુ જ heavy લાગ્યો. બે વર્ષ! કરીઅરમાં ભલે થોડોક આગળ વધ્યો, પણ ‘થોડોક’ જ વધ્યો. એક સકસેસ માટેની સેલ્ફ હેલ્પ બુક વાંચી હતી ત્યારે, જેમાં ઈમોશન્સ, ફીલિંગ્સ વગેરેને અવરોધ તરીકે દર્શાવ્યા હતા. અને એ વાંચ્યા પછી તો કરીઅર વિષે વિચાર્યા કરતા છુટા કેમ પડવું એ જ વિચાર વધારે આવતો હતો. એક જુસ્સો હતો સિંગર બનવાનો. નવા નવા કોન્ટેક્ટસ બની રહ્યા હતા અને કેમ પણ કરીને ઊંચાઈ હાસિલ કરવી હતી. એ વખતે એ ઊંચાઈના સપનાના પડછાયામાં તારા તરફથી મળતો સપોર્ટ, તારો પ્રેમ ખરેખર કેટલા પ્રબળ ફેકટર્સ હતા મારી સફળતા માટે, તે જોઈ જ ન શક્યો હું! બે વર્ષમાં જ્યાં પહોંચ્યો ત્યાં સફળતાનો એક કોળિયો છે, પણ ત્યાં એકલતા છે. અને એ કોળિયો share નહિ કરું ત્યાં સુધી એ થાળીમાંથી બીજો કોળિયો લેવાની ન તો ઈચ્છા થાય તેમ છે ન તો મારી તાકાત છે કે બીજો કોળિયો લઇ શકું હું તારા વગર.”
સ્તુતિ કઈ પણ બોલ્યા વગર સાંભળી રહી હતી. એની આંખમાં પાણી પણ દેખાતું હતું. મેં તેમ છતાં પણ બોલવાનું ચાલુ જ રાખ્યું.
“મારે મારી સફળતા તારી સાથે share કરવી છે. હું અહી આવ્યો ત્યારે મને આશા પણ નહોતી કે તું મારી સામે પણ જોઇશ! બે વર્ષ પહેલા તારી આંખમાં વરસાદમાં ધોવાઈ રહેલા તારા એ આંસુ મને સાફ દેખાઈ રહ્યા હતા પણ એ વખતે મારી આંખો તેને ઇગ્નોર કરવા માટે જ તૈયાર થઈને બેઠી હતી. I have always been selfish, અને કદાચ અત્યારે પણ હું સેલ્ફીશ જ બની રહ્યો છું એક રીતે. પણ હું તને મારા સેલ્ફમાં સમાવવા માંગુ છું. સેલ્ફીશ બનીને આપણી ખુશી જોવા ઈચ્છી રહ્યો છું. એ વખતે તારા આંસુ જોઇને એક જ બીક લાગી રહી હતી કે તું ક્યાંક તારા મજાકિયા સ્વભાવને ખોઈને લોકો પર ભરોસો કરવાનું ખોઈ ન બેસે! આજે મને તારો ભરોસો જોઈએ છે. મારે તારા સપનાઓ જાણવા છે સ્તુતિ. અને એ સપનાઓ બસ જાણવા નથી, પણ તેમને પુરા કરવા માટે જે પણ કરી શકું એ કરવું છે. મારા સપનાઓની સફળતાનો સ્વાદ અને તારા સપનાઓ પુરા કરીને તેની ખુશીનો પણ સ્વાદ મારે તારી સાથે જ લેવો છે. સ્તુતિ, બે વર્ષ પહેલા મેં જે પણ કર્યું, I’m going to regret that for my whole life. એ ભૂલ ફરી તારી સાથે તો હું સપનામાં પણ ન કરી શકું, પણ બીજા સાથે ન કરું એ માટે તારી સલાહ, તારો સપોર્ટ અને તારો પ્રેમ ઝંખું છું.” આટલું બોલીને હું ચુપ થઈને સ્તુતિની સામે જોઈ રહ્યો.

સ્તુતિની આંખમાં જે થોડી વાર પહેલા પાણી દેખાતું હતું, તે પાણી હવે ત્યાં હતું નહિ. જાણે એની આંખો એ આંસુને પી ગઈ હોય. સ્તુતિએ તેની નજર બાજુમાં ફેરવી લીધી હતી એ દિવસે આટલું કહેતી વખતે કે, “મેં ભૂલ તારી માફ કરી. પણ મારી એક સ્માઈલ જોઇને તે વિચારી લીધું કે હું હજુ પણ એકલી હોઈશ?” સ્તુતિ આટલું બોલીને જ ઉભી થઈને પાણીનો ગ્લાસ લઈને રસોડામાં જતી રહી.
~~~~~~~~~~

નવી શરૂઆતનો સંકેત તો દેખાયો હતો….પણ એ સંકેત આવું સરસ પરિણામ લાવશે તેવું ક્યારેય નહોતું વિચાર્યું મેં.
સ્તુતિને ખબર હતી કે હું હમેશા તેને જુઠું બોલતા પકડી જ પાડું છું, એટલે જ એ દિવસે તેણે નજર ફેરવીને બસ મને હેરાન કરવા માટે થઈને ‘એકલી ન હોવા વાળી વાત’નો shock આપ્યો હતો. એની વાત જો કે સાચી હતી. મેં તે વિષે જરાય વિચાર્યું જ નહોતું. પણ મેં એ પણ ક્યારેય નહોતું વિચાર્યું કે સ્તુતિને હમેશાથી રાઈટર બનવું હતું. ન તો મને એ ખબર હતી કે છુટા પડ્યાના છ મહિના પહેલા તેણે તેની પ્રથમ નોવેલ લખવાની શરૂઆત કરી હતી, જેનો અંત તેણે હજુ સુધી પણ લખ્યો ન હતો. અને તે પણ ખબર નહોતી કે તે એક એડ એજન્સીમાં કોપીરાઈટર તરીકે કામ કરી રહી હતી, being an engineer!

પણ મને એ વાતની ખબર ચોક્કસ છે કે તેની પ્રથમ નોવેલના છેલ્લા ચેપ્ટર પર એ અત્યારે કામ કરી રહી છે અને એ પણ ખબર છે કે તે આજે તે નોવેલ પૂરી કરીને જ રહેશે અને પૂરી નહિ કરે ત્યાં સુધી કોઈને એના રૂમમાં પણ નહિ આવવા દે!
વેલ, જોરદાર વાત એ છે કે તેની નોવેલનું ફક્ત શરૂઆતનું એક જ ચેપ્ટર વાંચીને મારો પબ્લીશર ફ્રેન્ડ (કોન્ટેક્ટસ કામ તો લાગ્યા જ) એટલો ખુશ થઇ ગયો હતો કે તેણે શ્યોરીટી સાથે આ નોવેલના સકસેસ માટે પાર્ટી અરેંજ કરવાનું કહી દીધું હતું. અને સ્તુતિને જે વાતની ખબર નથી તે વાત એ છે, કે આજે રાત્રે જ મેં એના માટે એક સરપ્રાઈઝ પાર્ટી અરેંજ કરી છે!
And guess what!! આટલી વાત કરી ત્યાં સુધી બહાર ધીમા ધીમા વરસાદના છાંટા ચાલુ થઇ ગયા છે. અને કદાચ સ્તુતિના રૂમનો દરવાજો ખુલી રહ્યો છે, છેલ્લું ચેપ્ટર પતાવી દીધું લાગે છે! 🙂
અને પેલી સરપ્રાઈઝ વાળી વાત અત્યારે આપણી વચ્ચે જ રાખજો…Shhhhhh…. 😉

નીચેનો કૌંસ:~
{[(
‘રંજીશ હી સહી’નું ઓરીજીનલ version અને કોક-સ્ટુડીઓનું version પણ સાંભળતા જાઓ હવે!! 😀


)]}

ટચુકડી : “પણ મમ્મી અને બા તો…”

“તમે વાત કરી ક્રીશીવ જોડે?” પલ્લવી અજયને પૂછે છે.
“કઈ વાત?” અજય ચાનો કપ બાજુમાં મુકતા પૂછે છે.
“એજ કે એ જેની જોડે આખો દિવસ વાતો કરે છે એ ખરેખર છે જ નહિ…”
“ઓહ! એનો ઈમેજીનરી ફ્રેન્ડ? કરીએ ચાલો આજે વાત….” અજય પલ્લવીને સ્માઈલ આપીને કપ હાથમાં લઈને છેલ્લી ચૂસકી ભરીને ક્રીશીવને બુમ પાડે છે.
ક્રીશીવ તરત જ હીંચકા પરથી ઉતરીને દોડતો દોડતો આવે છે અને અજયના ખોળામાં આવીને બેસી જાય છે.
અજય ક્રીશીવના વાળ ફેંદીને મસ્તી થી વ્હાલ કરતા પૂછે છે, “બેટા, એક વાત ખબર છે તને? તારો જે ફ્રેન્ડ છે ને….”
“નુંનું! એની જ જોડે બેઠો હતો હું બહાર…”, ક્રીશીવ પપ્પાની વાત અડધે જ કાપતા બોલે છે, “અરે આજે…”
અજય પણ ક્રીશીવની વાત અધુરી કાપતા, સમજાવતા કહે છે, “બેટા એ ખરેખર છે નહિ. એ બીજા કોઈને નથી દેખાતો…. પછી એની જોડે વાતો કરીશ તો લોકો તને ક્રેઝી કહેશે….”
ક્રીશીવ વિચાર્યા વગર તરત જ જવાબ આપે છે, “હું તો ખાલી વાતો કરું છું, બા અને મમ્મી તો પેલા કાન્હા સાથે વાતો બી કરતા હોય છે અને ખાવા પીવાનું બી આપે છે…એ પણ ક્યાં કોઈ દિવસ દેખાય છે…. તો મમ્મા અને બા પણ ક્રેઝી છે?”
અજય આગળ કઈ સમજાવ્યા કરતા ક્રીશીવના ઈમેજીનરી ફ્રેન્ડને સમય પર જ છોડવાનું નક્કી કરે છે.

“લવારા-એ-બસ” – બ્લોકીંગ ધ બ્લોક!

પાર્ટ-૧
માર્ચ તો કોરો ગયો, પણ ખાલી મારા બ્લોગ માટે જ! બાકી વરસાદ તો માર્ચમાં પડ્યો
અને કેરીઓ બગાડી જ છે.

પણ આજે એ બધી વાતો જવા દઈને ‘બસ’ કઈ બીજો જ લવારો કરવાનો છે.
‘બસ’ની વાતો. જે પહેલા પણ કરી તો છે જ મેં મારી બીજી પોસ્ટ્સમાં, પણ આજનો લવારો સ્પેશ્યલ એટલા માટે છે કેમ કે આ પોસ્ટ અત્યારે હાલ બસમાં બેઠા બેઠા જ લખાઈ રહી છે. સુભાષ બ્રીજ ઉતરતા, ગાંધીનગર બાજુ જતાં, જ્યારે પણ જમણી બાજુ ટોરેન્ટ્સની લાઈટ્સ દેખાય છે એટલી વખત ત્યાંજ જોઈ રહેવાની ઈચ્છા થાય, અને ક્યારેક કઈક લખવાની ઈચ્છા પણ થઇ જ જાય છે. પણ એક તો ‘બ્લોગર્સ બ્લોક’ બરાબરનો રસ્તો રોકીને મગજ ને તાળા મારીને બેઠો હતો અને ઉપરથી થાક પણ એવો લાગ્યો હોય કે લખવાની ઈચ્છા થાય નહિ. અને એ બધું તો સમજ્યા, પણ એમ.બી.એ.માં “બચ્ચા ફેકટ્સ લાઓ, કહાની મત સુનાઓ, જ્ઞાન નહિ ચાહિયે” સાંભળી સાંભળીને બધી ‘કહાની’ઓ વેકેશન પર ચાલી નીકળી અને મારો બ્લોગ બિચારો સુનો પડી ગયો.

હવે આ તો જૂની આદત છે મારી, કે લખતો કઇક હોઉં અને ક્યાંક બીજે જ મારી ગાડી નીકળી પડે. બસનું લખતા લખતા કોલેજ પહોંચી ગયો(નોટ લીટરલી). ઈચ્છા એવી હતી કે બસમાં લાઈટ્સના લીધે જે ઉભેલા લોકોના હાથ ની સરસ પેટર્ન પડે છે એના વિષે કઈક લખું, પણ લખવા માટે લેપટોપ ચાલુ કર્યું અને એજ વખતે બસની બધી લાઈટ્સ ઓફ થઇ ગઈ! “સલામત સવારી, એસ ટી અમારી” (અ બીગ એલ.ઓ.એલ)!
જેમ પહેલા પણ લખ્યું છે કે એન્જીનીઅરીંગમાં સૌથી વધારે એન્જોય મેં કોમ્યુટીંગ જ કર્યું છે, ફ્રેન્ડસ અને સોન્ગ્સ સાથે. અને અત્યારે ફ્રેન્ડસ તો કોઈ હોતા નથી સાથે, પણ સોન્ગ્સ ચોક્કસ સાથ આપે છે. જયારે આ લખવાનું સ્ટાર્ટ કર્યું ત્યારે “ટ્રેઇન”નું “50 ways to say goodbye” સોંગ વાગતું હતું, અને અત્યારે સબવેમાં બેઠેલો James Blunt “યુ આર બ્યુટીફૂલ” ગાઈ રહ્યો છે. અને જ્યારે પણ આ સોંગ વાગે એટલી વાર મને મેં બહુ ટાઈમ પહેલા લખેલી “બસમાં મેં જોઈ’તી” પોએમ યાદ આવી જાય છે! એન્ડ અગેઇન, “બસ”!! ઘણા ટાઈમથી લખાયું નહોતું, અને લખવા બેસું તો પણ કઈ બીજું જ કરવા બેસી જાઉં છું, ત્યારે આજે આ બસમાં બેઠા બેઠા લખવાનું વિચાર્યું ત્યારે જ કઈ લખાયું. અત્યારે થોડુક અને બાકી ઘરે જઈને એમ જ આ પોસ્ટ તૈયાર થાય એવું છે, કેમ કે પોસ્ટ તો આમ પણ નેટ મળશે ત્યારે જ પબ્લીશ થશે. તો ‘બસ’ નો અત્યાર સુધી લખવા માટે સાથ રહ્યો એ માટે આભાર પણ માનવો જ રહ્યો.


પાર્ટ-૨
હવે પાર્ટ-૨ એટલે ઘરે આવીને લખેલું બધું!!
થયું એવું, કે મેં જ્યારે લખવાનું શરુ કર્યું ત્યારે બસની બધી લાઈટ્સ ઓફ થઇ હતી, તે બધી લાઈટ્સ જેવું મેં લેપટોપ બંધ કર્યું ને તરત જ ઓન થઇ ગઈ. અને મારી આજુ બાજુ વાળા મને બહુ જ અજીબ રીતે જોઈ રહ્યા હતા કે જાણે લાઈટ્સ ઓન-ઓફ થવા અને મારા લેપટોપ ચાલુ-બંધ કરવા વચ્ચે કઈક સંબંધ હોય! 😀

આમ તો આજે લખવાનું કારણ ફક્ત અને ફક્ત એક જ હતું કે કઈ પણ લખીને બ્લોગર્સ બ્લોકને લાત મારીને દુર કરવું! પણ હવે એ પણ કહેવું જ રહ્યું કે આ બ્લોક દુર કરવા માટે પણ ઘણા ફેકટર્સ હતા જે અસર કરી ગયા.
સૌથી પહેલું તો એજ કે મેં ઘણું સર્ચ કર્યું કે કઈ રીતે દુર કરવું આ બ્લોકને, અને ઘણી બધી પોસ્ટ્સ મળી કે જે અધુરી પૂરી વાંચી અને મૂકી દીધી, તેના વિષે કઈ પણ કર્યા વગર, સિવાય કે એક પોસ્ટ; જેમાં લખ્યું હતું કે કોઈ મ્યુઝીકલ ઇન્સ્ટ્રૂમેન્ટ શીખીને વગાડવાથી પણ ઘણી વાર રાઈટર્સ બ્લોક દુર થઇ જાય છે. હવે ગયા વર્ષે મેં ‘મે’ મહિના માં ગીતારના બેઝીક ક્લાસ જોઈન કર્યા હતા. પણ પ્રેક્ટીસ તો થઇ જ નહિ! કારણ કે ન તો મારી પાસે ગીતાર હતું, ન તો કોઈ બેસ્ટ ફ્રેન્ડ પાસે હતું કે જેના ઘરે જઈને વગાડી શકું! તો શનિવારે એક તો ગીતાર લઇ આવ્યો; અને એ ગીતાર બસમાં બેસીને કઈ રીતે પડતા-સંભાળતા લાવ્યો એની પણ એક અલગ જ સ્ટોરી છે! એ પછી ઘરે લાવીને (સલામત છે કે નહિ એ ચેક કરીને) વગાડવાનું સ્ટાર્ટ કર્યું અને એ વાતની ખુશી થઇ કે બેઝીક કલાસીસમાં શીખેલું હજુ પણ યાદ હતું! અને બીજી ખુશી એ વાતની પણ થઇ કે આ વર્ષમાં સાંભળેલા કેટલાક સોન્ગ્સ મેં ગીતાર પર વગાડવાનો પ્રયત્ન કર્યો અને ઘણા અંશે એમાં સફળતા પણ મળી. જો કે હજુ ફક્ત લીડ જ ફાવે છે, કોર્ડ્સમાં હજુ લોચે લોચા જ છે!

તો એક ફેક્ટર તો આ થયું ર્બ્લોક દુર કરવાનું, અને બીજું, અને કદાચ મેઈન રીઝન એ કે ૪-૫ દિવસ પહેલા જયારે એમ જ મારું નામ ગૂગલ કરવાની ઈચ્છા થતા સર્ચ કર્યું અને વેબગુર્જરીની એક પોસ્ટ મળી કે જેમાં મારું નામ લખેલું હતું. લીન્ક ઓપન કરીને જ્યારે વાંચવાનું સ્ટાર્ટ કર્યું ત્યારે ખબર પડી કે આ તો મૌલિકામેમની “બ્લોગ ભ્રમણની વાટે” સીરીઝ નો એક પાર્ટ હતો કે જેમાં મારા બ્લોગ વિષે લખેલું હતું! એ પણ ૨૦૧૪ ના ફેબ્રુઆરીમાં! જે મેં છેક ૨૦૧૫નિ એપ્રિલમાં વાંચ્યું!! અને એ વાંચીને મને ઘણી નવાઈ લાગી. નવાઈ એ વાતની કે બ્લોગમાં આટ-આટલું લખેલું છે મેં! અને એ વાત તો કહેવી જ રહી કે મારા બ્લોગનું આટલું જોરદાર ડીસ્ક્રીપ્શન કરવું જ કેટલું અઘરું પડ્યું હશે, અને એમાં પણ મારા લવારામાંથી, કે જેમાં મેં ખરેખર ફૂલ-ઓન લવારો જ કર્યો હોય,એમાંથી પણ કોઈ મિનીંગ નીકળી શકે એવું તો મેં સપને પણ નહોતું વિચાર્યુ.
પણ તેમ છતાં, એ વાંચ્યું અને એક ધ્રુજારી પસાર થઇ શરીરમાંથી. અને એ ધ્રુજારી એટલું જ કહેતી હતી કે “કઈક તો લખ હવે, હદ્દ થઇ!! ઇટ્’સ નોટ ધેટ બેડ વ્હોટ યુ રાઈટ!”

અને છેલ્લું ફેક્ટર ઈઝ અ પર્સન! વરુણ પંડ્યા”
આ નામ ગુજરાતીઓમાં તો જાણીતું થતા બહુ ઝાઝો સમય નહિ લાગે એવું મને અત્યારે લાગી રહ્યું છે, અને એનું કારણ છે એમની સાથે થયેલી વાતો કે જે ઘણું એવું ઈન્સ્પાયર કરી ગઈ! અત્યારે મારે એક કમ્પનીમાં ઇન્ટર્નશીપ ચાલે છે, ત્યાં જ વરુણભાઈને મળવાનું થયું. દેખાવમાં એકદમ સીધા, સ્વભાવથી એકદમ શાંત એવા વરુણભાઈ પાસે જેટલું નોલેજ છે તે તેમની સાથે વાત કરી ત્યારે જ જણાયું. ઘણા વર્ષથી જે જોબ કરે છે તેની સાથે પોતાના શોખના વિષયમાં કરિયર બનાવવા મહેનત કરતા અને ‘અલ્મોસ્ટ રેડી ટુ ડુ અ બ્લાસ્ટ’ એવા વરુણભાઈના શબ્દોમાં મેજિક શનિવારે તેમની સાથે વાત કરી ત્યારે દેખાઈ જ રહ્યું હતું! અને એ ફેક્ટર પણ બાકીના ફેકટર્સ જેટલું જ ઈન્સ્પાયર કરી ગયું પોસ્ટ લખવા માટે! ઇન્ક્લુડીંગ આજની બસની સફર!

તો બસ, આજ માટે આટલું જ, બાકીનો લવારો ફરી ક્યારેક.

અને હવે જો બ્લોગર્સ બ્લોક આવ્યો તો ફરીથી, ત્યારે આ બધા ફેકટર્સ યાદ કરી લઈશ! પણ તમને છોડીશ તો નહિ જ!! 😀
બસ તો, વાંચતા રહો, લખતા રહો, તમને ગમે, તે રીતે લાઈફ એન્જોય કરતા રહો!!
સી યુ સુન! 🙂

કૌંસમાં:~
{[(

કુંડળીના પહેલા પેજ પર “સ્પોઈલર એલર્ટ તો લખવું જ જોઈએ ને!?
)]}

સેવ ધ વર્લ્ડ…

જુનનું છેલ્લું અઠવાડિયું હતું, ગરમીની સીઝન હતી, અને તેમ છતાં વાદળ ઘેરાયા હતા અને વરસાદના છાંટા પડવાના શરુ થઇ ગયા હતા. વરસાદ પડતો જોઇને જ અર્થના મગજમાં લેકનો વિચાર આવે છે. એ તરત જ તેની કયુ-૭ તરફ ભાગે છે, ચાવી તો હંમેશાની જેમ જ તેના હાથવગી હતી. કારમાં એન્ટર થતાની સાથે જ બીટ્સ ઓડિયો ના શરણે થઇને તે સીધો જ સત્યના ઘર તરફ ગાડી ભગાવે છે. બહાર અવિચી(avicii)ના levelsનો લાઉડ સાઉન્ડ આવતા જ સત્ય બહાર નીકળે છે, અને ખુલ્લો દરવાજો જોઇને તરત જ ગાડીમાં બેસી જાય છે. ત્યાંથી બંને ફ્રેન્ડસ અદ્વૈતના ઘરે જાય છે.દરવાજો બંધ જોઇને જ અર્થ હોર્ન મારે છે.પણ કોઈ બહાર આવતું નથી, પણ એજ વખતે અર્થના ફોનમાં રીંગ વાગે છે અને કોઇન્સીડેન્ટલી ઈટ વોઝ અદ્વૈત! અદ્વૈત ઓલરેડી લેક પર જ હોય છે. વરસાદના લીધે રસ્તો ખાલી હોય છે, અને જે ગણ્યા ગાંઠ્યા લોકો ફૂટપાથ પર ચાલતા હતા તેઓની નજર ફૂલ સ્પીડે જતી ફૂલ વોલ્યુમ પર સોન્ગ્સ વગાડતી અર્થની કાર પર જાય છે, જે જોતાની સાથે જ એટલી જ સ્પીડમાં ત્યાંથી ગાયબ પણ થઇ જાય છે.

વરસાદ ધીમે ધીમે વધી રહ્યો હતો, અને તે જ કારણ થી તળાવ પર ત્રણ મિત્રો સિવાય બીજા કોઈની હાજરી ન હતી. સાંજ હતી અને ધુમ્મસ પણ ધીમે ધીમે વધી રહ્યું હતું. અર્થ મ્યુઝીકનો  અવાજ તેના મેક્સીમમ લેવલ પર રાખીને ગાડીની બહાર નીકળીને દરવાજો બંધ કરીને બેક-ડોર ખોલી દે છે. ત્રણેય ફ્રેન્ડ્સ હવે વરસાદ અને મ્યુઝીક ની મજા ડાન્સ કરીને માણવા લાગે છે. they were totally lost in music and rain અને ઈ.ડી.એમ. ના સાઉન્ડટ્રેકસ પર બીટ સાથે ફીટ મિલાવીને ઝૂમતા હતા. એજ વખતે અચાનક તળાવની ઓપોઝીટ સાઈડ પર અર્થનું ધ્યાન જાય છે. ધુમ્મસ ના લીધે ક્લીઅર તો દેખાતું ન હતું, પણ કઇક ખોટું થઇ રહેલું તેને ચોક્કસ જણાયું.

અર્થ ઇશારાથી સત્ય અને અદ્વૈતને તે દિશામાં જોવાનું કહે છે. ત્રણેય જણ થોડાક આગળ વધે છે. ત્યાં કેટલાક છોકરાઓ એક છોકરી સાથે છેડતી કરી રહેલા નજરે પડે છે. તેમાંથી એકના હાથમાં બંદુક સાફ નજર આવી રહી હતી. તે જોઇને જ અદ્વૈત સત્ય અને અર્થને સાવચેત રહેવા જણાવે છે અને ગાડીમાં બેસી ને તે લોકોને જતા રહેવાનું કહે છે પણ સત્ય ફક્ત અદ્વૈત ને જણાવે છે કે,”તારે જવું હોય તો તું જઈ શકે છે.” અદ્વૈત હમેશની જેમ પોતાની લાઈફને પહેલો પ્રેફરન્સ આપીને, સત્ય હજુ કઈ આગળ કહે એ પહેલા જ, દોડતો જઈને તેની બાઈક ની ચાવી ફેરવીને બાઈક ભગાવી મુકે છે. સત્ય પણ અર્થને કહે છે કે કઈ પણ કરતા પહેલા આ વાતની જાણ તેમણે પોલીસને કરવી જોઈએ. પરંતુ અર્થ ઓલરેડી ઘણો આગળ નીકળી ગયો હોય છે, તે દોડતો જઈને ત્રણમાંથી એક માણસને પંચ મારે છે. તે બીજાને મારવા જાય તે પહેલા જ એક ગોળી નો અવાજ આવે છે અને તે સાથે જ સત્ય એક ધબકાર ચુકી જાય છે. અર્થનું ધ્યાન છોકરી તરફ જાય છે, છોકરીની લાશ તરફ. અર્થ કઈ પણ કરવા જાય તે પહેલા જ બંદુકધારી અર્થ પર પણ ગોળી ચલાવી દે છે, અને બાજુમાં અચાનક આવેલી એક ગાડીમાં બેસીને ત્રણેય બદમાશો જતા રહે છે. ગોળીનો અવાજ સાંભળીને સત્ય સ્તબ્ધ થઇ જાય છે, તેણે ઓલરેડી પોલીસને ફોન કરી દીધો હોય છે. સત્ય અર્થ તરફ દોડે છે, અને તેનો ઘવાયેલો ખભો જોઇને ૧-૦-૮ ડાયલ કરે છે. વરસાદના પાણી સાથે અર્થ અને અજાણી છોકરીનું લાશનું લોહી પણ આજુ બાજુ પ્રસરી રહ્યું હતું અને સત્યની આંખમાં ગુસ્સો અને આંસુ જોવા વાળું તળાવની આસપાસ કોઈ દેખાતું નહોતું. વરસાદ પણ જાણે ડર નો માર્યો શાંત થઇ રહ્યો હોય તેમ લાગી રહ્યું હતું. ગાડીમાં હજુ પણ “સ્વીડીશ હાઉસ માફિયા”નું “Save the world” ગીત વાગી રહ્યું હતું… ♪♫ Who’s gonna save the world tonight? Who’s gonna bring it back to life? ♫♪
અને દુર ક્યાંક પોલીસ/એમ્બ્યુલન્સનું સાયરન સંભળાઈ રહ્યું હતું.

*** *** *** *** ***

“સો આય્મ સ્ટીલ લીવીંગ?!?” અર્થ ભાનમાં આવતાની સાથેજ બાજુમાં બેઠેલા સત્યને પૂછે છે.
સત્ય હસવા લાગે છે, “૩ દિવસ થઇ ગયા છે ભાઈ, તમે પણ મરીને પાછા ફર્યા છો, જસ્ટ લાઈક જીસસ, ઇફ યુ નો વ્હોટ આઈ મીન” સત્ય આંખ મારીને કહે છે.
સત્ય અર્થને બધી વાત જણાવે છે, કઈ રીતે પોલીસે આવીને પુછતાછ કરી, કઈ રીતે છોકરીના પરિવારને તે લોકોએ બધી જાણ કરી, અને કઈ રીતે અર્થને હોસ્પિટલમાં લાવ્યા, વગેરે વગેરે…
“તે નંબર તો જોઈ લીધો હતો ને, તે લોકોની ગાડીનો?” અર્થ બધી વાત સાંભળીને સત્યને પૂછે છે.
“કોઈ મિનીંગ નથી યાર એનો”, સત્ય નિ:સાસો નાખીને કહે છે, “નંબર તો મેં  પોલીસને સૈથી પહેલા જ આપી દીધો હતો, પણ ‘મોટા માથાના હાથ’ હતા યાર. અને તને ખબર જ છે એવા કેસીસનું શું થતું હોય છે. અને ઉલટાનું પોલીસે આપણને આવા મામલાઓથી દુર જ રહેવું એવી…”
“એડવાઈસ?” અર્થ સત્યની વાત અટકાવીને પૂછે છે.
“વોર્નિંગ. સાફ શબ્દોમાં વોર્નિંગ આપી છે!” સત્ય ગુસ્સા અને દુઃખની મિશ્ર લાગણી સાથે કહે છે.
અર્થના મગજમાં પણ ગુસ્સો હોય છે. તે તેનો ચહેરો ફેરવીને રૂમની બારીની બહાર નજર કરે છે. હોસ્પિટલની સામે આવેલા મલ્ટીપ્લેક્સ પર “મેન ઓફ સ્ટીલ”(સુપરમેન)ના પોસ્ટર તરફ એક નજર કરીને અર્થ આંખો બંધ કરીને વિચારોમાં ખોવાઈ જાય છે.

Viraj Raol & Ronak HD

પાર્ટ ૨  –

કૌંસમાં:~
{[(

ગયા મહીને એક વાર્તા પોસ્ટ કરી હતી, અને આ મહીને ફરી એક કરી! હોપફૂલી દર મહીને એક એક સ્ટોરી મીનીમમ પોસ્ટ થાય એવી આશા છે. બાકી આ વખતે કૌંસમાં ઉપર મેન્શન કરેલા બે સોન્ગ્સ જ મુકું છું. બંને સોન્ગ્સ રોનકે સંભળાવ્યા હતા, અને બંને સોન્ગ્સ ટ્રાવેલ કરતી વખતે સાંભળવાની મજા આવે એવા છે!
તમે પણ એન્જોય કરો! 🙂
અને સ્ટોરીનો ફીડબેક પણ આપજો ભૂલ્યા વગર. 😀

Avicii – Levels

Swedish House Mafia – Save The World

)]}

how? exactly કઈ રીતે? (100!!!)

“મતલબ કોઈનો વાંક છે જ નહિ?” મેં પૂછ્યું.
“ના” એણે હાથ આગળ લાવીને, આંખો પહોળી કરીને આગળની એની બધી વાતો માટે એ કેટલો શ્યોર હતો એ દર્શાવતા કહ્યું.
“મતલબ…સમજાયું નહિ યાર, થોડું ડીટેઇલમાં કેહ. How.Exactly.Does.It.WORK???” બધું મારા મગજની એકદમ દુરથી બાઉન્સ થઇ રહ્યું હતું.
“જો, તે કહ્યું કે ઓલ ધ કીલર્સ શૂડ બી કીલ્ડ, રાઈટ?”
“હા….”
“તો એમને મારવાથી એમને મારવા વાળો પણ કીલર થઇ ગયો, રાઈટ?
“અમ….હા?”
હા. મતલબ એમને પણ મારવા પડે? એઝ ધેય આર ઓલ્સો કીલર્સ….?”
“હા…” હવે હું વધારે ગૂંચવાઈ ગયો હતો. પણ એણે બોલવાનું ચાલુ જ રાખ્યું, “મતલબ કે આપણે એમને મારીશું, એ આપણને મારશે, અને બધું બેલેન્સ થઇ જશે….સમજાયું?”
“ના, ના……. કઈ રીતે યા…..ર!!!? બેલેન્સની વાત જ ના આવે ને!” હું ઉભો થઇને આંટા મારવા લાગ્યો આગળ પાછળ. મને લાગતું હતું કે નવીન સમજતો જ ન’તો જે હું કહેવા માંગતો હતો. એ બસ કદાચ એની જ વાત લઈને બેસી ગયો હતો અને એણે માનવું પણ નહોતું.
“ત્યાં જ તો તુ નથી સમજતો ને…. તુ બેલેન્સ વર્ડને જ ખોટી રીતે જુએ છે.” એણે થોડા મોટા અવાજ સાથે કહ્યું, કેમ કે હું આંટા મારતા મારતા થોડો વધારે જ દુર જતો રહ્યો હતો, અજાણતા જ, વિચારોમાં.
“ક્યાંથી ખોટી રીતે યા…..ર!!!?? લોકો જો એકબીજાને આમ ને આમ કાસ્ટ, રીલીજ્ય્ન એન્ડ કન્ટ્રી એન્ડ ઇવન સ્ટેટ્સ ના નામે જો મારતા રહે તો બેલેન્સ કઈ રીતે??? મરવાના હુમન્સ જ છે ને!! કેવું બેલેન્સ? કાસ્ટનું કે રીલીજ્ય્નનું? તને લાગે છે કે ધ યુનિવર્સ વર્ક ઓન ધ બેઝીઝ ઓફ ધીઝ થીંગ્ઝ??” આખરે મારા વિચારોને કઈક શબ્દોમાં ઢાળીને મેં એને પૂછી જ લીધું જે પૂછવું હતું.
નવીન બસ નિ:સાસો નાખતો હોય એ રીતે હસ્યો, મારી સામે જોયું, અને કહ્યું, “સી, મેં કહ્યુંને! તુ બેલેન્સ વર્ડને જ ખોટી રીતે જુએ છે. અને હા, તુ જ ખોટી રીતે જુએ છે, હું નહિ.”
“અમ….કેર ટુ એક્સ્પ્લેઇન, સર?” મેં સાર્કેસ્ટીક ટોન માં પૂછ્યું.

“સી, એ વસ્તુ ભૂલી જા કે તુ કઈ કાસ્ટનો છે, ઓકે? એ પણ ભૂલી જા કે તુ હ્યુમન છે. તુ જસ્ટ એક ક્રીચર છે ધેટ લીવ્સ ઓન ધીસ પ્લેનેટ અર્થ. ઓકે?”
“અ….” હું હજુ કન્ફયુઝ હતો.
“હવે જો, વિચાર કે તારી પાસે એક બાસ્કેટ છે, એન્ડ ઇન ધેટ બાસ્કેટ યુ હેવ ટુ પુટ સમ બલૂન્સ.હવે એ તું એક એક કરીને એમાં બલુન્સ નાખતો જાય છે, એકદમ આરામથી, તારે મથવું નથી પડતું. ઓકે? અને પછી એવો ટાઈમ આવે છે, કે…”નવીન અટકી જાય છે અને મારી સામે જુએ છે કે હું ધ્યાન આપું છું કે નહિ.
“બલુન્સ? આનું મારા કોઈ ક્રીચર હોવા સાથે રીલેશન?” હું પૂછવા જતો હતો પણ પૂછ્યું નહિ. મારે લીન્ક તુટવા નો’તી દેવી. હું જસ્ટ નોડ કરું છું.
નવીન કન્ટીન્યું કરે છે, “અને ટાઈમ એવો આવે છે કે હવે બલુન્સ અંદર સમતા નથી, એક બીજા સાથે અથડાય છે, દબાય છે. અને હવે તારે મથવું પડે છે બલુન્સને મવડાવવા માટે. તુ એક બાલુન નાખે છે તો બીજું બહાર નીકળી જાય છે, અને તુ ફરી બીજું નાખવા જાય છે ત્યાં બીજા બે બલુન્સ બહાર નીકળી જાય છે. અને હવે તને થાય છે કે તુ વધારે ને વધારે ફુગ્ગા સમાવવા માંગે છે, એક પણ ફુગ્ગો બહાર ન જાય એ રીતે. તુ બાસ્કેટને એના કવર થી ઢાંકી દે છે અને ઉપર એક હોલમાંથી એક એક બલુન એડ કરે છે. હવે ફુગ્ગા બહાર નથી આવતા, પણ અંદર દબાતા જાય છે. અને એ ફુગ્ગાઓને બહાર નીકળવા માટે જગ્યા નથી મળતી. અને એક એક કરીને જેમ જેમ તુ મારી-મચડી ને ફુગ્ગાને અંદર એડ કરે છે એમ એમ બાસ્કેટની કઈક નહિ જેવી રફ સપાટીના લીધે એક ફુગ્ગો ફૂટી જાય છે, અને એના ફૂટવાના લીધે એની બાજુના કોઈ ફુગ્ગાને થોડું નુકશાન પહોંચે છે અને એ પણ થોડા પાતળા થઇ જાય છે, અને હવે ફરી બીજો ફુગ્ગો એડ કરતા એ ફૂટે છે. કેટલાક ફુગ્ગા તારા હાથમાં જ ફૂટી જાય છે. પણ અંદર ફુગ્ગાઓની સંખ્યાનું એક એવરેજ બેલેન્સ બનેલુ રહે છે.” આટલું કહીને નવીન મારી સામે જોઈ રહે છે. એવી રાહ જોઇને કે હું સમજી ગયો હોઈશ, ડાઈરેક્ટ વાત કહ્યા વગર પણ.

“અં…. કદાચ હું સમ્જ્યો તુ શું કહેવા માંગે છે…”
“કદાચ??” નવીન થોડું હસીને પૂછે છે.
“અં….મતલબ બેલેન્સ પ્રજાતિનું થાય છે. નેચરનું થાય છે? આઈ મીન, જે જગ્યાએ હ્યુમન્સની જરૂર નથી ત્યાંથી કોઈ નહિ ને કોઈ કારણથી એ ગાયબ થાય છે, રાઈટ? અને જ્યાં જરૂર છે ત્યાં એ લોકોને માઈગ્રેટ થવા માટે નેચર મજબુર કરે છે? લોકો નહિ પણ નેચર ડીસાઈડ કરે છે બધું?” હું થોડું થોડું સમજવા લાગ્યો હતો.
“યેસ, બરાબર ડાઈરેકશનમાં જઈ રહ્યો છે. બટ ખાલી પ્રજાતિઓનું જ નહિ, આખા યુનિવર્સનું બેલેન્સ છે. પણ અત્યારે આપણે ફક્ત હ્યુમન્સ પર જ ફોકસ કરીએ છીએ.અને નેચર ડીસાઈડ કરે છે, પણ એક પેટર્ન….” નવીન અટકી ગયો અને તેના ગાલ પર અંગુઠાનો નખ ફેરવવા લાગ્યો. એની આંખોમાં કઈક અલગ ચમક હતી.
“સો, વ્હોટ ઈઝ નેક્સ્ટ? ડિસ્કશનનું ક્ન્ક્લુઝન?” નવીને આમ તો મને ગૂંચવી દીધો હતો, પણ એની વાતમાં દમ પણ હતો.
“ઈટ ઈઝ જસ્ટ ધ બીગીનીંગ. હજુ ઘણું સમજાવવાનું છે. આ ફક્ત એક ડેમો ડિસ્કશન હતું. હજુ ઘણા સેશન્સ બાકી છે. વેલકમ ટુ ધ ક્લબ, શાલીન!”

– Virajsinh Raol & Ronak HD

કૌંસ માં :~
{[(
Wait for it… 😉
)]}

P.S. It’s 100th post!!
મને તો એમ જ હતું કે થોડી ઘણી પોસ્ટ્સ થશે ત્યાં સુધી તો મારી આદત પ્રમાણે મારી લખવાની આદત પણ બંધ થઇ જશે અને કઈક નવું ભૂત ચઢશે. નવું ભૂત ચોક્કસ ચઢ્યું (નવા ભૂત વિષે ફરી ક્યારેક લખીશ) પણ લખવાનું ભૂત મસ્ત રીતે ચોંટીને બેઠું છે અને મને મજા પણ કરાવે છે! જો આ બ્લોગ ઉપર પણ કોઈ વાંચવા વાળું કે કમેન્ટ કરવા વાળું ન હોત તો શરૂઆતની ૧૦-૧૨ પોસ્ટ પછી આ બ્લોગ પણ ધૂળ ખાતો થઇ ગયો હોત, પણ એક-એક કમેન્ટ અને એક-એક વ્યુવ મને લખવા માટે જોઈતું પરિબળ બની રહ્યું છે. મને હેલ્પ કરતુ રહ્યું છે અને કરતુ રહેશે જ!!
Thanks to each and every one for helping me getting better at writing. તમારી કમેન્ટ્સથી મને ઘણું બધું શીખવા મળ્યું છે. બીજા બ્લોગર્સના બ્લોગ વાંચીને તો એનાથી પણ વધારે શીખ્યો છું. અને આઈ હોપ કે તમારા જેવા હેલ્પફુલ ક્રિટીક્સ મળતા રહે. 🙂
બાકી મારા બ્લોગની ૧૦૦મી પોસ્ટની પાર્ટી છે, તમારા નજીકના પાણીપુરી/પીઝા/વડાપાવ/દાબેલી વાળાના ત્યાં જઈને મારા બ્લોગનું નામ દઈને જેટલું ખાવાની ઈચ્છા હોય એટલું ખાઈ આઓ! અને પૈસા આપીને એમને મદદરૂપ થાઓ, પુણ્ય મળશે… 😀 😉 😛