સ્ટોરી ~ એપ્રિલનો એ વરસાદ ભૂલાય જ કેમ!

ઉપરનો કૌંસ:~
{[(
એપ્રિલ ૨૦૧૨માં એક સ્ટોરી લખી હતી, એ સ્ટોરી લખવાનું રીઝન એ હતું કે ૨૦મિ એપ્રિલે વરસાદ પડ્યો હતો, અને મારે પથારી લઈને નીચે ભાગી આવવું પડ્યું હતું. રાતના ૨-૩ વાગ્યે. અને એ વખતે જ એકદમ મગજમાં એક સ્ટોરી આવી ગઈ હતી જે મેં લખી દીધી હતી. એ પછી coincidentally ૨૦૧૩ અને ૨૦૧૪માં પણ ૨૦મિ એપ્રિલે વરસાદ પડ્યો હતો. પણ ૨૦૧૫માં ૧૫ એપ્રિલમાં જ વરસાદ પડી ગયો અને થોડુંક ખોટું લાગ્યું હતું મને. પણ આજે એક સોંગ સાંભળતા સાંભળતા મને અચાનક એ સ્ટોરી યાદ આવી અને એની સિકવલ લખવાનો વિચાર આવ્યો!

આ સ્ટોરીનો પ્રથમ ભાગ તમે વાંચીને આ વાંચશો તો વધારે મજા આવશે!

અને એ વાંચ્યા પછી જો આ સોંગ સાંભળતા સાંભળતા આજનો લખેલો ભાગ વાંચશો તો ચોક્કસ એક અલગ જ મજા આવશે. 🙂

)]}

અત્યારે જુન હોવા છતાં પણ ગરમીનો ત્રાસ છે, પણ એપ્રિલ નો એ વરસાદ ભૂલાય જ કેમ!
બે મહિના થયા હતા સ્તુતિને મળ્યે. એક્યુરેટલી જોવા જઈએ તો ૧ મહિનો અને ૧૪ દિવસ.
નવી શરૂઆતનો સંકેત દેખાયો તો હતો…પણ…
~~~~~~~~~~

“ભૂલ મારી પણ હતી અને મારે જ સમજવું જોઈતું હતું, that your career was important too, and not only I. કદાચ હું પણ નાસમજ હતી એ વખતે.” આ શબ્દોની સાથે આવેલી સ્માઈલ જ સૌથી મોટો સંકેત દેખાડી રહી હતી. અને ઓછું હોય એમ એના આઈ-પેડમાં યુ-ટ્યુબ પર કોઈ અજાણી સિંગરના અવાજમાં મેહદી હસનનું “રંજીશ હી સહી” વાગી રહ્યું હતું. એક તરફ એની સ્માઈલ જોઇને મારા મગજમાં રહેલા બધા જ શબ્દો ગાયબ થઇ ગયા હતા, અને બીજી તરફ ગીતના શબ્દો માહોલને મારા માટે વધારે જ heavy બનાવી રહ્યા હતા.

“किस किस को बताएँगे जुदाई का सबब हम, 
किस किस को बताएँगे जुदाई का सबब हम…”

ગીતની આ કડી વાગી અને સ્તુતિની પેલી સ્માઈલ પણ જતી રહી સાથે. તે અચાનક જ કઈ પણ બોલ્યા વગર અંદર જતી રહી. અને થોડી વારમાં જ રસોડામાંથી સ્ટીલના ગ્લાસમાં પાણી લઈને આવી અને પાણી મારી સામે ધરતા જ કહ્યું, “I hope you still prefer your water steelના ગ્લાસમાં જ…”

મેં ગ્લાસ હાથમાં લીધો. હજુ પણ પેલી સ્માઈલમાં જ ખોવાયેલો હતો હું. શું બોલવું એ સમજાયું જ નહિ. આંખો બંધ કરી, અને એક જ ઘૂંટમાં બધું પાણી પી લીધું. તરસ્યો હતો એટલા માટે નહિ, પણ ગ્લાસમાં જે પાણી હતું એમાં મારી આંખનું પાણી પડે નહિ એ માટે. થોડી વાર આંખો બંધ જ રાખી. પેલું સોંગ હજુ પણ વાગી રહ્યું હતું. કદાચ તેણે કોઈ પ્લે-લીસ્ટ બનાવીને તે સોંગને રીપીટ મોડ પર રાખ્યું હશે તેવું લાગ્યું.

“आ फिरसे मुझे छोड़ के जाने के लिए आ, रंजिश ही सही….”

આ કડી ફરી વાગી રહી હતી, અને પેલું અટકી રહેલું ડાબી આંખનું પાણીનું ટપકું રોકી ન શક્યો હું. આંખથી ટપકીને ગાલથી સરકતું એ આંસુ મારી થોડી વધી ગયેલી દાઢીમાં આવીને સંતાઈ ગયું, પણ મારી ફીલિંગ સંતાઈ ન શકી. I was feeling the guilt for what I had done. “Can you please..”
હું આટલું જ બોલ્યો અને સ્તુતિએ સોંગ બંધ કરી દીધું.
“No, આ તો જસ્ટ સોંગ ચેન્જ કરવાનું કહેતો હતો. પણ, You know, I don’t have words to share. અચાનક જ સવારે વરસાદ પડ્યો અને ખબર નહિ કેમ, બધું જ યાદ આવી ગયું. બે વર્ષ પહેલા સેમ આવું જ એપ્રિલમાં માવઠું પડ્યું હતું. અને આજ સવારનો વરસાદ ભલે એટલો વધારે નહોતો, મને બહુ જ heavy લાગ્યો. બે વર્ષ! કરીઅરમાં ભલે થોડોક આગળ વધ્યો, પણ ‘થોડોક’ જ વધ્યો. એક સકસેસ માટેની સેલ્ફ હેલ્પ બુક વાંચી હતી ત્યારે, જેમાં ઈમોશન્સ, ફીલિંગ્સ વગેરેને અવરોધ તરીકે દર્શાવ્યા હતા. અને એ વાંચ્યા પછી તો કરીઅર વિષે વિચાર્યા કરતા છુટા કેમ પડવું એ જ વિચાર વધારે આવતો હતો. એક જુસ્સો હતો સિંગર બનવાનો. નવા નવા કોન્ટેક્ટસ બની રહ્યા હતા અને કેમ પણ કરીને ઊંચાઈ હાસિલ કરવી હતી. એ વખતે એ ઊંચાઈના સપનાના પડછાયામાં તારા તરફથી મળતો સપોર્ટ, તારો પ્રેમ ખરેખર કેટલા પ્રબળ ફેકટર્સ હતા મારી સફળતા માટે, તે જોઈ જ ન શક્યો હું! બે વર્ષમાં જ્યાં પહોંચ્યો ત્યાં સફળતાનો એક કોળિયો છે, પણ ત્યાં એકલતા છે. અને એ કોળિયો share નહિ કરું ત્યાં સુધી એ થાળીમાંથી બીજો કોળિયો લેવાની ન તો ઈચ્છા થાય તેમ છે ન તો મારી તાકાત છે કે બીજો કોળિયો લઇ શકું હું તારા વગર.”
સ્તુતિ કઈ પણ બોલ્યા વગર સાંભળી રહી હતી. એની આંખમાં પાણી પણ દેખાતું હતું. મેં તેમ છતાં પણ બોલવાનું ચાલુ જ રાખ્યું.
“મારે મારી સફળતા તારી સાથે share કરવી છે. હું અહી આવ્યો ત્યારે મને આશા પણ નહોતી કે તું મારી સામે પણ જોઇશ! બે વર્ષ પહેલા તારી આંખમાં વરસાદમાં ધોવાઈ રહેલા તારા એ આંસુ મને સાફ દેખાઈ રહ્યા હતા પણ એ વખતે મારી આંખો તેને ઇગ્નોર કરવા માટે જ તૈયાર થઈને બેઠી હતી. I have always been selfish, અને કદાચ અત્યારે પણ હું સેલ્ફીશ જ બની રહ્યો છું એક રીતે. પણ હું તને મારા સેલ્ફમાં સમાવવા માંગુ છું. સેલ્ફીશ બનીને આપણી ખુશી જોવા ઈચ્છી રહ્યો છું. એ વખતે તારા આંસુ જોઇને એક જ બીક લાગી રહી હતી કે તું ક્યાંક તારા મજાકિયા સ્વભાવને ખોઈને લોકો પર ભરોસો કરવાનું ખોઈ ન બેસે! આજે મને તારો ભરોસો જોઈએ છે. મારે તારા સપનાઓ જાણવા છે સ્તુતિ. અને એ સપનાઓ બસ જાણવા નથી, પણ તેમને પુરા કરવા માટે જે પણ કરી શકું એ કરવું છે. મારા સપનાઓની સફળતાનો સ્વાદ અને તારા સપનાઓ પુરા કરીને તેની ખુશીનો પણ સ્વાદ મારે તારી સાથે જ લેવો છે. સ્તુતિ, બે વર્ષ પહેલા મેં જે પણ કર્યું, I’m going to regret that for my whole life. એ ભૂલ ફરી તારી સાથે તો હું સપનામાં પણ ન કરી શકું, પણ બીજા સાથે ન કરું એ માટે તારી સલાહ, તારો સપોર્ટ અને તારો પ્રેમ ઝંખું છું.” આટલું બોલીને હું ચુપ થઈને સ્તુતિની સામે જોઈ રહ્યો.

સ્તુતિની આંખમાં જે થોડી વાર પહેલા પાણી દેખાતું હતું, તે પાણી હવે ત્યાં હતું નહિ. જાણે એની આંખો એ આંસુને પી ગઈ હોય. સ્તુતિએ તેની નજર બાજુમાં ફેરવી લીધી હતી એ દિવસે આટલું કહેતી વખતે કે, “મેં ભૂલ તારી માફ કરી. પણ મારી એક સ્માઈલ જોઇને તે વિચારી લીધું કે હું હજુ પણ એકલી હોઈશ?” સ્તુતિ આટલું બોલીને જ ઉભી થઈને પાણીનો ગ્લાસ લઈને રસોડામાં જતી રહી.
~~~~~~~~~~

નવી શરૂઆતનો સંકેત તો દેખાયો હતો….પણ એ સંકેત આવું સરસ પરિણામ લાવશે તેવું ક્યારેય નહોતું વિચાર્યું મેં.
સ્તુતિને ખબર હતી કે હું હમેશા તેને જુઠું બોલતા પકડી જ પાડું છું, એટલે જ એ દિવસે તેણે નજર ફેરવીને બસ મને હેરાન કરવા માટે થઈને ‘એકલી ન હોવા વાળી વાત’નો shock આપ્યો હતો. એની વાત જો કે સાચી હતી. મેં તે વિષે જરાય વિચાર્યું જ નહોતું. પણ મેં એ પણ ક્યારેય નહોતું વિચાર્યું કે સ્તુતિને હમેશાથી રાઈટર બનવું હતું. ન તો મને એ ખબર હતી કે છુટા પડ્યાના છ મહિના પહેલા તેણે તેની પ્રથમ નોવેલ લખવાની શરૂઆત કરી હતી, જેનો અંત તેણે હજુ સુધી પણ લખ્યો ન હતો. અને તે પણ ખબર નહોતી કે તે એક એડ એજન્સીમાં કોપીરાઈટર તરીકે કામ કરી રહી હતી, being an engineer!

પણ મને એ વાતની ખબર ચોક્કસ છે કે તેની પ્રથમ નોવેલના છેલ્લા ચેપ્ટર પર એ અત્યારે કામ કરી રહી છે અને એ પણ ખબર છે કે તે આજે તે નોવેલ પૂરી કરીને જ રહેશે અને પૂરી નહિ કરે ત્યાં સુધી કોઈને એના રૂમમાં પણ નહિ આવવા દે!
વેલ, જોરદાર વાત એ છે કે તેની નોવેલનું ફક્ત શરૂઆતનું એક જ ચેપ્ટર વાંચીને મારો પબ્લીશર ફ્રેન્ડ (કોન્ટેક્ટસ કામ તો લાગ્યા જ) એટલો ખુશ થઇ ગયો હતો કે તેણે શ્યોરીટી સાથે આ નોવેલના સકસેસ માટે પાર્ટી અરેંજ કરવાનું કહી દીધું હતું. અને સ્તુતિને જે વાતની ખબર નથી તે વાત એ છે, કે આજે રાત્રે જ મેં એના માટે એક સરપ્રાઈઝ પાર્ટી અરેંજ કરી છે!
And guess what!! આટલી વાત કરી ત્યાં સુધી બહાર ધીમા ધીમા વરસાદના છાંટા ચાલુ થઇ ગયા છે. અને કદાચ સ્તુતિના રૂમનો દરવાજો ખુલી રહ્યો છે, છેલ્લું ચેપ્ટર પતાવી દીધું લાગે છે! 🙂
અને પેલી સરપ્રાઈઝ વાળી વાત અત્યારે આપણી વચ્ચે જ રાખજો…Shhhhhh…. 😉

નીચેનો કૌંસ:~
{[(
‘રંજીશ હી સહી’નું ઓરીજીનલ version અને કોક-સ્ટુડીઓનું version પણ સાંભળતા જાઓ હવે!! 😀


)]}

Advertisements

દરવાજા…

તો થયું એવું,
કે જે દરવાજા બંધ થતા હતા,
એક પછી એક,
જોર થી,
અવાજ સાથે,
એ ધ્યાન બધું જ ખેંચી લેતા હતા.

અને જ્યાં સરસ,
ઓઈલીંગ કરેલા,
સ્મુધલી ઓપન થતા દરવાજા,
ક્યાંક ખુલતા તો હતા,
જરાય અવાજ કર્યા વગર,
ત્યાં ધ્યાન જ ન ગયું!

-વિરાજ

ફોરેઈન વાળી ભૂરી…. ♥

ફરવા ગ્યો’તો દુર દેશમાં, જોઈ ત્યાં એક ભૂરી.
બેઠી-બેઠી દુર-દુર થી મને રઇ’તી ઘૂરી!

ઘુરવા વાળી રમતમાં ભઈ આપણે પણ ઝંપલાવ્યું,
મારું ઝંપલાવવું એનામાં મસ્તી કઈક લઇ આવ્યું!

મારી આંખો સ્થિર હતી ‘ને આંખ એણે તો મારી,
એટલે ન એ અટકી, એણે સ્માઈલ દીધી એક પ્યારી!

ક્યુટનેસ પર મસ્તી જોઈ એનામાં ભરપુર,
એટ્રેક્શનનું દિલમાં મારા આવ્યું ઘોડાપુર.

આપણને પણ થ્યું ચલો એક આંખ હું પણ મારું,
ચાખી લઉં એક ફલર્ટ નો ઘૂંટો, છો પીયે ના દારુ.

આંખ મારતા સાથે એણે ફેંકી દુર થી કિસ,
ફિલ્ડર રહ્યો કાચો ભલે, કિસ ન કરી મિસ. 😉

હાથમાં કિસ પકડવી તો ઓલ્ડ ફેશન ગણાય,
ડાયરેક્ટ હોઠથી કેચ કરી, જે મોડર્ન તો જણાય!

ગોરા ગોરા ગાલે એના દેખાણી એક લાલી,
એટલામાં તો ભૂરી મેડમ ઉભી થઈને ચાલી!

પહેલા થયું, ચલાવી લઈશ મારું મન મનાવીને,
પણ ભૂરી ક્યાં મળવાની? ભાગ ધન-ધનાવીને…..

મેડમે તો એક પછી એક ટર્ન એવા તે લીધા,
ભલ-ભલા ફોલોઅર્સને ભૂલા પાડી દીધા!

પણ ઈશારો મેડમે એક ચિઠ્ઠી ફેંકી દીધો,
ઇશારાને મેગ્નિફાઇન્ગ આંખે ઝીલી લીધો.

ફેંકીને એ ચિઠ્ઠી મેડમ ભાગ્યા ટેક્સી લઈને,
પણ એ ગયા સામે મોટો ટાસ્ક મને દઈને.

વ્હેલા વ્હેલા ભાગીને મેં હાથે લીધી ચિઠ્ઠી,
એમાં તો મેં ગોલ્ડન એવી ઇન્ફર્મેશન દીઠી!

લાલ ઇન્કથી લખેલું’તુ એમાં એક એડ્રેસ,
મેડમને બસ મારે હવે કરવાના’તા ટ્રેસ!

બોરિંગ ટુરમાં ભૂરી મેડમ કરી ગઈ ઈન્સ્પાયર,
હાથ લાંબો કરીને મેં ટેક્સી કરી હાયર!

ટેક્સી મને લઈને આવી ગઈ મારી મંઝીલે,
નજર પણ મારી તો પોં’ચી ગઈ’તી એના ટીલે!

ટેક્સી વાળાને મેં એના પૈસા હાથે ધર્યા,
પછી મારી મંઝીલ બાજુ પગલા મેં તો ભર્યા,

દરવાજે જઈને મેં વગાડ્યો ડોર-બેલ,
તાલાવેલી લાગી’તી જોવાને ભૂરી ઢેલ!!

“એનીબડી ધેર?” નો મેં દીધો એક સાદ,
ધીમા ધીમા પગલાનો સંભળાયો નાદ,

પણ દરવાજો જાણે એનો થઇ ગયો’તો જામ,
દર વખતે મારી જોડે જ કેમ થાય છે આમ!!?

નિ:સાસો મેં નાખ્યો, પણ હિંમત ના મેં હારી,
થોડો થયો હું સ્વસ્થ, ને જોરથી લાત મારી.

લાગ્યું તુટ્યો ટાંગો, જે હતો આમ તો સાજો,
ખુશી થઇ એ વાતે, કે ખુલી ગ્યો દરવાજો!

અંદર કરી નજર, પણ હતું બહુ અંધારું,
ચૂંટલી ભરી જોયું, “સપનું નથી ને મારું?”,

“ઓલા કેરીદા”, કરીને બોલી પેલી ભૂરી,
નવી ભાષા સમજાણી નઈ,રહ્યો હું તો ઘૂરી.

પાછી બોલી, “નો લો એન્તિએન્દે એસ્પાનોલ?”,
ત્યારે લાગ્યું સ્પેનીશ બોલતી હશે બાર્બી-ડૉલ!!

ભાષાના વિચારો મનમાં કરી રહ્યા’તા ફાઈટ,
ભુરીને જોવા માટે હું શોધી રહ્યો’તો લાઈટ…

એટલામાં તો ઝાટકા સાથે ટાઈ મારી ખેંચાણી,
મનમાં તો ભાઈ મારા હવે ફૂટવા માંડી ધાણી,

લાગ્યું એક જ ‘સાઉલ’નું થયું હશે બાયસેક્શન,
એ સ્પેનીશ ‘ને હું ગુજરાતી, અઘરું હતું કનેક્શન!!

લેન્ગવેજ જાય તેલ લેવા ‘ને લાઈટનુંય છે શું કામ!!
નસીબ પાંદડા ફેરવે છે ને એય પાછા બેફામ!!

આગળ આમ તો શું કહું હું, ઘણું ઘણુંયે થયું!
સેન્સર કરવા કરતા ભલે ને અકથિત જ રહ્યું. 😉

-વિરાજ રાઓલ (Viraj Raol).

કૌંસમાં :~ 
{[(
હમ્મ્મ્….
)]}

કૌન્સનું કૌંસ માં જ રહેવા દઈએ…. 😉 😛 😀

લુચ્ચી…

સીધી ના એ રે’તી લુચ્ચી, ટેઢી મેઢી વાંકી લુચ્ચી,
આડી અવળી વાતોથી એ, મારું માથું ખાતી લુચ્ચી.

ફ્યુચરનું એ પ્લાનિંગ કરતી મોટા પાયે સેવિંગ કરતી,
શોપિંગ માટે હરતી ફરતી લાત બજેટ્ને મારતી લુચ્ચી,

ફિગર સાચવવાને માટે સ્ટ્રીક્ટ ડાયટની વાતો કરતી,
ડાર્કફોરેસ્ટની કેક જોઇને ખાવા તૂટી પડતી લુચ્ચી!

સિરિયલોની વાતો લઈને ફોન ઉપર એ ગોસીપ કરતી,
ક્રિકેટ જોવા હું બેસું ‘ને રીમોટ ઝુંટવી લેતી લુચ્ચી.

સેડ થતાની સાથે પાછી મૌનવ્રત એ ધારણ કરતી,
રીઝન દુઃખનું પૂછતાં એની કેસેટ ચાલુ કરતી લુચ્ચી.

પોએમ એની માટે લખતો રોમેન્ટિક હું મૂડ બનાવી,
ટાઈટ એવું એક hug આપીને પોએમ ફેંકી દેતી લુચ્ચી!

(એટલી ખરાબ લખું છું પોએમ્સ!!?? :o)

કૌંસમાં:~
{[(
ઘણા ટાઈમથી પોએમ લખવાની ઈચ્છા હતી, પણ પેલી ‘લુચ્ચી’ સાથે વાત જ નથી થતી આજ કાલ!! પોએમ ક્યાંથી લખાય!! 😦
બસ તો આજની પોએમ એજ લુચ્ચીને અર્પણ!! 😀

હવે બ્લોગને થોડોક ટાઈમ આરામ આપવાનું વિચારું છું, એક ‘જ્યોતિષ ફ્રેન્ડ’એ કહ્યું કે તારી ક્રિએટીવીટી અત્યારે ઉપરના લેયર પર છે, લખવાનું ચાલુ રાખ…. પણ હોય જ ને, એક્ઝામ નજીક છે એટલે આવું બધું વધારે સુઝે….!
બસ તો હવે કદાચ may end માં જ પાછો આવીશ લખવા, બાકી બ્લોગ્સ વાંચવાનું તો ચાલુ જ રહેશે….
બસ તો આ છેલ્લી પેરડી લાઈન્સ અને થોડાક ટાઈમ માટેનું બાય બાય!!

સિલેબસ પૂરો કરવામાં જલ્દી કરો ‘વિરાજ’,
ઢગલો છે બુક્સ અને નજીક જ એક્ઝામ છે. 😉

ગુસ્તાખી માફ મરીઝ 😛
)]}

આ ટીવી શોઝ પણ જોવા જેવા છે….!(1)

આમ તો આ પોસ્ટમાં હું જેના વિષે લખવાનો છું એ વિષય પર જયભાઈ વસાવડાએ પણ લખ્યું જ છે….
અને આમ જોઈએ તો એ ટીવી શોઝ વિષે ખ્યાલ હવા છતાં પણ મને તેમના એ દિવસ ના બ્લોગ પર ની પોસ્ટ જોઇને જ જોવાની ઈચ્છા થઇ ગઈ હતી….

હવે એ બધા જ ટીવી શોઝને, જેટલા હું જોઉં છું તેટલા ને, મને ગમે છે એ રેન્કમાં ઇન્ટ્રો આપીશ અને ક્યારેક ડીટેઇલમાં પણ એ દરેકે દરેક શો વિષે લખવાનો જ છું…..

અને હા, હોઈ શકે કે હું ઘણી બાબતમાં પોલ અને સસ્પેન્સ પણ ખોલી દઉં….!!
So SPOILER ALERT!!!

તો હવે શો ચાલુ કરીએ…..

1) Dexter(Noun : An animal of a small, hardy breed of Irish cattle.)
આ બાજુમાં લખ્યું છે એને આ સીરીઅલ સાથે કોઈ કરતા કોઈ જ લેવા દેવા નથી….. પણ સીરીઅલ ઉપર થી યાદ આવ્યું કે આ સીરીઅલ એક એવા સીરીઅલ કીલર વિષે છે જે કદાચ સુપર હીરોઝની હરોળમાં આવતા આવતા રહી જાય.
આવે એટલા માટે કારણ કે એ એવા લોકો નું જ મર્ડર કરે છે જે લોકો કોઈ નહિ ને કોઈ કારણસર પોલીસ થી બચી ગયા છે……ઇવન ધો પોલીસ ને પણ ખબર હોય કે એ ગુનેગાર છે, કે ખબર ના પણ હોય……!! અને બસ, એવા જ લોકો ને શોધી શોધી ને મારવાની જવાબદારી નહિ પણ પોતાની તરસ છુપાવતો એક સારો કહી શકાય એવો સીરીયલ કીલર!!
અંદર થી પોતાને એક શૈતાન માનતો હોઈને બહાર થી બની શકે એટલો પોતાની જાત ને હ્યુમન બતાવવાનો ટ્રાય કરતો રહે છે….
ડેકસ્ટર વિષે વચ્ચે me થોડીક લાઈન્સ પણ લખી હતી….. જે કહી શકાય કે એના મુખે કહેવાઈ હોય એવી લાગે….. જે કઈક આવી છે…..
“લોહી….
ઘણી વાર લોહી ના સંબંધ ફક્ત એ જ નથી હોતા જે પરિવાર આપે છે,
કેટલીક વસ્તુઓ એવી હોય છે જે નસીબ આપે છે,
કઈક ટેવ, કઈક કુટેવ,
કઈક ઈચ્છા, કઈક ઘેલછા,
પ્રકૃતિ, વિકૃતિ,
લોહી!
ઈચ્છા નહિ પણ ઘેલછા, ઘણા માટે આ બસ વિકૃતિ છે,
લોહી જોવાની તડપ, મારી ખૂન કરવાની ઝડપ,
હું રખડ્યો છું મારી આ તડપ માટે,
હું રઝળ્યો છું મારી આ કહેવાતી વિકૃતિ માટે.
તરસ્યો નથી હું એ લોહી માટે, બસ મારી આંખો ને જોઈએ છે ઠંડક,
જે ફક્ત ઠંડા કલેજે કરેલું કૃત્ય અને તેની મળતી નીપજ-“ઠંડુ લોહી” આપે છે ….
હું છું ડેકસ્ટર….!!”

ડેક્સ્ટર ની અત્યાર સુધીમાં ૭ સીઝન આવી છે અને આઠમી આવવાની તૈયારી છે જે લગભગ તેની છેલ્લી સીઝન માનવામાં આવે છે.

2) How I Met Your Mother :
આમ તો આ સીટકોમ વિષે થોડુક મેં પેલી ફયુચરને મેઈલ લખવા વાળી પોસ્ટ માં લખ્યું જ હતું, પણ એની પર થી સીરીયલ શેના વિષે છે એ કહી ના શકાય…..
હા, હજુ નામ ઉપર થી હિન્ટ મળી શકે એ છે….
અને જેવું નામ છે એવું જ આ સીટકોમ માં છે…..
મેઈન કેરેક્ટર અને શો નેરેટર એવો ટેડ મોસ્બી તેના છોકરાઓ ને ૨૦૩૦ ના સમયમાં એક વાત કરવા બેસે છે….  કે તે કઈ રીતે તેમની મમ્મી એટલે કે ટેડની વાઈફ ને મળ્યો હતો….
જો આ સીટકોમ ને એક સીટકોમ ની જેમ જોવા જઈએ તો એટલી કોમેડી નહિ લાગે, પણ એમ જ કોઈ પણ ટીવી શો ની જેમ જોઈએ તો ઘણો જ ગમી જાય એવો છે કેમ લવ સ્ટોરીઝ સારી એવી અને ટચી કહી શકાય એવી એડ કરી છે…..
મેઈન કેરેક્ટર્સમાં ટેડ, માર્શલ, લીલી, રોબીન અને ઓવ્સમ એવો બાર્ની સ્ટીન્સન!!
આ સીરીયલની અત્યારે આઠમી સીઝન ચાલે છે અને નવમી સીઝન ને તેની છેલ્લી સીઝન માનવામાં આવે છે….
અને આ શો વિષે મેં હજુ સુધી કઈ પોએમ વોએમ નથી લખી…..હહાહાહાહા બચ ગએ!! સારે કે સારે બચ ગએ!!! 😀

3) The Big Bang Theory :
આમ જોઈએ તો મારા મગજમાં હજુ ધ બીગ બેંગ થીઅરી અને હાઉ આઈ મેટ યોર મધર વચ્ચે કોમ્પીટીશન ચાલતી જ રહેતી હોય છે….. અને તેમના રેન્ક ઉપર નીચે થયા કરતા હોય છે….!
પણ હવે અત્યારે આના વિષે લખવા બેઠો છું તો ફરહી થી રેન્ક ચેન્જ કરીને આને ઉપર લઇ જવાની ઈચ્છા થાય છે…. પણ જો એવું કરીશ તો ફરીથી હાઉ આઈ મેટ યોર મધર માં કઈક લખવા જતા એને ઉપર લઇ જવાની ઈચ્છા થશે….. એટલે જેમ છે તેમ જ રાખું અને આનું થોડુક ઇન્ટ્રો આપી દઉં….!! 😛

આ સીટકોમ ૪ ફ્રેન્ડ અને સાયન્સના ખાન્ટુઓ એવા nerd સાયન્ટીસ્ટ્સ  ની આજુ બાજુ ઘૂમે છે!!
~>કુલ બનવાનો ટ્રાય કરતો રહેતો અને હોત એવી પાડોશીના પ્રેમ માં પડેલો લેનર્ડ કે જેના નામ માં જ ‘નર્ડ’ વર્ડ આવી જાય છે!
~> મગજ ફેરવી દે એવા લોજીક આપી ને પોતાને જ ગમે તે રીતે સાચો ઠેરવતો અને ભૂલથી પણ કોઈ પ્રશ્ન પૂછી જાય તો ફરીથી મગજ ગાંડું કરી દે એવા વૈજ્ઞાનિક કારણો આપતો એવો યંગ થિઅરિટીકલ સાયન્ટીસ્ટ “ડોક્ટર” શેલ્ડન કુપર…..(ડોક્ટર બોલવાનું તો ભૂલથી પણ ભૂલતા નહિ!!)
~> ચીપ અને ચીઝી લાઈન્સ થી છોકરીઓને લાઈન મારવાનું કોઈ દિવસ ણ છોડતો એવો જયુઈસ્ટ સ્પેસ એન્જીનીઅર “વોલોવીટ્ઝ”,
~> અને ઇન્ડિયન સ્પેસ સાયન્ટીસ્ટ “રાજેશ કુથ્રપાલી”….. જેમને મારા જેવો જ ભયાનક રોગ છે~~~”છોકરીઓ સાથે બોલવા જાય તો અવાજ જ ના નીકળે!!!”  જો કે રાજ પાસે એક જ ઈલાજ છે અને તે છે “આલ્કોહોલ”!!

અને સૌથી મેઈન કેરેક્ટર તો રહી જ ગયું…!!

~> “પેની” – શેલ્ડન અને લેનર્ડ ની હોટ, બ્લોન્ડ અને ડમ્બ એવી સ્ટ્રગલિંગ એક્ટ્રેસ પાડોશી!!

બસ તો આજ બધા ભેગા થાય અને જે સિચ્યુએશન થી કોમેડી ક્રિએટ થાય છે એજ છે “The Big Bang Theory”.

——————————————-
——————————————-
આમ જોવા જઈએ તો મારી બધી જ ફેવરીટ ટીવી સીરીયલ્સ વિષે લખવાનો હતો, પણ હવે જુદા જુદા ભાગમાં જ લખવું સારું રહેશે એવું મારા હાથ દુખી દુખી ને કહી રહ્યા છે…(આ તો એક બહાનું છે, પણ વાત એમ છે કે ઊંઘ આજે જલ્દી આવી ગઈ છે!! 😉 )

બસ તો ચાલો આશા રાખીએ કે આનો પાર્ટ-૨ જલ્દી આવે!! અને હા, પેલી ૧૯૯૫વાળી સ્ટોરીનો ચોથો પાર્ટ પણ આવશે જ…. ડોન્ટ વરી 😛 (હોપફૂલી 😉 )

કૌંસ માં:~
{[(
હમણા જ એક ફ્રેન્ડ ‘રોનક‘ એ યુ-ટ્યુબ પરના એક vloger વિષે જણાવ્યું, અને આજે જ તેના ઘણા બધા વિડીઓઝ જોવામાં પણ આવ્યા…..
તેનું કામ એવું છે કે દર અઠવાડીએ યુ-ટ્યુબ પર પહોંચેલા ટોપ (વાઈરલ) વિડીઓઝ ઓફ વિક વિષે જ મસ્તી ભરેલા શબ્દોમાં મજા કરાવી દે છે….
બસ તો એની ચેનલ “http://www.youtube.com/user/RayWilliamJohnson” એક વાર વિઝીટ કરવા જેવી છે…તો…. 😀

અને me આજે જે વિડીઓ સૌથી પહેલા જોયો, તે જ અહી share કરું છું….. સો એન્જોય!!  🙂


)]}
day5

ઉંદરની વેલેન્ટાઇન ♥

વેલેન્ટાઈને ઉંદરે કરી ઉંદરડી ને વાત,
“ચાલને ફરવા જઈએ ઉન્દી, રોમેન્ટિક છે રાત.”

ઉંદરડીયે ઓછી ન’તી કઈ, બા’ના આપી બોલી,
“તમેય સુ ગાંડા કાઢો છો!”, મનમાં છો એ ડોલી!

ઉંદરભઈ પણ તાન માં આવ્યા, ગીત ગાવાનો મૂડ બનાવ્યો,
ઉન્દી સામે ઘૂંટણે ઉભા, સૂરમાં તેમણે સુર મિલાવ્યો!
“તેરે લિયે દેખ ઉન્દી મેરી, નઝરાના હમ હૈ લાયે”,
ગાવા લાગ્યા, “તેરે ‘દર’ પર સનમ ચલે આયે….”!!

ઉન્દીના પણ રોમ રોમ માં છવાઈ ગયો રોમાંસ,
એણેય વિચાર્યું જવા દેવા જેવો નથી આ ચાન્સ.

દરને તાળા મારી નીકળ્યા ઉંદર ને ઉંદરડી,
દોડતા જાતા એકબીજાની પૂંછ પ્રેમથી કરડી…

મસ્તી-પ્રેમમાં પાગલ થઇ બેઉ જણા ભટકતા’તા,
પણ બંનેના પેટમાં તો હવે ઉંદરડા દોડતા’તા!!
મનગમતાની જોડે ફરતા સુખ તો મળી જાય છે,
પ્રેમથી પેટ ભરાય ક્યાં! ભૂખ જ નડી જાય છે…

ઉંદરડી બોલી “જાનું, આ ભૂખ નહિ સહેવાય,
ચલને કોઈ રેસ્ટોરન્ટમાં, હવે નહિ રહેવાય….”
ઉંદર બોલ્યો, “ડીનર આપણે કેન્ડલ-લાઈટ કરીશું,
પ્રેમની વાતો કરતા કરતા આપણે પેટ ભરીશું…”

સંતા-કૂકડી રમતા રમતા એક હોટલમાં પેઠા,
રસોડાનો માહોલ લાગ્યો જોઇને વાસણ એઠા.

રેસ્ટોરન્ટના મેઈન હોલમાં તેમણે એન્ટ્રી લીધી,
ખૂણે ચમકતી એલ.ઈ.ડી.ને કેન્ડલ માની લીધી.

બોલ્યો ઉંદર, “વેઇટ હની, હું મેનુ જરા જોઈ આઉં,
તારી ફેવરીટ સ્પેશ્યલ ડીશ તારા માટે લઈ આઉં…”

બોલી આટલું ઉંદર દોડ્યો મારતો કુદકો એક,
ફેંદી વળ્યો રસોડું જોઈ ખૂણો એકી-એક,
થાળી, વાડકા જોયા ને જોયા કબાટ દરેક,
એક ખૂણામાં પડેલી જોઈ સરસ મજાની કેક!

આજુ બાજુ કરી નજર, કોઈ નજરે ના ચડ્યું,
માન્યું કરી જે મહેનત, એનું જ આ ફળ મળ્યું!

દોડતા જઈને ઉંદરભાઈએ કેક હાથમાં લીધી,
પાસે પડેલી ક્રીમથી તેને સરસ સજાવી દીધી!

દુરથી ઉંદર જોરથી બોલ્યો, “આઈ લવ યુ માય મિસ”,
ઉન્દીએ પણ દુરથી ઉંદરને દીધી બ્લો-કિસ..!

કેક લઈને ઉંદરડીની પાસે પહોંચ્યો ઉંદર,
“આ લે તારી માટે લાવ્યો કુદી સાત સમુંદર!,
તારા પ્રેમના તીરથી થ્યો’તો હું તો શૂટ એટ સાઈટ!
પ્રેમનો ટુકડો સમજી, તું લે કેકનો પહેલો બાઈટ…”

કેક ઉન્દીને ખવડાવીને ઉંદરે પણ ખાધી,
ન દીઠયું કે સામે આવતી હતી એક ઉપાધી!
બહારથી તો દેખાતી’તી કેક સુંદર ને સાદી,
જાણ્યું ના ઉંદરડાએ આ કેક હતી બરબાદી!!

ધડકવા લાગ્યું હતું બેઉનું હવે જોર થી દિલ,
ક્યારેય ના કર્યું હોય એવું થઇ રહ્યું’તુ ફિલ,
પરસેવે ભીનું થઇ ગ્યું’તુ બંને નું તો ડીલ,
કેકના નામે ખાઈ લીધું’તુ મોર્ટીન-રેટ-કિલ!

જાણી લીધું અંતિમ આવી બેઠી છે આ ઘડી,
ટાળ્યે ન ટળાય એવી મુશ્કિલ આવી પડી.

“દરેક જનમમાં સાથે જીવશું, સાથે મૃત પામીશું,
દુનિયા સામે છો પડે, આપણે જોડી જમાંવીશું”

આટલું કહીને જીવન-મરણની જનમ જનમ ની કસમો લીધી,
એકબીજાની જ બાહોમાં ઉંદર-યુગલે જાન દીધી!

વેલેન્તાઇનની જવા દીધી ના રાત ઉંદરે કોરી!
પ્રેમની સાથે જ શરુ કરી ને ખતમ થઇ લવ-સ્ટોરી!

|~~~~ રેસ્ટ ઇન ચીઝ ~~~|

-વિરાજ રાઓલ

કૌંસ માં :~
[{(

સાત દિવસ પહેલા ઘર માં ઉંદર હોય એવું લાગ્યું હતું, પાંચ દિવસ પહેલા ઉંદરની નીશાનીઓ દેખાઈ, ત્રણ દિવસ પહેલા ઉંદરે દર્શન દીધા, તરત જ લાકડી લઈને મારવાનો ટ્રાય કર્યો… પણ ઉંદર મારી સામે હતું અને અવાજ બીજી દિશામાંથી આવતો હતો…!
તરત જ દુકાને ભાગ્યો, રેટ-કિલ લઇ આવ્યો, અને રાત્રે એક ખૂણા માં મૂકી દીધું…. ગઈ કાલે રેટ-કિલ કેક ગાયબ થયેલી જોઈ એટલે હાશ થઇ…. પણ જેમ પહેલા લાગ્યું હતું એવું જ થયું…. ઘર માં ઉંદરનું કપલ રહેતું હતું!!
ગઈ કાલે રાત્રે ઉંદરડી પણ સામે આવી! બીજી કેક મૂકી અને પંદર જ મિનીટ માં કેક સાફ કરીને ઉંદરડી બહાર ભાગી…. બસ તો એ ઉંદરોની યાદમાં જ આજની પોએમ… 

)}]

“સમય જે ગયો”—Grand Ode To My Budds

એક પોએમ હરતા ફરતા મારા વોટ્સ-એપમાં આવી પડી…… ડાયરેક્ટ હાર્ટને ટચ કરી ગઈ…. એ પોએમ હિન્દી માં હતી…. અને આજે અચાનક ઈચ્છા થઇ ગઈ કે ચાલો તરજૂમો કરીને મૂકી દઈએ બ્લોગમાં (ઓબ્વીયસ્લી થોડા(ઘણા) ચેન્જીસ સાથે જ)…. પણ હવે એમનેમ કોઈની પોએમ ફરતી તો નાં જ કરી દેવાય ને…. અને પછી થોડુક સર્ચ કર્યું…. અને ફેસબુક-ફ્રેન્ડ ‘દુર્ગેશભાઈ‘ની હેલ્પથી ઓરીજીનલ પોએટનું નામ ખબર પડી….“મધુર ચડ્ઢા”(Madhur Chadha)!
ગુગલ દેવતાની મદદ થી એમની સાઈટ પર પોએમ નું ફૂલ વર્ઝન પણ મળ્યું….
અને બસ પછી તો મધુરભાઈની મંજુરી સાથે શરૂઆત કરી અને આ છે તે તરજૂમો એક અમેઝિંગ હાર્ટ ટચીંગ પોએમ નો…..! 🙂

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

આ દિવસની જ તો રાહ હું જોતો હતો ક્યારનો,
સપના કઈ મોટા સજાવ્યે રાખતો હતો ક્યારનો.

બહુ ઉતાવળ હતી જવાની,
પગથીયા ઊંચા ભરવાની.

પણ આજે કેમ જાણે કઈક જુદું થાય છે ફિલ,
સમય ને જાણે રોકવા માંગતું મથી રહ્યું છે દિલ.

પહેલા ટેન્શન આપતી  વાતો આજે હસાવી જાય છે,
યાદ એ પળોની અત્યારે, આંખો ભીંજાવી જાય છે.

ચાર વર્ષની જાળમાંથી લાગતું હતું કે છૂટવા મળશે,
પણ મસ્તી આ વર્ષો જેવી ફરીથી ક્યાં લુંટવા મળશે?

કીધેલી, ન કીધેલી, કેટ-કેટલી વાતો રહી ગઈ,
જીવનભર ન ભૂલાય એવી હજાર યાદો રહી ગઈ.

ખેંચવા માટે સામેથી ટાંગ કોણ ધરશે?
ખાલી માથું ખાવા મારો પીછો કોણ કરશે?
કેન્ટીનમાં પે નહિ કરવાની બબાલ કોણ કરશે?
પાર્ટી માંગતા નિત-નવા બહાના કોણ ધરશે?

કોણ મારા ટીફીનમાંથી પરાઠા ઉપાડશે?
મને ચીડવવા મારા નવા નામ કોણ પાડશે?

‘કે.ટી.’ આવતા સાથે હોવાનો દિલાસો કોણ આપશે?
રેન્ક લાવતા મોટી મોટી ગાળો કોણ સંભળાવશે?

કારણ વગર હવે હું કોની સાથે લડીશ?
ટોપિક વગરના ડિસ્કશન કોની સાથે કરીશ?
માઉન્ટેઇન-ડ્યુ ને સ્લાઈસ હવે કોની સાથે પીશ?

અદભુત એવી મોમેન્ટસ હવે ફરી ક્યારે જીવીશ?

ક્યાં મળશે એવા દોસ્તો જે ટપલી ઘણી મારશે,
પણ આફત મોટી આવતા પહેલા એજ ઉગારશે!

મારી ગઝલોથી હવે પરેશાન કોણ થશે?
કોઈ છોકરી જોડે મને વાત કરતો જોઈ, હેરાન કોણ થશે?

કોણ કહેશે, “તારા જોકમાં મજા ના આવી…”
કોણ કહેશે, ” જલ્દી જો તારા વાળી આવી….”

બોરિંગ લેક્ચર્સ સહન કરવા સાથ કોણ આપશે?
પ્રોફેસર ને હેરાન કરવા સંગાથ કોણ આપશે?

મારા વિચારોને ફાલતું કહેવાની હિંમત કોણ કરશે?
ડર્યા વગર સાચી સલાહ આપવાની હિંમત કોણ કરશે?

કોઈની પણ સામે જોઇને જોર જોર થી વગર કારણે હસવાનું….
કોણ જાણે ફરીથી આવું ક્યારે કરીશું?
કહી દો ને દોસ્તો, ફરીથી બધું  કરીશું…

ફ્રેન્ડસ માટે થઇ લેક્ચરર્સ સાથે ક્યારે લડી શકીશું?
વીતેલા દિવસો ના આ પુલ, શું ફરી ઘડી શકીશું?

કોણ મારા કૌશલ્ય પર મને ભરોસો અપાવશે?
અને વધારે ઉડતો જોઇ, જમીન પર લઇ આવશે?

મારી ખુશીઓથી સાચે ખુશ કોણ થશે?
મારા જ ગમમાં મારાથી વધુ દુખી કોણ થશે?

કોણ મારી આ કવિતાઓ વાંચશે?
કોણ એને સાચ્ચી રીતે સમજશે?

હજુ ઘણું લખવાનું બાકી છે,
હજુ થોડો સાથ કદાચ બાકી છે.

બસ એક જ વાતની મને બીક છે દોસ્તો….
આપણે ક્યાંક અજનબી ના બની જઈએ દોસ્તો….

જીવનના  રંગોમાં દોસ્તીનો રંગ ફીકો ના પડી જાય…
બીજા સંબંધોની ભીડમાં ક્યાંક દોસ્તી દમ ના તોડી જાય…

જીવનમાં મળવાની ફરિયાદ કરતા રહેજો…
ના મળાય તો એટલીસ્ટ યાદ કરતા રહેજો…

છો હસી લો મારી પર આજે, હું ખોટું નહિ લગાવી લઉં….
ઈચ્છા છે એ હાસ્ય ને બસ મારા દિલમાં સમાવી લઉં…
ને તમારી યાદ આવતા, એજ હાસ્યથી, થોડું હું પણ હસી લઉં….

– વિરાજ રાઓલ

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

SPECIALLY FOR ALL MY COLLEGE FRIENDS!!! 😀 😀 😀

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
કૌંસ માં :~
{[(

એજ પોએમનું રેકોર્ડીંગ વિથ મ્યુઝીક દુર્ગેશ ભાઈ ની મદદ થી તૈયાર થયું…..(તેમના જ મ્યુઝીક અને અવાજ સાથે….) અને અહિયાં share પણ કરું જ છું….. 😉
So Enjoy……..


)]}

વિચારવું પડે…

ગરમ હોય મગજ તો ઠારવું પડે,
કરતા કઈ પહેલા વિચારવું પડે,

પ્રોબ્લેમ્સ ના સામે પહાડો જો હોય,
મુશ્કેલીનું સામે સૈન્ય છો હોય,
ક્યારેક તો અર્જુન ની માફક તમારે,
એની પર ગાંડીવ બી તાકવું પડે.

ક્યારેક તો નસીબનું  દ્વારેય ઉઘડે,
કિસ્મત છે! એક નહીં, ચારેય ઉઘડે!
નસીબની જો જો પણ ગેરંટી નહિ;
કિસ્મત છે, પલટે એ માનવુ પડે!

પ્રેમની બાબત પણ જુદી તો નથી,
એમનેમ એ ગ્રંથોમાં કુદી તો નથી,
મળે ઇઝીલી તો ઠીક મારા ભાઈ,
નહિ તો કોન્સીક્વન્સ’ય ધારવું પડે.

નકશા તો જીવનના કોણે છે દીધા?!
અનુભવ મળતા તો મારગ આ લીધા,
લઈને તું દુઃખોને બેઠો કેમ ‘વિરાજ’?
વધતો જા, જીવન છે, તારવું પડે…..!

કૌંસમાં:~
{[(
છેલ્લી પોસ્ટ કદાચ આવા જ કોઈક ગુસ્સામાં લખી હશે મેં અને એ “કવિતાઓ અને વાર્તાઓ ન લખવાનું ” નક્કી કરવાની ભૂલને સુધારવા માટે આ પોએમ થી વધારે (કે ઓછું ) તો હું નહિ જ લખી શકું…..
બાય ધ વે લખવાનું કન્ટીન્યુ રાખવાનું સુચન મારા પપ્પાએ આપ્યું હતું…. 😛
)]}

“લ-વા-રો” (ચોખ્ખે-ચોખ્ખો)

ફરી પાછો ગૂંચવાયો, ફરી પાછો બોર થયો, ફરી પાછો કંટાળ્યો ને ચાલુ થયો મગજમાં નકરો લવારો…
અને જેવો તેવો નહિ પાછો! બ્લોગીયો લવારો…..
એકલો શું કરવા બોર થાઉં? મગજ પર બહુ ટેન્શન નહિ લેવાનું વિરાજ….. એક કામ કર, તું તો બોર થાય જ છે, લોકો પણ થતા જ હશે, અને ના થતા હોય તો શું થયું? તું જા….. કર “પ્રસિદ્ધ કરો” પર ક્લિક અને કર બોર લોકોને….. લોકોનું જે થવું હોય એ થાય, તને તો એટલીસ્ટ હળવું ફિલ થવું જ જોઈએ ને…. હું પણ જોઉં છું, કેટલાય દિવસથી તને જોઉં છું…. વગર કારણે માઈન્ડ પર લોડ લે છે. ચલ જા ખોલી દે તાળા મગજના…. જવા દે બધા વિચારો ને આજે….. મૂકી દે છુટ્ટા એમને…. તબાહી કરશે તો શું થયું? માઈન્ડ તો છૂટશે ને એ તબાહી થી તારું….

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
આ ઉપર જે પણ લવારો કર્યો છે, એવો જ લવારો પહેલા કરતો હતો હું…. મારા જુના બ્લોગ પર. જયારે મેં લખવાનું ચાલુ કર્યું હતું…!
અને કઈ ચિંતા વગર લખતો હતો હું….. મારે ના તો કોઈ સ્ટોરીનો એન્ડ આપવાનો આવતો હતો, ના તો કોઈ કવિતાના છંદ સંભાળવાના હતા.
ના તો હું કમેન્ટ્સ જોવાની તસ્દી લેતો હતો(જો કે કોઈ કમેન્ટ કરતુ પણ નહોતું… :P),
ના તો કોઈ વાંચવા વાળું હતું(એવું મને લાગતું હતું….)
અને બસ!
એજ તો હતું મારું રીઅલ ફ્રેન્ડ એ વખતે…..!
ત્યારે હું ડાયરી પણ નહોતો લખતો….વિચારતો હતો કે બ્લોગ છે જ ને…
પણ પછી મગજમાં ફરી વિચાર આવ્યો,
લવારો જ કરવો છે તો કર ને ડાયરી માં જ….. આમ પણ કોઈ છે નહિ વાંચવા વાળું….
અને બસ, લખી દીધી એક પોસ્ટ “મેય બી ધ લાસ્ટ પોસ્ટ” ના નામે….
અને એક અઠવાડિયા પછી ચેક કર્યું તો મેક્સીમમ વ્યુવ્સ જ એ પોસ્ટ ના હતા…!
“તારી ભલી થાય!” જેવું જ કઈક વિચાર્યું હતું એ વખ્તે મેં બ્લોગ માટે….
પછી ફરી પાછો વિચારે ચઢ્યો… વાંચતું કોણ હશે!
અને પછી ફેસબુક પર જ ‘કોઈક’નો મેસેજ આવ્યો…..
“મેં તારો બ્લોગ વાંચ્યો છે/ હું તારો બ્લોગ વાંચું છું…” 😮
ફરી પાછું મગજ ચકરાવે ચઢ્યું! આ છે કોણ! મારો બ્લોગ કેમ વાંચે છે?!
હશે…. વાંચવું હોય તો વાંચે…. આપણે કેટલા ટકા?!
પણ મગજ કઈ જેવી તેવી વસ્તુ છે!?
“માંકડા જેવું” મગજને/મનને એમનેમ તો નથી જ કહેતા લોકો….!
આઈ શૂડ ટોટલી ઈમ્પ્રુવ માય રાઈટીંગ સ્કીલ……(એ વાંચે છે!! 😀 )
એને વાંચવું ગમે છે! મારે વધારે સારી રીતે લખવું જોઈએ….
શૂડ આઈ સ્ટાર્ટ રાઈટીંગ પોએમ્સ? એને ગમશે જ ને….!
અને બસ….. નીકળવા લાગી પોએમ્સ એની માટે….!
નીકળવા લાગી સ્ટોરીઝ! લવ સ્ટોરીઝ, સેડ સ્ટોરીઝ, મીસ્ટીરીયસ સ્ટોરીઝ, સીરીઝ ઓફ સ્ટોરીઝ…. વધારે ને વધારે વાંચતો ગયો….. નોવેલ્ઝ વાંચી. અને વધારે ને વધારે લખતો ગયો…..
અને એણે પણ પૂછ્યું….. દરેક પોસ્ટ પછી પૂછ્યું, “કોની માટે લખી છે આ પોએમ?!”
અને બસ એક જ જવાબ…. “જરૂરી થોડું છે કોઈના માટે જ લખ્યું હોય…. લખવું ગમે છે એટલે લખું છું….”
પણ કદાચ મને પણ ખબર નહોતી કે એને વાંચવું ગમતું હતું એટલે હું લખતો હતો….. કે ખબર હતી?!
એનો એક ક્વેશ્ચન એ પણ હતો…..”તું નોવેલ નથી લખવાનો?”
અને એક ઊંડે થી ઈચ્છા થઇ હતી, એક સપનું રોપાયું હતું…..અને મગજમાં ચાલતી થોડી ઘણી સ્ટોરીઝ ભેગી કરીને નોવેલનો આઈડિયા પણ વિચાર્યો હતો….. અને જવાબ પણ આપી દીધો હતો,”લખવાની જ છે ને….પણ વાર લાગશે પૂરી થતા નોવેલ….”
લખવાનું ચાલુ પણ કરી દીધું….. સ્ટોરીને પોઈન્ટ વાઈઝ થોડાક પેજ માં ઉતારી, ટાઈમ મળે પૂરી કરવાનું સ્ટોરીને પ્રોમિસ પણ કર્યું……

અને બસ………ફરી થી….. ટાઈમ એનું કામ કરતો ગયો…. સંજોગો એમનું કામ કરતા ગયા….!
લાઈક અ મુવી…… લાઈક અ નોવેલ, લાઈક સમ સ્ટોરીઝ….એક પોએમ જેવો જ એન્ડ……અધુરો!
અને ફરી ચાલુ થયો એ પાર્ટ…..એક સ્પેસ! અનંત જેવો દેખાતો અંત!
અને બસ, ફરી થી એ જાગ્યો! એ જ જુનો વિરાજ….
એના એજ વિચારો સાથે…. એજ અવ્યાખ્યાયિત લવારાઓ સાથે. એજ રોજ-બરોજ ના કિસ્સાઓ સાથે. હથોડા છાપ ઈમેજીનેશન્સ સાથે…. અગડમ-બગડમ જોડકણા અને હેમર લાઈક સ્ટોરીઝ સાથે.
જાગ્યો સફાળો ઊંઘમાંથી, ડાયરીમાં લાંબા લાંબા સેલ્ફ-કોન્વોઝ લખવા. ઈમેજનરી કેરેક્ટર્સ ક્રિએટ કરીને તેમને કોઈ મુદ્દે ડિસ્કશનમાં ઊંડે ઉતારવા(ડાયરીમાં જ)…..!
સ્ક્રેપબુક માં ચિતારડા કરી ફ્રી-હેન્ડ ઈમેજનારી કેરેક્ટર્સ ડ્રો કરવા!
દરેક વાક્યના અંતે એક થી વધારે ઉદગાર ચિન્હો મુકવા!!!
રાત્રે અગાસીમાં એકલા બેસીને લાંબો સમય સુધી ચાંદા અને તારાઓને કંપની આપવા…
બ્રુનો માર્સના “રોક એન’ બ્લુ” જોનરના સોન્ગ્સ સાંભળવા….. ફરીથી જાગી ગયો!

~~~~~~~~~~~~~~
ઓબ્વીયસ્લી (મારી કે સંજોગની)ઈચ્છા થશે તો ફરી થી સ્ટોરીઝ લખીશ, ફરી થી પોએમ્સ લખીશ…. ફરી થી લવ-લેટર્સ લખીશ…..
અધુરી પડેલી સ્ટોરીઝ-પોએમ્સ, અધૂરા લવ-લેટર્સ પૂરા પણ કરીશ…..
પણ જુઓ, એ ટાઈમ ક્યારે આવશે એ તો નહી જ કહી શકાય….
બાકી આ લવારો તો છે જ….. ચાલુ જ રહેશે આ તો.

લાઈક ધ બીગીનીંગ! 
એક જૂની શરૂઆત!

કૌંસમાં :~
{[(
બ્રુનો માર્સ નું જ સોંગ…….
http://www.youtube.com/watch?v=x94m407UJSI
)]}

એવું કઈ નથી….કેમ નથી?

કાશ એવું હોત, પણ એવું કઈ નથી.
સ્વર્ગ જેવું હોત, પણ એવું કઈ નથી.

મે’નત અને નસીબ ના યુદ્ધ જે થયા છે,
મે’નત જીતી હોત, પણ એવું કઈ નથી.

હોવામાં તો આજે ખબર બધી મનને છે,
જલ્સા પાણી હોત, પણ એવું કઈ નથી.

ગમતી તો એ થઇ જયારે નજર મળી’તી,
હૈયા’ય મળ્યા હોત, પણ એવું કઈ નથી.

લોકોએ તો અફૅરની વાત ફેલાવી છે,
મનેય ગમ્યું હોત, પણ એવું કઈ નથી.

લખતો આ ‘વિરાજ’, બસ તારા માટે થયો,
શાયર એ પણ હોત, પણ એવું કઈ નથી.
(મે’નત – મહેનત)

-વિરાજ રાઓલ. (08/08/2012)