ફોરેઈન વાળી ભૂરી…. ♥

ફરવા ગ્યો’તો દુર દેશમાં, જોઈ ત્યાં એક ભૂરી.
બેઠી-બેઠી દુર-દુર થી મને રઇ’તી ઘૂરી!

ઘુરવા વાળી રમતમાં ભઈ આપણે પણ ઝંપલાવ્યું,
મારું ઝંપલાવવું એનામાં મસ્તી કઈક લઇ આવ્યું!

મારી આંખો સ્થિર હતી ‘ને આંખ એણે તો મારી,
એટલે ન એ અટકી, એણે સ્માઈલ દીધી એક પ્યારી!

ક્યુટનેસ પર મસ્તી જોઈ એનામાં ભરપુર,
એટ્રેક્શનનું દિલમાં મારા આવ્યું ઘોડાપુર.

આપણને પણ થ્યું ચલો એક આંખ હું પણ મારું,
ચાખી લઉં એક ફલર્ટ નો ઘૂંટો, છો પીયે ના દારુ.

આંખ મારતા સાથે એણે ફેંકી દુર થી કિસ,
ફિલ્ડર રહ્યો કાચો ભલે, કિસ ન કરી મિસ. 😉

હાથમાં કિસ પકડવી તો ઓલ્ડ ફેશન ગણાય,
ડાયરેક્ટ હોઠથી કેચ કરી, જે મોડર્ન તો જણાય!

ગોરા ગોરા ગાલે એના દેખાણી એક લાલી,
એટલામાં તો ભૂરી મેડમ ઉભી થઈને ચાલી!

પહેલા થયું, ચલાવી લઈશ મારું મન મનાવીને,
પણ ભૂરી ક્યાં મળવાની? ભાગ ધન-ધનાવીને…..

મેડમે તો એક પછી એક ટર્ન એવા તે લીધા,
ભલ-ભલા ફોલોઅર્સને ભૂલા પાડી દીધા!

પણ ઈશારો મેડમે એક ચિઠ્ઠી ફેંકી દીધો,
ઇશારાને મેગ્નિફાઇન્ગ આંખે ઝીલી લીધો.

ફેંકીને એ ચિઠ્ઠી મેડમ ભાગ્યા ટેક્સી લઈને,
પણ એ ગયા સામે મોટો ટાસ્ક મને દઈને.

વ્હેલા વ્હેલા ભાગીને મેં હાથે લીધી ચિઠ્ઠી,
એમાં તો મેં ગોલ્ડન એવી ઇન્ફર્મેશન દીઠી!

લાલ ઇન્કથી લખેલું’તુ એમાં એક એડ્રેસ,
મેડમને બસ મારે હવે કરવાના’તા ટ્રેસ!

બોરિંગ ટુરમાં ભૂરી મેડમ કરી ગઈ ઈન્સ્પાયર,
હાથ લાંબો કરીને મેં ટેક્સી કરી હાયર!

ટેક્સી મને લઈને આવી ગઈ મારી મંઝીલે,
નજર પણ મારી તો પોં’ચી ગઈ’તી એના ટીલે!

ટેક્સી વાળાને મેં એના પૈસા હાથે ધર્યા,
પછી મારી મંઝીલ બાજુ પગલા મેં તો ભર્યા,

દરવાજે જઈને મેં વગાડ્યો ડોર-બેલ,
તાલાવેલી લાગી’તી જોવાને ભૂરી ઢેલ!!

“એનીબડી ધેર?” નો મેં દીધો એક સાદ,
ધીમા ધીમા પગલાનો સંભળાયો નાદ,

પણ દરવાજો જાણે એનો થઇ ગયો’તો જામ,
દર વખતે મારી જોડે જ કેમ થાય છે આમ!!?

નિ:સાસો મેં નાખ્યો, પણ હિંમત ના મેં હારી,
થોડો થયો હું સ્વસ્થ, ને જોરથી લાત મારી.

લાગ્યું તુટ્યો ટાંગો, જે હતો આમ તો સાજો,
ખુશી થઇ એ વાતે, કે ખુલી ગ્યો દરવાજો!

અંદર કરી નજર, પણ હતું બહુ અંધારું,
ચૂંટલી ભરી જોયું, “સપનું નથી ને મારું?”,

“ઓલા કેરીદા”, કરીને બોલી પેલી ભૂરી,
નવી ભાષા સમજાણી નઈ,રહ્યો હું તો ઘૂરી.

પાછી બોલી, “નો લો એન્તિએન્દે એસ્પાનોલ?”,
ત્યારે લાગ્યું સ્પેનીશ બોલતી હશે બાર્બી-ડૉલ!!

ભાષાના વિચારો મનમાં કરી રહ્યા’તા ફાઈટ,
ભુરીને જોવા માટે હું શોધી રહ્યો’તો લાઈટ…

એટલામાં તો ઝાટકા સાથે ટાઈ મારી ખેંચાણી,
મનમાં તો ભાઈ મારા હવે ફૂટવા માંડી ધાણી,

લાગ્યું એક જ ‘સાઉલ’નું થયું હશે બાયસેક્શન,
એ સ્પેનીશ ‘ને હું ગુજરાતી, અઘરું હતું કનેક્શન!!

લેન્ગવેજ જાય તેલ લેવા ‘ને લાઈટનુંય છે શું કામ!!
નસીબ પાંદડા ફેરવે છે ને એય પાછા બેફામ!!

આગળ આમ તો શું કહું હું, ઘણું ઘણુંયે થયું!
સેન્સર કરવા કરતા ભલે ને અકથિત જ રહ્યું. 😉

-વિરાજ રાઓલ (Viraj Raol).

કૌંસમાં :~ 
{[(
હમ્મ્મ્….
)]}

કૌન્સનું કૌંસ માં જ રહેવા દઈએ…. 😉 😛 😀

Advertisements

ભુરીનું કાળિયું….

કૌંસમાં:~
{[(
ઘણા દિવસો પછી ફરી થી પોસ્ટ ની શરૂઆતમાંજ કૌંસ ઠપકાર્યો છે…..
આજની પોસ્ટ લખવાનું કારણ એ છે કે ઘણા દિવસ પછી મારી પહેલી ડાયરી આજે વાંચી. અને એમાંથી કેટલીક વાતો અહી share કરવાની ઈચ્છા થઇ ગઈ…. તો ફરીથી એજ ‘નાના viraj’ ની સ્ટાઈલમાં લખવાનું મન થયું…. અને આવું થાય ત્યારે હું રોકતો નથી મને (કે ‘મન’ને). તો બસ…… વાંચો આગળ…. 🙂
)]}

દુ……ર એક જંગલમાં એક શહેર હતું…. 
શહેરનું નામ તો તમને બધાને ખબર જ હશે ને….. 😉
આપણું ગાંધીનગર…. !!
એ શહેર વિકસતું ગયું અને ધીમે ધીમે કરીને જંગલ ગાયબ થતું ગયું……. પણ વાત એમ થઇ કે ટાઈટલ કઈક આપ્યું છે અને હું લખવા કઈક બેઠો છું…… 😛
તો હવે મેઈન વાત પર પાછા ફરીએ તો એ સીટીમાં એક ‘હું’ રહેતો હતો(બીજા લોકો પણ રહેતા જ હતા, પણ આ તો…)….(બાય ધ વે હું હજુ પણ રહું જ છું…. )
હજુ પણ ‘ટાઈટલ ક્લીઅર’ નથી થતું…..(સ્ટોરી નું… 😉 )

તો સ્ટોરીમાં વધારે ઊંડાણ માં ઉતરીએ(અને થોડું મારી ડાયરીમાં ફંફોસીએ) તો તારીખ સાથે આ વાર્તા ના કેરેક્ટર્સ ની ડીટેઈલ  એવી છે….કે, ૨૦૦૫ ના ડીસેમ્બર મહિનામાં અમારા ઘર આગળ રહેતી એક કુતરીએ સાત બચ્ચાને જન્મ આપ્યો હતો, અને બસ, મને મસ્ત મજાના રમકડા મળી ગયા હતા…. આમ પણ મારા એટલા ફ્રેન્ડસ(માણસોમાં) હતા નહિ તો મને ‘રમકડા’ કરતા ‘મિત્રો’ મળી ગયા હોય એવું વધારે લાગ્યું,  પણ મોટા ભાગે થતું હોય એમ જ એક-એક કરી ને બધા જ બચ્ચા મરી ગયા….. એ વખતે કુતરીને મમ્મી-બા લોકોએ ‘ભૂરી’ નામ આપ્યું હતું, એના વ્હાઈટ કલર ના લીધે જ (હાફ ટાઈટલ ક્લીઅર્ડ 😀 ).  હવે ‘બચ્ચા’ એક પણ ‘બચ્યા’ નહિ એના દુખમાં ભૂરી રોજ અમારા દરવાજા આગળ આવીને રડવા લાગતી..(તેના અવાજ પરથી એવું લાગતું હતું). અને બસ, એજ સમયે ભુરીને પહેલી વાર ગેટની અંદર એન્ટ્રી મળી હતી, ઘરના ઓટલા પર બેસવા માટે….

પછી તો ટાઈમ જતો ગયો અને ભૂરીની જગ્યા પણ ફિક્સ થઇ ગઈ. દિવસ દરમિયાન ઓટલા પર અને રાત્રે ઓટલાની પાળી પર. રાત્રે કોઈ ઘર ની આસ પાસ ફરે એટલે ભસવાનું ચાલુ અને ઘરની અંદરથી એક બુમ પડતાની સાથે જ ભસવાનું બંધ.
વધારે ટાઈમ વીત્યો….. હવે તો ભૂરી બહારનો ગેટ તેના મોઢા અને હાથની મદદથી ખોલતા પણ શીખી ગઈ હતી. એક વર્ષ જેટલો ટાઈમ થયો અને ભુરીએ ફરીથી સાત બચ્ચા ને જન્મ આપ્યો….. તેમાંથી ૩ બચ્ચા તો ક્યારે મરી ગયા તે મને યાદ પણ નથી, પણ બચેલા ચાર બચ્ચા જોડે રમવાની અને ખાસ તો તેમના નામ પાડવાની જે મજા આવી હતી તે કદાચ ક્યારેય નહિ ભૂલાય. જેમાં બે ‘મેલ’ અને બે ‘ફીમેલ’ ગલુડીયા હતા… 😀
તેમના નામ તેમના ગુણ પ્રમાણે જ પાડ્યા હતા,
~>એક જે ભૂરી જેવું લાગતું હતું તેનું નામ ‘ભૂરી-ટુ’.(f1)
~>બીજું જે દુરથી ચપટી વગાડતા પણ ભાગી જાય તે ‘બીકણ’ (હવે એ ટાઈમે તો એવા જ નામ સુઝતા હતા મને…. :P)(f2)
~> ત્રીજું જે બાકીના ગલુડિયા ને તેની આસ-પાસ પણ ફરકવા નહોતું દેતું….એવું ‘ડોન’ (m1)
~> અને ચોથું એવું કે જેના કોઈ એવા ખાસ લક્ષણ જ નહોતા દેખાતા જેના પરથી એનું નામ પાડી શકાય, તો એનું નામ મારા કઝીન ભાઈએ ‘સામાન્ય’ પાડ્યું હતું….. (m2)

હવે સ્ટોરીમાં ટ્વીસ્ટ એવો આવ્યો કે આ વખતે ગલુડિયા નહિ પણ ખુદ ભૂરી જ વિકનેસ ના લીધે મરી ગઈ….(૨ જાન્યુઆરી’૦૭), અને બસ બધા ગલુડિયા બે દિવસ ભૂખ્યા રહ્યા…. દૂધમાં આપેલી રોટલીને અડ્યા સુદ્ધા નહિ….! અને પછી ફરી નોર્મલ બિહેવિયર….. હું રોજ સ્કુલથી આવતો અને તેમની સાથે જ રમવા બેસી જતો….પછી થોડાક દિવસ ગયા અને ૧૪ જન્યુઅરિએ ભૂરી-૨ નો પણ રોડ પર એકસીડન્ટ થયો…. એ પછી ૨૦ ફેબ્રુઆરીએ ડોન પણ એક કાર નીચે આવી ગયું. અને જે ગલુડિયું સૌથી વધારે વિક લાગતું હતું તે(બીકણ) એક વર્ષ જેટલું જીવ્યું….અને ટપકી પડ્યું…. ક્યારે મર્યું, ક્યાં મર્યું કોઈને ખબર જ ના પડી!!
અને પછી તો જે એક બચ્યું તે ‘સામાન્ય’ ઉર્ફે ‘તોફાની’ ઉર્ફે ‘ટાઈગર’ ઉર્ફે ‘શ્યામબહાદુર’ ઉર્ફે ‘કાળિયું’ જ….(હવે ફૂલ ટાઈટલ ક્લીઅર થયું…..હાશ!!).
અને બસ પછી તો સારું એવું જીવી ગયું, જેટલા મહેમાન આવે એ બધાને બહાર ગેટ પર આગળના બે પગ અને માથું ઝુકવીને પ્રણામ કરે, અને મહેમાન એને જુદા જુદા નામ આપતા જાય….. અરે હા, કોઈએ ‘શિયાળ’ નામ પણ આપ્યું હતું….. પણ આવા નામ કઈ સારા થોડા લાગે…. 
એ પછી તો માર્ચ ૨૦૧૧થી એણે પણ ગલુડિયાનું યોગદાન ચાલુ કરી દીધું…. 😛

અને બસ….. હજુ પણ અત્યારે આ લખવા હું હીંચકા પર બેઠો છું અને એ ઓટલા પર ઊંઘતું ઊંઘતું મને ઘૂરી રહ્યું છે……!

બસ તો આ જ હતી સ્ટોરી ‘ભૂરી’ની અને ‘ભૂરી’ના ‘કાળિયા’ની…. .

Bread Please (-_-)