ભુરીનું કાળિયું….

કૌંસમાં:~
{[(
ઘણા દિવસો પછી ફરી થી પોસ્ટ ની શરૂઆતમાંજ કૌંસ ઠપકાર્યો છે…..
આજની પોસ્ટ લખવાનું કારણ એ છે કે ઘણા દિવસ પછી મારી પહેલી ડાયરી આજે વાંચી. અને એમાંથી કેટલીક વાતો અહી share કરવાની ઈચ્છા થઇ ગઈ…. તો ફરીથી એજ ‘નાના viraj’ ની સ્ટાઈલમાં લખવાનું મન થયું…. અને આવું થાય ત્યારે હું રોકતો નથી મને (કે ‘મન’ને). તો બસ…… વાંચો આગળ…. 🙂
)]}

દુ……ર એક જંગલમાં એક શહેર હતું…. 
શહેરનું નામ તો તમને બધાને ખબર જ હશે ને….. 😉
આપણું ગાંધીનગર…. !!
એ શહેર વિકસતું ગયું અને ધીમે ધીમે કરીને જંગલ ગાયબ થતું ગયું……. પણ વાત એમ થઇ કે ટાઈટલ કઈક આપ્યું છે અને હું લખવા કઈક બેઠો છું…… 😛
તો હવે મેઈન વાત પર પાછા ફરીએ તો એ સીટીમાં એક ‘હું’ રહેતો હતો(બીજા લોકો પણ રહેતા જ હતા, પણ આ તો…)….(બાય ધ વે હું હજુ પણ રહું જ છું…. )
હજુ પણ ‘ટાઈટલ ક્લીઅર’ નથી થતું…..(સ્ટોરી નું… 😉 )

તો સ્ટોરીમાં વધારે ઊંડાણ માં ઉતરીએ(અને થોડું મારી ડાયરીમાં ફંફોસીએ) તો તારીખ સાથે આ વાર્તા ના કેરેક્ટર્સ ની ડીટેઈલ  એવી છે….કે, ૨૦૦૫ ના ડીસેમ્બર મહિનામાં અમારા ઘર આગળ રહેતી એક કુતરીએ સાત બચ્ચાને જન્મ આપ્યો હતો, અને બસ, મને મસ્ત મજાના રમકડા મળી ગયા હતા…. આમ પણ મારા એટલા ફ્રેન્ડસ(માણસોમાં) હતા નહિ તો મને ‘રમકડા’ કરતા ‘મિત્રો’ મળી ગયા હોય એવું વધારે લાગ્યું,  પણ મોટા ભાગે થતું હોય એમ જ એક-એક કરી ને બધા જ બચ્ચા મરી ગયા….. એ વખતે કુતરીને મમ્મી-બા લોકોએ ‘ભૂરી’ નામ આપ્યું હતું, એના વ્હાઈટ કલર ના લીધે જ (હાફ ટાઈટલ ક્લીઅર્ડ 😀 ).  હવે ‘બચ્ચા’ એક પણ ‘બચ્યા’ નહિ એના દુખમાં ભૂરી રોજ અમારા દરવાજા આગળ આવીને રડવા લાગતી..(તેના અવાજ પરથી એવું લાગતું હતું). અને બસ, એજ સમયે ભુરીને પહેલી વાર ગેટની અંદર એન્ટ્રી મળી હતી, ઘરના ઓટલા પર બેસવા માટે….

પછી તો ટાઈમ જતો ગયો અને ભૂરીની જગ્યા પણ ફિક્સ થઇ ગઈ. દિવસ દરમિયાન ઓટલા પર અને રાત્રે ઓટલાની પાળી પર. રાત્રે કોઈ ઘર ની આસ પાસ ફરે એટલે ભસવાનું ચાલુ અને ઘરની અંદરથી એક બુમ પડતાની સાથે જ ભસવાનું બંધ.
વધારે ટાઈમ વીત્યો….. હવે તો ભૂરી બહારનો ગેટ તેના મોઢા અને હાથની મદદથી ખોલતા પણ શીખી ગઈ હતી. એક વર્ષ જેટલો ટાઈમ થયો અને ભુરીએ ફરીથી સાત બચ્ચા ને જન્મ આપ્યો….. તેમાંથી ૩ બચ્ચા તો ક્યારે મરી ગયા તે મને યાદ પણ નથી, પણ બચેલા ચાર બચ્ચા જોડે રમવાની અને ખાસ તો તેમના નામ પાડવાની જે મજા આવી હતી તે કદાચ ક્યારેય નહિ ભૂલાય. જેમાં બે ‘મેલ’ અને બે ‘ફીમેલ’ ગલુડીયા હતા… 😀
તેમના નામ તેમના ગુણ પ્રમાણે જ પાડ્યા હતા,
~>એક જે ભૂરી જેવું લાગતું હતું તેનું નામ ‘ભૂરી-ટુ’.(f1)
~>બીજું જે દુરથી ચપટી વગાડતા પણ ભાગી જાય તે ‘બીકણ’ (હવે એ ટાઈમે તો એવા જ નામ સુઝતા હતા મને…. :P)(f2)
~> ત્રીજું જે બાકીના ગલુડિયા ને તેની આસ-પાસ પણ ફરકવા નહોતું દેતું….એવું ‘ડોન’ (m1)
~> અને ચોથું એવું કે જેના કોઈ એવા ખાસ લક્ષણ જ નહોતા દેખાતા જેના પરથી એનું નામ પાડી શકાય, તો એનું નામ મારા કઝીન ભાઈએ ‘સામાન્ય’ પાડ્યું હતું….. (m2)

હવે સ્ટોરીમાં ટ્વીસ્ટ એવો આવ્યો કે આ વખતે ગલુડિયા નહિ પણ ખુદ ભૂરી જ વિકનેસ ના લીધે મરી ગઈ….(૨ જાન્યુઆરી’૦૭), અને બસ બધા ગલુડિયા બે દિવસ ભૂખ્યા રહ્યા…. દૂધમાં આપેલી રોટલીને અડ્યા સુદ્ધા નહિ….! અને પછી ફરી નોર્મલ બિહેવિયર….. હું રોજ સ્કુલથી આવતો અને તેમની સાથે જ રમવા બેસી જતો….પછી થોડાક દિવસ ગયા અને ૧૪ જન્યુઅરિએ ભૂરી-૨ નો પણ રોડ પર એકસીડન્ટ થયો…. એ પછી ૨૦ ફેબ્રુઆરીએ ડોન પણ એક કાર નીચે આવી ગયું. અને જે ગલુડિયું સૌથી વધારે વિક લાગતું હતું તે(બીકણ) એક વર્ષ જેટલું જીવ્યું….અને ટપકી પડ્યું…. ક્યારે મર્યું, ક્યાં મર્યું કોઈને ખબર જ ના પડી!!
અને પછી તો જે એક બચ્યું તે ‘સામાન્ય’ ઉર્ફે ‘તોફાની’ ઉર્ફે ‘ટાઈગર’ ઉર્ફે ‘શ્યામબહાદુર’ ઉર્ફે ‘કાળિયું’ જ….(હવે ફૂલ ટાઈટલ ક્લીઅર થયું…..હાશ!!).
અને બસ પછી તો સારું એવું જીવી ગયું, જેટલા મહેમાન આવે એ બધાને બહાર ગેટ પર આગળના બે પગ અને માથું ઝુકવીને પ્રણામ કરે, અને મહેમાન એને જુદા જુદા નામ આપતા જાય….. અરે હા, કોઈએ ‘શિયાળ’ નામ પણ આપ્યું હતું….. પણ આવા નામ કઈ સારા થોડા લાગે…. 
એ પછી તો માર્ચ ૨૦૧૧થી એણે પણ ગલુડિયાનું યોગદાન ચાલુ કરી દીધું…. 😛

અને બસ….. હજુ પણ અત્યારે આ લખવા હું હીંચકા પર બેઠો છું અને એ ઓટલા પર ઊંઘતું ઊંઘતું મને ઘૂરી રહ્યું છે……!

બસ તો આ જ હતી સ્ટોરી ‘ભૂરી’ની અને ‘ભૂરી’ના ‘કાળિયા’ની…. .

Bread Please (-_-)

Advertisements

ઉંદરની વેલેન્ટાઇન ♥

વેલેન્ટાઈને ઉંદરે કરી ઉંદરડી ને વાત,
“ચાલને ફરવા જઈએ ઉન્દી, રોમેન્ટિક છે રાત.”

ઉંદરડીયે ઓછી ન’તી કઈ, બા’ના આપી બોલી,
“તમેય સુ ગાંડા કાઢો છો!”, મનમાં છો એ ડોલી!

ઉંદરભઈ પણ તાન માં આવ્યા, ગીત ગાવાનો મૂડ બનાવ્યો,
ઉન્દી સામે ઘૂંટણે ઉભા, સૂરમાં તેમણે સુર મિલાવ્યો!
“તેરે લિયે દેખ ઉન્દી મેરી, નઝરાના હમ હૈ લાયે”,
ગાવા લાગ્યા, “તેરે ‘દર’ પર સનમ ચલે આયે….”!!

ઉન્દીના પણ રોમ રોમ માં છવાઈ ગયો રોમાંસ,
એણેય વિચાર્યું જવા દેવા જેવો નથી આ ચાન્સ.

દરને તાળા મારી નીકળ્યા ઉંદર ને ઉંદરડી,
દોડતા જાતા એકબીજાની પૂંછ પ્રેમથી કરડી…

મસ્તી-પ્રેમમાં પાગલ થઇ બેઉ જણા ભટકતા’તા,
પણ બંનેના પેટમાં તો હવે ઉંદરડા દોડતા’તા!!
મનગમતાની જોડે ફરતા સુખ તો મળી જાય છે,
પ્રેમથી પેટ ભરાય ક્યાં! ભૂખ જ નડી જાય છે…

ઉંદરડી બોલી “જાનું, આ ભૂખ નહિ સહેવાય,
ચલને કોઈ રેસ્ટોરન્ટમાં, હવે નહિ રહેવાય….”
ઉંદર બોલ્યો, “ડીનર આપણે કેન્ડલ-લાઈટ કરીશું,
પ્રેમની વાતો કરતા કરતા આપણે પેટ ભરીશું…”

સંતા-કૂકડી રમતા રમતા એક હોટલમાં પેઠા,
રસોડાનો માહોલ લાગ્યો જોઇને વાસણ એઠા.

રેસ્ટોરન્ટના મેઈન હોલમાં તેમણે એન્ટ્રી લીધી,
ખૂણે ચમકતી એલ.ઈ.ડી.ને કેન્ડલ માની લીધી.

બોલ્યો ઉંદર, “વેઇટ હની, હું મેનુ જરા જોઈ આઉં,
તારી ફેવરીટ સ્પેશ્યલ ડીશ તારા માટે લઈ આઉં…”

બોલી આટલું ઉંદર દોડ્યો મારતો કુદકો એક,
ફેંદી વળ્યો રસોડું જોઈ ખૂણો એકી-એક,
થાળી, વાડકા જોયા ને જોયા કબાટ દરેક,
એક ખૂણામાં પડેલી જોઈ સરસ મજાની કેક!

આજુ બાજુ કરી નજર, કોઈ નજરે ના ચડ્યું,
માન્યું કરી જે મહેનત, એનું જ આ ફળ મળ્યું!

દોડતા જઈને ઉંદરભાઈએ કેક હાથમાં લીધી,
પાસે પડેલી ક્રીમથી તેને સરસ સજાવી દીધી!

દુરથી ઉંદર જોરથી બોલ્યો, “આઈ લવ યુ માય મિસ”,
ઉન્દીએ પણ દુરથી ઉંદરને દીધી બ્લો-કિસ..!

કેક લઈને ઉંદરડીની પાસે પહોંચ્યો ઉંદર,
“આ લે તારી માટે લાવ્યો કુદી સાત સમુંદર!,
તારા પ્રેમના તીરથી થ્યો’તો હું તો શૂટ એટ સાઈટ!
પ્રેમનો ટુકડો સમજી, તું લે કેકનો પહેલો બાઈટ…”

કેક ઉન્દીને ખવડાવીને ઉંદરે પણ ખાધી,
ન દીઠયું કે સામે આવતી હતી એક ઉપાધી!
બહારથી તો દેખાતી’તી કેક સુંદર ને સાદી,
જાણ્યું ના ઉંદરડાએ આ કેક હતી બરબાદી!!

ધડકવા લાગ્યું હતું બેઉનું હવે જોર થી દિલ,
ક્યારેય ના કર્યું હોય એવું થઇ રહ્યું’તુ ફિલ,
પરસેવે ભીનું થઇ ગ્યું’તુ બંને નું તો ડીલ,
કેકના નામે ખાઈ લીધું’તુ મોર્ટીન-રેટ-કિલ!

જાણી લીધું અંતિમ આવી બેઠી છે આ ઘડી,
ટાળ્યે ન ટળાય એવી મુશ્કિલ આવી પડી.

“દરેક જનમમાં સાથે જીવશું, સાથે મૃત પામીશું,
દુનિયા સામે છો પડે, આપણે જોડી જમાંવીશું”

આટલું કહીને જીવન-મરણની જનમ જનમ ની કસમો લીધી,
એકબીજાની જ બાહોમાં ઉંદર-યુગલે જાન દીધી!

વેલેન્તાઇનની જવા દીધી ના રાત ઉંદરે કોરી!
પ્રેમની સાથે જ શરુ કરી ને ખતમ થઇ લવ-સ્ટોરી!

|~~~~ રેસ્ટ ઇન ચીઝ ~~~|

-વિરાજ રાઓલ

કૌંસ માં :~
[{(

સાત દિવસ પહેલા ઘર માં ઉંદર હોય એવું લાગ્યું હતું, પાંચ દિવસ પહેલા ઉંદરની નીશાનીઓ દેખાઈ, ત્રણ દિવસ પહેલા ઉંદરે દર્શન દીધા, તરત જ લાકડી લઈને મારવાનો ટ્રાય કર્યો… પણ ઉંદર મારી સામે હતું અને અવાજ બીજી દિશામાંથી આવતો હતો…!
તરત જ દુકાને ભાગ્યો, રેટ-કિલ લઇ આવ્યો, અને રાત્રે એક ખૂણા માં મૂકી દીધું…. ગઈ કાલે રેટ-કિલ કેક ગાયબ થયેલી જોઈ એટલે હાશ થઇ…. પણ જેમ પહેલા લાગ્યું હતું એવું જ થયું…. ઘર માં ઉંદરનું કપલ રહેતું હતું!!
ગઈ કાલે રાત્રે ઉંદરડી પણ સામે આવી! બીજી કેક મૂકી અને પંદર જ મિનીટ માં કેક સાફ કરીને ઉંદરડી બહાર ભાગી…. બસ તો એ ઉંદરોની યાદમાં જ આજની પોએમ… 

)}]