સેવ ધ વર્લ્ડ…

જુનનું છેલ્લું અઠવાડિયું હતું, ગરમીની સીઝન હતી, અને તેમ છતાં વાદળ ઘેરાયા હતા અને વરસાદના છાંટા પડવાના શરુ થઇ ગયા હતા. વરસાદ પડતો જોઇને જ અર્થના મગજમાં લેકનો વિચાર આવે છે. એ તરત જ તેની કયુ-૭ તરફ ભાગે છે, ચાવી તો હંમેશાની જેમ જ તેના હાથવગી હતી. કારમાં એન્ટર થતાની સાથે જ બીટ્સ ઓડિયો ના શરણે થઇને તે સીધો જ સત્યના ઘર તરફ ગાડી ભગાવે છે. બહાર અવિચી(avicii)ના levelsનો લાઉડ સાઉન્ડ આવતા જ સત્ય બહાર નીકળે છે, અને ખુલ્લો દરવાજો જોઇને તરત જ ગાડીમાં બેસી જાય છે. ત્યાંથી બંને ફ્રેન્ડસ અદ્વૈતના ઘરે જાય છે.દરવાજો બંધ જોઇને જ અર્થ હોર્ન મારે છે.પણ કોઈ બહાર આવતું નથી, પણ એજ વખતે અર્થના ફોનમાં રીંગ વાગે છે અને કોઇન્સીડેન્ટલી ઈટ વોઝ અદ્વૈત! અદ્વૈત ઓલરેડી લેક પર જ હોય છે. વરસાદના લીધે રસ્તો ખાલી હોય છે, અને જે ગણ્યા ગાંઠ્યા લોકો ફૂટપાથ પર ચાલતા હતા તેઓની નજર ફૂલ સ્પીડે જતી ફૂલ વોલ્યુમ પર સોન્ગ્સ વગાડતી અર્થની કાર પર જાય છે, જે જોતાની સાથે જ એટલી જ સ્પીડમાં ત્યાંથી ગાયબ પણ થઇ જાય છે.

વરસાદ ધીમે ધીમે વધી રહ્યો હતો, અને તે જ કારણ થી તળાવ પર ત્રણ મિત્રો સિવાય બીજા કોઈની હાજરી ન હતી. સાંજ હતી અને ધુમ્મસ પણ ધીમે ધીમે વધી રહ્યું હતું. અર્થ મ્યુઝીકનો  અવાજ તેના મેક્સીમમ લેવલ પર રાખીને ગાડીની બહાર નીકળીને દરવાજો બંધ કરીને બેક-ડોર ખોલી દે છે. ત્રણેય ફ્રેન્ડ્સ હવે વરસાદ અને મ્યુઝીક ની મજા ડાન્સ કરીને માણવા લાગે છે. they were totally lost in music and rain અને ઈ.ડી.એમ. ના સાઉન્ડટ્રેકસ પર બીટ સાથે ફીટ મિલાવીને ઝૂમતા હતા. એજ વખતે અચાનક તળાવની ઓપોઝીટ સાઈડ પર અર્થનું ધ્યાન જાય છે. ધુમ્મસ ના લીધે ક્લીઅર તો દેખાતું ન હતું, પણ કઇક ખોટું થઇ રહેલું તેને ચોક્કસ જણાયું.

અર્થ ઇશારાથી સત્ય અને અદ્વૈતને તે દિશામાં જોવાનું કહે છે. ત્રણેય જણ થોડાક આગળ વધે છે. ત્યાં કેટલાક છોકરાઓ એક છોકરી સાથે છેડતી કરી રહેલા નજરે પડે છે. તેમાંથી એકના હાથમાં બંદુક સાફ નજર આવી રહી હતી. તે જોઇને જ અદ્વૈત સત્ય અને અર્થને સાવચેત રહેવા જણાવે છે અને ગાડીમાં બેસી ને તે લોકોને જતા રહેવાનું કહે છે પણ સત્ય ફક્ત અદ્વૈત ને જણાવે છે કે,”તારે જવું હોય તો તું જઈ શકે છે.” અદ્વૈત હમેશની જેમ પોતાની લાઈફને પહેલો પ્રેફરન્સ આપીને, સત્ય હજુ કઈ આગળ કહે એ પહેલા જ, દોડતો જઈને તેની બાઈક ની ચાવી ફેરવીને બાઈક ભગાવી મુકે છે. સત્ય પણ અર્થને કહે છે કે કઈ પણ કરતા પહેલા આ વાતની જાણ તેમણે પોલીસને કરવી જોઈએ. પરંતુ અર્થ ઓલરેડી ઘણો આગળ નીકળી ગયો હોય છે, તે દોડતો જઈને ત્રણમાંથી એક માણસને પંચ મારે છે. તે બીજાને મારવા જાય તે પહેલા જ એક ગોળી નો અવાજ આવે છે અને તે સાથે જ સત્ય એક ધબકાર ચુકી જાય છે. અર્થનું ધ્યાન છોકરી તરફ જાય છે, છોકરીની લાશ તરફ. અર્થ કઈ પણ કરવા જાય તે પહેલા જ બંદુકધારી અર્થ પર પણ ગોળી ચલાવી દે છે, અને બાજુમાં અચાનક આવેલી એક ગાડીમાં બેસીને ત્રણેય બદમાશો જતા રહે છે. ગોળીનો અવાજ સાંભળીને સત્ય સ્તબ્ધ થઇ જાય છે, તેણે ઓલરેડી પોલીસને ફોન કરી દીધો હોય છે. સત્ય અર્થ તરફ દોડે છે, અને તેનો ઘવાયેલો ખભો જોઇને ૧-૦-૮ ડાયલ કરે છે. વરસાદના પાણી સાથે અર્થ અને અજાણી છોકરીનું લાશનું લોહી પણ આજુ બાજુ પ્રસરી રહ્યું હતું અને સત્યની આંખમાં ગુસ્સો અને આંસુ જોવા વાળું તળાવની આસપાસ કોઈ દેખાતું નહોતું. વરસાદ પણ જાણે ડર નો માર્યો શાંત થઇ રહ્યો હોય તેમ લાગી રહ્યું હતું. ગાડીમાં હજુ પણ “સ્વીડીશ હાઉસ માફિયા”નું “Save the world” ગીત વાગી રહ્યું હતું… ♪♫ Who’s gonna save the world tonight? Who’s gonna bring it back to life? ♫♪
અને દુર ક્યાંક પોલીસ/એમ્બ્યુલન્સનું સાયરન સંભળાઈ રહ્યું હતું.

*** *** *** *** ***

“સો આય્મ સ્ટીલ લીવીંગ?!?” અર્થ ભાનમાં આવતાની સાથેજ બાજુમાં બેઠેલા સત્યને પૂછે છે.
સત્ય હસવા લાગે છે, “૩ દિવસ થઇ ગયા છે ભાઈ, તમે પણ મરીને પાછા ફર્યા છો, જસ્ટ લાઈક જીસસ, ઇફ યુ નો વ્હોટ આઈ મીન” સત્ય આંખ મારીને કહે છે.
સત્ય અર્થને બધી વાત જણાવે છે, કઈ રીતે પોલીસે આવીને પુછતાછ કરી, કઈ રીતે છોકરીના પરિવારને તે લોકોએ બધી જાણ કરી, અને કઈ રીતે અર્થને હોસ્પિટલમાં લાવ્યા, વગેરે વગેરે…
“તે નંબર તો જોઈ લીધો હતો ને, તે લોકોની ગાડીનો?” અર્થ બધી વાત સાંભળીને સત્યને પૂછે છે.
“કોઈ મિનીંગ નથી યાર એનો”, સત્ય નિ:સાસો નાખીને કહે છે, “નંબર તો મેં  પોલીસને સૈથી પહેલા જ આપી દીધો હતો, પણ ‘મોટા માથાના હાથ’ હતા યાર. અને તને ખબર જ છે એવા કેસીસનું શું થતું હોય છે. અને ઉલટાનું પોલીસે આપણને આવા મામલાઓથી દુર જ રહેવું એવી…”
“એડવાઈસ?” અર્થ સત્યની વાત અટકાવીને પૂછે છે.
“વોર્નિંગ. સાફ શબ્દોમાં વોર્નિંગ આપી છે!” સત્ય ગુસ્સા અને દુઃખની મિશ્ર લાગણી સાથે કહે છે.
અર્થના મગજમાં પણ ગુસ્સો હોય છે. તે તેનો ચહેરો ફેરવીને રૂમની બારીની બહાર નજર કરે છે. હોસ્પિટલની સામે આવેલા મલ્ટીપ્લેક્સ પર “મેન ઓફ સ્ટીલ”(સુપરમેન)ના પોસ્ટર તરફ એક નજર કરીને અર્થ આંખો બંધ કરીને વિચારોમાં ખોવાઈ જાય છે.

Viraj Raol & Ronak HD

પાર્ટ ૨  –

કૌંસમાં:~
{[(

ગયા મહીને એક વાર્તા પોસ્ટ કરી હતી, અને આ મહીને ફરી એક કરી! હોપફૂલી દર મહીને એક એક સ્ટોરી મીનીમમ પોસ્ટ થાય એવી આશા છે. બાકી આ વખતે કૌંસમાં ઉપર મેન્શન કરેલા બે સોન્ગ્સ જ મુકું છું. બંને સોન્ગ્સ રોનકે સંભળાવ્યા હતા, અને બંને સોન્ગ્સ ટ્રાવેલ કરતી વખતે સાંભળવાની મજા આવે એવા છે!
તમે પણ એન્જોય કરો! 🙂
અને સ્ટોરીનો ફીડબેક પણ આપજો ભૂલ્યા વગર. 😀

Avicii – Levels

Swedish House Mafia – Save The World

)]}

Advertisements

how? exactly કઈ રીતે? (100!!!)

“મતલબ કોઈનો વાંક છે જ નહિ?” મેં પૂછ્યું.
“ના” એણે હાથ આગળ લાવીને, આંખો પહોળી કરીને આગળની એની બધી વાતો માટે એ કેટલો શ્યોર હતો એ દર્શાવતા કહ્યું.
“મતલબ…સમજાયું નહિ યાર, થોડું ડીટેઇલમાં કેહ. How.Exactly.Does.It.WORK???” બધું મારા મગજની એકદમ દુરથી બાઉન્સ થઇ રહ્યું હતું.
“જો, તે કહ્યું કે ઓલ ધ કીલર્સ શૂડ બી કીલ્ડ, રાઈટ?”
“હા….”
“તો એમને મારવાથી એમને મારવા વાળો પણ કીલર થઇ ગયો, રાઈટ?
“અમ….હા?”
હા. મતલબ એમને પણ મારવા પડે? એઝ ધેય આર ઓલ્સો કીલર્સ….?”
“હા…” હવે હું વધારે ગૂંચવાઈ ગયો હતો. પણ એણે બોલવાનું ચાલુ જ રાખ્યું, “મતલબ કે આપણે એમને મારીશું, એ આપણને મારશે, અને બધું બેલેન્સ થઇ જશે….સમજાયું?”
“ના, ના……. કઈ રીતે યા…..ર!!!? બેલેન્સની વાત જ ના આવે ને!” હું ઉભો થઇને આંટા મારવા લાગ્યો આગળ પાછળ. મને લાગતું હતું કે નવીન સમજતો જ ન’તો જે હું કહેવા માંગતો હતો. એ બસ કદાચ એની જ વાત લઈને બેસી ગયો હતો અને એણે માનવું પણ નહોતું.
“ત્યાં જ તો તુ નથી સમજતો ને…. તુ બેલેન્સ વર્ડને જ ખોટી રીતે જુએ છે.” એણે થોડા મોટા અવાજ સાથે કહ્યું, કેમ કે હું આંટા મારતા મારતા થોડો વધારે જ દુર જતો રહ્યો હતો, અજાણતા જ, વિચારોમાં.
“ક્યાંથી ખોટી રીતે યા…..ર!!!?? લોકો જો એકબીજાને આમ ને આમ કાસ્ટ, રીલીજ્ય્ન એન્ડ કન્ટ્રી એન્ડ ઇવન સ્ટેટ્સ ના નામે જો મારતા રહે તો બેલેન્સ કઈ રીતે??? મરવાના હુમન્સ જ છે ને!! કેવું બેલેન્સ? કાસ્ટનું કે રીલીજ્ય્નનું? તને લાગે છે કે ધ યુનિવર્સ વર્ક ઓન ધ બેઝીઝ ઓફ ધીઝ થીંગ્ઝ??” આખરે મારા વિચારોને કઈક શબ્દોમાં ઢાળીને મેં એને પૂછી જ લીધું જે પૂછવું હતું.
નવીન બસ નિ:સાસો નાખતો હોય એ રીતે હસ્યો, મારી સામે જોયું, અને કહ્યું, “સી, મેં કહ્યુંને! તુ બેલેન્સ વર્ડને જ ખોટી રીતે જુએ છે. અને હા, તુ જ ખોટી રીતે જુએ છે, હું નહિ.”
“અમ….કેર ટુ એક્સ્પ્લેઇન, સર?” મેં સાર્કેસ્ટીક ટોન માં પૂછ્યું.

“સી, એ વસ્તુ ભૂલી જા કે તુ કઈ કાસ્ટનો છે, ઓકે? એ પણ ભૂલી જા કે તુ હ્યુમન છે. તુ જસ્ટ એક ક્રીચર છે ધેટ લીવ્સ ઓન ધીસ પ્લેનેટ અર્થ. ઓકે?”
“અ….” હું હજુ કન્ફયુઝ હતો.
“હવે જો, વિચાર કે તારી પાસે એક બાસ્કેટ છે, એન્ડ ઇન ધેટ બાસ્કેટ યુ હેવ ટુ પુટ સમ બલૂન્સ.હવે એ તું એક એક કરીને એમાં બલુન્સ નાખતો જાય છે, એકદમ આરામથી, તારે મથવું નથી પડતું. ઓકે? અને પછી એવો ટાઈમ આવે છે, કે…”નવીન અટકી જાય છે અને મારી સામે જુએ છે કે હું ધ્યાન આપું છું કે નહિ.
“બલુન્સ? આનું મારા કોઈ ક્રીચર હોવા સાથે રીલેશન?” હું પૂછવા જતો હતો પણ પૂછ્યું નહિ. મારે લીન્ક તુટવા નો’તી દેવી. હું જસ્ટ નોડ કરું છું.
નવીન કન્ટીન્યું કરે છે, “અને ટાઈમ એવો આવે છે કે હવે બલુન્સ અંદર સમતા નથી, એક બીજા સાથે અથડાય છે, દબાય છે. અને હવે તારે મથવું પડે છે બલુન્સને મવડાવવા માટે. તુ એક બાલુન નાખે છે તો બીજું બહાર નીકળી જાય છે, અને તુ ફરી બીજું નાખવા જાય છે ત્યાં બીજા બે બલુન્સ બહાર નીકળી જાય છે. અને હવે તને થાય છે કે તુ વધારે ને વધારે ફુગ્ગા સમાવવા માંગે છે, એક પણ ફુગ્ગો બહાર ન જાય એ રીતે. તુ બાસ્કેટને એના કવર થી ઢાંકી દે છે અને ઉપર એક હોલમાંથી એક એક બલુન એડ કરે છે. હવે ફુગ્ગા બહાર નથી આવતા, પણ અંદર દબાતા જાય છે. અને એ ફુગ્ગાઓને બહાર નીકળવા માટે જગ્યા નથી મળતી. અને એક એક કરીને જેમ જેમ તુ મારી-મચડી ને ફુગ્ગાને અંદર એડ કરે છે એમ એમ બાસ્કેટની કઈક નહિ જેવી રફ સપાટીના લીધે એક ફુગ્ગો ફૂટી જાય છે, અને એના ફૂટવાના લીધે એની બાજુના કોઈ ફુગ્ગાને થોડું નુકશાન પહોંચે છે અને એ પણ થોડા પાતળા થઇ જાય છે, અને હવે ફરી બીજો ફુગ્ગો એડ કરતા એ ફૂટે છે. કેટલાક ફુગ્ગા તારા હાથમાં જ ફૂટી જાય છે. પણ અંદર ફુગ્ગાઓની સંખ્યાનું એક એવરેજ બેલેન્સ બનેલુ રહે છે.” આટલું કહીને નવીન મારી સામે જોઈ રહે છે. એવી રાહ જોઇને કે હું સમજી ગયો હોઈશ, ડાઈરેક્ટ વાત કહ્યા વગર પણ.

“અં…. કદાચ હું સમ્જ્યો તુ શું કહેવા માંગે છે…”
“કદાચ??” નવીન થોડું હસીને પૂછે છે.
“અં….મતલબ બેલેન્સ પ્રજાતિનું થાય છે. નેચરનું થાય છે? આઈ મીન, જે જગ્યાએ હ્યુમન્સની જરૂર નથી ત્યાંથી કોઈ નહિ ને કોઈ કારણથી એ ગાયબ થાય છે, રાઈટ? અને જ્યાં જરૂર છે ત્યાં એ લોકોને માઈગ્રેટ થવા માટે નેચર મજબુર કરે છે? લોકો નહિ પણ નેચર ડીસાઈડ કરે છે બધું?” હું થોડું થોડું સમજવા લાગ્યો હતો.
“યેસ, બરાબર ડાઈરેકશનમાં જઈ રહ્યો છે. બટ ખાલી પ્રજાતિઓનું જ નહિ, આખા યુનિવર્સનું બેલેન્સ છે. પણ અત્યારે આપણે ફક્ત હ્યુમન્સ પર જ ફોકસ કરીએ છીએ.અને નેચર ડીસાઈડ કરે છે, પણ એક પેટર્ન….” નવીન અટકી ગયો અને તેના ગાલ પર અંગુઠાનો નખ ફેરવવા લાગ્યો. એની આંખોમાં કઈક અલગ ચમક હતી.
“સો, વ્હોટ ઈઝ નેક્સ્ટ? ડિસ્કશનનું ક્ન્ક્લુઝન?” નવીને આમ તો મને ગૂંચવી દીધો હતો, પણ એની વાતમાં દમ પણ હતો.
“ઈટ ઈઝ જસ્ટ ધ બીગીનીંગ. હજુ ઘણું સમજાવવાનું છે. આ ફક્ત એક ડેમો ડિસ્કશન હતું. હજુ ઘણા સેશન્સ બાકી છે. વેલકમ ટુ ધ ક્લબ, શાલીન!”

– Virajsinh Raol & Ronak HD

કૌંસ માં :~
{[(
Wait for it… 😉
)]}

P.S. It’s 100th post!!
મને તો એમ જ હતું કે થોડી ઘણી પોસ્ટ્સ થશે ત્યાં સુધી તો મારી આદત પ્રમાણે મારી લખવાની આદત પણ બંધ થઇ જશે અને કઈક નવું ભૂત ચઢશે. નવું ભૂત ચોક્કસ ચઢ્યું (નવા ભૂત વિષે ફરી ક્યારેક લખીશ) પણ લખવાનું ભૂત મસ્ત રીતે ચોંટીને બેઠું છે અને મને મજા પણ કરાવે છે! જો આ બ્લોગ ઉપર પણ કોઈ વાંચવા વાળું કે કમેન્ટ કરવા વાળું ન હોત તો શરૂઆતની ૧૦-૧૨ પોસ્ટ પછી આ બ્લોગ પણ ધૂળ ખાતો થઇ ગયો હોત, પણ એક-એક કમેન્ટ અને એક-એક વ્યુવ મને લખવા માટે જોઈતું પરિબળ બની રહ્યું છે. મને હેલ્પ કરતુ રહ્યું છે અને કરતુ રહેશે જ!!
Thanks to each and every one for helping me getting better at writing. તમારી કમેન્ટ્સથી મને ઘણું બધું શીખવા મળ્યું છે. બીજા બ્લોગર્સના બ્લોગ વાંચીને તો એનાથી પણ વધારે શીખ્યો છું. અને આઈ હોપ કે તમારા જેવા હેલ્પફુલ ક્રિટીક્સ મળતા રહે. 🙂
બાકી મારા બ્લોગની ૧૦૦મી પોસ્ટની પાર્ટી છે, તમારા નજીકના પાણીપુરી/પીઝા/વડાપાવ/દાબેલી વાળાના ત્યાં જઈને મારા બ્લોગનું નામ દઈને જેટલું ખાવાની ઈચ્છા હોય એટલું ખાઈ આઓ! અને પૈસા આપીને એમને મદદરૂપ થાઓ, પુણ્ય મળશે… 😀 😉 😛

દરવાજા…

તો થયું એવું,
કે જે દરવાજા બંધ થતા હતા,
એક પછી એક,
જોર થી,
અવાજ સાથે,
એ ધ્યાન બધું જ ખેંચી લેતા હતા.

અને જ્યાં સરસ,
ઓઈલીંગ કરેલા,
સ્મુધલી ઓપન થતા દરવાજા,
ક્યાંક ખુલતા તો હતા,
જરાય અવાજ કર્યા વગર,
ત્યાં ધ્યાન જ ન ગયું!

-વિરાજ

છેલ્લે છેલ્લે તીસ્મીએ… :-{)

કાર્તિકભાઈએ ‘મો’વેમ્બરની વાત કરી અને થોડું(ઘણુ) ગુગલ કર્યું તો મને પણ બીજું કઈ કરી શકું કે નહિ પણ એટલીસ્ટ મુછ વધારવાની ઈચ્છા થઇ ગઈ અને આખો મહિનો મુછ વધારતો હતો એટલે કઈ પોસ્ટ ના થયું….(મજાક છે ભાઈ, સીરીયસલી નહિ લેતા… 😛 😉 )!

વાત જો કે એમ છે કે મહિના ના ૧૦ દિવસ સુધી ઈન્ટરનેટ ચાલ્યું નહિ અને bsnlમાં કમ્પ્લેઇન આપતા ફક્ત ફોનથી જ એ લોકોએ “નેટ ચાલુ થયું?”(x૨)  પૂછ્યે રાખ્યું, અને દસમાં દિવસે લાઈનમેનને મોકલતા ખબર પડી કે પ્રોબ્લેમ લાઈનમાં નહિ પણ મોડેમ માં જ હતો, અને છેવટે નવું મોડેમ લાવ્યા ત્યારે નેટ કરવા મળ્યું! એ દસ દિવસમાં ફાયદો એ પણ થયો કે ‘ફેસબુક’નો યુસેજ હવે ઓછો થઇ ગયો છે અને ‘વોટ્સ-એપ’માંથી રજા લેવામાં આવી છે.

પણ એ પછીના દસ દિવસ માં ૨-૩ વાર લખવાની ઈચ્છા થઇ પણ લખવા આવું અને કોઈ નહિ ને કોઈ બ્લોગ વાંચવા વળી જતા લખવાનું રહી જાય અને પછી બીજા કામ આવી પડતા લખવાનું પડતું જ મુકાઈ જાય. અને એ દસ દિવસ પછી છે ક આજે એટલે કે ‘તીસ્મી’એ  લખવાનો ચાન્સ મળ્યો… અને ચાન્સ લઇ પણ લીધો….

૨-૩ દિવસ પહેલા શું લખવાનો હતો એ તો ભૂલી પણ ગયું ચેહ પણ એટલું યાદ છે કે હું કોઈ એક નાની સ્ટોરી, એકાદ સોંગ વિષે મારા વિચારો અને હમણાં હમણાં જોયેલા મુવીઝ વિષે લખવાનો હતો. પણ એ સ્ટોરી કઈ અને કેવી હતી એ ભૂલી ગયું છે. સોંગ પણ ઘણા બધા સોન્ગ્સની વચ્ચે ક્યાંક સંતાઈને બેસી ગયું છે અને મુવીઝ ની વાત છે તો અત્યારે ખાલી ૨ મુવીઝના જ નામ યાદ છે જેના વિષે હું લખવાનો હતો.

એમાંનું એક મુવી Arrietty(2010) છે…. જેના વિષે નીરવભાઈએ તેમની એક પોસ્ટમાં બહુ જ મસ્ત રીતે લખ્યું છે. તેમની જેમ જ મને પણ આવા એનીમેશનમાં વધારે મજા આવે….. 3D તો 3D જ છે, પણ આ એનિમેશનની વાત જ અલગ છે! સોની પર એક સમયે anime કાર્ટુન્સ બતાવવાનું ચાલુ કર્યું હતું જેમાં આવું જ એનીમેશન હોતું’તુ. જેમાં મેં અને મારા દીદીએ ‘પ્રિન્સેસ સારા’ અને ‘લીટલ વુમન’ જોયાનું મને યાદ છે.
ARRIETTY un film de Hiromasa Yonebayashi

એ સિવાય કાર્તિકભાઈના બ્લોગ પર “રિસ્ટકટર્સ : અ લવ સ્ટોરી” મુવી વિષે વાંચ્યું હતું. નામ અજીબ હતું એટલે IMDB પર જઈને સ્ટોરી વાંચી. સ્ટોરી ઈંટરેસ્ટીંગ લાગી એટલે જોઈ લેવામાં આવ્યું હતું. અને એક નવી જ સ્ટોરી હતી એટલે મજા પણ આવી. જે વસ્તુ થી આપણે અજાણ હોઈએ અને એવી વાતો પર મુવીઝ બને એટલે મને તો જોવાની બહુ જ મજા આવે. અને એવો જ એક ટોપિક એટલે લાઈફ આફ્ટર ડેથ. અને એ જ ટોપિક પર બનેલું આ મસ્ત મુવી. આમ અલગ- આમ સિમ્પલ. બહુ કઈ હોબાળા નથી એટલે મને ગમ્યું. આમ તો આ મુવી ઘણા ટાઈમ પહેલા જ જોઈ લીધું હતું પણ હમણા કમ્પ્યુટરમાં જગ્યા કરવા ગયો અને ત્યારે ફરી થી આ મુવી જોયું એટલે લખવાની ઈચ્છા થઇ ગઈ.

એ સિવાય પણ ઘણા મુવીઝ જોયા અને ટીવી-shows પણ….. અને હા!!! બ્રેકીંગ-બેડ પર લખવાનું છે એ તો હવે યાદ આવ્યું!!! હજુ નશો ઉતાર્યો નથી તો એના વિષે પણ લખવામાં આવશે જ પણ આજે નહિ, ફરી ક્યારેક. અને હા, ‘કેવી રીતે જઈશ’ ના ક્રિએટર્સનું નવું મુવી આવવાનું છે, એના ટ્રેઇલર ની પણ રાહ જોવામાં આવશે હવે તો! નવા મૂવીનું નામ “bey yaar” (બે yaar) રાખ્યું છે. જોઈએ હવે આ પણ ‘કેવી રીતે જઈશ’ જેવો જાદુ ચલાવે છે કે નહિ!

એ સિવાય ખાસ તો કઈ છે નહિ, પણ ૩ વર્ષ પછી ફરી મુછ વધારી અને મારું ધ્યાન ગયું કે જો મુછ ને આમ ને આમ જ વધવા દેવામાં આવે તો પ્રોજેક્શન ચાઇનીઝ મુછની જેમ બંને છેડેથી લાંબી થાય એવું દેખાય છે…… 😀

જોવું છે?

જુઓ જુઓ….. 😉 😛
MO

બસ તો મારી જેમ તમે પણ સ્માઇલો આપતા રહો, બ્લોગ પોસ્ટ્સ વાચતા રહો, જલસા કરતા રહો!!
આવજો!! 🙂 🙂

મારો લવારો ‘ને મ્યુઝીકનો સહારો ♪ ♫

આ વખતે તો એવું જ લાગતું હતું કે ઓક્ટોબર મહિનો આખો કોરો જશે અને બ્લોગ શરુ કર્યા પછી પહેલી વાર એવું થશે કે કોઈ એક મહિનો એક પણ પોસ્ટ વગર ગયો હોય.
પણ એવું પણ ઘણી વાર થયું કે ભાઈ કોરું તો નહિ જ જાય. અને એવું ત્યારે લાગ્યું જ્યારે મેં આ જ મહિનામાં ૪-૫ વાર ‘નવું ઉમેરો’ પર ક્લિક કર્યું અને ફક્ત ટાઈટલ આપીને કે બે-ચાર લાઈન લખીને સેવ કર્યું. પણ એ સેવ કરેલું સેવ થઈને જ રહી ગયું અને આગળ કઈ લખાયું જ નહિ.

ગઈ કાલે એજ વાત મારા એક ફ્રેન્ડ(રોનક)ને કરી હતી… પણ આજે સવાર સવારમાં જ મોર્નિંગ-વોક કરીને ઘરે પાછો ફર્યો(આ તો એમ કરીને કહી દીધું કે મોર્નિંગ-વોક ફરી સ્ટાર્ટ કર્યું 😉 ) અને પહેલું જ સોંગ બ્રુનો માર્સનું “રન-અવે બેબી” સાંભળ્યું… એ પરથી જ વાત નીકળતા પપ્પા જોડે થોડા ‘હાઈ-પીચ’માં ગવાયેલા સોન્ગ્સ વિષે થોડી વાતો કરી અને ત્યારે જ મને મ્યુઝીક પર કઈક પોસ્ટ કરવાનું સુઝ્યું.

હવે જો વાત ઉપરના ફકરામાં જ્યાં અધુરી રહી છે ત્યાંથી શરુ કરું તો હાઈ પીચમાં ગવાયેલા એક રશિયન સોંગ સુધી હું એક દિવસ યુ-ટ્યુબ વિહાર કરતા કરતા પહોંચી ગયો હતો. રશિયન સિંગર Vitas તેની હાઈપીચમાં ગાવાની શૈલી માટે જાણીતો છે. તેનું જ એક સોંગ (મને રશિયન લેન્ગ્વેજમાં કઈ જ ટપ્પો ન પડતો હોવા છતાં પણ) મેં ઘણી બધી વાર સાંભળ્યું છે અને સંભળાવ્યું પણ છે(ગાઈને નહિ :P, ગાતા ફાવે એવું છે પણ નહિ). અને મારે તમને પણ સંભળાવવું હતું એટલે જ તો આ વાત કાઢી… 😉

એવું તો ન જ સમજતા કે એક સોંગ સાંભળી લીધું એટલે પોસ્ટ પૂરી!
આજે તો ઘણા બધા સોન્ગ્સ સંભળાવવાના છે…

keep-calm-and-sing-along-90હવે એ સોંગ સાંભળતા સાંભળતા જ મને થોડા દિવસ પહેલા જ ‘Disconnect’ મુવીમાં સાંભળેલું એક સોંગ યાદ આવી ગયું જે ‘jónsi’ નામના આર્ટીસ્ટે ગયું હતું. સોંગની અસર એવી પડી કે એના વિષે મેં થોડું ગુગલ કરવાનું વિચાર્યું અને મને ગમે તેવા સોન્ગ્સનો એક ખજાનો જ મળી ગયો!
સારી વાત તો એ હતી કે તેના મોટા ભાગના સોન્ગ્સ સાઉન્ડ-કલાઉડના તેના અકાઉન્ટ પર અપલોડ કરેલા હતા(btw એ સાઈટ બહુ મજાની છે :)).
જે સોંગ મુવીમાં હતું તે(ટોર્નેડો) તો મસ્ત છે જ, સાથે સાથે ‘સીન્કીંગ ફ્રેન્ડશિપ્સ’ પણ અલગ છતાં મજાનું છે.
jónsiની મને બે ખૂબી ખૂબ પસંદ પડી.
૧) ‘ફોલ્સેત્તો(falsetto)’ ,મતલબ કે નોર્મલ અવાજથી એક બે ઓક્ટેવ ઊંચા સૂરમાં ગાય છે તે અને
૨) Spanish accent નો ઈંગ્લીશમાં મસ્ત મજાનો ટચ.

સાંભળી જુઓ તમે, તમને પણ ગમશે…
સીન્કીંગ ફ્રેન્ડશિપ્સ :
ટોર્નેડો :

હવે સ્પેનીશ accentની વાત નીકળી જ છે તો એક બીજું પણ સોંગ યાદ આવી જ જાય.
અત્યારે ‘બ્રેકીંગ બેડ’ (tvShow) જોવાનું ચાલુ છે(‘બ્રેકીંગ બેડ’ પર તો એક અલગથી જ પોસ્ટ આવશે), અને તેમાં ગઈ કાલે જ એક મસ્ત મજાનું સ્પેનીશ સોંગ સાંભળ્યું(આ લેન્ગવેજમાં પણ સાંભળતી વખતે ટપ્પો તો નથી જ પડતો, પણ લેન્ગવેજ બહુ મીઠી લાગે એવી છે :D). હજુ સોંગ એક જ વાર સાંભળ્યું અને ફરી ફરી સાંભળવાની ઈચ્છા થઇ ગઈ…. અને આ સોંગ પણ સાઉન્ડ-કલાઉડ પર મળી ગયું!(કહું છું ને, મસ્ત સાઈટ છે…)

ખબર તમને પડે તો સારી જ વાત છે, બાકી ન પડે તો પણ એક વાર સાંભળી જુઓ….

અને ખબર પાડવી હોય તો અહિયાં ટ્રાન્સલેશન પણ છે જ…

આમ તો બીજા પણ ઘણા બધા સોન્ગ્સ છે(સાચી વાત, ફાઈનલી પોસ્ટ પટવા આવી…) અને સોન્ગ્સ કઈ રીતે, ક્યારે, કઈ જગ્યાઓ પર, કેવા કેવા મૂડમાં સાંભળું છું એની પણ ઘણી બધી વાતો છે…
પણ હવે આજ માટે આટલા સોન્ગ્સ ઘણા થઇ ગયા….
તો tv-showsની જેમ હવે સોન્ગ્સ વિષે પણ પોસ્ટ કરતો રહીશ…
તમે પણ મ્યુઝીક-મસ્તી માણતા રહો અને લોકોને પણ સંભળાવતા રહો!!

અને હા, બીજા કોઈ સ્પેનીશ accentના અથવા હાઈ-પીચમાં ગવાયેલા તમારા કોઈ ગમતા સોન્ગ્સ હોય તો કમેન્ટબોક્સમાં મુકતા જજો…. 😀 🙂 ♪ ♫

લવારો, બબળાટ, ધુમાડો અને લંચબોક્સ

આમ તો આ પોસ્ટ બે ભાગમાં આવવાની હતી, જેમાં પહેલા બે શબ્દો પહેલી પોસ્ટમાં(જે પરમ દિવસે રાત્રે પોસ્ટ કરવાનો હતો) અને છેલ્લો વર્ડ અલગ પોસ્ટમાં(જે ગઈ કાલે જ પોસ્ટ કરી દીધી હોત), પણ પરમ દિવસે જ લખવા બેઠો ત્યારે નક્કી કરી લીધું હતું કે બે ની જગ્યાએ એક જ કામ્બાઇન પોસ્ટ સારી પડશે…. અને હા, ત્રીજો વર્ડ જે છે એ બંને પોસ્ટને જોડતી કડી જેવો છે.

ઘણા દિવસોથી એક અગત્યનું કામ-એક અગત્યની મુલાકાત બાકી રહી ગઈ હતી, જે પરમ દિવસે સવાર સવારમાં આવેલા વિચારને લીધે જ અમલમાં મુકવાનું નક્કી કરી દીધું. વિચાર શું હતો એ મને અત્યારે યાદ જ નથી, પણ મુલાકાત થઇ એ વધારે અગત્યનું છે.
અમદાવાદમાં બહુ ખાસ કોઈના ઘરે હું ગયો નથી. અને એમાં પણ આ વખતે એવા એરિયામાં જવાનું હતું જે મેં ક્યારેય જોયો જ ન હતો… પણ જ્યાં સુધી હું ફરેલો હતો ત્યાં સુધી મારી રીતે પહોચી ગયો અને બાકીની સફર યજમાનને જ ફોન કરીને, તેમની જ બાઈક પર બેસીને પૂરી કરી.
અને આમાં આમ તો સસ્પેન્સ જેવું છે નહિ કે હું નામ ગોળ-ગોળ ફેરવીને વાત કરું છું, તમે પણ કદાચ ગેસ કરી જ લીધું હશે કે યુવરાજભાઈ સાથે મુલાકાત થઇ…

પહેલી વખત એવું બન્યું કે કોઈને હું પ્રથમ વાર મળ્યો હોઉં અને આટલી બધી વાતો કરી હોય કે જયારે હું ઘરે પહોંચ્યો ત્યાર સુધીમાં મારું ગળું જ બેસી ગયું! શું વાતો આકરી એ તો કહેવું થોડું અઘરું પડી જશે કેમ કે ક્યાંથી શરુ કરું એજ સૌથી મોટો સવાલ છે, પણ બધું મગજમાં તો મસ્ત સ્ટોર થઇ જ ગયું છે, અને મારી ડાયરીમાં પણ એની એન્ટ્રી પાડી દીધી છે.
ઘરે આવ્યા પછી કઈ બોલાય એવું હતું નહિ તો “સળગતા શ્વાસો”નો જ સહારો લેવામાં આવ્યો, અને રાતના ૧ વાગ્યા સુધી (“ઊંઘી જા હવે..” એવી બુમ સંભળાઈ<મમ્મીની જ તો> ત્યાં સુધી) એજ વાંચ્યા કર્યું…

બીજા દિવસે સવારે ફર્સ્ટ-શોમાં ‘લંચબોક્સ’ જોવાનું વિચાર્યું હતું પણ સવારે શો ના ટાઈમ પર જ ઉઠ્યો, તો પહેલો શો મિસ થયો અને બીજા શોમાં મુવી જોવામાં આવ્યું….
કોઈ કંપની હતી નહિ એટલે એકલા જ એ મુવી જોઈ લીધું, અને એવું થયું કે એજ બરાબર કર્યું…. કોઈ ડીસ્ટર્બ કરવા વાળું હતું નહિ એટલે ‘લંચબોક્સ’ મસ્ત રીતે પચી ગયું. જો કે કોઈ હોત તો પણ ફરક ના પડ્યો હોત, કેમ કે શીરા જેવું એકદમ સરળ મુવી છે કે સીધે સીધું જ ઉતરી જાય અને પેટમાં નહિ પણ ડાયરેક્ટ દિલમાં ઉતરી જાય…
મુવીનું પણ એવું જ છે કે એના વખાણ કરવા કરતા હું એટલું જ કહીશ કે જેમ બને એમ વહેલું જોઈ આવો, એટલે ફરી જોવા જવાની ઈચ્છા થાય તો ચાન્સ મળી રહે… 😉
પ્રોબ્લેમ એ છે કે મુવી જોવા ગયો ત્યારે મોટા ભાગ  ના લોકો ‘ફટા પોસ્ટર નિકલા હીરો’ અને ‘ગ્રાન્ડ મસ્તી’ ની ટીકીટ જ લેતા હતા, અને મારી સાથે મુવી જોવા વાળા બહુ બહુ તો ૨૦ લોકો હશે. અને કદાચ એ જ કારણ થી આ મુવી જલ્દી જ થીએટર્સમાંથી ઉતરી જશે એવું લાગે છે….

હશે ત્યારે… બાઘા મહારાજ કેહ છે એવું “જૈસી જિસકી સોચ”….

અને પેલું ધુમાડા વાળું ક્લીઅર ના કર્યું ને મેં!!
એ તો “સળગતા શ્વાસો”માં પણ સ્મોકિંગ ને મસ્ત રીતે વણ્યું છે(હજુ આખું વાંચ્યા પછી ડીટેઇલમાં લખીશ), અને મુવીમાં પણ એક સીનમાં સીગ્રેતનો ધુમાડો જોઇને એક વાત યાદ આવી ગઈ હતી કે મુવીમાં એક સીનમાં ‘સાજન ફર્નાન્ડીસ’ બાલ્કનીમાં ઉભા રહીને સિગરેટ પીવે છે અને સામેના ઘરમાં રહેતી એક નાની છોકરી એ બાજુની બારી બંધ કરી દે છે. That is something I used to do when my neighbor used to smoke every evening….

આટલું બધું લખ્યા પછી હવે ટૂંક માં કહું તો ૨ દિવસ બહુ જ મસ્ત ગયા અને યાદગાર બનીને રહેશે એવું લાગે છે…. યુવરાજભાઈ સાથેની મુલાકાત અને ‘ધ લંચબોક્સ’ મુવી જયારે યાદ કરીશ તો ફેસ પર સ્માઈલ તો આવી જ જવાની છે…. 🙂

કૌંસમાં :~
{[(
મુવીમાં સાજન મૂવીનું એક સોંગ મસ્ત રીતે વણી લીધું છે, અને રહી રહી ને એ સોંગ મારા ફેવરીટ સોન્ગ્સની યાદીમાં આવી ગયું છે!!


)]}

P.S. : 
મુવીના એક્ટર્સની વાત કરવાની તો રહી જ ગઈ…
આમ તો કરવાની ખાસ એવી કોઈ જરૂર નથી જ, કેમ કે ઈરફાન ખાનની એક્ટિંગ થી તો સૌ કોઈ વાકેફ છે જ. હી ઈઝ લાઈક અ મજીશીયન! અને નાવાઝુદ્દીનની એક્ટિંગ પણ ધાંસુ છે. તેને સૌથી વધારે તો ‘ગેન્ગ્સ ઓફ વાસેપુર’માં એન્જોય કર્યો હતો, તે સિવાય હમણાં જ ૪-૫ દિવસ પહેલા જ જોયેલા ‘બોમ્બે-ટોકીઝ’ જોયું તેમાં તેનો રોલ બાખૂબી નિભાવ્યો હતો.
એ સિવાય નીમરત કૌર ના નામ વિષે સિદ્ધાર્થભાઈના બ્લોગથી જાણ થઇ, અને તે પણ કે આ એક્ટ્રેસ જે જોએલી જોએલી લાગતી હતી તેને આ મુવી પહેલા કેડબરી સિલ્ક ની કમર્શિયલમાં જોઈ હતી. પણ હમણાં IMDB ફેંદતા ખબર પડી કે આ તો ‘લવ શવ તે ચીકન ખુરાના'(અગેઇન અ નાઈસ મુવી!)માં મુસ્કાન નો રોલ ભજવ્યો તે જ છે!!
(થોડુક એડ કરતા કરતા બધું વધારે જ લખાઈ ગયું…. 😀 :P)

છે કોઈ મિનીંગ? – ટચુકડી

“તો તમે એકલા જ ટ્રાવેલ કરો છો બધે?” એમીલીએ ઓલીવરને પૂછ્યું…

ઓલીવર દુનિયાની જાણીતી જગ્યાઓએ દર વર્ષે એક મહિનો રજા લઈને આવી જ રીતે ફરવા નીકળી પડતો હતો. ઓકલાહોમાની એક લોકલ રેસીડેન્ટ એમીલી સાથે તેનો એક પાર્કમાં ભેટો થઇ ગયો હતો અને તેણે તેની સાથે ઓકલાહોમા વિષે જાણવા માટે વાત કરવાનું વિચાર્યું હતું.

“હા, ફેમીલી છે નહિ, ફ્રેન્ડસ બનાવતા ફાવતું નથી, ગ્રુપ્સમાં રહી નથી શકતો, પણ હું તેમ છતાં એન્જોય કરું છું, એકલો છું અને કદાચ એકલો જ રહીશ. આઈ હેવ ધ થિંગ ધેટ એવરીવન વોન્ટ્સ.. ફ્રીડમ, માય ઓન સ્પેસ, મજા છે!” ઓલીવરે ગર્વ સાથે કહ્યું.

“પણ એકલા ટ્રાવેલિંગ કરવામાં મજા કેવી?” એમીલીએ આંખો ઝીણી કરીને પૂછ્યું.

“વેલ, યુ સી, લોકો એડવેન્ચરસ સ્ટોરીઝ વાંચતા હોય છે, અને હું એ સ્ટોરીઝ જીવું છું.” ઓલીવર ભવા ઊંચા કરીને આંખો પહોળી કરીને, હાથ મસળતા એક સ્માઈલ આપતા બોલ્યો, તેમ જાણવા છતાં કે આ જવાબનો પુછેલા પ્રશ્ન સાથે કોઈ સીધો સંબંધ નહોતો.

“એવી સ્ટોરીઝ, એવા એડવેન્ચર્સનો મતલબ જ શું જયારે એ મોમેન્ટ્સ share કરવા માટે કોઈનો સાથ હોય જ નહિ?!” એમિલીના મનમાં ક્યારનોય રમતો પ્રશ્ન તેણે પૂછી લીધો.

એન્ડ ધ ક્વેશ્ચન જસ્ટ લેફ્ટ હિમ સ્પીચલેસ…..

-viraj

એક સપનું આવ્યું હતું….ને બીજું પણ….

વચ્ચે એવું નક્કી કર્યું હતું કે અઠવાડિયાની એક પોસ્ટ તો લખવાની જ, અને મારી જ રીતે એક દિવસ નક્કી પણ કરી લીધો કે દર શનિવારે એક પોસ્ટ લખીશ….. પણ એ હું ખાલી ૨ શનિવાર સુધી જ ફોલો કરી શક્યો, અને પછી તો એવું થયું કે લખવાનું સાવ જ ઓછું થઇ ગયું શનિવાર ની રાહ જોવામાં અને જોવામાં…. કેમ કે શનિવાર આવે ત્યારે લખવાની કા તો ઈચ્છા ના હોય કા તો ક્યાંક નહિ ને ક્યાંક બહાર જવાનું થાય અથવા તો ઇન્ટરનેટનું કનેક્શન જ ન હોય….બી.એસ.એન.એલ, યુ નો!
ઇવન આજે પણ એક અઠવાડિયા પછી ઈન્ટરનેટ કરવા મળ્યું છે, અને આ લખું છું ત્યારે પણ નક્કી નથી કે હું જયારે પોસ્ટ બટન પર ક્લિક કરીશ ત્યાં સુધી ઈન્ટરનેટ રહેશે કે નહિ! એક તો વરસાદ છે અને એમાં પણ સરકારી તાર….(ટેલીગ્રામ વાળા નહિ….એનો તો આમ પણ આજે છેલ્લો દિવસ છે.) અને જયારે પણ કમ્પ્લેઇન નોંધાવું ત્યારે એક જ બહાનું હોય છે એ લોકો પાસે કે લાઈનમાં ખરાબી હશે વરસાદના લીધે, થઇ જશે…. અને બસ એમાં ને એમાં જ ન લખવા માટે મને પણ એક બહાનું મળે છે….
અરે!! ટાઈટલ તો ભુલાઈ જ ગયું…..! 😛

સપનું….
સપના પર મારે ઘણા ટાઈમથી  ઘણું બધું લખવાની ઈચ્છા હતી…. અને અત્યારે પણ છે જ, એટલે જ તો આ લખવા બેઠો છું… 😉
એક ગીફ્ટ મળી ગણાય મને સપનાની બાબતમાં કે મને મારા મોટા ભાગના સપના યાદ રહી જતા હોય છે. અને ગીફ્ટ એટલા માટે કહું છું કેમ કે જો મને લખવા માટે સૌથી વધારે આઈડીયાઝ જો ક્યાંયથી મળતા હોય તો એ મેં ઊંઘમાં જોયેલા સપના જ છે….. મેં મારી પહેલી જ પોસ્ટમાં આ વાત કરી હતી કે મેં લખેલી સૌથી પહેલી સ્ટોરી, કે જે મેં ત્રીજા ધોરણમા એક સપનું જોઇને લખી હતી… એ વાત તો છે કે સપનું જો આખે આખું બેઠે-બેઠું લખી લઉં તો કોઈ કનેક્શન વગરની સ્ટોરી બને… કેમ કે સપનાઓમાં એવું જ થતું હોય છે, એક સીનનું બીજા સીન સાથે કોઈ કનેક્શન જ નથી હોતું મોટા ભાગે તો…. અને એટલે જ જ્યારે સપનાને સ્ટોરીમાં કન્વર્ટ કરવા બેસું ત્યારે સપનાને સમારીને એના થોડા ઘણા કટકા કરીને એમાં ઈમેજીનેશનનો થોડો મસાલો ભભરાવીને થોડો ઘણો રીયાલીટીનો વઘાર કરી લઉં છું.
અને એજ છે મારી મોટા ભાગની સ્ટોરીઝની રેસીપી.

હવે ફરી પાછો સપના પરથી સ્ટોરી પર આવી ગયો હું તો! ચાલ્યે રાખે ભાઈ, મારું લખેલું વાંચશો તો આવું તો રહેવાનું જ…
અને હવે સપનાની વાત કરીએ તો મારી સાથે ઘણું નવી લાગે એવું એવું થયું છે….
કોઈ બાબતમાં મેં બધું બનાવી કાઢેલું પણ લાગે પણ જે છે એ મેં ખરેખર બનાવી કાઢેલી નથી એવું માની લેવું….
અને એ થયું છે એવું કે મને સપના યાદ રહી જતા હોય એ કારણથી કે બીજા કોઈ કારણસર પણ મેં અત્યાર સુધીમાં ૨ સપના એવા જોયેલા છે, જે મેં સીરીઝમાં જોયા છે….
સૌથી પહેલા એવું સપનું મને લગભગ હું પ્રાઈમરી સ્કુલમાં હતો ત્યારે આવ્યું હતું. અને એ સપનું મને બરાબર યાદ રહી ગયું છે….
કોઈક રાજાની વાર્તા હતી એ અને એ સપનું જ્યાં અધૂરું રહી ગયું હોય, બીજા દિવસે(રાત્રે સમજવું) ત્યાંથી જ શરુ થયું હતું અને એવી જ રીતે સતત ૩ દિવસ સુધી મેં એક જ ટોપિક પર સપનું ઇન્સ્ટોલ્મેન્ટસમાં જોયું હતું. અને એવું જ મારી સાથે થયું હતું હાઈસ્કુલમાં આવ્યા પછી…. એ પણ સ્કુલ રીલેટેડ જ હતું અને એ સપનુંમેં બે ભાગમાં જોયું હતું…. અને બે ભાગમાં આવેલુ એ સપનું મેં સ્કુલમાં જઈને મારી રફનોટમાં ઉતારી લીધું હતું એટલે મને અત્યારે પણ આખે આખું યાદ છે, અને યાદ એટલા માટે છે કેમ કે હજુ પણ ઘણી વાર વાંચતો હોઉં છું….

એ દિવસે મેં ઘરે આવીને પપ્પા પાસે એક ડાયરી માંગીને ખાસ સપનાઓ લખવા માટે એક ડાયરી બનાવી હતી…. અને એમાં ખાલી એવા જ સપનાઓ લખ્યા છે જે ખરેખર મને ઘણા ગમ્યા હોય અથવા તો બહુ જ અજીબ હોય.
હાઈસ્કુલમાં આવેલા એ સપનામાં મેં એક એવા વર્ડ પર નિબંધ લખ્યો જે મેં કોઈ દિવસ સાંભળ્યો પણ ન હતો…. ઈંગ્લીશના ટીચરે કોઈ પણ ટોપિક પર લખવા માટે કહ્યું હતું અને મેં “satan” પર લખ્યો હતો… અને બીજા દિવસે ઉઠીને મેં ડીકશનરીમાંથી પહેલી વાર એ શબ્દનો મિનીંગ જાણ્યો-“ડેવિલ”!
હવે એવું હોઈ શકે કે એ વર્ડમેં ક્યાંક વાંચ્યો હશે અને મારા મગજમાં ઘુસ્યો હશે જેણે સપનામાં દેખા દીધી…
પણ મારા માટે તો એ નવી લગાડે એવું જ હતું!

એ સિવાય પણ એક સપનું હતું જે મને સૌથી વધારે નવાઈ લગાડી ગયું હતું, અને હજુ પણ મને એ વાતની નવાઈ લાગે છે…અને એ સપનું એવું હતું જે મેં સૌથી વધારે જોયું હતું.
એક મંદિર દેખાતું હતું જ્યાં હું ફેમીલી સાથે જતો હતો, કારમાં બેસીને…
આ સપનું મને છટ્ઠા કે સાતમાં ધોરણમાં પહેલી વાર આવ્યું હતું અને એ પછી તો રેગ્યુલરલી આવતું રહ્યું હતું…
હવે તો મને એ મંદિર ની નાનામાં ડીટેઇલ પણ યાદ રહી ગઈ હતી.
નદી કિનારે આવેલા એ શંકર ભગવાનના મંદિરમાં અલગ વાત એ હતી કે આ મંદિર માં પગથીયા ઉતરીને જઈએ ત્યારે દર્શન થાય એવું હતું… મંદિર જુના જમાનાનું હોય તેવું લાગતું હતું અને મંદિરની બાજુમાં જ નવું મંદિર હતું જેમાં બારે જ્યોતિર્લીંગ બનાવેલા હતા.
આ બધી ડીટેઈલ્સ મેં ઘરે પણ કહી હતી અને લખી પણ રાખી હતી મારી ડાયરીમાં.
અને કોલેજના સેકન્ડ યર સુધી આવેલું સપનું મને ત્યારે આવવાનું બંધ થયું જયારે મેં ફેમીલી સાથે ગલ્તેશ્વર મંદિર જોયું…. ઈટ વોઝ ધ સેમ ટેમ્પલ!

એ સિવાય ઘણી વાર મને સપના જોઉં ત્યારે એવું લાગતું હોય છે કે આ તો પહેલા પણ થયેલું છે!
આવું ઘણું બધું મેં ઊંઘમાં મારા મોબાઈલમાં લખીને ડ્રાફ્ટમાં સેવ કર્યું છે….
હમણા જ એક ડ્રાફ્ટ પર નજર ગઈ હતી મારી જે મેં લખ્યું હતું ઊંઘમાં અને લખ્યું છે તેવું યાદ જ નહોતું.. એ બેઠે બેઠા શબ્દોમાં અહી ઉતારું છું….
“I was standing besides kalki koechlin. Anupam kher was near to us and he came towards me asking for a book that i was holding in my hands and i gave it to him.
It all felt like a Deja Vu!
A Deja Vu in a dream!!”

છું ને નમુનો!! 😉 😀 😛

યાદ તો રહેશે….કદાચ ચોક્કસ…

કેજી થી લઈને બારમાં ધોરણ સુધી છ સ્કુલ્સ અને પાંચ સીટીઝ ચેન્જ કર્યા, અને મને ક્યારેય ખાસ ફરક નથી પડ્યો.
પહેલેથી મને ઓછું બોલવા જોઈએ, અને એજ રીઝન થી ફ્રેન્ડસ પણ ઓછા અને એ પણ રેન્ડમલી કોઈને પણ ફ્રેન્ડ બનાવી લઉં એવું નહિ… સિલેક્ટેડ લોકો જ….કેટલાક ઓબ્ઝર્વેશન પછી જ બનાવેલા..
જો કે મારા ફ્રેન્ડ્સ ને કેટેગરાઈઝ્ બે રીતે કરી શકાય.
1. મારા જેવા જ… જે બહુ એટલે બહુ જ ઓછા લોકો સાથે બોલતા હોય.
૨. મારાથી ટોટલી ઓપોઝીટ, મતલબ કે બહુ જ બોલતા હોય અને લગભગ જે ભટકાય એ બધા જ સાથે બોલવાનું ચાલુ કરી દે….!

પાછું મેઈન વાત શું હતી એ ભૂલી ગયો અને બીજી લવારીએ ચડી બેઠો!!
હવે વાત એમ કરતો હતો કે ઓછા ફ્રેન્ડસ હોય એટલે જયારે છુટા પાડવાનો ટાઈમ આવે ત્યારે પણ ખાસ દુખ ન થાય….. આમ પણ ગણીને ૨-૩ ફ્રેન્ડસ હોય, જેમની સાથે બહુ ધીંગા મસ્તી કરેલી ન હોય…. કારણ વગરના કે પછી લોજીકલ એવા ડિસ્કશન કર્યા હોય, પણ એટલા માટે થઈને કઈ છુટા પડવાનું અઘરું થઇ પડે એવું ક્યારેય થયું નથી…અને આમ પણ આજ સુધી પણ એ જુના ફ્રેન્ડસ સાથે પણ ફોન અને ઈન્ટરનેટથી તો કનેક્ટેડ છું જ…(દિલથી તો ખરો જ… :D)
અને એટલે જ આટલા બધા ચેન્જ લાઈફમાં થયા તો પણ કઈ ખાસ ફરક પડ્યો નથી…..
પણ….
પણ પણ પણ થયું એવું કે ભાઈ ૨૩મિ મે ના રોજ કોલેજનો છેલ્લો દિવસ હતો અને ખરેખર ઘણું બધું પાછળ રહી જતું હોય તેવું લાગ્યું….
અને એમાં સૌથી ખરાબ જો કઈ થયું હોય તો એ એમ કે કોલેજ ૨૩મિ ની જગ્યાએ ૨૨મિએ જ પૂરી થઇ ગઈ…. એક્સ્ટર્નલ ફેકલ્ટીઝ ને દયા આવી ગઈ કે પછી ગરમીથી કંટાળીને બીજા દિવસે આવવું ના પડે એટલા માટે, રીઝન જે પણ હોય, બે વાઈવા એક જ દિવસે રાખીને ખરેખર મને ઝટકો જ આપ્યો હતો.
એ દિવસ હતો કે જયારે મને ખરેખર ફરક પડ્યો એક ‘ફેઝ’ના એન્ડ થી.
વેલ, એના પણ રીઝન્સ છે….ઘણા રીઝન્સ છે…
એક તો મેં જયારે કોલેજ જોઈન કરી એજ દિવસે નક્કી કર્યું હતું કે જુના વિરાજને રિપ્લેસ કરીને એક નવો વિરાજ લોન્ચ કરીએ! એક નવું વર્ઝન મુકીએ લોકોની સામે…. આમ પણ માર્કેટમાં કોઈ જુના વિરાજ ને તો ઓળખતું નહોતું…. તો બસ થોડા ઘણા ચેન્જીસ સાથે જ કોલેજની શરૂઆત કરી હતી.
પહેલા જે વિરાજ સ્કુલમાં ૫-૬ લોકો થી વધારે કોઈની પણ સાથે વાત પણ નહોતો કરતો તેણે કોલેજ ના પહેલા જ દિવસે ૫-૬ જેટલા તો ફ્રેન્ડ્ઝ બનાવી લીધા હતા. અને બોલવાની વાત છે તો લગભગ ૯૦% લોકો જોડે તો વાત કરી જ હશે રેગ્યુલરલી આ ૪ વર્ષ દરમિયાન! ભલે બધા લોકો માટે એ નોર્મલ હતું, પણ મારા માટે એક અચીવમેન્ટ થી ઓછું નહોતું…

ઓબ્વીયસ્લી શરૂઆતમાં મારે એક્ટિંગ જ કરવી પડી હતી લોકો સાથે  ફ્રેન્ડલી બનવા માટે…. પણ પછી એજ મારો સ્વભાવ બની ગયો હતો…. હતો નહિ પણ છે જ એવું કહીએ તો પણ ચાલે… જો કે હજુ પણ નવા લોકો સાથે વાત કરવાની શરૂઆત કરતા થોડોક તો અચકાઈ જ જાઉં છું… પણ હવે આટલે સુધી પહોંચ્યો છું તો એ હર્ડલ્સ પણ પાર કરી જઈશું…!

હવે આટલા ચેન્જીસ જો મેં લાઈફમાં અને નેચરમાં કર્યા હોય તો ફરક પડે એ તો ઓબ્વીયસ જ છે ને!
અને એટલે જ, જયારે ખબર પડી ૨૨મિએ કે આજ છેલ્લો દિવસ છે, બધું જ અલગ દેખાવા લાગ્યું…જાણે કોઈ મુવીનો સીન શૂટ થતો હોય અને એમાં મને અચાનક મૂકી દીધો હોય. જાણે મૂવીનું ક્લાઈમેક્સ શૂટ થાય છે…. જ્યાં નજર કરું ત્યાં જાણે કોઈ કેમેરાનું ક્લોઝ-અપ શૂટ થતું હોય તેવું લાગ્યું. જાણે બધું ફોકસ ત્યાં જ છે ને આજુ બાજુનું બધું બ્લરી થઇ ગયું હોય….. એકી એક જાણ સામે નજર ગઈ…. ચાર વર્ષ જે કઈ પણ કર્યું એ બધું ફ્લેશબેકમાં દેખાવા લાગ્યું….
મેં કઈ એવી ખાસ મસ્તી નહિ કરી હોય, પણ મેં લોકોને મસ્તી કરતા જોયા હતા…. એમાં મને પણ એન્જોય્નમેન્ટ મળ્યું જ હતું…! બધા એકબીજાને ભેટી ભેટી ને મળતા હતા…. છોકરીઓએ ગંગા-જમના વહેવડાવવાનું સ્ટાર્ટ કરી દીધું હતું… નજીક નજીક રહેતા લોકો રોજ મળવાના પ્રોમિસ કરતા અને હોસ્ટેલના ફ્રેન્ડસ બધાને એમના ઘરે આવવાનું ઇન્વીટેશન આપતા હતા….. અને લેબ ના એક કોર્નરમાં હું બેઠો હતો…. બધાને જોતો…એમ જ… કઈ પણ કર્યા વગર… લોકોને દુર થી જ સ્માઈલ આપતો…લોકોને જોતો… અને વિચારતો…પાસ્ટ વિષે, ફ્યુચર વિષે, પ્રેઝન્ટ વિષે….

એ ટાઈમ પણ જતો રહ્યો…. અત્યારે પણ બેઠો જ છું…. એજ રીતે, એજ સ્ટાઈલ થી જેવી રીતે કોલેજમાં એ દિવસે બેઠો હતો…. પગ લંબાવીને…. વિચારોમાં ખોવાયેલો…. ફ્રેન્ડસને યાદ કરતો…. બસ આજુ બાજુ અત્યારે કોઈ છે નહિ, અને જગ્યા કોલેજ નહિ પણ ઘરનો આ રૂમ છે….ફ્રેન્ડસ વગર નો રૂમ….

ફરીથી ફ્રેન્ડ્ઝ બનશે જ, એ વાતની ના નથી…. પણ એ વાતને પણ ઇગ્નોર ના જ કરી શકાય કે આ ગોલ્ડન ટાઈમ પાછો તો નથી જ આવવાનો…

I had a great time with all my friends during these four years and I’m going to miss them all…forever….
(એમ તો બીજું પણ ઘણું છે જે લાઇફટાઈમ યાદ રહેવાનું છે, પણ હવે થોડુક ડાયરી માટે પણ સાચવવું પડે ને…. 😉 )

હવે જોઈએ કે આ ફરક ખરેખર અસર કરશે કે સમય સાથે એ પણ આગળના ટાઈમ ની જેમ જ ગાયબ થઇ જાય છે…!

(અને હા, ચેન્જીસ એક્સેપ્ટ કરતા શીખવાડનાર મેઈન તો “who moved my cheese” બુક છે જે સ્કુલ ટાઈમ થી જ મારી ફેવરીટ રહી છે… 🙂 )

લુચ્ચી…

સીધી ના એ રે’તી લુચ્ચી, ટેઢી મેઢી વાંકી લુચ્ચી,
આડી અવળી વાતોથી એ, મારું માથું ખાતી લુચ્ચી.

ફ્યુચરનું એ પ્લાનિંગ કરતી મોટા પાયે સેવિંગ કરતી,
શોપિંગ માટે હરતી ફરતી લાત બજેટ્ને મારતી લુચ્ચી,

ફિગર સાચવવાને માટે સ્ટ્રીક્ટ ડાયટની વાતો કરતી,
ડાર્કફોરેસ્ટની કેક જોઇને ખાવા તૂટી પડતી લુચ્ચી!

સિરિયલોની વાતો લઈને ફોન ઉપર એ ગોસીપ કરતી,
ક્રિકેટ જોવા હું બેસું ‘ને રીમોટ ઝુંટવી લેતી લુચ્ચી.

સેડ થતાની સાથે પાછી મૌનવ્રત એ ધારણ કરતી,
રીઝન દુઃખનું પૂછતાં એની કેસેટ ચાલુ કરતી લુચ્ચી.

પોએમ એની માટે લખતો રોમેન્ટિક હું મૂડ બનાવી,
ટાઈટ એવું એક hug આપીને પોએમ ફેંકી દેતી લુચ્ચી!

(એટલી ખરાબ લખું છું પોએમ્સ!!?? :o)

કૌંસમાં:~
{[(
ઘણા ટાઈમથી પોએમ લખવાની ઈચ્છા હતી, પણ પેલી ‘લુચ્ચી’ સાથે વાત જ નથી થતી આજ કાલ!! પોએમ ક્યાંથી લખાય!! 😦
બસ તો આજની પોએમ એજ લુચ્ચીને અર્પણ!! 😀

હવે બ્લોગને થોડોક ટાઈમ આરામ આપવાનું વિચારું છું, એક ‘જ્યોતિષ ફ્રેન્ડ’એ કહ્યું કે તારી ક્રિએટીવીટી અત્યારે ઉપરના લેયર પર છે, લખવાનું ચાલુ રાખ…. પણ હોય જ ને, એક્ઝામ નજીક છે એટલે આવું બધું વધારે સુઝે….!
બસ તો હવે કદાચ may end માં જ પાછો આવીશ લખવા, બાકી બ્લોગ્સ વાંચવાનું તો ચાલુ જ રહેશે….
બસ તો આ છેલ્લી પેરડી લાઈન્સ અને થોડાક ટાઈમ માટેનું બાય બાય!!

સિલેબસ પૂરો કરવામાં જલ્દી કરો ‘વિરાજ’,
ઢગલો છે બુક્સ અને નજીક જ એક્ઝામ છે. 😉

ગુસ્તાખી માફ મરીઝ 😛
)]}