ફરી ‘ને ફરી

એ: “કેટલી વાર લખીશ આ?”
હું: “નથી ખબર….”
એ: “કોઈ મતલબ છે તો?”
હું: “નથી ખબર…”
એ: “તો સમય કેમ વેડફે છે?”
હું: “ડોન્ટ આસ્ક”
એ: “કેમ ન પૂછું?”
હું: “પૂછવાનું કોઈ કારણ?”
એ: “સમય!!!”
હું: “શું છે સમય?”
એ: “નથી ખબર…”
હું: “બસ એટલે જ લખીશ…અને લખતો જ રહીશ… આ ‘ને આ જ, ફરી ‘ને ફરી.”

-વિરાજ રાઓલ

Advertisements

‘લોંગ ટાઈમ, નો સિંહ’….(સપના, વિચારો, લવારો, ઇન્ટરસ્ટેલર)

ક્યારેય વિચાર્યું નહોતું કે મારે શોધવું પડશે કે ‘નવું ઉમેરો’નું બટન ક્યા હોય.
ઈટ ફેલ્ટ અ લીટલ બેડ. મારા વ્હાલા એવા બ્લોગને હું જ ભૂલી ગયો. 😦
એ બધું હવે જવા દઈને લખવાનું ચાલુ કરું, અને સૌથી પહેલા તો ટાઈટલમાં લખેલા ‘સિંહ’ નું લોજીક સમજાવું. એ લોજીક કઈ એટલું ખાસ છે નહિ, જસ્ટ ‘સી’ ની જગ્યાએ ‘સિંહ’ લખ્યું છે કેમ કે, ‘સિંહ’ એ શબ્દ છે જેનાથી સ્કુલમાં મને ૧૧, ૧૨ ધોરણમાં મારા કેટલાક ક્લાસમેટ્સ બોલાવતા હતા.

હવે વાત, હું કેમ ન આવ્યો આટલા ટાઈમ સુધી,એની કરવા જેવી છે નહિ, તો એ બધું જવા દઈને વાત કરું કેટલાક વિચારોની. જે આટલા ટાઈમ સુધી મગજમાં આવતા રહેતા હતા. આટલા ટાઈમ સુધી મતલબ જસ્ટ આ 6 મહિનાઓમાં નહિ, પણ ઘણા વર્ષોથી. કદાચ સ્કુલમાં હતો ત્યારથી. વાત ફરી સપનાઓની. અને કેટલાક વિચારો જે સપનાના રીલેટેડ આવ્યા હતા. અને આ વિચારોને અહી લખવા માટે આ બે રીઝનનો ધક્કો મળ્યો.
૧) ઈન્ટરસ્ટેલર
૨) જે.વી. નું ઇન્ટરસ્ટેલર વાળું શતદલ વાળું આર્ટીકલ.

ગઈ કાલે કઝીન સાથે મુવી જોવા ગયો, ઇન્ટરસ્ટેલર. આમ તો નેટ પર ઘણા એવા આર્ટીકલ્સના ટાઈટલ વાંચ્યા હતા કે આ મુવી જોવા જતા પહેલા તમારે આટલી થીઅરીઝ જાણવી જરૂરી છે, ફીઝીક્સના આટલા કન્સેપ્ટ્સ જાણવા જરૂરી છે, વગેરે વગેરે. અને મેં પણ વિચાર્યું કે મુવી જોવા જઈશ એની ૧૫ મીનીટ્સ પહેલા એ બધું વાંચીશ અને પછી જોવા જઈશ. પણ એક્ઝામ આગળના દિવસે જ ખતમ થઇ હતી અને વાંચવાનો એવો કઈ મૂડ હતો નહિ. તો એમનેમ જ મુવી જોઈ આવ્યો. અને તેમ છતાં પણ ટપ્પો પડ્યો! એનું રીઝન, આગળ જોયેલા ઘણા બધા સાય-ફાય મુવીઝ. અને ઘણા બધા મુવીઝમાં યુઝ થયેલા ઘણા બધા કન્સેપ્ટ્સની કલેરીટી.

ઇન્ટરસ્ટેલરમાં વાત થઇ હતી સીન્ગ્યુલારીટીની, ટાઈમ-ટ્રાવેલ-ટાઈમ-લેપ્સની, સ્પેસ ટ્રાવેલની, રીલેટીવીટી ઓફ ટાઈમની. અને એ બધી વાત પરથી આજે શતદલમાં જે.વી.એ વાત કરી “પેરેલલ યુનિવર્સીસની. એક સાથે ચાલતા અલગ અલગ ટાઈમલાઈન વાળા યુનિવર્સિસ. જેમાં ડોકિયું કરી શકાય. જેનાથી સોર્સ અને ડેસ્ટીનેશનની જાણ થાય, આપણી જ લાઈફના વહેણની.” અને આ બધી વાતો ફરી પાછી ખેંચી ગઈ મને મારા ફેવરીટ ટોપિક પર. એ ટોપિક પર કે જેના વિષે મને વિચારવું સૌથી વધારે ગમે છે. “સપનાઓ”.

સપનાઓ પર મેં પહેલા પણ એક પોસ્ટ લખી હતી. પણ આ પોસ્ટ થોડીક અલગ છે. એ સપનાઓની વાત પર પહોચીએ એ પહેલા એક બીજી વાત, એક બીજા વિચારને લઈને કે જેની પર મેં ઘણું મંથન કર્યું છે. ઘણી વાર કોઈ પણ રેન્ડમ થોટ મને એ કન્સેપ્ટ પર લઇ જાય છે. એ લોજીક વગરના જણાતા એક વિચાર પર. એક ઈમેજીનેશન પર. એ વિચાર કઈક એવો છે કે,

તમે જે લાઈફ જીવો છો, એ તમારા માટે બસ એક સિમ્પલ લાઈફ જ છે. જેમ બધા છે તેમ તમે છો. બધાના સુખની જેમ તમારા સુખ છે. બધાના દુઃખ ની જેમ તમારા પણ દુઃખ છે. થોડા વધારે છે તો થોડાક ઓછા છે. પણ હવે ટ્વીસ્ટ એવો છે કે તમારી લાઈફના સીક્રેટ્સ તમારા સિવાય પણ કોઈક જોઈ શકે છે. તમારી લાઈફમાં શું થયું છે એ બધું એ જોનારને ફ્લેશબેક ની જેમ દેખાય છે, જયારે જયારે પણ તમે તમારી યાદોને વાગોળો છો ત્યારે ત્યારે. અને જે પણ ફ્યુચરમાં થવાનું છે એ “યેટ ટુ કમ” તરીકે જોઈ શકે છે.

હવે કોણ જુએ છે અને કઈ રીતે જુએ છે એની વાત.
એક ગ્રહ છે. અને ત્યાં એક એલિયન છે, એક નહિ, ઘણા છે, જેમાંથી એક ફક્ત અને ફક્ત બસ તમારી લાઈફ જુએ છે, એક સીરીયલની જેમ. ત્યાં રહેતા દરેકે દરેક જીવનું  બસ આ એક જ કામ છે. બધાને અલગ અલગ કેરેક્ટર્સ(આપણામાંથી જ બધા) મળેલા છે. જેના થકી તેઓ તેમને મળેલા એ કેરેક્ટર ની લાઈફ જોઈ શકે છે, એ લાઈફ ખતમ થતા જ બીજી સીરીયલ ચાલુ થાય છે. એક નવા કેરેક્ટરની. અને હવે એ તેને જોયા કરશે. વાત બસ જોવાથી નથી ખતમ થતી. એ લોકોની જોબ છે આ. એ લોકોને પણ બ્રેક મળે છે. અને એ બ્રેકમાં એ લોકો આરામ નથી કરતા. એ લોકો એ લાઈફ ને એનલાઈઝ કરે છે. અને તેના પરથી વિચારોને જનરેટ કરે છે. અને એ વિચારો ને જનરેટ કરીને એના સિગ્નલ્સને યુનિવર્સમાં છુટા મૂકી દે છે. વહેતા કરી મુકે છે. અને એ વિચારો ફરતા ફરતા ક્યારેક આપણા ત્યાં આવી જાય છે. જયારે પણ ફ્રિકવન્સી મેચ થાય છે ત્યારે એ વિચારો કોઈના મગજમાં એન્ટ્રી લે છે. અને એ વિચારો ને ફોલો કરીને એ રીતે વર્તે છે. અને એ રીતે પેલા ક્રિચર્સ, કે જેમણે આ વિચારો જનરેટ કર્યા હતા, તેઓ ખુશ થાય છે. જે વિચારો તેમણે જનરેટ કર્યા હોય, એ વિચારો જો તેમના પોતાના જ કેરેક્ટર(કે જેમની લાઈફ તેમણે એનલાઈઝ કરવાની હોય છે)ને  મળે, તો એ પ્રમાણે તેમના પોઈન્ટ્સ વધે છે. અને તેઓનું પ્રમોશન થાય છે. પ્રમોશન થાય તેમ તેમ તેઓને વધારે વિચારશીલ કેરેક્ટર્સ મળતા જાય છે, જીનીયસીસ મળતા જાય છે, એનલાઈઝ કરવા માટે! અને બસ આમને આમ ચાલ્યા જ કરે. અને એ લોકોને નોટીસ કરે છે એક બીજા ગ્રહ ના કઈક બીજા જ વાસીઓ. અને બસ આ જ બધું ચાલ્યા કરે છે.

તો હવે આ જ વિચારને સાંકળતો એક વિચાર ‘મુવી અને આર્ટીકલ’ પરથી આવ્યો, કે જે સપનાઓ સાથે રીલેટ થયેલો હતો. જે રીતે મારા ઈમેજીનેશન વાળો એલિયન મને જુએ છે, એજ રીતે ખરેખર આપણે જે સપનાઓ જોઈએ છીએ, એ કોઈ રેન્ડમ વિચાર નથી. કોઈ ઈમેજીનેશન નથી. એ સપનું ખરેખર એક ઝાંખી છે મારા જ જીવનની. મારા એ જીવનની જે હું જીવી રહ્યો છું કોઈ બીજી જ ટાઈમલાઈન માં. અથવા તો જે હું જીવી રહ્યો છું કોઈ બીજા જ યુનિવર્સમાં. એવા યુનિવર્સમાં કે જ્યાં કદાચ મારી પાસે ઉડવાની શક્તિઓ છે. અને એ ઉડતા વિરાજ સાથે ટેલીપથિક કનેક્શન ત્યારે જોડાય છે જયારે મારું મગજ શાંત હોય છે. જયારે એ રોજ-બરોજની વાતો વિષે નથી વિચારતું. જયારે એ સ્ટ્રોંગ બને છે. જયારે એ આરામ કરવાના બહાને કનેક્શન્સ કરવામાં બીઝી થઇ જાય છે. બીજા ‘સ્વ’ સાથે. અને એ કનેક્શન જયારે પેલા ઉડતા ‘સ્વ’ સાથે થાય છે ત્યારે એ ‘સ્વ’ ના વિચારો સાથે સીન્ક્રોનાઈઝ થઇ જઈને તેને ફિલ કરી શકું છું. અને એ મેમરી મારી પાસે રહી જાય છે, જે મારા કરન્ટ ‘સ્વ’ની નહિ પણ બીજા યુનિવર્સના ‘સ્વ’ની છે.

મને કોઈક મંદિર દેખાતું હતું સપનામાં જે મેં સપનું આવ્યા ના ઘણા વર્ષો પછી જોયું. હોઈ શકે કે એ સપનું ખરેખર મારા એ ‘સ્વ’ સાથેના કનેક્શનથી આવેલી મેમરી હતી કે જે બીજી ટાઈમલાઈનમાં છે. એ ટાઈમલાઈન, જે સમયમાં મારા અત્યારની ટાઈમલાઈન કરતા કેટલાક વર્ષ આગળ ચાલે છે. હું મારા બધા જ ‘સ્વ’ સાથે કનેક્ટ થઇ શકું છું, બધી જ ટાઈમલાઈન, બધા જ યુનિવર્સના મારા ‘સ્વ’ સાથે.

હોઈ શકે કે લોકોને જ્યારે પૂર્વ-જન્મના સપના આવે છે અથવા તો પૂર્વ-જન્મના કીસ્સા યાદ રહી જતા હોય છે, જે ઘણી વાર સાચા પડતા હોય છે, તે ખરેખર રોંગ નંબર લાગી ગયાના કારણે થયા હોય. કોઈ બીજાના જીવન સાથે થઇ ગયેલું કનેક્શન કે જે કોઈ બીજી ટાઈમલાઈનમાં અત્યારે ચાલી રહ્યું છે. કે જે મેચ થાય છે આ જ ટાઈમલાઈન સાથે, પણ ફક્ત થોડું lag થઈને ચાલે છે, જે થોડું પાછળ રહી ગયું છે. અને જેના કારણે લોકોને ભાસ થાય છે કે એ એનું પોતાનું જ જીવન છે. કેમ કે એની મેમરી રહી ગઈ છે, જે કનેક્શન થી સ્ટોર થઇ છે, કહેવાતા ‘સપનાઓ’ના કારણે!

હોઈ શકે કે જે જીનીયસ ભેજાઓ સાય-ફાય મુવીઝ બનાવે છે, “૨૦૦૧: અ સ્પેસ ઓડીસી”, “ઇન્ટરસ્ટેલર”, “અવતાર” કે “ઇન્સેપ્શન” જેવા. તેઓ ખરેખર સફળ રહ્યા હોય છે આવા જ કનેક્શનની મેમરી ને યાદ રાખીને તેના પર કામ કરવામાં. એ કનેક્શન કે જે તેઓએ તેમના પોતાની કે બીજાની સાથે કનેક્ટ થઇને તે વિચારોને ઇન્સ્ટોલ કર્યા હોય છે પોતાની મેમરીમાં. તેમની પાસે કોઈ ઇક્વેશન્સ નથી હોતા. તે ફક્ત સાય-ફાય નોવેલ કે મુવી બનીને રહી જાય છે. અને વર્ષો પછી એ જ બધું હકીકત બનીને આપણી આંખોની સામે આવે છે. કારણ કે એ વિચારો આવ્યા છે એક હકીકતના પેરેલલ યુનિવર્સ અથવા પેરેલલ ટાઈમલાઈન માંથી, ફક્ત એક વિઝ્યુઅલ તરીકે. તેની પાછળ નું બસ એક બ્લરી લોજીક જ દેખાય છે.

લિઓનાર્ડો-દ-વિન્ચી નું કનેક્શન પણ થયું હશે આવા જ પોતાના ‘સ્વ’ સાથે, અને એ બધા જ ચિત્રો એ વિચારોને લઈને તેણે ઉતાર્યા હશે, જે ભવિષ્યમાં(એટલે કે અત્યારના વર્તમાનમાં) આપણે પ્રેક્ટીકલી જોઈ શકીએ છીએ. આપણા મહાન ગ્રંથો પણ લખાયા હોઈ શકે આવા જ કેટલાક કનેક્શન્સને બેઝ લઈને!
હોઈ શકે ને આવું પણ?
આ તો બસ એક ઈમેજીનેશન છે.
અથવા તો નથી.
કદાચ એટલે જ કહેતા હોય છે ને કે, “પહેલા ‘સ્વ’ને ઓળખો, ‘સ્વ’માં ઝાંખો.”

કદાચ મારી લાઈફને જોતા પેલા એલિયનનો પણ આ વિચાર હોઈ શકે છે, કે જે મેં ઝીલી લીધો છે અને અહિયાં આજે અચાનક જ આ બ્લોગ પર ઉતારી દીધો છે.

“થેંક યુ મારા એલિયન-મેન્ટર, આવી મસ્ત મજાની વિચારોની ચેઈનમાં મને સાંકળવા માટે!! થેંક યુ વેરી મચ!!!”

– વિરાજ’સિંહ’ રાઓલ. 😀

કૌંસમાં :~
{[(

એકદમ જ યાદ આવ્યું કે આવી રીતે હું કૌંસમાં લખતો હતો કઈક!! 😛
આજે બસ એટલું જ, કે ઇન્ટરસ્ટેલર ઈઝ અ મસ્ટ ફોર ઓલ ધ ‘ક્રેઝી ફોર સાયન્સ અને સાય-ફાય’ પીપલ.
અને જો તમે બીજા સાય-ફાય મુવીઝ ન જોયા હોય, નોવેલ્સ ન વાંચી હોય કે પછી થીઅરીઝ થી અજાણ હોવ તો પણ આ સાઈટ પર થોડુક વાંચીને જશો તો ચોક્કસ મુવી તમને ‘જુદી જ દુનિયામાં’ અને ‘તારાઓની વચ્ચે'(Interstellar) લઇ જશે અને મજા કરાવશે!! 😀

Enjoy! 🙂

)]}

દરવાજા…

તો થયું એવું,
કે જે દરવાજા બંધ થતા હતા,
એક પછી એક,
જોર થી,
અવાજ સાથે,
એ ધ્યાન બધું જ ખેંચી લેતા હતા.

અને જ્યાં સરસ,
ઓઈલીંગ કરેલા,
સ્મુધલી ઓપન થતા દરવાજા,
ક્યાંક ખુલતા તો હતા,
જરાય અવાજ કર્યા વગર,
ત્યાં ધ્યાન જ ન ગયું!

-વિરાજ

બસ, વાતો થોડી રસ્તાની….હાઈ-વે ની!

મેં એક મેસેજ વાંચ્યો હતો ક્યાંક(sms, whatsapp, ફેસબુક કે ક્યાં એ યાદ નથી…) કે “જયારે હું એવું કહું છું કે મને સ્કુલની બહુ યાદ આવે છે, ત્યારે મને મારા ફ્રેન્ડસ અને તેમની સાથે કરેલી મસ્તી યાદ આવે છે, નહિ કે જે ત્યાં ભણ્યો અને ગણ્યો એ!”
બસ એજ રીતે જો હું કોઈને એવું કહું કે હું મારી કોલેજ બહુ જ મિસ કરું છું, ત્યારે ફ્રેન્ડસને તો મિસ કરું જ છું, પણ એ ફ્રેન્ડસ કરતા પણ વધારે (હા, એમના કરતા પણ વધારે) હું (ભણવાનું તો નહિ જ, પણ) ૪ વર્ષ કરેલું અપ-ડાઉન મિસ કરું છું. પછી એ શરૂઆતના દિવસોમાં બાઈક થી કરેલું અપ-ડાઉન હોય, દોઢ સેમિસ્ટર સુધી કરેલું Vanમાં કરેલું અપડાઉન હોય કે બાકીના વર્ષોમાં છેક કોલેજના છેલ્લા દિવસ સુધી કરેલું અને મારું મોસ્ટ ફેવરીટ એવું બસ-રીક્ષા-છકડા-શટલમાં કરેલું અપડાઉન હોય!

એક જગ્યાએ એવું પણ વાંચ્યું હતું મેં કે બસની વિન્ડો સીટ એક એવી જગ્યા છે જે ભલ-ભલાને ફિલોસોફર બનાવી દે છે. અને એ વાત પણ સો ટકા સાચી છે. અને બીજા બધા માટે હોય કે ન હોય, મારા માટે તો સાચી પડી જ છે. સૌથી અજીબથી લઈને ઘણા સારા કહી શકાય એવા એવા ઘણા વિચારો મને બસ એમ જ બસની વિન્ડો સીટ પર બેસીને બહાર તાક્યા કરતી વખતે આવ્યા છે. કેટલીક વાર મને મ્યુઝીકની જરૂર પડી જતી, તો કેટલીક વખતે બસ ‘બસ’ના ઘોંઘાટ, ‘બસ’માં થતી લોકો ની વાતચીત, રસ્તા ની આજુ બાજુથી આવતા અલગ અલગ અવાજના કોમ્પોઝીશનથી બનતી ટયુન એન્જોય કરતા કરતા જ હું મારા વિચારોમાં ખોવાઈ જતો! (બાય ધ વે, એક મુવી આવ્યું હતું ૨૦૦૭માં “ઓગષ્ટ રશ” નામથી, જેમાં એક છોકરો આવી જ રીતે આજુ બાજુમાં સંભાળતા અવાજમાંથી પોતાના મગજ માંજ ટયુન બનાવીને એન્જોય કરતો હતો. હું એની પાસેથી જ શીખ્યો! 😉 )

ખાલી કોલેજમાં કરેલું અપડાઉન જ નહિ પણ ક્યારેક ફેમીલી સાથે, તો ક્યારેક એકલા કરેલી એવી બીજા સીટી કે સ્ટેટમાં જતી વખતે કરેલી જર્ની પણ મેં ડેસ્ટીનેશન કરતા વધારે એન્જોય કરી છે. અને આવી લાંબી લાંબી મુસાફરી ને બાજુમાં મુકીએ અને જો હજુ થોડા વર્ષો પહેલાની વાત કરું તો મેં સ્કુલ સુધી સાઈકલ લઈને જતો હતો એ ફક્ત એક કિલો-મીટર નો રસ્તો પણ હું રોજે-રોજ એન્જોય કરતો હતો!

હવે આ બધું મને અચાનક યાદ આવવાનું કારણ એ છે કે આજે એક મસ્ત મજાનું મુવી જોયું, “Highway”.

આમ તો ખ્યાલ હતો કે આવું કોઈ મુવી આવ્યું છે, અને એમાં એ. આર. રહેમાનનું મ્યુઝીક છે, પણ સમયનું સેટિંગ ન થવાને લીધે ન તો સોંગ સાંભળ્યું હતું, ન તો મુવીનું ટ્રેઇલર જોયું હતું (આમ તો આ પણ એક્સક્યુઝ જ કહેવાય). અને એ પછી એક દિવસ IMDb પર મુવી ના રેટીન્ગ્સ જોયા અને મને નવી લાગી! કેમ કે મેં આલિયા ભટ્ટ હોય તેવા મુવી સાથે આવા એક્સ્પેકટેશન્સ નહોતા રાખ્યા!! 😛 (અને એ પરથી હું એક વાત એ શીખ્યો કે કોઈ પણ એકટર કે એક્ટ્રેસ ને કે કોઈ પણ કલાકારને તેનું ફક્ત એક કામ જોઇને જજ ન કરવું. અને એક જ શું, ગમે તેટલા કામ જોઇને પણ, કોઈને પણ ‘જજ’ તો ‘ન જ’કરવું!).

આજે દિવસ ના સમયમાં ૩-૪ કલાક જેટલો સમય મળી જતા કોઈ પણ ફ્રેન્ડસને પૂછ્યા કહ્યા વગર જ મમ્મી સાથે ‘હાઈ-વે’ જોવા નીકળી પડ્યો! અને આ સાથે મેં અને મમ્મીએ એકલા જોયેલું આ પહેલું મુવી થયું!! 😀
હવે મુવીની વાત કરીએ તો મુવી સ્ટાર્ટ થતાની સાથે જ મુવીએ એન્જોય કરાવવાનું સ્ટાર્ટ કરી દીધું, મસ્ત મસ્ત એવા રસ્તાના વિડીઓઝ બતાવીને. જુદા જુદા હાઇવે, મસ્ત મસ્ત લોકેશન્સ! અને મને એ બધા scenesએ યાદ કરાવી મારી ખુદની જ! કે જયારે હું આવા કોઈ રસ્તા પર થી નીકળતો હોઉં છું ત્યારે કેમેરા સ્ટાર્ટ કરીને જ બેસી જાઉં છું! અને પછી ઘરે આવી ને એજ વિડીઓઝ જોઇને ફરીથી એ મોમેન્ટ્સ રી-કલેક્ટ કરવાનો ટ્રાય કરું! જેમ મેં કહ્યું આગળ કે હું ડેસ્ટીનેશન કરતા રસ્તો વધારે એન્જોય કરું છું, એજ વાત મુવીમાં આલિયા ભટ્ટ પણ રણદીપ હુડા ને કહે છે. મુવીમાં ઘણા ડાયલોગ્સ એવા છે જે કોઈ એમનેમ બ્લોગ પર લખશે કે તમને કહેશે તો તમને એની અસર એટલી નહિ દેખાય, પણ જો મુવીમાં જોશો તો એ જ ડાયલોગ્સની ડીપનેસ અનુભવશે!
આમ તો મુવી વિષે હું આજે લખવાનો હતો જ નહિ, પણ તો પણ એટલું કહીશ હું કે ચોક્કસ જોવા જેવું મુવી છે ‘હાઈ વે’ જો તમને ફક્ત મગજ મૂકીને જોવા જેવા મુવીઝ જ ગમતા હોય તો. કેમ કે આ મુવી મગજ માંગી લેશે. ઘણી વાતો કહ્યા વગર કહેવાનો પ્રયત્ન કરશે. તમે સાંભળી શકો, સમજી શકો, તો તમારો જ ફાયદો છે. 🙂

અને હા,  મેં આજે મુવીમાં જ બધા ટ્રેકસ પહેલી વાર સાંભળ્યા. જો તમે મુવી ટીવી પર આવે તેની રાહ જોવાના હોવ તો પણ મ્યુઝીક માટે રાહ ન જોતા.
અને તમારે રાહ જોવી ન પડે એ માટે જ બધા જ ટ્રેકસ એક જ જગ્યાએ મને યુ-ટ્યુબ પર મળી ગયા છે એ તમારી સાથે share કરું છું!
સો એન્જોય!! અને ટાઈમ મળે તો ‘હાઈ-વે’ પર લોંગ ડ્રાઈવ માટે જઈ આવો!! 😉 😀 🙂

કૌંસમાં:~
{[(
હમણા હમણાથી લખવાનો અને વાંચવાનો ટાઈમ નથી કાઢી શકાતો અને એનું મને બહુ જ દુખ પણ થાય છે. ટ્રાય પણ કરું છું ઘણો અને ક્યારેક ક્યારેક બધા બ્લોગ્સ પર જઈને વાંચી પણ લઉં છું, પણ પછી કમેન્ટ કરવા અટકું તો બીજું બધું વાંચવાનું રહી જાય…. 😦
તેમ છતાં મેં મને આપેલા પ્રોમિસ પ્રમાણે મહિનાની એટલીસ્ટ એક પોસ્ટ મુકવાની હોવાથી આજે આ પોસ્ટ પણ કરી જ દીધી!! 😀 (અને એ જોયું તમે?! લાસ્ટ પોસ્ટ પણ ૨૬મિ તારીખે જ કરી હતી!! :D)
અને હવે ફરીથી પહેલા ની જેમ જ ઘણી બધી પોસ્ટ્સ લખવા માટે તૈયાર છું, તમે વાંચવા માટે તૈયાર થઇ જાઓ. અને હા, વિન્ડો સીટ પર બેસવાનું ચુકતા નહિ. 😉
અરે એક વાત તો લખવાની રહી જ ગઈ!
એક ફન ફેક્ટ : હાઈ-વે મુવીની પ્રોડક્શન કંપનીનું નામ પણ Window seat films છે!! 🙂 🙂 🙂
)]}

લો….નવું ઉમેર્યું….કાર્ટુન જેવું….

ક્યારનુંય કઈક લખવું તો હતું જ, પણ કઈ સુઝે તો લખે ને (ધ સેમ ઓલ્ડ પ્રોબ્લેમ (એક્સક્યુઝ) યુ નો!!!)!! પણ આ વર્ડપ્રેસ વાળા કહેતા હતા કે “નવું ઉમેરો” એટલે ઉમેર્યું…અને પાછું આજે સવારે જ ફ્રેન્ડ રોનક જોડે વાત થઇ ત્યારે “અલાદીન(1992)” મુવી ની વાત નીકળી હતી, અને મને પણ એ મુવી ફરીથી જોવાની ઈચ્છા થઇ ગઈ. અને આજે જ જોઈ પણ લીધું.—-equation(1)
એ સિવાય આજે ઘણા દિવસ પછી વોટ્સએપ પર પ્રોફાઈલ પિક્ચર ચેન્જ કરવાનું સુઝ્યું ત્યારે બીજું કઈ ન મળતા મેં બહુ ટાઈમ પહેલા ડ્રો કરેલું એક કાર્ટુન(Dexter’s laboratory) ડિસ્પ્લે-પીક તરીકે મુકવામાં આવ્યું અને એ જોઇને એક ફ્રેન્ડ’એ મને તે કાર્ટુનના મેઈન કેરેક્ટરનાં નામ વાળા જ ટીવી-શો(કે જેના વિષે મેં પહેલા પણ આ બ્લોગ પર લગભગ ૨ વાર તો લખ્યું જ છે….) અને આ કાર્ટુનના આઈડીયાઝ ભેગા કરીને બનાવેલું એક મસ્ત મજાનું બીજું એક કાર્ટુન(ફોટોશોપ-આર્ટ) સેન્ડ કર્યું.—-equation(2)

284327_134427219979572_2783899_n

મારું દોરેલું 😉

ફ્રેન્ડનું મોકલેલું….

અને equation(1) અને equation(2) ના સરવાળા પછી તો બધા ઘણા એવા જુના જુના કાર્ટુન્સ યાદ આવી ગયા….
એ બધા કાર્ટુન્સની જો વાત કરું અને જો રેન્ક આપું (યેસ, ફરી પાછું રેન્કિંગ :D), તો બહુ એટલે બહુ જ મોડું થઇ જશે….. અને આજે વહેલા ઊંઘી જવાની ઈચ્છા છે…. 😛
તો એજ કારણો થી ટીવી-શો વિષેની પોસ્ટ્સ માં હવેથી કાર્ટુન્સ ને પણ એડ કરવામાં આવશે! 😀 (આના વિષે ‘ઓલ ધ બેસ્ટ’ વગેરે કહેવાની છૂટ છે….. 😛 ;))

પણ એવું તો ન જ વિચારતા કે પોસ્ટ પતી ગઈ…… હજુ આગળની થોડીક વાત બાકી રહી ગઈ છે…..
કેમ કે મને ડેક્સ્ટર ની યાદ આવી ગઈ—ટીવી-શો વાળા સીરીયલ કિલરની……
એમાં થયું એવું કે એ સીરીયલ તો પતી ગઈ ક્યારની…..અને મેં વિચાર્યું હતું કે એ સીરીયલ નો એન્ડ આવશે એજ દિવસે એની પર બહુ મસ્ત પોસ્ટ લખવામાં આવશે. પણ એની માટે એન્ડ પણ મસ્ત આવવો જરૂરી હતો ને!! જે થયું નહિ. 😦
મેં જયારે આ પોસ્ટ વિષે પહેલા લખ્યું હતું ત્યારે હું એવી અસમંજસમાં હતો કે આને પહેલો રેન્ક આપવો કે ગેમ ઓફ થ્રોન્સ ને…. પણ જયારે છેલ્લો એપિસોડ જોયો ત્યારે જ આ સીરીયલ (જો છેલ્લા એપિસોડ ને ગણીને એવરેજ કાઢવામાં આવે તો) ટોપ 5 થી પણ નીચે જતી રહે છે. તો જો હજુ પણ તમે આ સીરીયલ જોવાની સ્ટાર્ટ ન કરી હોય અને જોવાનું વિચારતા હો તો જોજો જરૂર, પણ ૮ સીઝન ની જગ્યાએ ખાલી ૪ સીઝન જ જોજો અને ૪થી સીઝનના એન્ડ ને આ ટીવી-શો નો એન્ડ ગણી લેજો. પછી જો આગળ જોતા જોતા તમે છેલ્લી સીઝન ના છેલ્લા એપિસોડ પર પહોંચી જાઓ અને તમને કઈ થઇ જાય તો ભાઈ મારો વાંક નહિ કાઢતા….!

પણ આજે જયારે ડેક્સ્ટર વિષે થોડું વધારે ગુગલ કર્યું તો બંને ડેક્સ્ટર ના કોમ્બીનેશન વાળા ઘણા બધા ફોટોઝ્ મળ્યા…. તો થોડા ઘણા અહિયાં પણ share કરી દઉં…

પણ પોસ્ટ હજુ પણ પતી નથી જ…… 😀
છેલ્લે આમ તો વાત બહુ ખાસ નથી પણ ખાલી અલાદીન મુવી ફરી જોયું તો એના રીલેટેડ જ એક વાત છે. અરે, એક નહિ બે…. પહેલી વાત કે આ મુવી બહુ ટાઈમ પછી જોયું, અને બહુ જ મજા થી માણ્યું! અને એ સાથે મને અલાદીન ની એક ગેમ જે હું રમતો હતો એ પણ યાદ આવી ગઈ. અત્યારે એ ગેમ મને ક્યાંય મળતી નથી, પણ શોધવાની હું ચાલુ જ રાખીશ.
અને બીજી વાત એ કે મેં સ્કુલમાં એક વાર એ મુવી નો એક સીન ડ્રો કર્યો હતો…. તો બસ એ જ share કરું છું, અને એ સાથે જ તમને બાય બાય ….. 🙂 🙂

સ્કુલમાં દોરેલું.... :P

સ્કુલમાં દોરેલું…. 😛

(ટીંગ ટીંગ ટીંગ ટીંગ ટીંગ ટીંગ ટીંગ ટીંગ ……છૂટી ગયા…..) 😉 😀

રાત એક, ગીત અનેક…♪ ♫

દુનિયાદારીની છોડો થોડો ટાઈમ રીક્ઝીક,
નવી પોસ્ટ આવી ગઈ છે લઈને મસ્તીન મ્યુઝીક! 😀

જો ઉપરની લાઈન વાંચી ને આખી પોસ્ટ વાંચવાનું માંડી વાળવાનું નક્કી કર્યું હોય તો થોભો!! એ હથોડો ખાલી આજ કાલના બોલીવુડ મુવીઝના રીવાજને (અપ)માન આપીને જ મુકવામાં આવ્યો છે. બાકી પોસ્ટમાં તો આજે મ્યુઝીકની જ વાતો છે, અને એ પણ નાઈટ સ્પેશ્યલ સોન્ગ્સ!

પહેલા જો મારી વાત કરું તો જ્યારે પણ મારો દિવસ ખરાબ જાય ત્યારે બધું(ખાસ કરીને મૂડ, કેમ કે બધું એની પર જ ડીપેન્ડ કરે છે) સરખું રાત્રે ગેરંટી સાથે થઇ જ જાય. અને એ ગેરંટી મને રાત, રાતનું આકાશ, ચાંદો, તારાઓ અને નાઈટ સ્પેશ્યલ સોન્ગ્સ આપે છે. મેં આ બ્લોગ લખવાનું સ્ટાર્ટ કર્યું હતું ત્યારે મેં નક્કી નહોતું કર્યું કે હું ફક્ત ગુજરાતીમાં જ લખીશ. એ વખતે આ બ્લોગનું નામ પણ ‘અનડીફાઈન્ડ હું’ નહિ, પણ ‘Undefined Me’ હતું. અને એ વખતે, મતલબ કે બ્લોગ ની શરૂઆતમાં જ આ બ્લોગની સેકંડ પોસ્ટમાં મેં મારા અને નાઈટ-સ્કાયના સંબંધ વિષે ઈંગ્લીશમાં લખ્યું હતું.

એ બ્લોગમાં મેં બ્રુનો માર્સના એક સોંગ ની વાત કરી હતી, અને એ સોંગ આજે આ પોસ્ટમાં પણ મારું પહેલું રેકમેન્ડેશન છે!

Talking To The Moon :~ (Bruno Mars)

એટ નાઈટ વ્હેન ધ સ્ટાર્સ લાઈટ અપ માય રૂમ, આઈ સીટ બાય માય સેલ્ફ, ટોકિંગ ટુ ધ મુન!
આ સોંગ એમનેમ તો સાંભળવાની મજા આવે એવું છે જ છે! પણ અસલી મજા ત્યારે આવે જયારે (પૂનમનો) ચાંદો આકાશમાં મસ્ત નજરે પડતો હોય, તમે એકલા હોવ, કોઈક ને યાદ કરતા હોવ (ઓબ્વ્યલસી કોઈ ગમતા ને જ!!) અને એક ચાંદો જ તમને એમનાથી કનેક્ટ કરતો હોય! તમે એ ચાંદા જોડે વાત કરતા હોવ, એવી આશાએ કે એ પણ સામે ચાંદા થકી જ તમારી સાથે વાત કરે છે!
હવે આ સોંગ વિષે વધારે નથી લખવું, તમે જાતે જ ફિલ કરો, સમજી જ જશો! 😉 🙂

હવે જમ્પ મારીને થોડા હિન્દી સોન્ગ્સ પર આવીએ તો ગણ્યા ગણાય નહિ સુણ્યા સુણાય નહિ એટલા ઢગલા-બંધ સોન્ગ્સ મળી રહેશે!! પણ એમાંથી મારા પર્સનલ ફેવરીટ સોન્ગ્સની જો વાત કરું તો એમાં પણ કયું મારું મોસ્ટ ફેવરીટ છે એ કહેવું અઘરું થઇ પડે. અને એટલે જ હું જયારે પણ મારું નાઈટ સ્પેશ્યલ પ્લેય-લીસ્ટ વગાડતો હોઉં ત્યારે શફલીંગ પર જ રાખું છું. તો એ જ રીતે માઈન્ડમાં એ સોન્ગ્સ શફલ કરતા પહેલું મારા મગજમાં જે ગીત વાગ્યું એ છે,
Saawali Si Raat :~ (Arijit Singh)

નીંદ જબ હો લાપતા, ઉદાસીયા ઝરા હટા, એન્ડ જસ્ટ લિસન ટુ ધીસ સોંગ!
કેમ કે માઈન્ડનું બધું ટેન્શન દુર થઇ જાય આવું સોંગ સમાંભાડી ને તો કોઈનું પણ!! એન્ડ અગેઇન, ઇફ યુ આર ઇન લવ, તો આ બધા રાત વાળા સોન્ગ્સ તો તમે એકલા હોવ(એટલે કે સ્પેશ્યલ સમવનથી દુર) ત્યારે તમારા માટે બ્લેસીન્ગ્સ તરીકે જ કામ કરશે!! 😉 🙂  મ્યુઝીક તો આ સોંગ નું મેજિકલ છે જ, પણ જો સોંગના શબ્દોમાં ખોવાઈ જશો તો એક બીજી જ દુનિયામાં આ સોંગ તમને લઇ જશે!

હવે જો હિન્દી સોન્ગ્સની વાત થતી હોય, એ પણ આવા મસ્ત મજા ના રાત અને ચાંદા ના સોન્ગ્સની તો એ આર રહેમાન નું પેલું મસ્ત મજાનું ‘સપને’ મુવી નું સોંગ ભૂલાય જ કઈ રીતે?!!
Chanda Re Chanda Re :~ (Hariharan, Sadhana Sargam) 

આ મુવી વિષે વાંચવા કરતા ખાલી એક વાર સમાંભાડી લેશો તો વધારે મજા આવશે એવું જ મારું માનવું છે! (ઇવન હું પણ આ લખતા લખતા એ સોંગ સાંભળવા બેસી ગયો છું અત્યારે :D).

હવે જો આ લીસ્ટમાં આવનારું નેક્સ્ટ સોંગ જો મને એડ કરવાનું યાદ ના આવ્યું હોત તો યુવરાજભાઈ મને મારવા આવે એ પહેલા મેં જ મને બે-ચાર વાર લાકડી થી ને લાકડી થી મારી લીધું હોત!!
નાનો હતો ત્યાર થી લઈને અત્યાર સુધી મારા સોન્ગ્સની પસંદગીમાં કદાચ ફરક ઘણો પડ્યો હશે પણ એક સોંગ હમેશા આ લીસ્ટ માં રહ્યું જ છે અને એ હમેશા રહેશે પણ ખરું. અને એ સોંગ બીજું કોઈ નહિ પણ મારા ફેવરીટ મુવી સ્ટાર રાજ કપૂર ના મુવી નું સોંગ છે,

Ye Raat Bhigi Bhigi :~ (Manna Dey, Lata Mangeshkar)

હું નાનો હતો ત્યારે મને આ સોંગ એટલા માટે બહુ ગમતું હતું કેમ કે એ રાજ કપૂર નું સોંગ હતું અને મને રાજ કપૂર માટે ગવાયેલા  બધા જ સોન્ગ્સ બહુ ગમતા હતા અને હજુ પણ એટલા જ ગમે છે, બસ રીઝન થોડું બદલાયું છે. એ સોંગ પછી થી મને એટલા માટે ગમતું થયું કેમ કે મને સિંગર્સ ના અવાજ સાથે પ્રેમ થઇ ગયો, અને પછી એટલા માટે ફેવરીટ સોન્ગ્સ ના લીસ્ટમાં રહ્યું કેમ કે હું એના શબ્દો સમજતો થયો હતો! અને હવે તો એ બધું ભેગું થયું છે તો વાત જ શું કરવાની! 😀

હવે એક સોંગ એવું છે કે જેના વિષે લખવા માટે હું આ પોસ્ટ લખવા બેઠો એ પહેલાથી લખવાનું નક્કી કર્યું હતું (અને બાકીના સોન્ગ્સ મેં આ લખતા લખતા જ યાદ આવે એમ એમ એડ કર્યા છે)! આ સોંગ નું એવું છે કે એ સોંગ જયારે મેં પહેલી વાર સાંભળ્યું ત્યારે મને એટલું ગમ્યું નહોતું કેમ કે એ સોંગ એવા મુવી નું હતું જે મારા દીદી બહુ જોતા હતા અને મને એ મુવી સમજમાં આવતું નહોતું અને એટલે જ એ મુવીના સોન્ગ્સ પણ એટલા ગમતા નહોતા.(યુ નો, દુશ્મન કા દોસ્ત દુશ્મન જેવું 😉 :P)
આ સોંગ એક એવું સોંગ છે કે જેમાં એક સેડનેસ છે, દર્દ છે છતાં પણ પ્રેમ છે. આ સોંગ માં ચાંદ શબ્દ તો છે, છતાં પણ ચાંદની ગેરહાજરી છે, રાત હોવા છતાં પણ! કેમ કે આ સોંગ નું ટાઈટલ જ એવું છે!

Raat humari to, chand ki saheli hai, kitne dino ke baad aayi ye akeli hai :~ (Chitra, Swanand)

આ સોંગ મેં જયારે પણ સાંભળ્યું છે, રીપીટ મોડ પર જ સાંભળ્યું છે. અત્યારે આ લખતા લખતા હાલ ત્રીજી વખત વાગે છે! જેટલું અંધારું વધારે હશે, એટલું આ સોંગ વધારે ફિલ થશે. જેટલું વધારે સાંભળશો એટલું આ સોંગ વધારે ને વધારે ગમતું જશે. મેં આ મુવી હજુ પણ નથી જોયું, અને એટલે જ સોંગ ને હું મુવી ના કોઈ સીન સાથે રીલેટ નથી કરી શકતો, અને ડાયરેક્ટ મારી લાઈફ સાથે રીલેટ કરું છું. કદાચ એ રીઝન પણ હોઈ શકે કે આ સોંગ એક રીતે જોવા જઈએ તો મારા આ લીસ્ટમાં થોડુક ઉપર આવે છે! ચાંદા સાથે જયારે પણ વાત કરવાનો મારો મૂડ ના હોય ત્યારે અંધારા સાથે વાત કરવામાં આ સોંગ જ હેલ્પ કરે એવું છે!

હવે એક પણ શબ્દ વગરનો એવો આ ‘લાસ્ટ બટ નોટ ધ લીસ્ટ’ ટ્રેક છે બિથોવનના અમેઝિંગ એવા વર્કમાનું એક એવું,

Moonlight Sonata :~ (Beethoven)

અને આ પણ એક એવો ટ્રેક છે જે હું ઘણી વાર રીપીટ મોડ પર સાંભળતો હોઉં છું. જયારે મને શબ્દ સાથે બહુ માથાકૂટ નથી કરવી હોતી અને બસ પ્યોર મ્યુઝીકમાં જ ખોવાઈ જવું હોય છે, ત્યારે ત્યારે આ જ એક ટ્રેક છે જે મારા માઈન્ડમાં પહેલો આવે છે!

હવે જો તમારું પણ આવું કોઈ લીસ્ટ હોય અને તમને લાગતું હોય કે એ પણ રાત્રે સાંભળવા માટે ‘મસ્ટ’ હોય, તો કમેન્ટ બોક્સમાં તેનું નામ લખીને અથવા તો ડાયરેક્ટ લીંક મૂકીને મારા અને બીજાના  નાઈટ સ્પેશ્યલ પ્લેલીસ્ટ ને સ્ટ્રોંગ બનાવવામાં હેલ્પ કરી શકો છે!

ચાલો ત્યારે, ફરી થી આવું બીજું લીસ્ટ લઈને ફરીથી સોન્ગ્સ સંભળાવતો રહીશ, તમે પણ મ્યુઝીક-મસ્તી માણતા રહો!
Have A Musical Night! 🙂 ♪ ♫

છેલ્લે છેલ્લે તીસ્મીએ… :-{)

કાર્તિકભાઈએ ‘મો’વેમ્બરની વાત કરી અને થોડું(ઘણુ) ગુગલ કર્યું તો મને પણ બીજું કઈ કરી શકું કે નહિ પણ એટલીસ્ટ મુછ વધારવાની ઈચ્છા થઇ ગઈ અને આખો મહિનો મુછ વધારતો હતો એટલે કઈ પોસ્ટ ના થયું….(મજાક છે ભાઈ, સીરીયસલી નહિ લેતા… 😛 😉 )!

વાત જો કે એમ છે કે મહિના ના ૧૦ દિવસ સુધી ઈન્ટરનેટ ચાલ્યું નહિ અને bsnlમાં કમ્પ્લેઇન આપતા ફક્ત ફોનથી જ એ લોકોએ “નેટ ચાલુ થયું?”(x૨)  પૂછ્યે રાખ્યું, અને દસમાં દિવસે લાઈનમેનને મોકલતા ખબર પડી કે પ્રોબ્લેમ લાઈનમાં નહિ પણ મોડેમ માં જ હતો, અને છેવટે નવું મોડેમ લાવ્યા ત્યારે નેટ કરવા મળ્યું! એ દસ દિવસમાં ફાયદો એ પણ થયો કે ‘ફેસબુક’નો યુસેજ હવે ઓછો થઇ ગયો છે અને ‘વોટ્સ-એપ’માંથી રજા લેવામાં આવી છે.

પણ એ પછીના દસ દિવસ માં ૨-૩ વાર લખવાની ઈચ્છા થઇ પણ લખવા આવું અને કોઈ નહિ ને કોઈ બ્લોગ વાંચવા વળી જતા લખવાનું રહી જાય અને પછી બીજા કામ આવી પડતા લખવાનું પડતું જ મુકાઈ જાય. અને એ દસ દિવસ પછી છે ક આજે એટલે કે ‘તીસ્મી’એ  લખવાનો ચાન્સ મળ્યો… અને ચાન્સ લઇ પણ લીધો….

૨-૩ દિવસ પહેલા શું લખવાનો હતો એ તો ભૂલી પણ ગયું ચેહ પણ એટલું યાદ છે કે હું કોઈ એક નાની સ્ટોરી, એકાદ સોંગ વિષે મારા વિચારો અને હમણાં હમણાં જોયેલા મુવીઝ વિષે લખવાનો હતો. પણ એ સ્ટોરી કઈ અને કેવી હતી એ ભૂલી ગયું છે. સોંગ પણ ઘણા બધા સોન્ગ્સની વચ્ચે ક્યાંક સંતાઈને બેસી ગયું છે અને મુવીઝ ની વાત છે તો અત્યારે ખાલી ૨ મુવીઝના જ નામ યાદ છે જેના વિષે હું લખવાનો હતો.

એમાંનું એક મુવી Arrietty(2010) છે…. જેના વિષે નીરવભાઈએ તેમની એક પોસ્ટમાં બહુ જ મસ્ત રીતે લખ્યું છે. તેમની જેમ જ મને પણ આવા એનીમેશનમાં વધારે મજા આવે….. 3D તો 3D જ છે, પણ આ એનિમેશનની વાત જ અલગ છે! સોની પર એક સમયે anime કાર્ટુન્સ બતાવવાનું ચાલુ કર્યું હતું જેમાં આવું જ એનીમેશન હોતું’તુ. જેમાં મેં અને મારા દીદીએ ‘પ્રિન્સેસ સારા’ અને ‘લીટલ વુમન’ જોયાનું મને યાદ છે.
ARRIETTY un film de Hiromasa Yonebayashi

એ સિવાય કાર્તિકભાઈના બ્લોગ પર “રિસ્ટકટર્સ : અ લવ સ્ટોરી” મુવી વિષે વાંચ્યું હતું. નામ અજીબ હતું એટલે IMDB પર જઈને સ્ટોરી વાંચી. સ્ટોરી ઈંટરેસ્ટીંગ લાગી એટલે જોઈ લેવામાં આવ્યું હતું. અને એક નવી જ સ્ટોરી હતી એટલે મજા પણ આવી. જે વસ્તુ થી આપણે અજાણ હોઈએ અને એવી વાતો પર મુવીઝ બને એટલે મને તો જોવાની બહુ જ મજા આવે. અને એવો જ એક ટોપિક એટલે લાઈફ આફ્ટર ડેથ. અને એ જ ટોપિક પર બનેલું આ મસ્ત મુવી. આમ અલગ- આમ સિમ્પલ. બહુ કઈ હોબાળા નથી એટલે મને ગમ્યું. આમ તો આ મુવી ઘણા ટાઈમ પહેલા જ જોઈ લીધું હતું પણ હમણા કમ્પ્યુટરમાં જગ્યા કરવા ગયો અને ત્યારે ફરી થી આ મુવી જોયું એટલે લખવાની ઈચ્છા થઇ ગઈ.

એ સિવાય પણ ઘણા મુવીઝ જોયા અને ટીવી-shows પણ….. અને હા!!! બ્રેકીંગ-બેડ પર લખવાનું છે એ તો હવે યાદ આવ્યું!!! હજુ નશો ઉતાર્યો નથી તો એના વિષે પણ લખવામાં આવશે જ પણ આજે નહિ, ફરી ક્યારેક. અને હા, ‘કેવી રીતે જઈશ’ ના ક્રિએટર્સનું નવું મુવી આવવાનું છે, એના ટ્રેઇલર ની પણ રાહ જોવામાં આવશે હવે તો! નવા મૂવીનું નામ “bey yaar” (બે yaar) રાખ્યું છે. જોઈએ હવે આ પણ ‘કેવી રીતે જઈશ’ જેવો જાદુ ચલાવે છે કે નહિ!

એ સિવાય ખાસ તો કઈ છે નહિ, પણ ૩ વર્ષ પછી ફરી મુછ વધારી અને મારું ધ્યાન ગયું કે જો મુછ ને આમ ને આમ જ વધવા દેવામાં આવે તો પ્રોજેક્શન ચાઇનીઝ મુછની જેમ બંને છેડેથી લાંબી થાય એવું દેખાય છે…… 😀

જોવું છે?

જુઓ જુઓ….. 😉 😛
MO

બસ તો મારી જેમ તમે પણ સ્માઇલો આપતા રહો, બ્લોગ પોસ્ટ્સ વાચતા રહો, જલસા કરતા રહો!!
આવજો!! 🙂 🙂

મારો લવારો ‘ને મ્યુઝીકનો સહારો ♪ ♫

આ વખતે તો એવું જ લાગતું હતું કે ઓક્ટોબર મહિનો આખો કોરો જશે અને બ્લોગ શરુ કર્યા પછી પહેલી વાર એવું થશે કે કોઈ એક મહિનો એક પણ પોસ્ટ વગર ગયો હોય.
પણ એવું પણ ઘણી વાર થયું કે ભાઈ કોરું તો નહિ જ જાય. અને એવું ત્યારે લાગ્યું જ્યારે મેં આ જ મહિનામાં ૪-૫ વાર ‘નવું ઉમેરો’ પર ક્લિક કર્યું અને ફક્ત ટાઈટલ આપીને કે બે-ચાર લાઈન લખીને સેવ કર્યું. પણ એ સેવ કરેલું સેવ થઈને જ રહી ગયું અને આગળ કઈ લખાયું જ નહિ.

ગઈ કાલે એજ વાત મારા એક ફ્રેન્ડ(રોનક)ને કરી હતી… પણ આજે સવાર સવારમાં જ મોર્નિંગ-વોક કરીને ઘરે પાછો ફર્યો(આ તો એમ કરીને કહી દીધું કે મોર્નિંગ-વોક ફરી સ્ટાર્ટ કર્યું 😉 ) અને પહેલું જ સોંગ બ્રુનો માર્સનું “રન-અવે બેબી” સાંભળ્યું… એ પરથી જ વાત નીકળતા પપ્પા જોડે થોડા ‘હાઈ-પીચ’માં ગવાયેલા સોન્ગ્સ વિષે થોડી વાતો કરી અને ત્યારે જ મને મ્યુઝીક પર કઈક પોસ્ટ કરવાનું સુઝ્યું.

હવે જો વાત ઉપરના ફકરામાં જ્યાં અધુરી રહી છે ત્યાંથી શરુ કરું તો હાઈ પીચમાં ગવાયેલા એક રશિયન સોંગ સુધી હું એક દિવસ યુ-ટ્યુબ વિહાર કરતા કરતા પહોંચી ગયો હતો. રશિયન સિંગર Vitas તેની હાઈપીચમાં ગાવાની શૈલી માટે જાણીતો છે. તેનું જ એક સોંગ (મને રશિયન લેન્ગ્વેજમાં કઈ જ ટપ્પો ન પડતો હોવા છતાં પણ) મેં ઘણી બધી વાર સાંભળ્યું છે અને સંભળાવ્યું પણ છે(ગાઈને નહિ :P, ગાતા ફાવે એવું છે પણ નહિ). અને મારે તમને પણ સંભળાવવું હતું એટલે જ તો આ વાત કાઢી… 😉

એવું તો ન જ સમજતા કે એક સોંગ સાંભળી લીધું એટલે પોસ્ટ પૂરી!
આજે તો ઘણા બધા સોન્ગ્સ સંભળાવવાના છે…

keep-calm-and-sing-along-90હવે એ સોંગ સાંભળતા સાંભળતા જ મને થોડા દિવસ પહેલા જ ‘Disconnect’ મુવીમાં સાંભળેલું એક સોંગ યાદ આવી ગયું જે ‘jónsi’ નામના આર્ટીસ્ટે ગયું હતું. સોંગની અસર એવી પડી કે એના વિષે મેં થોડું ગુગલ કરવાનું વિચાર્યું અને મને ગમે તેવા સોન્ગ્સનો એક ખજાનો જ મળી ગયો!
સારી વાત તો એ હતી કે તેના મોટા ભાગના સોન્ગ્સ સાઉન્ડ-કલાઉડના તેના અકાઉન્ટ પર અપલોડ કરેલા હતા(btw એ સાઈટ બહુ મજાની છે :)).
જે સોંગ મુવીમાં હતું તે(ટોર્નેડો) તો મસ્ત છે જ, સાથે સાથે ‘સીન્કીંગ ફ્રેન્ડશિપ્સ’ પણ અલગ છતાં મજાનું છે.
jónsiની મને બે ખૂબી ખૂબ પસંદ પડી.
૧) ‘ફોલ્સેત્તો(falsetto)’ ,મતલબ કે નોર્મલ અવાજથી એક બે ઓક્ટેવ ઊંચા સૂરમાં ગાય છે તે અને
૨) Spanish accent નો ઈંગ્લીશમાં મસ્ત મજાનો ટચ.

સાંભળી જુઓ તમે, તમને પણ ગમશે…
સીન્કીંગ ફ્રેન્ડશિપ્સ :
ટોર્નેડો :

હવે સ્પેનીશ accentની વાત નીકળી જ છે તો એક બીજું પણ સોંગ યાદ આવી જ જાય.
અત્યારે ‘બ્રેકીંગ બેડ’ (tvShow) જોવાનું ચાલુ છે(‘બ્રેકીંગ બેડ’ પર તો એક અલગથી જ પોસ્ટ આવશે), અને તેમાં ગઈ કાલે જ એક મસ્ત મજાનું સ્પેનીશ સોંગ સાંભળ્યું(આ લેન્ગવેજમાં પણ સાંભળતી વખતે ટપ્પો તો નથી જ પડતો, પણ લેન્ગવેજ બહુ મીઠી લાગે એવી છે :D). હજુ સોંગ એક જ વાર સાંભળ્યું અને ફરી ફરી સાંભળવાની ઈચ્છા થઇ ગઈ…. અને આ સોંગ પણ સાઉન્ડ-કલાઉડ પર મળી ગયું!(કહું છું ને, મસ્ત સાઈટ છે…)

ખબર તમને પડે તો સારી જ વાત છે, બાકી ન પડે તો પણ એક વાર સાંભળી જુઓ….

અને ખબર પાડવી હોય તો અહિયાં ટ્રાન્સલેશન પણ છે જ…

આમ તો બીજા પણ ઘણા બધા સોન્ગ્સ છે(સાચી વાત, ફાઈનલી પોસ્ટ પટવા આવી…) અને સોન્ગ્સ કઈ રીતે, ક્યારે, કઈ જગ્યાઓ પર, કેવા કેવા મૂડમાં સાંભળું છું એની પણ ઘણી બધી વાતો છે…
પણ હવે આજ માટે આટલા સોન્ગ્સ ઘણા થઇ ગયા….
તો tv-showsની જેમ હવે સોન્ગ્સ વિષે પણ પોસ્ટ કરતો રહીશ…
તમે પણ મ્યુઝીક-મસ્તી માણતા રહો અને લોકોને પણ સંભળાવતા રહો!!

અને હા, બીજા કોઈ સ્પેનીશ accentના અથવા હાઈ-પીચમાં ગવાયેલા તમારા કોઈ ગમતા સોન્ગ્સ હોય તો કમેન્ટબોક્સમાં મુકતા જજો…. 😀 🙂 ♪ ♫

લવારો, બબળાટ, ધુમાડો અને લંચબોક્સ

આમ તો આ પોસ્ટ બે ભાગમાં આવવાની હતી, જેમાં પહેલા બે શબ્દો પહેલી પોસ્ટમાં(જે પરમ દિવસે રાત્રે પોસ્ટ કરવાનો હતો) અને છેલ્લો વર્ડ અલગ પોસ્ટમાં(જે ગઈ કાલે જ પોસ્ટ કરી દીધી હોત), પણ પરમ દિવસે જ લખવા બેઠો ત્યારે નક્કી કરી લીધું હતું કે બે ની જગ્યાએ એક જ કામ્બાઇન પોસ્ટ સારી પડશે…. અને હા, ત્રીજો વર્ડ જે છે એ બંને પોસ્ટને જોડતી કડી જેવો છે.

ઘણા દિવસોથી એક અગત્યનું કામ-એક અગત્યની મુલાકાત બાકી રહી ગઈ હતી, જે પરમ દિવસે સવાર સવારમાં આવેલા વિચારને લીધે જ અમલમાં મુકવાનું નક્કી કરી દીધું. વિચાર શું હતો એ મને અત્યારે યાદ જ નથી, પણ મુલાકાત થઇ એ વધારે અગત્યનું છે.
અમદાવાદમાં બહુ ખાસ કોઈના ઘરે હું ગયો નથી. અને એમાં પણ આ વખતે એવા એરિયામાં જવાનું હતું જે મેં ક્યારેય જોયો જ ન હતો… પણ જ્યાં સુધી હું ફરેલો હતો ત્યાં સુધી મારી રીતે પહોચી ગયો અને બાકીની સફર યજમાનને જ ફોન કરીને, તેમની જ બાઈક પર બેસીને પૂરી કરી.
અને આમાં આમ તો સસ્પેન્સ જેવું છે નહિ કે હું નામ ગોળ-ગોળ ફેરવીને વાત કરું છું, તમે પણ કદાચ ગેસ કરી જ લીધું હશે કે યુવરાજભાઈ સાથે મુલાકાત થઇ…

પહેલી વખત એવું બન્યું કે કોઈને હું પ્રથમ વાર મળ્યો હોઉં અને આટલી બધી વાતો કરી હોય કે જયારે હું ઘરે પહોંચ્યો ત્યાર સુધીમાં મારું ગળું જ બેસી ગયું! શું વાતો આકરી એ તો કહેવું થોડું અઘરું પડી જશે કેમ કે ક્યાંથી શરુ કરું એજ સૌથી મોટો સવાલ છે, પણ બધું મગજમાં તો મસ્ત સ્ટોર થઇ જ ગયું છે, અને મારી ડાયરીમાં પણ એની એન્ટ્રી પાડી દીધી છે.
ઘરે આવ્યા પછી કઈ બોલાય એવું હતું નહિ તો “સળગતા શ્વાસો”નો જ સહારો લેવામાં આવ્યો, અને રાતના ૧ વાગ્યા સુધી (“ઊંઘી જા હવે..” એવી બુમ સંભળાઈ<મમ્મીની જ તો> ત્યાં સુધી) એજ વાંચ્યા કર્યું…

બીજા દિવસે સવારે ફર્સ્ટ-શોમાં ‘લંચબોક્સ’ જોવાનું વિચાર્યું હતું પણ સવારે શો ના ટાઈમ પર જ ઉઠ્યો, તો પહેલો શો મિસ થયો અને બીજા શોમાં મુવી જોવામાં આવ્યું….
કોઈ કંપની હતી નહિ એટલે એકલા જ એ મુવી જોઈ લીધું, અને એવું થયું કે એજ બરાબર કર્યું…. કોઈ ડીસ્ટર્બ કરવા વાળું હતું નહિ એટલે ‘લંચબોક્સ’ મસ્ત રીતે પચી ગયું. જો કે કોઈ હોત તો પણ ફરક ના પડ્યો હોત, કેમ કે શીરા જેવું એકદમ સરળ મુવી છે કે સીધે સીધું જ ઉતરી જાય અને પેટમાં નહિ પણ ડાયરેક્ટ દિલમાં ઉતરી જાય…
મુવીનું પણ એવું જ છે કે એના વખાણ કરવા કરતા હું એટલું જ કહીશ કે જેમ બને એમ વહેલું જોઈ આવો, એટલે ફરી જોવા જવાની ઈચ્છા થાય તો ચાન્સ મળી રહે… 😉
પ્રોબ્લેમ એ છે કે મુવી જોવા ગયો ત્યારે મોટા ભાગ  ના લોકો ‘ફટા પોસ્ટર નિકલા હીરો’ અને ‘ગ્રાન્ડ મસ્તી’ ની ટીકીટ જ લેતા હતા, અને મારી સાથે મુવી જોવા વાળા બહુ બહુ તો ૨૦ લોકો હશે. અને કદાચ એ જ કારણ થી આ મુવી જલ્દી જ થીએટર્સમાંથી ઉતરી જશે એવું લાગે છે….

હશે ત્યારે… બાઘા મહારાજ કેહ છે એવું “જૈસી જિસકી સોચ”….

અને પેલું ધુમાડા વાળું ક્લીઅર ના કર્યું ને મેં!!
એ તો “સળગતા શ્વાસો”માં પણ સ્મોકિંગ ને મસ્ત રીતે વણ્યું છે(હજુ આખું વાંચ્યા પછી ડીટેઇલમાં લખીશ), અને મુવીમાં પણ એક સીનમાં સીગ્રેતનો ધુમાડો જોઇને એક વાત યાદ આવી ગઈ હતી કે મુવીમાં એક સીનમાં ‘સાજન ફર્નાન્ડીસ’ બાલ્કનીમાં ઉભા રહીને સિગરેટ પીવે છે અને સામેના ઘરમાં રહેતી એક નાની છોકરી એ બાજુની બારી બંધ કરી દે છે. That is something I used to do when my neighbor used to smoke every evening….

આટલું બધું લખ્યા પછી હવે ટૂંક માં કહું તો ૨ દિવસ બહુ જ મસ્ત ગયા અને યાદગાર બનીને રહેશે એવું લાગે છે…. યુવરાજભાઈ સાથેની મુલાકાત અને ‘ધ લંચબોક્સ’ મુવી જયારે યાદ કરીશ તો ફેસ પર સ્માઈલ તો આવી જ જવાની છે…. 🙂

કૌંસમાં :~
{[(
મુવીમાં સાજન મૂવીનું એક સોંગ મસ્ત રીતે વણી લીધું છે, અને રહી રહી ને એ સોંગ મારા ફેવરીટ સોન્ગ્સની યાદીમાં આવી ગયું છે!!


)]}

P.S. : 
મુવીના એક્ટર્સની વાત કરવાની તો રહી જ ગઈ…
આમ તો કરવાની ખાસ એવી કોઈ જરૂર નથી જ, કેમ કે ઈરફાન ખાનની એક્ટિંગ થી તો સૌ કોઈ વાકેફ છે જ. હી ઈઝ લાઈક અ મજીશીયન! અને નાવાઝુદ્દીનની એક્ટિંગ પણ ધાંસુ છે. તેને સૌથી વધારે તો ‘ગેન્ગ્સ ઓફ વાસેપુર’માં એન્જોય કર્યો હતો, તે સિવાય હમણાં જ ૪-૫ દિવસ પહેલા જ જોયેલા ‘બોમ્બે-ટોકીઝ’ જોયું તેમાં તેનો રોલ બાખૂબી નિભાવ્યો હતો.
એ સિવાય નીમરત કૌર ના નામ વિષે સિદ્ધાર્થભાઈના બ્લોગથી જાણ થઇ, અને તે પણ કે આ એક્ટ્રેસ જે જોએલી જોએલી લાગતી હતી તેને આ મુવી પહેલા કેડબરી સિલ્ક ની કમર્શિયલમાં જોઈ હતી. પણ હમણાં IMDB ફેંદતા ખબર પડી કે આ તો ‘લવ શવ તે ચીકન ખુરાના'(અગેઇન અ નાઈસ મુવી!)માં મુસ્કાન નો રોલ ભજવ્યો તે જ છે!!
(થોડુક એડ કરતા કરતા બધું વધારે જ લખાઈ ગયું…. 😀 :P)

अति Random મન…

6 વાગ્યા છે, અને સવાર સવારમાં ઉઠતાની સાથે જ મગજમાં પહેલો વિચાર બ્લોગનો આવ્યો.
આમ જોઈએ તો એવું કહેવું વેલીડ નહિ ગણાય, કારણ કે મને જ એ વાતની ખાતરી નથી એક હું ઊંઘ્યો પણ છું કે નહિ. અને જો ઊંઘ્યો પણ હોઉં તો વિચારો તો બંધ થયા ન જ હોય. પણ મને એટલું યાદ છે કે રાત્રે જયારે પલંગ પર પડ્યો ત્યારે હું જે વિચારોમાં અટવાયેલો હતો તે “વિચારો” વિષેના જ વિચારો હતા.

વિચારો વિષેના વિચાર સાથે મારે બહુ જુનો સંબંધ રહ્યો છે. પ્રાઈમરી સ્કુલ સુધી આમ પણ મિત્રો સાવ જ ઓછા હોવાથી વિચારોમાં વધારે ખોવાયેલો રહેતો. અને સૌથી વધારે વિચાર પણ જો કોઈ વાત નો આવતો તો એજ કે વિચારવાનું બંધ કરવું શક્ય હશે કે નહિ. મેં કદાચ મારા પપ્પાને આ પ્રશ્ન સૌથી વધારે વાર પૂછ્યો હશે, અલગ અલગ વર્ઝન્સ સાથે, અને જવાબ હતો ‘હા’. ત્યારે મને મેડીટેશન અને વિચારશૂન્યતા વિષે પ્રથમ વાર જાણ થઇ હતી. અને બસ, મને તો નવું રમકડું મળી ગયું હતું! આંખો બંધ કરીને બેસતો અને વિચારોને રોકવાનો ટ્રાય કરવ બેસી જતો. અને બીજા વિચારો બંધ થઇ પણ જાય તો પણ એક વિચાર તો રમતો જ રહી જાય કે, ‘મારું વિચારવું બંધ થયું હશે કે નહિ?’.

મને યાદ નથી હું વિચારશૂન્યતામાં કોઈ દિવસ સફળ થયો પણ હોઈશ કે નહિ, પણ અહી વાત વિચારશૂન્યતા કરતા વધારે રેન્ડમનેસની છે. જે રીતે વિચારોની હારમાળા રચાય અને પ્રથમ અને અંતિમ મણકાનો કોઈ મેળ જ ન ખાતો હોય એવું બને. આમ જોઈએ તો કયો મણકો પ્રથમ હશે અને કયો અંતિમ તે કહેવું પણ મુશ્કેલ છે. જે રીતે મેં શરૂઆતમાં જ લખ્યું કે હું ઊંઘ્યો ક્યારે, વિચારોના વિચાર કરવાનું મેં બંધ ક્યારે કર્યું, બંધ કર્યું પણ હશે કે નહિ, અને સપનાઓ જોતા જોતા ઉઠ્યો ક્યારે, એ સપનાઓ હતા કે ખાલી મારા વિચારો તેના વિચાર સાથે જ વિચારે ચઢ્યો અને અંતમાં આ લખવા કઈ રીતે બેસી ગયો, complete randomness!

ઘણી વાર જયારે ફ્રેન્ડસ સાથે પણ બેઠા હોઈએ, વાતો કરવાનું ચાલુ કરીએ. નક્કી કર્યું હોય કે આજે તો કોઈ સ્પેસિફિક ટોપિક પર ચર્ચા કરીશું, અને રેન્ડમનેસ ક્યાંથી ક્યાંય ખેંચીને લઇ જાય. અને હમણા જ ૨-૩ દિવસ પહેલા અમદાવાદથી ગાંધીનગર આવતા ૨-૩ કલાક ટ્રાફિકમાં ફસાઈ ગયો ત્યારે તો મારી જ નહિ પણ ઘણા લોકોની રેન્ડમનેસથી પરિચિત થયો. મોબાઈલ સ્માર્ત છે નહિ તો હું તેની સાથે સમય ખાસ વિતાવતો નથી, એટલે બસમાં પણ વિચારોમાં અને લોકોની વાતોમાં ખોવાતેલો રહ્યો હતો. અને તેમાં પણ બસ હોય અને ટ્રાફિક જામ હોય ત્યારે તો ભાલ-ભલા ફિલોસોફર બની જાય, એ પણ રેન્ડમ જોનરના. અને રેન્ડમનેસ સાથેનો મારો સંબંધ કેટલો મજબુત છે એ તો મારા બ્લોગ્સની પોસ્ટ જોઈએ તો પણ ખબર પડી જાય, બ્લોગ નાહીને ખાલી આ પોસ્ટ જ શરૂઆતથી લઈને અત્યાર સુધી વાંચીએ તો પણ ખ્યાલ આવી જાય. અને ‘જેની કોઈ ડેફીનીટ પેટર્ન ન હોય એ રેન્ડમ’ તો મારા બ્લોગની એક ડેફીનેશન જ થઇ ગઈ! હોઈ શકે બ્લોગનું નામ આપતી વખતે મને આ ટર્મ યાદ જ નહિ આવી હોય. નહિ તો “અનડીફાઈન્ડ હું” ની જગ્યાએ “રેન્ડમ હું” હોત…
હશે હવે…..
પછી વિચારીશ એ તો…. 😉