બસ, વાતો થોડી રસ્તાની….હાઈ-વે ની!

મેં એક મેસેજ વાંચ્યો હતો ક્યાંક(sms, whatsapp, ફેસબુક કે ક્યાં એ યાદ નથી…) કે “જયારે હું એવું કહું છું કે મને સ્કુલની બહુ યાદ આવે છે, ત્યારે મને મારા ફ્રેન્ડસ અને તેમની સાથે કરેલી મસ્તી યાદ આવે છે, નહિ કે જે ત્યાં ભણ્યો અને ગણ્યો એ!”
બસ એજ રીતે જો હું કોઈને એવું કહું કે હું મારી કોલેજ બહુ જ મિસ કરું છું, ત્યારે ફ્રેન્ડસને તો મિસ કરું જ છું, પણ એ ફ્રેન્ડસ કરતા પણ વધારે (હા, એમના કરતા પણ વધારે) હું (ભણવાનું તો નહિ જ, પણ) ૪ વર્ષ કરેલું અપ-ડાઉન મિસ કરું છું. પછી એ શરૂઆતના દિવસોમાં બાઈક થી કરેલું અપ-ડાઉન હોય, દોઢ સેમિસ્ટર સુધી કરેલું Vanમાં કરેલું અપડાઉન હોય કે બાકીના વર્ષોમાં છેક કોલેજના છેલ્લા દિવસ સુધી કરેલું અને મારું મોસ્ટ ફેવરીટ એવું બસ-રીક્ષા-છકડા-શટલમાં કરેલું અપડાઉન હોય!

એક જગ્યાએ એવું પણ વાંચ્યું હતું મેં કે બસની વિન્ડો સીટ એક એવી જગ્યા છે જે ભલ-ભલાને ફિલોસોફર બનાવી દે છે. અને એ વાત પણ સો ટકા સાચી છે. અને બીજા બધા માટે હોય કે ન હોય, મારા માટે તો સાચી પડી જ છે. સૌથી અજીબથી લઈને ઘણા સારા કહી શકાય એવા એવા ઘણા વિચારો મને બસ એમ જ બસની વિન્ડો સીટ પર બેસીને બહાર તાક્યા કરતી વખતે આવ્યા છે. કેટલીક વાર મને મ્યુઝીકની જરૂર પડી જતી, તો કેટલીક વખતે બસ ‘બસ’ના ઘોંઘાટ, ‘બસ’માં થતી લોકો ની વાતચીત, રસ્તા ની આજુ બાજુથી આવતા અલગ અલગ અવાજના કોમ્પોઝીશનથી બનતી ટયુન એન્જોય કરતા કરતા જ હું મારા વિચારોમાં ખોવાઈ જતો! (બાય ધ વે, એક મુવી આવ્યું હતું ૨૦૦૭માં “ઓગષ્ટ રશ” નામથી, જેમાં એક છોકરો આવી જ રીતે આજુ બાજુમાં સંભાળતા અવાજમાંથી પોતાના મગજ માંજ ટયુન બનાવીને એન્જોય કરતો હતો. હું એની પાસેથી જ શીખ્યો! 😉 )

ખાલી કોલેજમાં કરેલું અપડાઉન જ નહિ પણ ક્યારેક ફેમીલી સાથે, તો ક્યારેક એકલા કરેલી એવી બીજા સીટી કે સ્ટેટમાં જતી વખતે કરેલી જર્ની પણ મેં ડેસ્ટીનેશન કરતા વધારે એન્જોય કરી છે. અને આવી લાંબી લાંબી મુસાફરી ને બાજુમાં મુકીએ અને જો હજુ થોડા વર્ષો પહેલાની વાત કરું તો મેં સ્કુલ સુધી સાઈકલ લઈને જતો હતો એ ફક્ત એક કિલો-મીટર નો રસ્તો પણ હું રોજે-રોજ એન્જોય કરતો હતો!

હવે આ બધું મને અચાનક યાદ આવવાનું કારણ એ છે કે આજે એક મસ્ત મજાનું મુવી જોયું, “Highway”.

આમ તો ખ્યાલ હતો કે આવું કોઈ મુવી આવ્યું છે, અને એમાં એ. આર. રહેમાનનું મ્યુઝીક છે, પણ સમયનું સેટિંગ ન થવાને લીધે ન તો સોંગ સાંભળ્યું હતું, ન તો મુવીનું ટ્રેઇલર જોયું હતું (આમ તો આ પણ એક્સક્યુઝ જ કહેવાય). અને એ પછી એક દિવસ IMDb પર મુવી ના રેટીન્ગ્સ જોયા અને મને નવી લાગી! કેમ કે મેં આલિયા ભટ્ટ હોય તેવા મુવી સાથે આવા એક્સ્પેકટેશન્સ નહોતા રાખ્યા!! 😛 (અને એ પરથી હું એક વાત એ શીખ્યો કે કોઈ પણ એકટર કે એક્ટ્રેસ ને કે કોઈ પણ કલાકારને તેનું ફક્ત એક કામ જોઇને જજ ન કરવું. અને એક જ શું, ગમે તેટલા કામ જોઇને પણ, કોઈને પણ ‘જજ’ તો ‘ન જ’કરવું!).

આજે દિવસ ના સમયમાં ૩-૪ કલાક જેટલો સમય મળી જતા કોઈ પણ ફ્રેન્ડસને પૂછ્યા કહ્યા વગર જ મમ્મી સાથે ‘હાઈ-વે’ જોવા નીકળી પડ્યો! અને આ સાથે મેં અને મમ્મીએ એકલા જોયેલું આ પહેલું મુવી થયું!! 😀
હવે મુવીની વાત કરીએ તો મુવી સ્ટાર્ટ થતાની સાથે જ મુવીએ એન્જોય કરાવવાનું સ્ટાર્ટ કરી દીધું, મસ્ત મસ્ત એવા રસ્તાના વિડીઓઝ બતાવીને. જુદા જુદા હાઇવે, મસ્ત મસ્ત લોકેશન્સ! અને મને એ બધા scenesએ યાદ કરાવી મારી ખુદની જ! કે જયારે હું આવા કોઈ રસ્તા પર થી નીકળતો હોઉં છું ત્યારે કેમેરા સ્ટાર્ટ કરીને જ બેસી જાઉં છું! અને પછી ઘરે આવી ને એજ વિડીઓઝ જોઇને ફરીથી એ મોમેન્ટ્સ રી-કલેક્ટ કરવાનો ટ્રાય કરું! જેમ મેં કહ્યું આગળ કે હું ડેસ્ટીનેશન કરતા રસ્તો વધારે એન્જોય કરું છું, એજ વાત મુવીમાં આલિયા ભટ્ટ પણ રણદીપ હુડા ને કહે છે. મુવીમાં ઘણા ડાયલોગ્સ એવા છે જે કોઈ એમનેમ બ્લોગ પર લખશે કે તમને કહેશે તો તમને એની અસર એટલી નહિ દેખાય, પણ જો મુવીમાં જોશો તો એ જ ડાયલોગ્સની ડીપનેસ અનુભવશે!
આમ તો મુવી વિષે હું આજે લખવાનો હતો જ નહિ, પણ તો પણ એટલું કહીશ હું કે ચોક્કસ જોવા જેવું મુવી છે ‘હાઈ વે’ જો તમને ફક્ત મગજ મૂકીને જોવા જેવા મુવીઝ જ ગમતા હોય તો. કેમ કે આ મુવી મગજ માંગી લેશે. ઘણી વાતો કહ્યા વગર કહેવાનો પ્રયત્ન કરશે. તમે સાંભળી શકો, સમજી શકો, તો તમારો જ ફાયદો છે. 🙂

અને હા,  મેં આજે મુવીમાં જ બધા ટ્રેકસ પહેલી વાર સાંભળ્યા. જો તમે મુવી ટીવી પર આવે તેની રાહ જોવાના હોવ તો પણ મ્યુઝીક માટે રાહ ન જોતા.
અને તમારે રાહ જોવી ન પડે એ માટે જ બધા જ ટ્રેકસ એક જ જગ્યાએ મને યુ-ટ્યુબ પર મળી ગયા છે એ તમારી સાથે share કરું છું!
સો એન્જોય!! અને ટાઈમ મળે તો ‘હાઈ-વે’ પર લોંગ ડ્રાઈવ માટે જઈ આવો!! 😉 😀 🙂

કૌંસમાં:~
{[(
હમણા હમણાથી લખવાનો અને વાંચવાનો ટાઈમ નથી કાઢી શકાતો અને એનું મને બહુ જ દુખ પણ થાય છે. ટ્રાય પણ કરું છું ઘણો અને ક્યારેક ક્યારેક બધા બ્લોગ્સ પર જઈને વાંચી પણ લઉં છું, પણ પછી કમેન્ટ કરવા અટકું તો બીજું બધું વાંચવાનું રહી જાય…. 😦
તેમ છતાં મેં મને આપેલા પ્રોમિસ પ્રમાણે મહિનાની એટલીસ્ટ એક પોસ્ટ મુકવાની હોવાથી આજે આ પોસ્ટ પણ કરી જ દીધી!! 😀 (અને એ જોયું તમે?! લાસ્ટ પોસ્ટ પણ ૨૬મિ તારીખે જ કરી હતી!! :D)
અને હવે ફરીથી પહેલા ની જેમ જ ઘણી બધી પોસ્ટ્સ લખવા માટે તૈયાર છું, તમે વાંચવા માટે તૈયાર થઇ જાઓ. અને હા, વિન્ડો સીટ પર બેસવાનું ચુકતા નહિ. 😉
અરે એક વાત તો લખવાની રહી જ ગઈ!
એક ફન ફેક્ટ : હાઈ-વે મુવીની પ્રોડક્શન કંપનીનું નામ પણ Window seat films છે!! 🙂 🙂 🙂
)]}

Advertisements

ફોરેઈન વાળી ભૂરી…. ♥

ફરવા ગ્યો’તો દુર દેશમાં, જોઈ ત્યાં એક ભૂરી.
બેઠી-બેઠી દુર-દુર થી મને રઇ’તી ઘૂરી!

ઘુરવા વાળી રમતમાં ભઈ આપણે પણ ઝંપલાવ્યું,
મારું ઝંપલાવવું એનામાં મસ્તી કઈક લઇ આવ્યું!

મારી આંખો સ્થિર હતી ‘ને આંખ એણે તો મારી,
એટલે ન એ અટકી, એણે સ્માઈલ દીધી એક પ્યારી!

ક્યુટનેસ પર મસ્તી જોઈ એનામાં ભરપુર,
એટ્રેક્શનનું દિલમાં મારા આવ્યું ઘોડાપુર.

આપણને પણ થ્યું ચલો એક આંખ હું પણ મારું,
ચાખી લઉં એક ફલર્ટ નો ઘૂંટો, છો પીયે ના દારુ.

આંખ મારતા સાથે એણે ફેંકી દુર થી કિસ,
ફિલ્ડર રહ્યો કાચો ભલે, કિસ ન કરી મિસ. 😉

હાથમાં કિસ પકડવી તો ઓલ્ડ ફેશન ગણાય,
ડાયરેક્ટ હોઠથી કેચ કરી, જે મોડર્ન તો જણાય!

ગોરા ગોરા ગાલે એના દેખાણી એક લાલી,
એટલામાં તો ભૂરી મેડમ ઉભી થઈને ચાલી!

પહેલા થયું, ચલાવી લઈશ મારું મન મનાવીને,
પણ ભૂરી ક્યાં મળવાની? ભાગ ધન-ધનાવીને…..

મેડમે તો એક પછી એક ટર્ન એવા તે લીધા,
ભલ-ભલા ફોલોઅર્સને ભૂલા પાડી દીધા!

પણ ઈશારો મેડમે એક ચિઠ્ઠી ફેંકી દીધો,
ઇશારાને મેગ્નિફાઇન્ગ આંખે ઝીલી લીધો.

ફેંકીને એ ચિઠ્ઠી મેડમ ભાગ્યા ટેક્સી લઈને,
પણ એ ગયા સામે મોટો ટાસ્ક મને દઈને.

વ્હેલા વ્હેલા ભાગીને મેં હાથે લીધી ચિઠ્ઠી,
એમાં તો મેં ગોલ્ડન એવી ઇન્ફર્મેશન દીઠી!

લાલ ઇન્કથી લખેલું’તુ એમાં એક એડ્રેસ,
મેડમને બસ મારે હવે કરવાના’તા ટ્રેસ!

બોરિંગ ટુરમાં ભૂરી મેડમ કરી ગઈ ઈન્સ્પાયર,
હાથ લાંબો કરીને મેં ટેક્સી કરી હાયર!

ટેક્સી મને લઈને આવી ગઈ મારી મંઝીલે,
નજર પણ મારી તો પોં’ચી ગઈ’તી એના ટીલે!

ટેક્સી વાળાને મેં એના પૈસા હાથે ધર્યા,
પછી મારી મંઝીલ બાજુ પગલા મેં તો ભર્યા,

દરવાજે જઈને મેં વગાડ્યો ડોર-બેલ,
તાલાવેલી લાગી’તી જોવાને ભૂરી ઢેલ!!

“એનીબડી ધેર?” નો મેં દીધો એક સાદ,
ધીમા ધીમા પગલાનો સંભળાયો નાદ,

પણ દરવાજો જાણે એનો થઇ ગયો’તો જામ,
દર વખતે મારી જોડે જ કેમ થાય છે આમ!!?

નિ:સાસો મેં નાખ્યો, પણ હિંમત ના મેં હારી,
થોડો થયો હું સ્વસ્થ, ને જોરથી લાત મારી.

લાગ્યું તુટ્યો ટાંગો, જે હતો આમ તો સાજો,
ખુશી થઇ એ વાતે, કે ખુલી ગ્યો દરવાજો!

અંદર કરી નજર, પણ હતું બહુ અંધારું,
ચૂંટલી ભરી જોયું, “સપનું નથી ને મારું?”,

“ઓલા કેરીદા”, કરીને બોલી પેલી ભૂરી,
નવી ભાષા સમજાણી નઈ,રહ્યો હું તો ઘૂરી.

પાછી બોલી, “નો લો એન્તિએન્દે એસ્પાનોલ?”,
ત્યારે લાગ્યું સ્પેનીશ બોલતી હશે બાર્બી-ડૉલ!!

ભાષાના વિચારો મનમાં કરી રહ્યા’તા ફાઈટ,
ભુરીને જોવા માટે હું શોધી રહ્યો’તો લાઈટ…

એટલામાં તો ઝાટકા સાથે ટાઈ મારી ખેંચાણી,
મનમાં તો ભાઈ મારા હવે ફૂટવા માંડી ધાણી,

લાગ્યું એક જ ‘સાઉલ’નું થયું હશે બાયસેક્શન,
એ સ્પેનીશ ‘ને હું ગુજરાતી, અઘરું હતું કનેક્શન!!

લેન્ગવેજ જાય તેલ લેવા ‘ને લાઈટનુંય છે શું કામ!!
નસીબ પાંદડા ફેરવે છે ને એય પાછા બેફામ!!

આગળ આમ તો શું કહું હું, ઘણું ઘણુંયે થયું!
સેન્સર કરવા કરતા ભલે ને અકથિત જ રહ્યું. 😉

-વિરાજ રાઓલ (Viraj Raol).

કૌંસમાં :~ 
{[(
હમ્મ્મ્….
)]}

કૌન્સનું કૌંસ માં જ રહેવા દઈએ…. 😉 😛 😀

લવ સર્કલ, ટ્રાએન્ગલ નહિ….

“યાર સીરીયસ્લી, આ ઉપર વાળો લવસ્ટોરીઝમાં ‘ભૂમિતિ’ શું કરવા ઘુસાડતો હશે??” ધૈવત સોડાશોપ આગળ આવતાની સાથે જ બુમ પાડીને બોલે છે.
નીખીલ અને અમિત ધૈવતની રાહ જોતા જ તેમની રોજની જગ્યાએ ગપ્પા મારતા ઉભા હતા.
“કેમ? લવ ‘ટ્રાએન્ગલ’ બને છે તારી સ્ટોરીમાં?” અમિત ધૈવતની સામે જોઇને પૂછે છે….
લવ જેવો બોરિંગ ટોપિક આવતા જ નીખીલ સોડા લેવા જતો રહે છે…
“સાલા ‘ટ્રાએન્ગલ’ નહિ આખું ‘૩૬૦ ડીગ્રીનું સર્કલ’ બને છે અને એય ખબર નહિ કેટલી ‘ત્રિજ્યા’ વાળું છે!!”ધૈવત કપાળ પર મુઠ્ઠીઓ પછાડતા બોલે છે….
“‘સર્કલ’ બને છે એવું તો ના કહી શકે!! કેમ કે એવી તો કઈ તને ગમાડવાની હતી કે જે તને ના ગમતી હોય!!” અમિત હસતા હસતા બોલે છે….
“હા તો ‘swirl’ કહેજે તું… પણ સાલું ‘ચક્રવૃદ્ધિ’ બનતું જાય છે આ સર્કલ હવે તો…. ક્યાંથી ઘૂસવું એજ ખબર નથી પડતી….” ધૈવત નિસાસો નાખતા બોલે છે…
“ભૂમિતિ ખબર પડી, સર્કલ અને ત્રિજ્યા પણ ખબર પડી, પણ આ ચક્રવૃદ્ધિ ટર્મનો યુઝ કઈ રીતે કરે છે!!” અમિત નવાઈ પામતા પૂછે છે.
“બે લ્યા પેલું મહાભારતમાં આવતું હતું ને….એ….પેલો અભિમન્યુ ઘુસુ ઘુસુ નતો કરતો…એ!!” ધૈવત ફૂલ કોન્ફિડન્સ સાથે અમિતને સમજાવે છે….
અમિત ફેસપાલ્મ આપીને કઈ પણ બોલ્યા વગર ધૈવતની સામે જોયા વગર જ નિખિલની જોડે જઈને સોડાની રાહ જોતો ઉભો રહી જાય છે.

કૌંસમાં :~
{[(
નક્કી તો એવું કર્યું હતું કે બધી ટચુકડીઓ બુધવારે જ પોસ્ટ કરીશ પણ એવું યાદ આવે તો ને!!
અત્યારે તો બસ બધી સીરીયલો જોવામાં જ પડ્યો છું,
અને હા સીરીયલ પર થી યાદ આવ્યું કે મેં સીરીયલ માટે પણ એક સીરીઝ સ્ટાર્ટ કરી હતી ને?!
ચાલો નેક્સ્ટ ટાઈમ એની પર લખીશ…..લગભગ 😛 😉

અને હા, એક ફ્રેન્ડ “તપન”ના બ્લોગ પરથી એક નવી સીરીયલ the goodwin games વિષે જાણ થઇ, તમે પણ એનું ટ્રેઇલર જોઈ લો, અને સીરીયલ વિષે વધારે વાંચવું હોય તો તપનની પોસ્ટ વાંચી લો…. 🙂

બાય ધ વે શાહરૂખ ના ફેન હો તો અને તો જ આ ટ્રેઇલર તમારી માટે છે, ચેન્નાઈ એક્સપ્રેસ નું, ફેન ના હોવ તો ન જ જોતા….

)]}

નવા જુના અને લેટેસ્ટ “Cine-લવારા” (IM3)

હમણા ૩ દિવસ કોલેજના ઇન્ટર્નલ-વાઈવા અને સબમીશનથી કંટાળીને ઘણા દિવસે(અઠવાડિયા પછી જ આમ તો 😉 ) ફરીથી આવી ગયો લખવા માટે…. ઓકે, લવારો કરવા માટે 😀

અને ફરીથી ઘણા દિવસ પછી કેટલાક મુવીઝ વિષે લખવાની ઈચ્છા થઇ ગઈ….
હવે આમ જોઈએ તો કયા મુવીઝ વિષે લખવાનો છું એના વિષે આગળ (એટલે કે અહિયાં) કઈ જ નથી લખવાનો કેમ કે આમ પણ મારા રિવ્યુઝ ટૂંકમાં જ પતિ(<~ જોડણી ખોટી છે ને? 😛 ) જતા હોય છે….

બસ તો હવે બીજા લાવારાઓને બાજુમાં મૂકી ને ચાલુ કરીએ સીને-લવારા!!
~~~~~~~~~~~~~~~~~
નવાથી જુના તરફ જઈએ તો….
1) ફૌલાદી રક્ષક!!! 
ઓબ્વીયસ્લી આ નામથી ખબર પડી જ જવી જોઈએ કે હું iron man-3 ની જ વાત કરું છું…. ટીવી પર એડ્ઝ નથી જોતા!!
આજે જ સવારે પહેલા શોમાં જ થ્રી-ડી માં આ મુવી જોવામાં આવ્યું…
આયર્નમેન ને બીજા હીરોઝ થી જો કઈ અલગ પાડતું હોય છે તો તે હ્યુમર છે and his coolness!
પ્લસ ઘણા પ્રીડીકટેબલ scenes સાથે અનપ્રીડીકટેબલ અને મજા કરાવી જાય તેવા પણ ઘણા scenes હતા. અને હવે આ મુવી વિષે વધારે લખવા કરતા આ મુવી જોઈ આવવાની સલાહ જ આપીશ… કેમ કે કુછ બાતે લિખી નહિ જાતી 😉

૨) નૌટંકી સાલા + Après Vous
 બે મુવીઝના ભેગા રીવ્યુ કેમ! એ પણ તમને લગભગ તો ખબર જ હશે…. અને ખબર ના હોય તો એ એ પણ કહી જ દઉં…. પહેલું જે છે ને…. એ બીજાનું રીમેક છે 
અને આમ તો બંને મુવીઝ જોરદાર જ છે….
ઘણા ટાઈમ પછી હિન્દી મુવી મોટી સ્ક્રીન પર જોયું… અને ફરારી કી  સવારી જોયા પછી પહેલી વાર કોઈ હિન્દી મુવી જોવાની આટલી મજા આવી…. છેલ્લે એ મુવીમાં ઈમોશન સાથે વહ્યો હતો…એ પછી ડાયરેક્ટ નૌટંકી સાલામાં એવું થયું…. બસ ઈમોશનમાં ચેન્જ હતો કે આ વખતે તાળીઓ પાડીને મુવી એન્જોય કર્યું, અને બરાબર નો હસ્યો છું….!
એ મુવી જોઇને ઘરે આવ્યો અને બીજા જ દિવસે  Après Vous જોઈ લીધું….
સ્ટોરીમાં ખાસ કઈ ચેન્જ નથી, ફરક એટલો છે કે ફ્રેંચ મુવીમાં હોટેલનો પ્લોટ હતો અને હિન્દીમાં નાટક કંપની નો….
તો પણ હિન્દી વાળું જોવાની મજા વધારે આવી, આખરે લેન્ગવેજનો પણ ફરક તો પડે ને…. 😉

૩) The Perks of Being a Wallflower
આમ તો આ નોવેલ ઘણા દિવસ થી વાંચવાનું વિચારતો હતો પણ વંચાતી એવી અધુરી નોવેલ્સનું લીસ્ટ ઘણું જ લાંબુ હોઈને મુવી જ જોઈ લેવાનું નક્કી કર્યું. અને ખરેખર એન્જોય કર્યું!!
એકલું એકલું ફિલ કરતા હો તો આ મુવી જુઓ…. સીરીયસ્લી તમને થશે કે તમે એકલા જ એકલા નથી…. અને એકલા છો તો એકલા છેક સુધી રહેવાના નથી…. તમને લાગે છે કે તમે વિઅર્ડ છો? કોઈ ફ્રેન્ડ નહિ બને? યુ આર રોંગ ડીઅર ફ્રેન્ડ…. તમારા જેવું જ નમુનું રાહ જોઇને બેઠું છે તમને લાઈફમાં ક્યારેક ભટકાઈ જવા માટે…
આ મુવી જોઇને  “I am Infinite”થી લઈને  “We are infinite” સુધીની સફર એક વાર તો માણવા જેવી ખરી જ….!

અને
૪) the rocky horror picture show
પેલું ત્રીજા નંબર વાળું મુવી જોશો એટલે એમાં આ ચોથા નંબર વાળા મુવી વિશે જાણવાની કેટલાક લોકોને ઈચ્છા થશે….
તો હવે આ મુવી વિષે ટૂંકમાં જ લખી લઉં તો આ મુવી ૧૯૭૫માં એક મ્યુઝીકલ “ધ રોકી હોરર શો” પરથી બનાવવામાં આવ્યું હતું… અને અત્યારે તેની ગણના ક્લાસિક કલ્ટ્સમાં થાય છે…
એક એવા કપલની સ્ટોરી જે મેરેજ કરવાની તૈયારી કરતુ ફરવા નીકળે છે અને એક અજીબ એવા ઘરમાં પહોચી જાય છે….
પાગલોના ઘર જેવા એ ભૂતિયા બંગલામાં એક પાગલ સાયન્ટીસ્ટ તેમની સાથે જે કાઈ પણ કરે છે એ ગાંડપણ જોવા જેવું છે!
અને એજ મ્યુઝીકલ પર થી ઘણા બધા લોકોએ પરફોર્મ પણ કર્યું છે…. જેવી રીતે પેલા ત્રીજા નંબરના મુવીઝમાં કર્યું છે એવી જ રીતે…

તો
કૌંસમાં:~
{[(
ધ બીગ બેંગ થીઅરી ના કાસ્ટે પરફોર્મ કર્યું એ જોવું હોય તો અહી ક્લિક કરો….!
અને The Perks of Being a Wallflowerનું મારું ફેવરીટ સોંગ અહિયાં જ એન્જોય કરો!!
🙂

)]}

“લ-વા-રો” (ચોખ્ખે-ચોખ્ખો)

ફરી પાછો ગૂંચવાયો, ફરી પાછો બોર થયો, ફરી પાછો કંટાળ્યો ને ચાલુ થયો મગજમાં નકરો લવારો…
અને જેવો તેવો નહિ પાછો! બ્લોગીયો લવારો…..
એકલો શું કરવા બોર થાઉં? મગજ પર બહુ ટેન્શન નહિ લેવાનું વિરાજ….. એક કામ કર, તું તો બોર થાય જ છે, લોકો પણ થતા જ હશે, અને ના થતા હોય તો શું થયું? તું જા….. કર “પ્રસિદ્ધ કરો” પર ક્લિક અને કર બોર લોકોને….. લોકોનું જે થવું હોય એ થાય, તને તો એટલીસ્ટ હળવું ફિલ થવું જ જોઈએ ને…. હું પણ જોઉં છું, કેટલાય દિવસથી તને જોઉં છું…. વગર કારણે માઈન્ડ પર લોડ લે છે. ચલ જા ખોલી દે તાળા મગજના…. જવા દે બધા વિચારો ને આજે….. મૂકી દે છુટ્ટા એમને…. તબાહી કરશે તો શું થયું? માઈન્ડ તો છૂટશે ને એ તબાહી થી તારું….

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
આ ઉપર જે પણ લવારો કર્યો છે, એવો જ લવારો પહેલા કરતો હતો હું…. મારા જુના બ્લોગ પર. જયારે મેં લખવાનું ચાલુ કર્યું હતું…!
અને કઈ ચિંતા વગર લખતો હતો હું….. મારે ના તો કોઈ સ્ટોરીનો એન્ડ આપવાનો આવતો હતો, ના તો કોઈ કવિતાના છંદ સંભાળવાના હતા.
ના તો હું કમેન્ટ્સ જોવાની તસ્દી લેતો હતો(જો કે કોઈ કમેન્ટ કરતુ પણ નહોતું… :P),
ના તો કોઈ વાંચવા વાળું હતું(એવું મને લાગતું હતું….)
અને બસ!
એજ તો હતું મારું રીઅલ ફ્રેન્ડ એ વખતે…..!
ત્યારે હું ડાયરી પણ નહોતો લખતો….વિચારતો હતો કે બ્લોગ છે જ ને…
પણ પછી મગજમાં ફરી વિચાર આવ્યો,
લવારો જ કરવો છે તો કર ને ડાયરી માં જ….. આમ પણ કોઈ છે નહિ વાંચવા વાળું….
અને બસ, લખી દીધી એક પોસ્ટ “મેય બી ધ લાસ્ટ પોસ્ટ” ના નામે….
અને એક અઠવાડિયા પછી ચેક કર્યું તો મેક્સીમમ વ્યુવ્સ જ એ પોસ્ટ ના હતા…!
“તારી ભલી થાય!” જેવું જ કઈક વિચાર્યું હતું એ વખ્તે મેં બ્લોગ માટે….
પછી ફરી પાછો વિચારે ચઢ્યો… વાંચતું કોણ હશે!
અને પછી ફેસબુક પર જ ‘કોઈક’નો મેસેજ આવ્યો…..
“મેં તારો બ્લોગ વાંચ્યો છે/ હું તારો બ્લોગ વાંચું છું…” 😮
ફરી પાછું મગજ ચકરાવે ચઢ્યું! આ છે કોણ! મારો બ્લોગ કેમ વાંચે છે?!
હશે…. વાંચવું હોય તો વાંચે…. આપણે કેટલા ટકા?!
પણ મગજ કઈ જેવી તેવી વસ્તુ છે!?
“માંકડા જેવું” મગજને/મનને એમનેમ તો નથી જ કહેતા લોકો….!
આઈ શૂડ ટોટલી ઈમ્પ્રુવ માય રાઈટીંગ સ્કીલ……(એ વાંચે છે!! 😀 )
એને વાંચવું ગમે છે! મારે વધારે સારી રીતે લખવું જોઈએ….
શૂડ આઈ સ્ટાર્ટ રાઈટીંગ પોએમ્સ? એને ગમશે જ ને….!
અને બસ….. નીકળવા લાગી પોએમ્સ એની માટે….!
નીકળવા લાગી સ્ટોરીઝ! લવ સ્ટોરીઝ, સેડ સ્ટોરીઝ, મીસ્ટીરીયસ સ્ટોરીઝ, સીરીઝ ઓફ સ્ટોરીઝ…. વધારે ને વધારે વાંચતો ગયો….. નોવેલ્ઝ વાંચી. અને વધારે ને વધારે લખતો ગયો…..
અને એણે પણ પૂછ્યું….. દરેક પોસ્ટ પછી પૂછ્યું, “કોની માટે લખી છે આ પોએમ?!”
અને બસ એક જ જવાબ…. “જરૂરી થોડું છે કોઈના માટે જ લખ્યું હોય…. લખવું ગમે છે એટલે લખું છું….”
પણ કદાચ મને પણ ખબર નહોતી કે એને વાંચવું ગમતું હતું એટલે હું લખતો હતો….. કે ખબર હતી?!
એનો એક ક્વેશ્ચન એ પણ હતો…..”તું નોવેલ નથી લખવાનો?”
અને એક ઊંડે થી ઈચ્છા થઇ હતી, એક સપનું રોપાયું હતું…..અને મગજમાં ચાલતી થોડી ઘણી સ્ટોરીઝ ભેગી કરીને નોવેલનો આઈડિયા પણ વિચાર્યો હતો….. અને જવાબ પણ આપી દીધો હતો,”લખવાની જ છે ને….પણ વાર લાગશે પૂરી થતા નોવેલ….”
લખવાનું ચાલુ પણ કરી દીધું….. સ્ટોરીને પોઈન્ટ વાઈઝ થોડાક પેજ માં ઉતારી, ટાઈમ મળે પૂરી કરવાનું સ્ટોરીને પ્રોમિસ પણ કર્યું……

અને બસ………ફરી થી….. ટાઈમ એનું કામ કરતો ગયો…. સંજોગો એમનું કામ કરતા ગયા….!
લાઈક અ મુવી…… લાઈક અ નોવેલ, લાઈક સમ સ્ટોરીઝ….એક પોએમ જેવો જ એન્ડ……અધુરો!
અને ફરી ચાલુ થયો એ પાર્ટ…..એક સ્પેસ! અનંત જેવો દેખાતો અંત!
અને બસ, ફરી થી એ જાગ્યો! એ જ જુનો વિરાજ….
એના એજ વિચારો સાથે…. એજ અવ્યાખ્યાયિત લવારાઓ સાથે. એજ રોજ-બરોજ ના કિસ્સાઓ સાથે. હથોડા છાપ ઈમેજીનેશન્સ સાથે…. અગડમ-બગડમ જોડકણા અને હેમર લાઈક સ્ટોરીઝ સાથે.
જાગ્યો સફાળો ઊંઘમાંથી, ડાયરીમાં લાંબા લાંબા સેલ્ફ-કોન્વોઝ લખવા. ઈમેજનરી કેરેક્ટર્સ ક્રિએટ કરીને તેમને કોઈ મુદ્દે ડિસ્કશનમાં ઊંડે ઉતારવા(ડાયરીમાં જ)…..!
સ્ક્રેપબુક માં ચિતારડા કરી ફ્રી-હેન્ડ ઈમેજનારી કેરેક્ટર્સ ડ્રો કરવા!
દરેક વાક્યના અંતે એક થી વધારે ઉદગાર ચિન્હો મુકવા!!!
રાત્રે અગાસીમાં એકલા બેસીને લાંબો સમય સુધી ચાંદા અને તારાઓને કંપની આપવા…
બ્રુનો માર્સના “રોક એન’ બ્લુ” જોનરના સોન્ગ્સ સાંભળવા….. ફરીથી જાગી ગયો!

~~~~~~~~~~~~~~
ઓબ્વીયસ્લી (મારી કે સંજોગની)ઈચ્છા થશે તો ફરી થી સ્ટોરીઝ લખીશ, ફરી થી પોએમ્સ લખીશ…. ફરી થી લવ-લેટર્સ લખીશ…..
અધુરી પડેલી સ્ટોરીઝ-પોએમ્સ, અધૂરા લવ-લેટર્સ પૂરા પણ કરીશ…..
પણ જુઓ, એ ટાઈમ ક્યારે આવશે એ તો નહી જ કહી શકાય….
બાકી આ લવારો તો છે જ….. ચાલુ જ રહેશે આ તો.

લાઈક ધ બીગીનીંગ! 
એક જૂની શરૂઆત!

કૌંસમાં :~
{[(
બ્રુનો માર્સ નું જ સોંગ…….
http://www.youtube.com/watch?v=x94m407UJSI
)]}

dreamy શમણા! ♥

sorry , થોડો બીઝી હતો, કામમાં હતો હમણાં,
સાચું કહું તો જોતો હતો હું તો એના શમણા…!

એક તો મળતી છે નહિ ને એ હેરાન કરે છે,
નાહક માં મુજ જીવતા જીવ ને એ બેજાન કરે છે.

મળવું હોય તો પણ એ તો એવા ભાવ ખાશે!
એક દિ એ તો સાચે મુજને હાર્ટ-અટેક દઈ જાશે!

કાલે કાલે કરીને મળવાના પ્રોમિસ એ કરશે,
તોયે મળવા નહિ આવે ને સો બહાના ધરશે!

આમ જોઈએ તો હું પણ એનાથી છું કંટાળ્યો,
વિચાર પણ આવે કે આવો તે શું પ્રેમ પાળ્યો!

કંટાળીને બેસું લઈને હાથ ની વચ્ચે લમણા,
ત્યાં ફરીથી પ્રેમમાં ખેંચી જાય છે એના શમણા!

-વિરાજ રાઓલ.(04/08/2012)

day-dreamer-man

મારી આ લવ સ્ટોરી છે ♥

મારા માઈન્ડનું તારા માઈન્ડની સાથે કઈક કનેક્શન છે;
માઈન્ડની સાથે હાર્ટ-બીટ્સનું પણ તું જો ટ્રાન્ઝેક્શન છે.

તારી આંખોની જ્યાં મારા ફેસ તરફ કઈક મુવમેન્ટ છે;
આપણા લવબ્રીજમાં દેખીતું આ તો સાફ ઈમ્પ્રુવમેન્ટ છે.

નજર ચૂકવી લોકોની મને જોતી તું, એ સિક્રેટ છે;
પહેલા કેમ તું ના મળી એ કરતો ‘વિરાજ’ રિગ્રેટ છે.

તને જોવી એ મારી આંખોની જાણે ફેશન છે;
તને પામવાનું હવે મારા રોમ રોમનું પેશન છે.

મારા જીવતરની બેંકની તું જ હવે કરન્સી છે;
મારી સાથે મેચ થતી તુજ એક ફ્રિકવન્સી છે.

લેટ મી ટેલ યુ, તું જ મારી લાઈફની એ ગ્લોરી છે;
કમ્પ્લીટ કરવા આવી જે મારી આ લવ સ્ટોરી છે.

-વિરાજ રાઓલ

“એક વેમ્પાયરની ડાયરીના અંશ”- ♣

કૌંસ માં :~
{[(
~> પોસ્ટની એન્ડમાં જ કૌંસ માં લખાય એવો કોઈ નિયમ નથી (નિયમ તો મારા જ હાથ માં ને 😉 ) એટલે આજે પોસ્ટ ની પહેલા જ કૌંસ માં લખી દઉં છું!
~> કોલેજ જતી વખતે બસમાં આવતા વિચારોમાંથી પહેલા પણ ઘણી પોસ્ટ્સ બનાવેલી છે, એમાં જ આ એક વધુ પોસ્ટ!
~> ડ્રેક્યુલા, વેમ્પાયર્સ ડાયરીઝ, ટ્વાઈલાઈટ સીરીઝ જેવી મુવીઝ અને સીરીઅલ અને બુક્સમાં બતાવેલા એક કાલ્પનિક(?) એવા વેમ્પાયરની ડાયરી મળી છે! જેમાંથી કેટલાક પેજીસ માંથી કેટલાક કિસ્સાઓ આજે બ્લોગ પર પોસ્ટ કરું છું (એન્ડ આ ચોક્કસ પણે ઇન્સ્પાયર્ડ ઓન્લી ફ્રોમ ધોઝ મુવીઝ જ છે!), એય પાછો ગુજરાતી વેમ્પાયર જે કદાચ આપણી આસપાસ જ રહે છે! (બીક લાગે તો આંખો બંધ કરીને પણ વાંચી જજો એક વાર! આવું ક્યાં વારે ઘડીએ વાંચવા મળે! 😉 )
)]}

♣——————————————————————–♣

માન્યું કે એક સિમ્પલ લાગતો જ યુવાન છું હું, ભલે લોકો માટે હું સિમ્પલ કોલેજ જતો સ્ટુડન્ટ હોઉં! ભલે મારા ભાઈ-બહેનને મારા પિતા નો એ વારસો નથી મળ્યો! પણ શાપ કહો કે નસીબ, મને મળ્યો છે એ વારસો! શું મારા ભાઈ-બહેન જેવું નસીબ મને નહોતું મળી શકતું? શું મારે પણ હજારો વર્ષો સુધી પપ્પા ની જેમ જ જીવતા રહેવું પડશે? આવી યુવાની નો ફાયદો શું કે જેમાં કોઈના પ્રેમમાં પડતા પહેલા તેને પોતાનો જ શિકાર બનતા રોકવાનું શીખવું પડે!? શું કરવાનું એ જીવનનું કે જેમાં મિત્ર ન બને તેનું ધ્યાન રાખવું પડે બસ એટલા માટે કે કોઈ દિવસ તેના જ લોહી નો સ્વાદ ન ચખાઈ જાય કે એક જરીક એવી પણ લોહીની (સુ)ગંધ  ન આવી જાય! જો ખરેખર ઈશ્વર જેવું કોઈ હોય તો મને આ દાનવના અવતારથી છુટકારો આપો.

♣——————————————————————–♣

આજે કદાચ મારી લાઈફ નું સૌથી ખરાબ કહી શકાય તેવું કામ કર્યું. કંટાળી ગયો છું હું આ લોહીની તરસથી. કંટાળી ગયો છું આ અનવોન્ટેડ શક્તિઓથી. નથી જોઈતી મારે આ અમાનવીય ઝડપ. નથી જોઈતો આ મેસીવ પાવર. શું એક નોર્મલ માણસની જેમ જીવી ના શકું હું? શું કરવાનું આ શક્તિઓનું જો હું જાહેર માં એનો ઉપયોગ ન કરી શકું તો? શું કરવા બનાવ્યા છે વેમ્પાયર સમાજના આ રોમન નિયમો અને ગ્રંથો?
માંડ બનેલા એવા એ મારા મિત્ર ને એકસીડન્ટ માંથી ઉગારી શક્યો હોત! ટ્રકના આવતા પહેલા હું પણ એને બચાવી શક્યો હોત! આજે એને હોસ્પિટલ માં જોયા કરતા કદાચ ફેસબુક પર ચેટ પણ કરતા હોત! જો શક્તિ દીધી છે તો જાહેરમાં ઉપયોગ કરવાનું કોઈ ફ્રીડમ કેમ નથી દીધું?
♣——————————————————————–♣

ધ્રુજે છે મારા હાથ આ લખતા લખતા,
કદાચ થોડાક જાદુ-ટોણા પછી લોકોને તો યાદ નહિ રહે કે મારો ભાઈ હતો, પણ મારા જીવન ઉપર તો ડાઘો લાગી જ ગયો ને! હું તો મારા ભાઈ નો હત્યારો જ કહેવાઈશ ને! પપ્પા તો કદાચ તો પણ સમજી શકશે મારી મનોદશા, પણ મમ્મીનું શું? મમ્મી તો નોર્મલ માણસ જ છે ને! લોહી ની તરસ કેવી હોય છે એ મમ્મી તો ક્યારેય નહિ સમજી શકે! માન્યું કે માણસના લોહી ની તરસ પર કંટ્રોલ કર્યો હતો, માન્યું કે ફક્ત પ્રાણીઓના લોહીની ટેવ પાડી હતી મેં! ભાઈ ને બ્લેડ વાગવી એ એક અકસ્માત હતો પણ મારું તેના લોહીની ગંધ તરફ ખેંચાવું એ તો મારી જ ભૂલ હતી ને?! કદાચ એવી ભૂલ કે જે મારા માનસપટ પરથી ક્યારેય નહિ ભૂસાય. એક ભાઈ ના હત્યારા તરીકે લોકો તો નહિ પણ મારું જ અંતરમન મને ગાળો ભાન્ડતું રહેશે!
♣——————————————————————–♣
એવો તો શું ગુનો કરવો જોઈએ મારે કે મને રોમન વેમ્પાયર્સ મોત ની સજા આપે?

શા માટે એ મોતના નિયમો જાહેર નથી કરવામાં આવતા? ક્યાં સુધી એ ભૂલ થવા માટે રાહ જોવાની મારે?
ક્યાં સુધી એક નોર્મલ માણસ બનવાનો ડોળ કરતા રહેવાનું? અને ક્યાં સુધી રાત્રે ફક્ત પ્રાણીઓના શિકાર માટે નીકળવાનું?
શું ક્યારેય આ માણસોની જેમ મળતી ઊંઘ મને નસીબ નહિ આવે? શું ક્યારેય મોતની બીક નો અનુભવ નહિ થાય મને? બસ સ્વજનોના મોત નો ખેલ જ જોતા રહેવાનો મારે હજારો વર્ષો સુધી?
મારે જો કઈ જોઈતું હોય તો એ બસ મોત કાં તો આ દરિન્દાપણા માંથી છુટકારો જ જોઈએ છે.
♣——————————————————————–♣
બસ આ જ બાકી હતું ને? પ્રેમ-લવ-ઈશ્ક!

“નથી કોઈ ફાયદો ઈઝહાર-એ-ઈશ્ક કરવાનો,
શું કરું એ પ્રેમનું જે છે કઈક વર્ષ જ ટકવાનો?”
બહુ બહુ તો શું થશે! લગ્ન? કેટલા વર્ષ ટકશે? જયારે તેનું મૃત્યુ થશે ત્યાં સુધી જ ને? હવે એ “બ્લડ-તરસ” ની સાથે “પ્રેમ-તરસ” પર પણ કંટ્રોલ કરતા શીખવાનું?
નથી રહેવું હવે આ સમાજમાં મારે….. સારું રહેશે કે કોઈ જંગલમાં જતો રહું, આમ પણ માનવ-વસાહતમાં રહીને કઈ ફાયદો નથી થવાનો મને. બહુ બહુ તો જંગલી બની જઈશ ને હું! જે હું છું જ.
છેલ્લી વાર લખું છું આજે, અને છેલ્લી વાર તેને જોવા પણ જઈશ.
નવું જીવન શરુ કરીશ હું વરસાદી જંગલોમાં બસ એક આશા સાથે કે એવી ભૂલ કરી જાઉં કે મોત ની સજા મળી જાય.
♣——————————————————————–♣
બીજો કૌંસ :~ 😉

{[(
~> વેમ્પાયર છોકરાનો ફોટો કે સ્કેચ શોધવા ખાસ્સી મથામણ કરી પણ છેલ્લે જાતે જ જેવું આવડ્યું એવું દોરી ને અપલોડ કરી દીધું. 😛
)]}

પ્રથમ લવ લેટર ♥

hi pankti,

આમ તો મેં કોઈ દિવસ આવું કઈ પણ લખ્યું નથી, આઈ મીન, કોઈને લેટર, લાઈક ધીસ….

ક્યાંક વાંચેલું અને સાંભળેલું છે કે “writing a letter is the best way to express feelings”… પણ કોઈ દિવસ એનું ઈમ્પ્લીમેન્ટેશન  નથી કર્યું.

કદાચ થોડુક વીયર્ડ અને ઓલ્ડ fashioned લાગે but I just felt like doing this. and અત્યારે આ લેટર લખું છું તો ગુજરાતી માં જ લખવાની ઈચ્છા થઇ ગઈ, પણ તને તો ખબર જ હશે ને કે યુઝીંગ પ્યોર ગુજરાતી આપણી જનરેશન માટે એક ડીફીકલ્ટ થિંગ છે….

ok, back on track આવું તો મારે એક વાત કહેવી છે, જેના માટે જ આ લેટર લખ્યો છે…. એક્ચ્યુલી મને બીજા લોકોની જેમ શાયરી કે પોએમ્સ લખતા નથી ફાવતું, ના તો મારામાં એટલી હિંમત છે કે તારી સાથે ડાયરેક્ટ વાત કરું, ફેસબુક ચોક્કસ છે જ વાત કરવા માટે પણ રીઅલમાં વાત ન કરી શકું અને ફેસબુક પર કરું તો કઈક અજીબ લાગે, અજીબ તો લેટર માં પણ લાગે જ પણ એટલીસ્ટ કઈક નવું તો છે જ ને… અને ફેસબુક ઉપર તો કોઈ પણ વાત કરે, લેટર તો બધા ના જ લખે ને!

આઈ ડોન્ટ નો તને કેવું લાગશે! કદાચ ગુસ્સો આવે, અથવા યુ સ્ટાર્ટ ઇગ્નોરીંગ મી, ઓર યુ જસ્ટ ડોન્ટ કેર અબાઉટ એનીથિંગ ઓર…..આઈ ડોન્ટ નો! બટ મારે જે કહેવું છે એ આજે બસ કહી જ દેવું છે. કદાચ તને ખબર હશે, કે નહિ પણ ખબર હોય, પણ આઈ નેવર મિસ અ ચાન્સ ટુ લુક એટ યુ એટ રેન્ડમ મોમેન્ટ્સ ઇન ક્લાસ ડ્યુરીંગ લેક્ચર્સ. અને એમાં પણ જયારે તારી સાથે નજર મળી જાય છે એ વખતે ઓકવર્ડ ફિલ થાય છે, અચાનક કોઈક ધ્રુજારી ફિલ થાય છે, પણ એ ધ્રુજારી મને ગમે એવી હોય છે. હોઈ શકે તારી નજર બસ એમ જ મારી બાજુ ગઈ હોય બટ ફોર મી એ કોઈ સેલિબ્રેશનની મોમેન્ટ થી ઓછું નથી હોતું…

ક્લાસમાં એન્ટર થતા જ મારી નજર સૌથી પહેલા તને શોધે છે, હોઈ શકે મારી આંખો માટે તું કોઈ મેગ્નેટ જેવું તત્વ હોય! પણ કદાચ એ તત્વ મારા મુડ માટે નેસેસરી હશે એવું લાગ્યું મને, કેમ કે જયારે તું એબ્સન્ટ હોય ત્યારે અસર સીધી મુડ ઉપર જ થાય છે, અને એ અસર સારી તો નથી જ હોતી. મારા માટે આ ફીલિંગ નવી જ છે પણ મને એ ફીલિન્ગ નું નામ ચોક્કસ ખબર છે. મોટાઓ કહેતા હોય છે કે આ ઉંમરમાં બધું લાગે આવું, ટેમ્પરરી હોય છે, પણ પર્મનેન્ટ કરવું તો આપણા જ હાથ માં હોય છે ને!

કેટલીક વાર તું સ્માઈલ આપે છે ત્યારે મને પેલો મેસેજ યાદ આવી જાય છે કે આ હસીને જુએ છે કે જોઇને હસે છે?! ઓકે, થીસ વોઝ આઉટ ઓફ લાઈન પણ એ સ્માઈલનું સિક્રેટ રીવીલ તો નથી જ થતું…. whatever! કઈ રીતે કહું એ સમજાતું નથી, બટ આઈ લાઈક યોર સ્માઈલ એન્ડ આઈઝ એન્ડ… એવરીથીંગ. સોરી, પણ મને કોઈ વિશ્લેષણ વગેરે યુઝ કરતા ફાવ્યું નહિ તો ડાયરેક્ટ જ લખી દીધું. પણ ટ્રુથ તો એજ છે that I Like You.

તારો રિસ્પોન્સ જાણવો તો છે જ પણ કદાચ એ ફેસ કરી શકીશ કે નહિ એ મને નથી ખબર. તો બસ અત્યારે આટલું જ લખું છું, હોપ કે આ લેટર તારા જ હાથ માં આવે….

it’s me,
priyank.

—————————————————————————–
—————————————————————————–
પ્રથમ લવ લેટર આપણા પ્રિયાંકભાઈએ ડરતા ડરતા લખ્યો છે પંક્તિને. લવ-લેટર ની એ જૂની મેથડ ને કઈક નવી સ્ટાઈલમાં જેવો ફાવ્યો તેવો લખ્યો છે ગુજરાતી અને ઈંગ્લીશ ની ભેળસેળિયા લેન્ગવેજ માં પણ પ્રેમની એ ભાષામાં જે કોઈ પણ સમજી શકે છે!
એ વાત તો ફેક્ટ જ છે કે ફેસબુક અને મોબાઈલ ના જમાનામાં “આઈ લવ યુ” કઈક વધારે પડતું જ સસ્તું થઇ ગયું છે! મફત ના ભાવે (આમ જોઈએ તો “ભાવ” વગર) કોઈના પણ મોઢે થી સરકી પડે છે(ફેસબુક પર લાફા નથી પડતા ને, એટલે!). અને પ્રોબ્લેમ એવો થાય છે જેવો પ્રિયાંક ભાઈને થયો. એ ફેસ્બુકિયા “આઈ લવ યુ” ના ઢગલા માં ક્યાંક ખૂણે સંતાઈ ગએલો સાચ્ચો પ્રેમ બસ એમ જ ગુંગળાઈને મરી જાય છે. પછી આવો કોઈક સરસ મજાનો લવ-લેટર લખવો પડે જે કોઈ સાચી ફીલિંગ્સ વગર તો લખે નહિ(એટલીસ્ટ આ જનરેશનમાં)! અને સાચ્ચો પ્રેમ તો આમ પણ જયારે વાતચિત શરુ થાય ત્યારે જ ઓળખાય છે, થોડીક ઓળખાણ પછી જ.

ચાલો જે હોય એ…. પ્રિયાંક ને પંક્તિ ના રિસ્પોન્સ ની રાહ જોવા દઈએ. અને આપણે રાહ જોઈશું બીજા લવ-લેટર્સ ની! 😉

~~~~>કૌંસમાં
{[(
આવું જ કઈક, ફીલિંગને એક્સપ્રેસ કરે એવા ઘણા બધા સોન્ગ્સ છે…. જેમાં મારા ફેવરીટ સિંગર બ્રુનો માર્સ નું સોંગ “જસ્ટ ધ વે યુ આર”

અને એક યુ-ટ્યુબ-સિંગર JR -Aquino નું સોંગ “બાય ચાન્સ(યુ એન્ડ આઈ) so Enjoy and keep reading!! 😀

btw names are imaginary 😉 😛 )]}

લવ લેટર જોયો છે કોઈ દિવસ?? ♥

~>લવ લેટર જોયો છે કોઈ દિવસ??

નસીબદાર કહેવાઓ ભાઈ(જો જોયો હોય તો જ….), અમે તો લવ મેસેજીસ જ જોયા છે (અરે ભાઈ, ખુશ થઇ ને નથી કહેતો….આગળ વાંચો પહેલા…) અને એ પણ સાલા આપણા મેલ(છોકરા) ફ્રેન્ડો જ મોકલતા હોય છે! ભાઈ મોકલો એનો વાંધો નહિ, સારું જ છે, કોઈ દિવસ કદાચ મેસેજ સંઘરીએ અને ભગવાનને બહુ દયા આવી જાય અને મેળ પડે તો ગર્લફ્રેન્ડ આપી દે તો એને એ મેસેજીસ મોકલવામાં કામ લાગે…

પણ મને તો ઘણી વાર થાય છે કે આ મેસેજીસે દાટ વાળ્યો છે….. જસ્ટ ઈમેજીન અ સીનારીઓ! બે ફ્રેન્ડ્સ છે.. બેઉ સિંગલીયા…. આવા મેસેજીસ મોકલી મોકલીને મેસેજ ની સ્કીમો વાપરે રાખે…. અને એક બીજાના જ પ્રેમ માં આવા મેસેજીસ ના લીધે પડી જાય (યક….બટ આમાં તો પડી ગયા જ કહેવાય!) …..! ત્યારે તો ભલભલા થી કહેવાઈ જાય તારી ભલી (ના) થાય એસ.એમ.એસ. ના ઇન્વેન્ટર!  તમારુંય ધ્યાન તો ગ્યું જ હશે ને એ બાજુ…..કે જ્યાર થી આ ઇન્ટરનેટ અને મોબાઈલો ના યુઝ વધ્યા ત્યાર થી આ હોમો પરિવાર મોટા થતા ગયા..!

~>અરે આ બધી તો બસ ગમ્મત ની વાતો થઇ, ખરી વાત તો મારે લવ લેટર્સ ની  જ કરવી છે(ચાલો હવે થોડોક રોમેન્ટિક મુડ લાવી દો.. 😉 )

મેં તો આજ સુધી કોઈને લવ લેટર લખ્યો નથી, ના તો મને કોઈએ લખ્યો છે (જુઓ ભાઈ, ખાનગી વાત જાહેર કરું છું…સાચે સાચી!)…. પણ પેલું કહે છે ને, “લગ્ન નથી થયા પણ જાન તો મ્હાલી છે!” (એટલે કોઈના લેટર્સ વાંચ્યા હોય એવુંય ના સમજતા પાછા!) એના જેવું જ લવ લેટર્સ વિષે ઘણું ઘણું સાંભળ્યું છે, ઘણું ઘણું જોયું છે(થેન્ક્સ ટુ મુવીઝ, સીરીઅલ્સ એન્ડ નોવેલ્સ).

હવે ઈમેજીનેશન કર્યા વગર મારો બ્લોગ વાંચવું થોડું અઘરું કામ છે…. હું થોડી થોડી વારે કહેતો રહીશ “જસ્ટ ઈમેજીન”(કોઈ મુવી માં આવતું હતું ને આવું કઈક?)…..

સો…..જસ્ટ ઈમેજીન…. તમારી રોજની બેસવાની જગ્યા(ઓફીસમાં, ક્લાસમાં, ડેસ્ક પર, કેબીન માં ઓર લાયબ્રેરીની તમારી જગ્યા….) પર એક બુક પડી છે. આજુ બાજુ એનો કોઈ માલિક દેખાતો નથી, બુકમાંથી કોઈ સ્પેશ્યલ સ્મેલ આવે છે અને કાગળ જેવી વસ્તુ કોઈ પેજ ની બહાર ડોકાચીયા કાઢીને તમને એને ખેંચવા માટે ઈશારો કરી રહ્યું છે…..તમે એ પેજ ખોલો છો, ત્યાં એક ગુલાબી શેડ વાળો કાગળ ફોલ્ડ કરેલી હાલતમાં પડ્યો છે…. પેજ ખોલતા જ તમારી આજુ બાજુ ના લોકો નું ધ્યાન તમારી બાજુ જાય છે, એમાં થી આવતી સરસ મજાની સોડમ-સુગંધ-સ્મેલ-ફ્રેગરન્સ ના લીધે!  તમે થોડું અજીબ ફિલ કરો છો પણ અત્યારે તમારું પૂરે પૂરું ધ્યાન એ પેપર નોટ તરફ છે. તમે સમજી તો ગયા જ હશો કે ભાઈ લવ લેટર(♥) છે…..પણ હવે કોણે લખ્યો છે, કોના માટે લખ્યો છે એ તમને હજુ પણ ખબર નથી, તમને વિચાર આવે છે કે કદાચ કોઈ બીજા માટે લખ્યો હોય ને ભૂલ થી તમારા હાથ માં આવી ગયો છે! તો પણ તમારી અંદર નો પેલો અધીરીયો માણસ રેડ કલરના હાર્ટ શેપના સ્ટીકરને ઉખાડીને  એ નોટના ફોલ્ડ્સ ઓપન કરે છે અને (ભડામ!) અંદર તમારું જ નામ લખ્યું છે….. યેસ, ઇટ્સ અ લવ લેટર રીટન ફોર યુ, યોર ફર્સ્ટ લવ લેટર!!

થયા ને ગલગલીયા આટલું વાંચી ને? (જો ના થયા હોય તો ભાઈ કા તો તમે આ બધા થી ટેવાઇ ગયા છે કા તો તમારી ઉમર હવે માળા પકડી ને બેસવાની થઇ ગઈ છે…જે શી ક્રશ્ન!). ભાઈ આ કોઈ મારો પર્સનલ એક્સપીરીયન્સ તો નથી પણ કોઈને પણ ઈચ્છા થઇ જાય કે કાશ એવો એક્સપીરીયન્સ એમને પણ થાય! જો કે એવું પણ નથી કે આજ કાલ લવ લેટર્સ સાવ જ બંધ થઇ ગયા છે, એ રીત હજુ પણ એકદમ સ્વીટ એન્ડ સ્પાઈસી એવી ખટ્ટ-મીઠ્ઠી(!!) ગણાય જ છે અને આ રીત ચાલુ હોય તો પણ કઈ જાહેર થોડી પડે!! એ લેટર્સ તો એક સરસ મજાની પર્સનલ ડાયરી ના પત્તાઓ ની વચ્ચે અથવા તો એક મસ્ત રીતે સજાવેલા પર્સનલ (લવ)લેટરબોક્સ માં સાચવીને મુકેલા હોય ને! એમ તો કઈ દુનિયા ની સામે થોડા મૂકી દેવાય! પણ હા, આ બધું ઓછું જરૂર થઇ ગયું છે….

હમણા જ એક દિવસ ટીવી પર “ચમેલી કી શાદી” મુવી જોતો હતો, એમાં અનીલ કપૂર(ચરનદાસ) લવ લેટર્સ અમઝદખાન(એડવોકેટ હરીશ) ની હેલ્પ થી લખાવે છે અને મોહલ્લાના એક ટેણીયા જોડે અમ્રિતાસિંહ (ચમેલી) ને મોકલાવે છે, સામે ચમેલી પણ તેની સખીની હેલ્પ થી આવા જ લેટર્સ મોકલાવે છે અને તેમનો પ્રેમ ચાલી નીકળે છે! હવે એવા કામચલાઉ પોસ્ટમેન જેવા ટેણિયાઓ થી કામ કરાવવામાં આપણી જનરેશન તો નાં જ માને! એની કરતા એકાદ ફ્રેન્ડ ને જોડે રાખીને (ઓપ્શનલ છે) ડાયરેક્ટ નંબર માંગીને બાકીનું કામ મેસેજીસ થી કરવામાં સેફ લાગે! પછી તો જે થવું હોય એ થાય…. બાકી ફેસબુક તો છે જ!!(ચમેલી કી શાદી જોઇને જ આ પોસ્ટ લખવાનો પહેલો વિચાર આવ્યો હતો!)

પણ મેઈન તો આ પોસ્ટ લખવાનું રીઝન એ છે કે મેં ડીસાઈડ કર્યું હતું કે જયારે પણ બ્લોગ માં લખવાનું ફરી થી સ્ટાર્ટ કરીશ ત્યારે કઈક તો નવું લઇને જવું જ છે, આ શું દરેક વખતે બોરિંગ અછન્દાસ પોએમ્સ એન્ડ ટીપીકલ સ્ટોરીઝ!! [ એ તો ચાલુ રહેશે જ 😉 પણ ] કઈક નવું એડ કરવા માટે જ ખાસ આ પોસ્ટ મુકવાનો વિચાર આવ્યો હતો. લખ્યા વગર મારાથી રહેવાશે નહિ એ તો મને પણ ખબર પડી જ ગઈ…. જો ઈમ્પૃવમેન્ટ ની વાત છે તો એ તો લખતા લખતા થવાનું જ છે (દિલ બહેલાને કે લીએ…. 😉 )!! અરે હા…. બેક ટુ ધ પોઈન્ટ આવીએ તો હું વાત કરતો હતો કઈક નવું એડ કરવાની….. એન્ડ એ છે નવી કેટેગરી…. ધેટ ઈઝ “લવ લેટર્સ”! જુદા જુદા ફ્રી-સ્ટાઈલ લવ લેટર્સ લખવાની ઈચ્છા થઇ…. હવે કાગળ પર લખું ને કોઈના હાથ માં આવી જાય (અને પેરેન્ટ્સ નો માર પડે અથવા કોઈ મારા પ્રેમ માં પડી જાય! 😉 ) એવા રિસ્ક લીધા વગર બ્લોગ પર લખવું વધારે સેફ એન્ડ બેટર લાગ્યું મને. લવ લેટર લખવાની મારી ઈચ્છા પૂરી થાય અને લોકો ને હેલ્પ જોઈતી હોય તો એ પણ મળી જાય….. 😉

તો આ વખતે તો બસ આટલું જ લખું છું…. લવ લેટર્સ માટે વાંચતા રહો મારો બ્લોગ!

~~~~>”(કૌંસ માં)”

{[( બ્લોગ પર એક વર્ષ સુધી નહિ આવવાનો નિર્ણય ૧ મહિના જેટલું પણ ટક્યો નહિ! હવે મારે ખુશ થવું કે દુખી?! (ખુશ એટલા માટે કે મને લખવું ગમે છે 🙂 અને દુખી એટલા માટે કેમ કે હું મને આપેલા પ્રોમિસ પણ પાળી નથી શકતો 😦 ) પણ ચાલો જે થાય એ સારા માટે જ થાય છે. ૧ મહિનામાં પણ ઘણું બધું રીડીંગ કર્યું…. કદાચ એના વગર આટલું બધું લખી તો ના જ શક્યો હોત! અને રહી વાત મારી અધુરી રહી ગએલી કેટલીક સ્ટોરીઝની, તો એ હવે ક્યારે પૂરી કરીશ એ મને પણ નથી ખબર(એના માટે એનું ટાઈટલ પણ જવાબદાર હોઈ શકે-“અધુરી -પૂરી લવ સ્ટોરી!” 😛 )!!

અને હા….. મેઈન વાત!! ૫૦૦૦ વ્યુવ્ઝ કમ્પ્લીટ થયા એ માટે થેન્ક્સ ટુ એવરીવન!!!

જો કે લખવાનું બંધ નથી કર્યું પણ કદાચ ફ્રિકવન્સી ઓછી થઇ શકે છે.

હવે કૌંસ ની અંદર બહુ વાતો ના થાય… સો ફિર મિલેંગે ચલતે ચલતે 😀 )]}