ઉનાળે વરસાદ?! અનુભવી તો શકાય!!

હમણા થોડાક કલાક પેહલા બહાર નીકળ્યો હતો વ્હીકલ લઈને….
બે દિવસ થી આકાશમાં વાદળ હતા એટલે ગરમી કે તડકાનો કોઈ પ્રોબ્લેમ જ નડ્યો નહિ, પણ વાદળ જોઇને એવું લાગતું હતું કે વરસાદ પડશે…

હું હજુ વ્હીકલ પર જ હતો અને એક બે છાંટા મારા પર પડ્યા……
ધીમે ધીમે છાંટા પણ વધ્યા અને થોડી જ સેકન્ડ્સમાં બંધ થઇ ગયા….
હવે થયું એવું કે વિરાજભાઈના મનમાં તો વરસાદ એન્જોય કરવાની ઈચ્છા જાગી ગઈ!! હવે આપણું એવું છે કે વરસાદ પડે એટલે આંખો બંધ કરીને બારી બાજુ પગ લટકાવીને ઠંડી ઠંડી હવા ખાતા ખાતા આંખો બંધ કરીને વરસાદ અને વીજળી નો અવાજ સાંભળતા સાંભળતા વરસાદ સ્પેશ્યલ એવા રોમેન્ટિક સોન્ગ્સ સાંભળવા બેસી જાઉં છું…..

હવે ઘરે આવ્યો તો જે વાદળ હતા એ ગાયબ થવા લાગ્યા હતા, છાંટા તો ઘર બાજુ જરાક પણ પડ્યા નહોતા…!
અને પેલી ઈચ્છા….?!
વેલ એ ઈચ્છાનું થયું એવું,
કે એ પૂરી થઇ ગઈ….!! 😀
કઈ રીતે??!

એ એક વેબસાઈટની મદદ થી….!
http://www.rainymood.com/
જો કે આ વેબ્સાઈટને ઈફેક્ટીવલી યુઝ કરવા માટે એક રીત છે….
સૌથી પહેલા તો તમારી ફેવરીટ જગ્યા પર ખુરશી લઇ જાઓ, ખુરશીની સામે એર-કુલર સેટ કરો,એર-કુલર ન હોય તો ટેબલ-ફેન ચાલુ કરું અને તેની આગળ એક ભીનું કપડું લગાવી દો, આટલું કર્યા પછી તમારું ફેવરીટ સોંગ યુટ્યુબ પર કે મીડિયા પ્લેયર પર પ્લે કરો, આ વેબસાઈટ ઓપન કરો, આંખો બંધ કરો અને ઈમેજીનેશનની હેલ્પ લઈને વરસાદ ઈમેજીન કરો…..
બસ…. પહોંચી ગયા તમે ટાઈમ ટ્રાવેલ ની મદદ લીધા વગર ચોમાસાના માહોલમાં….એ પણ ભર ઉનાળે!!

ઉપર લખેલી જ રીત હતી જેણે મને મારી ઈચ્છા પૂરી કરવા માટે મદદ કરી….!!
તમારી પણ આવી ઈચ્છા જાગે તો પૂરી કરવામાં વરસાદ ની રાહ જોવા બેઠા વગર આ જ રીત અપ્લાય કરો…. 😉

અને જો કોઈ સોંગ યાદ ના આવે તો મેં જે સાંભળ્યું એ સાંભળી ને ચલાવી લો….. એ સાંભળશો ત્યાં સુધી તમારું ફેવરીટ સોંગ પણ યાદ આવી જ જશે….. સો એન્જોય!! 😀

(આ આઈડિયા પણ એ સોંગની નીચે કમેન્ટ કરનાર જ એક ફેન નો છે….! so special thanks to that person!! 🙂 )

Advertisements

પોએમ લખવા મેં તને વિચારી! ♥

પોએમ લખવા મેં તને વિચારી,
પણ વિચારોએ તો ગુટલી મારી!
પોએમ તો સાઈડ ટ્રેકમાં ઘુસી,
ને બાજુમાં બત્તી થઇ ગુલ મારી!

ખોવાયેલો સપને ક્યાં હું પોન્ચ્યો
લઈને તને, સાથે શાહી સવારી!
શાહી રાખી હતી દાવત મેં ત્યાં તો,
વ્હાલની ડીશ હતી પ્રીતે વઘારી!

માણીને બેઠા એ પ્રેમ આપણે તો,
મુખ્વાસમાં લેતા પ્રેમની સોપારી,
સાંજની મુલાકાતે નીકળ્યા હતા
જોવા ક્લાઉડ્સની ગોલ્ડન કિનારી,

એટલામાં જ વરસ્યા એ વાદળ,
દાખવી ગયા મને મારી લાચારી.
ભીંજાયો લાગણીએ બોલી ગયો હું,
“કાવ્ય માટે પણ ક્યાં તને વિચારી!?!”

જાણે છે? સહેલું નથી હોતું એ તો,
આ તો દિલે પથ્થર મૂકી વિસારી(?),
તો પણ સીમિત રહ્યો તારા સુધી હું,
સૃષ્ટિ વિચારોની મેં જયારે વિસ્તારી!

~વિરાજ

પોએટિક કૌંસ :~
{[(
ટૂંક માં પોએમની તે ફેરવી પથારી! 😦
)]}

એપ્રિલનો એ વરસાદ આજે પણ યાદ છે!

Unbelievable યાર!!

It’s 20th april and it’s raining!

2:50AM is the time…..

terrace પરથી મારે નીચે જ ભાગવું પડ્યું! હજી  ૩ કલાક પહેલા જ ખુલ્લા આકાશ ના તારાઓ જોતા જોતા ઠંડી હવાઓ એન્જોય કરતો હતો. તરસ લાગી ત્યારે એ પણ વિચાર્યું હતું કે આજે અગાશી પર બોટલ લાવવાનું જ ભૂલી ગયો હતો. But see! God really cares for me a lot! પાડી દીધો વરસાદ!  એ પણ એપ્રિલ માં. બે વર્ષ પહેલા પણ પડ્યો જ હતો ને આવો એપ્રીલી વરસાદ!

ભીના એ raindrops નો ધીમો કઈક નાદ છે,
એપ્રીલ નો એ વરસાદ આજે પણ યાદ છે.
હર-એક બુંદમાં છુપાયો કઈક સંવાદ છે,
એપ્રીલ નો એ વરસાદ આજે પણ યાદ છે.

“ચોક્કસ નજર જ લાગી ગઈ છે આપણા પ્રેમ ને….” હું બીજું કઈ જ કહેવા નો’તો માંગતો…
“રીઝન શું છે એ મને પણ ખબર છે, why are you even trying to sugarcoat it? હવે છુટા પડવું એજ બેટર છે.” સ્તુતિના એ મજબૂત શબ્દો પાછળ એપ્રિલના વરસાદ માં પણ હું એના આંસુ જોઈ શક્યો હતો, પણ રોકી ન શક્યો.
“Well then, બીજો રસ્તો પણ ક્યા છે જ!” એ વખતે કદાચ બધા જ રસ્તા હોવા છતાં પણ હું જોવા નો’તો માંગતો. પરિસ્થિતિ-લાલચ જ કઈક એવી હતી.

ઠંડી ઠંડી એવી આ પવનની લહેરખી,
એ લહેરખી માં યાદોના પડઘાનો સાદ છે,
મૌસમના  મિજાજ ને આપવી મારે દાદ છે,
એપ્રિલનો એ વરસાદ આજે પણ યાદ છે.

ભૂલ મારી જ હતી, એ મને ખબર છે. અને એ વખતે પણ ખબર જ હતી. પણ લોકપ્રિયતા ની લાલચ જ કઈક એવી હોય છે.પણ ખરું કહું તો આ વરસાદ ન છાંટાઓએ મને ઉઠાડ્યો જ નહિ પણ ખરી રીતે જગાડ્યો હતો! હજી પણ ભૂલ સુધારી શકું છું હું મારી. અને બીજું કઈ નહિ તો માફી તો માંગી જ શકું છું.

હશે કમોસમી વરસાદ આ લોકો માટે,
પણ માવઠું નહિ, આ એક જૂની ફરિયાદ છે.
બરબાદ વિચારો ને કરતો આબાદ છે,
એપ્રિલનો એ વરસાદ આજે પણ યાદ છે.

ઓહ! આ મનોમંથન ની મેરેથોન માં 6 વાગી ગયા!
GREAT! કાર સાફ કરવાનું કામ આજે વરસાદે જ કરી લીધું છે. બસ હવે તો સ્તુતિનું ઘર જ આજ ની મંઝીલ છે. ભીના રસ્તા, ભીના વૃક્ષો, ગાડીનું આ વાઈપર…. કોણ કહેશે કે આ એપ્રિલ છે!
શું હશે એનો પ્રતિભાવ?
શું માફી થી વધારેની આશા રાખી શકું છું હું?
શું માફીને પણ લાયક છું હું?
બધા જ જવાબ ડોરબેલ વગાડ્યા પછી જ મળશે……
“અંદર બોલાવીશ કે બસ આમ જ જોયા કરીશ?” એના એ સાયલન્ટ લૂક થી જો કે હું પણ પહેલા તો કઈ જ ન બોલી શક્યો.

“ના…. I mean yeah , why not ? please come in .” એણે પણ મને ધાર્યો તો ના જ હોય ને…. એ પણ બે વર્ષ પછી!
“actually મારે તને એક વાત કરવી હતી…..” એને જોઇને અટકી જ જવાતું હતું બોલતા બોલતા….
“હા, બોલો, afterall એક ફેમસ સિંગર છો આપ!”  એના ચહેરા પરનો ભાવ વાંચી ન શક્યો હું.

“આઈ એમ સોરી સ્તુતિ…. મારા લાઈફ ની એ સૌથી  મોટી ભૂલ હતી.”
“બે વર્ષ પછી સોરી કહેવાનું કોઈ રીઝન? આઈ મીન, અચાનક આજે? મને એમ કે તું ભૂલી ગયો હશે મને તો…” expressions અજીબ હતા સ્તુતિના…
“I can never forget you, because I still love you.” કદાચ કઈક વધારે જ બોલી ગયો હતો હું…. હવે સ્પષ્ટતા કરવાનો વારો હતો. “પણ મને ખબર છે કે હું લાયક નથી તારા પ્રેમને….બસ માફીની આશાએ જ આવ્યો હતો….”
“ભૂલ મારી પણ હતી, મારે જ સમજવું જોઈતું હતું that your career was important too, not only me.કદાચ હું પણ નાસમજ હતી એ વખતે.” સ્તુતિ ના આ શબ્દો અને તેના ચહેરા પર આવેલી એ smile કદાચ અમારી નવી શરૂઆત નો જ એક સંકેત હતો.
માવઠું કદાચ કઈક સંબંધો ના બદલાવ માટે જોઈતા એક appropriate atmosphere માટે જ ગોઠવાતું હશે!!