સ્ટોરી ~ એપ્રિલનો એ વરસાદ ભૂલાય જ કેમ!

ઉપરનો કૌંસ:~
{[(
એપ્રિલ ૨૦૧૨માં એક સ્ટોરી લખી હતી, એ સ્ટોરી લખવાનું રીઝન એ હતું કે ૨૦મિ એપ્રિલે વરસાદ પડ્યો હતો, અને મારે પથારી લઈને નીચે ભાગી આવવું પડ્યું હતું. રાતના ૨-૩ વાગ્યે. અને એ વખતે જ એકદમ મગજમાં એક સ્ટોરી આવી ગઈ હતી જે મેં લખી દીધી હતી. એ પછી coincidentally ૨૦૧૩ અને ૨૦૧૪માં પણ ૨૦મિ એપ્રિલે વરસાદ પડ્યો હતો. પણ ૨૦૧૫માં ૧૫ એપ્રિલમાં જ વરસાદ પડી ગયો અને થોડુંક ખોટું લાગ્યું હતું મને. પણ આજે એક સોંગ સાંભળતા સાંભળતા મને અચાનક એ સ્ટોરી યાદ આવી અને એની સિકવલ લખવાનો વિચાર આવ્યો!

આ સ્ટોરીનો પ્રથમ ભાગ તમે વાંચીને આ વાંચશો તો વધારે મજા આવશે!

અને એ વાંચ્યા પછી જો આ સોંગ સાંભળતા સાંભળતા આજનો લખેલો ભાગ વાંચશો તો ચોક્કસ એક અલગ જ મજા આવશે. 🙂

)]}

અત્યારે જુન હોવા છતાં પણ ગરમીનો ત્રાસ છે, પણ એપ્રિલ નો એ વરસાદ ભૂલાય જ કેમ!
બે મહિના થયા હતા સ્તુતિને મળ્યે. એક્યુરેટલી જોવા જઈએ તો ૧ મહિનો અને ૧૪ દિવસ.
નવી શરૂઆતનો સંકેત દેખાયો તો હતો…પણ…
~~~~~~~~~~

“ભૂલ મારી પણ હતી અને મારે જ સમજવું જોઈતું હતું, that your career was important too, and not only I. કદાચ હું પણ નાસમજ હતી એ વખતે.” આ શબ્દોની સાથે આવેલી સ્માઈલ જ સૌથી મોટો સંકેત દેખાડી રહી હતી. અને ઓછું હોય એમ એના આઈ-પેડમાં યુ-ટ્યુબ પર કોઈ અજાણી સિંગરના અવાજમાં મેહદી હસનનું “રંજીશ હી સહી” વાગી રહ્યું હતું. એક તરફ એની સ્માઈલ જોઇને મારા મગજમાં રહેલા બધા જ શબ્દો ગાયબ થઇ ગયા હતા, અને બીજી તરફ ગીતના શબ્દો માહોલને મારા માટે વધારે જ heavy બનાવી રહ્યા હતા.

“किस किस को बताएँगे जुदाई का सबब हम, 
किस किस को बताएँगे जुदाई का सबब हम…”

ગીતની આ કડી વાગી અને સ્તુતિની પેલી સ્માઈલ પણ જતી રહી સાથે. તે અચાનક જ કઈ પણ બોલ્યા વગર અંદર જતી રહી. અને થોડી વારમાં જ રસોડામાંથી સ્ટીલના ગ્લાસમાં પાણી લઈને આવી અને પાણી મારી સામે ધરતા જ કહ્યું, “I hope you still prefer your water steelના ગ્લાસમાં જ…”

મેં ગ્લાસ હાથમાં લીધો. હજુ પણ પેલી સ્માઈલમાં જ ખોવાયેલો હતો હું. શું બોલવું એ સમજાયું જ નહિ. આંખો બંધ કરી, અને એક જ ઘૂંટમાં બધું પાણી પી લીધું. તરસ્યો હતો એટલા માટે નહિ, પણ ગ્લાસમાં જે પાણી હતું એમાં મારી આંખનું પાણી પડે નહિ એ માટે. થોડી વાર આંખો બંધ જ રાખી. પેલું સોંગ હજુ પણ વાગી રહ્યું હતું. કદાચ તેણે કોઈ પ્લે-લીસ્ટ બનાવીને તે સોંગને રીપીટ મોડ પર રાખ્યું હશે તેવું લાગ્યું.

“आ फिरसे मुझे छोड़ के जाने के लिए आ, रंजिश ही सही….”

આ કડી ફરી વાગી રહી હતી, અને પેલું અટકી રહેલું ડાબી આંખનું પાણીનું ટપકું રોકી ન શક્યો હું. આંખથી ટપકીને ગાલથી સરકતું એ આંસુ મારી થોડી વધી ગયેલી દાઢીમાં આવીને સંતાઈ ગયું, પણ મારી ફીલિંગ સંતાઈ ન શકી. I was feeling the guilt for what I had done. “Can you please..”
હું આટલું જ બોલ્યો અને સ્તુતિએ સોંગ બંધ કરી દીધું.
“No, આ તો જસ્ટ સોંગ ચેન્જ કરવાનું કહેતો હતો. પણ, You know, I don’t have words to share. અચાનક જ સવારે વરસાદ પડ્યો અને ખબર નહિ કેમ, બધું જ યાદ આવી ગયું. બે વર્ષ પહેલા સેમ આવું જ એપ્રિલમાં માવઠું પડ્યું હતું. અને આજ સવારનો વરસાદ ભલે એટલો વધારે નહોતો, મને બહુ જ heavy લાગ્યો. બે વર્ષ! કરીઅરમાં ભલે થોડોક આગળ વધ્યો, પણ ‘થોડોક’ જ વધ્યો. એક સકસેસ માટેની સેલ્ફ હેલ્પ બુક વાંચી હતી ત્યારે, જેમાં ઈમોશન્સ, ફીલિંગ્સ વગેરેને અવરોધ તરીકે દર્શાવ્યા હતા. અને એ વાંચ્યા પછી તો કરીઅર વિષે વિચાર્યા કરતા છુટા કેમ પડવું એ જ વિચાર વધારે આવતો હતો. એક જુસ્સો હતો સિંગર બનવાનો. નવા નવા કોન્ટેક્ટસ બની રહ્યા હતા અને કેમ પણ કરીને ઊંચાઈ હાસિલ કરવી હતી. એ વખતે એ ઊંચાઈના સપનાના પડછાયામાં તારા તરફથી મળતો સપોર્ટ, તારો પ્રેમ ખરેખર કેટલા પ્રબળ ફેકટર્સ હતા મારી સફળતા માટે, તે જોઈ જ ન શક્યો હું! બે વર્ષમાં જ્યાં પહોંચ્યો ત્યાં સફળતાનો એક કોળિયો છે, પણ ત્યાં એકલતા છે. અને એ કોળિયો share નહિ કરું ત્યાં સુધી એ થાળીમાંથી બીજો કોળિયો લેવાની ન તો ઈચ્છા થાય તેમ છે ન તો મારી તાકાત છે કે બીજો કોળિયો લઇ શકું હું તારા વગર.”
સ્તુતિ કઈ પણ બોલ્યા વગર સાંભળી રહી હતી. એની આંખમાં પાણી પણ દેખાતું હતું. મેં તેમ છતાં પણ બોલવાનું ચાલુ જ રાખ્યું.
“મારે મારી સફળતા તારી સાથે share કરવી છે. હું અહી આવ્યો ત્યારે મને આશા પણ નહોતી કે તું મારી સામે પણ જોઇશ! બે વર્ષ પહેલા તારી આંખમાં વરસાદમાં ધોવાઈ રહેલા તારા એ આંસુ મને સાફ દેખાઈ રહ્યા હતા પણ એ વખતે મારી આંખો તેને ઇગ્નોર કરવા માટે જ તૈયાર થઈને બેઠી હતી. I have always been selfish, અને કદાચ અત્યારે પણ હું સેલ્ફીશ જ બની રહ્યો છું એક રીતે. પણ હું તને મારા સેલ્ફમાં સમાવવા માંગુ છું. સેલ્ફીશ બનીને આપણી ખુશી જોવા ઈચ્છી રહ્યો છું. એ વખતે તારા આંસુ જોઇને એક જ બીક લાગી રહી હતી કે તું ક્યાંક તારા મજાકિયા સ્વભાવને ખોઈને લોકો પર ભરોસો કરવાનું ખોઈ ન બેસે! આજે મને તારો ભરોસો જોઈએ છે. મારે તારા સપનાઓ જાણવા છે સ્તુતિ. અને એ સપનાઓ બસ જાણવા નથી, પણ તેમને પુરા કરવા માટે જે પણ કરી શકું એ કરવું છે. મારા સપનાઓની સફળતાનો સ્વાદ અને તારા સપનાઓ પુરા કરીને તેની ખુશીનો પણ સ્વાદ મારે તારી સાથે જ લેવો છે. સ્તુતિ, બે વર્ષ પહેલા મેં જે પણ કર્યું, I’m going to regret that for my whole life. એ ભૂલ ફરી તારી સાથે તો હું સપનામાં પણ ન કરી શકું, પણ બીજા સાથે ન કરું એ માટે તારી સલાહ, તારો સપોર્ટ અને તારો પ્રેમ ઝંખું છું.” આટલું બોલીને હું ચુપ થઈને સ્તુતિની સામે જોઈ રહ્યો.

સ્તુતિની આંખમાં જે થોડી વાર પહેલા પાણી દેખાતું હતું, તે પાણી હવે ત્યાં હતું નહિ. જાણે એની આંખો એ આંસુને પી ગઈ હોય. સ્તુતિએ તેની નજર બાજુમાં ફેરવી લીધી હતી એ દિવસે આટલું કહેતી વખતે કે, “મેં ભૂલ તારી માફ કરી. પણ મારી એક સ્માઈલ જોઇને તે વિચારી લીધું કે હું હજુ પણ એકલી હોઈશ?” સ્તુતિ આટલું બોલીને જ ઉભી થઈને પાણીનો ગ્લાસ લઈને રસોડામાં જતી રહી.
~~~~~~~~~~

નવી શરૂઆતનો સંકેત તો દેખાયો હતો….પણ એ સંકેત આવું સરસ પરિણામ લાવશે તેવું ક્યારેય નહોતું વિચાર્યું મેં.
સ્તુતિને ખબર હતી કે હું હમેશા તેને જુઠું બોલતા પકડી જ પાડું છું, એટલે જ એ દિવસે તેણે નજર ફેરવીને બસ મને હેરાન કરવા માટે થઈને ‘એકલી ન હોવા વાળી વાત’નો shock આપ્યો હતો. એની વાત જો કે સાચી હતી. મેં તે વિષે જરાય વિચાર્યું જ નહોતું. પણ મેં એ પણ ક્યારેય નહોતું વિચાર્યું કે સ્તુતિને હમેશાથી રાઈટર બનવું હતું. ન તો મને એ ખબર હતી કે છુટા પડ્યાના છ મહિના પહેલા તેણે તેની પ્રથમ નોવેલ લખવાની શરૂઆત કરી હતી, જેનો અંત તેણે હજુ સુધી પણ લખ્યો ન હતો. અને તે પણ ખબર નહોતી કે તે એક એડ એજન્સીમાં કોપીરાઈટર તરીકે કામ કરી રહી હતી, being an engineer!

પણ મને એ વાતની ખબર ચોક્કસ છે કે તેની પ્રથમ નોવેલના છેલ્લા ચેપ્ટર પર એ અત્યારે કામ કરી રહી છે અને એ પણ ખબર છે કે તે આજે તે નોવેલ પૂરી કરીને જ રહેશે અને પૂરી નહિ કરે ત્યાં સુધી કોઈને એના રૂમમાં પણ નહિ આવવા દે!
વેલ, જોરદાર વાત એ છે કે તેની નોવેલનું ફક્ત શરૂઆતનું એક જ ચેપ્ટર વાંચીને મારો પબ્લીશર ફ્રેન્ડ (કોન્ટેક્ટસ કામ તો લાગ્યા જ) એટલો ખુશ થઇ ગયો હતો કે તેણે શ્યોરીટી સાથે આ નોવેલના સકસેસ માટે પાર્ટી અરેંજ કરવાનું કહી દીધું હતું. અને સ્તુતિને જે વાતની ખબર નથી તે વાત એ છે, કે આજે રાત્રે જ મેં એના માટે એક સરપ્રાઈઝ પાર્ટી અરેંજ કરી છે!
And guess what!! આટલી વાત કરી ત્યાં સુધી બહાર ધીમા ધીમા વરસાદના છાંટા ચાલુ થઇ ગયા છે. અને કદાચ સ્તુતિના રૂમનો દરવાજો ખુલી રહ્યો છે, છેલ્લું ચેપ્ટર પતાવી દીધું લાગે છે! 🙂
અને પેલી સરપ્રાઈઝ વાળી વાત અત્યારે આપણી વચ્ચે જ રાખજો…Shhhhhh…. 😉

નીચેનો કૌંસ:~
{[(
‘રંજીશ હી સહી’નું ઓરીજીનલ version અને કોક-સ્ટુડીઓનું version પણ સાંભળતા જાઓ હવે!! 😀


)]}

Advertisements

‘લોંગ ટાઈમ, નો સિંહ’….(સપના, વિચારો, લવારો, ઇન્ટરસ્ટેલર)

ક્યારેય વિચાર્યું નહોતું કે મારે શોધવું પડશે કે ‘નવું ઉમેરો’નું બટન ક્યા હોય.
ઈટ ફેલ્ટ અ લીટલ બેડ. મારા વ્હાલા એવા બ્લોગને હું જ ભૂલી ગયો. 😦
એ બધું હવે જવા દઈને લખવાનું ચાલુ કરું, અને સૌથી પહેલા તો ટાઈટલમાં લખેલા ‘સિંહ’ નું લોજીક સમજાવું. એ લોજીક કઈ એટલું ખાસ છે નહિ, જસ્ટ ‘સી’ ની જગ્યાએ ‘સિંહ’ લખ્યું છે કેમ કે, ‘સિંહ’ એ શબ્દ છે જેનાથી સ્કુલમાં મને ૧૧, ૧૨ ધોરણમાં મારા કેટલાક ક્લાસમેટ્સ બોલાવતા હતા.

હવે વાત, હું કેમ ન આવ્યો આટલા ટાઈમ સુધી,એની કરવા જેવી છે નહિ, તો એ બધું જવા દઈને વાત કરું કેટલાક વિચારોની. જે આટલા ટાઈમ સુધી મગજમાં આવતા રહેતા હતા. આટલા ટાઈમ સુધી મતલબ જસ્ટ આ 6 મહિનાઓમાં નહિ, પણ ઘણા વર્ષોથી. કદાચ સ્કુલમાં હતો ત્યારથી. વાત ફરી સપનાઓની. અને કેટલાક વિચારો જે સપનાના રીલેટેડ આવ્યા હતા. અને આ વિચારોને અહી લખવા માટે આ બે રીઝનનો ધક્કો મળ્યો.
૧) ઈન્ટરસ્ટેલર
૨) જે.વી. નું ઇન્ટરસ્ટેલર વાળું શતદલ વાળું આર્ટીકલ.

ગઈ કાલે કઝીન સાથે મુવી જોવા ગયો, ઇન્ટરસ્ટેલર. આમ તો નેટ પર ઘણા એવા આર્ટીકલ્સના ટાઈટલ વાંચ્યા હતા કે આ મુવી જોવા જતા પહેલા તમારે આટલી થીઅરીઝ જાણવી જરૂરી છે, ફીઝીક્સના આટલા કન્સેપ્ટ્સ જાણવા જરૂરી છે, વગેરે વગેરે. અને મેં પણ વિચાર્યું કે મુવી જોવા જઈશ એની ૧૫ મીનીટ્સ પહેલા એ બધું વાંચીશ અને પછી જોવા જઈશ. પણ એક્ઝામ આગળના દિવસે જ ખતમ થઇ હતી અને વાંચવાનો એવો કઈ મૂડ હતો નહિ. તો એમનેમ જ મુવી જોઈ આવ્યો. અને તેમ છતાં પણ ટપ્પો પડ્યો! એનું રીઝન, આગળ જોયેલા ઘણા બધા સાય-ફાય મુવીઝ. અને ઘણા બધા મુવીઝમાં યુઝ થયેલા ઘણા બધા કન્સેપ્ટ્સની કલેરીટી.

ઇન્ટરસ્ટેલરમાં વાત થઇ હતી સીન્ગ્યુલારીટીની, ટાઈમ-ટ્રાવેલ-ટાઈમ-લેપ્સની, સ્પેસ ટ્રાવેલની, રીલેટીવીટી ઓફ ટાઈમની. અને એ બધી વાત પરથી આજે શતદલમાં જે.વી.એ વાત કરી “પેરેલલ યુનિવર્સીસની. એક સાથે ચાલતા અલગ અલગ ટાઈમલાઈન વાળા યુનિવર્સિસ. જેમાં ડોકિયું કરી શકાય. જેનાથી સોર્સ અને ડેસ્ટીનેશનની જાણ થાય, આપણી જ લાઈફના વહેણની.” અને આ બધી વાતો ફરી પાછી ખેંચી ગઈ મને મારા ફેવરીટ ટોપિક પર. એ ટોપિક પર કે જેના વિષે મને વિચારવું સૌથી વધારે ગમે છે. “સપનાઓ”.

સપનાઓ પર મેં પહેલા પણ એક પોસ્ટ લખી હતી. પણ આ પોસ્ટ થોડીક અલગ છે. એ સપનાઓની વાત પર પહોચીએ એ પહેલા એક બીજી વાત, એક બીજા વિચારને લઈને કે જેની પર મેં ઘણું મંથન કર્યું છે. ઘણી વાર કોઈ પણ રેન્ડમ થોટ મને એ કન્સેપ્ટ પર લઇ જાય છે. એ લોજીક વગરના જણાતા એક વિચાર પર. એક ઈમેજીનેશન પર. એ વિચાર કઈક એવો છે કે,

તમે જે લાઈફ જીવો છો, એ તમારા માટે બસ એક સિમ્પલ લાઈફ જ છે. જેમ બધા છે તેમ તમે છો. બધાના સુખની જેમ તમારા સુખ છે. બધાના દુઃખ ની જેમ તમારા પણ દુઃખ છે. થોડા વધારે છે તો થોડાક ઓછા છે. પણ હવે ટ્વીસ્ટ એવો છે કે તમારી લાઈફના સીક્રેટ્સ તમારા સિવાય પણ કોઈક જોઈ શકે છે. તમારી લાઈફમાં શું થયું છે એ બધું એ જોનારને ફ્લેશબેક ની જેમ દેખાય છે, જયારે જયારે પણ તમે તમારી યાદોને વાગોળો છો ત્યારે ત્યારે. અને જે પણ ફ્યુચરમાં થવાનું છે એ “યેટ ટુ કમ” તરીકે જોઈ શકે છે.

હવે કોણ જુએ છે અને કઈ રીતે જુએ છે એની વાત.
એક ગ્રહ છે. અને ત્યાં એક એલિયન છે, એક નહિ, ઘણા છે, જેમાંથી એક ફક્ત અને ફક્ત બસ તમારી લાઈફ જુએ છે, એક સીરીયલની જેમ. ત્યાં રહેતા દરેકે દરેક જીવનું  બસ આ એક જ કામ છે. બધાને અલગ અલગ કેરેક્ટર્સ(આપણામાંથી જ બધા) મળેલા છે. જેના થકી તેઓ તેમને મળેલા એ કેરેક્ટર ની લાઈફ જોઈ શકે છે, એ લાઈફ ખતમ થતા જ બીજી સીરીયલ ચાલુ થાય છે. એક નવા કેરેક્ટરની. અને હવે એ તેને જોયા કરશે. વાત બસ જોવાથી નથી ખતમ થતી. એ લોકોની જોબ છે આ. એ લોકોને પણ બ્રેક મળે છે. અને એ બ્રેકમાં એ લોકો આરામ નથી કરતા. એ લોકો એ લાઈફ ને એનલાઈઝ કરે છે. અને તેના પરથી વિચારોને જનરેટ કરે છે. અને એ વિચારો ને જનરેટ કરીને એના સિગ્નલ્સને યુનિવર્સમાં છુટા મૂકી દે છે. વહેતા કરી મુકે છે. અને એ વિચારો ફરતા ફરતા ક્યારેક આપણા ત્યાં આવી જાય છે. જયારે પણ ફ્રિકવન્સી મેચ થાય છે ત્યારે એ વિચારો કોઈના મગજમાં એન્ટ્રી લે છે. અને એ વિચારો ને ફોલો કરીને એ રીતે વર્તે છે. અને એ રીતે પેલા ક્રિચર્સ, કે જેમણે આ વિચારો જનરેટ કર્યા હતા, તેઓ ખુશ થાય છે. જે વિચારો તેમણે જનરેટ કર્યા હોય, એ વિચારો જો તેમના પોતાના જ કેરેક્ટર(કે જેમની લાઈફ તેમણે એનલાઈઝ કરવાની હોય છે)ને  મળે, તો એ પ્રમાણે તેમના પોઈન્ટ્સ વધે છે. અને તેઓનું પ્રમોશન થાય છે. પ્રમોશન થાય તેમ તેમ તેઓને વધારે વિચારશીલ કેરેક્ટર્સ મળતા જાય છે, જીનીયસીસ મળતા જાય છે, એનલાઈઝ કરવા માટે! અને બસ આમને આમ ચાલ્યા જ કરે. અને એ લોકોને નોટીસ કરે છે એક બીજા ગ્રહ ના કઈક બીજા જ વાસીઓ. અને બસ આ જ બધું ચાલ્યા કરે છે.

તો હવે આ જ વિચારને સાંકળતો એક વિચાર ‘મુવી અને આર્ટીકલ’ પરથી આવ્યો, કે જે સપનાઓ સાથે રીલેટ થયેલો હતો. જે રીતે મારા ઈમેજીનેશન વાળો એલિયન મને જુએ છે, એજ રીતે ખરેખર આપણે જે સપનાઓ જોઈએ છીએ, એ કોઈ રેન્ડમ વિચાર નથી. કોઈ ઈમેજીનેશન નથી. એ સપનું ખરેખર એક ઝાંખી છે મારા જ જીવનની. મારા એ જીવનની જે હું જીવી રહ્યો છું કોઈ બીજી જ ટાઈમલાઈન માં. અથવા તો જે હું જીવી રહ્યો છું કોઈ બીજા જ યુનિવર્સમાં. એવા યુનિવર્સમાં કે જ્યાં કદાચ મારી પાસે ઉડવાની શક્તિઓ છે. અને એ ઉડતા વિરાજ સાથે ટેલીપથિક કનેક્શન ત્યારે જોડાય છે જયારે મારું મગજ શાંત હોય છે. જયારે એ રોજ-બરોજની વાતો વિષે નથી વિચારતું. જયારે એ સ્ટ્રોંગ બને છે. જયારે એ આરામ કરવાના બહાને કનેક્શન્સ કરવામાં બીઝી થઇ જાય છે. બીજા ‘સ્વ’ સાથે. અને એ કનેક્શન જયારે પેલા ઉડતા ‘સ્વ’ સાથે થાય છે ત્યારે એ ‘સ્વ’ ના વિચારો સાથે સીન્ક્રોનાઈઝ થઇ જઈને તેને ફિલ કરી શકું છું. અને એ મેમરી મારી પાસે રહી જાય છે, જે મારા કરન્ટ ‘સ્વ’ની નહિ પણ બીજા યુનિવર્સના ‘સ્વ’ની છે.

મને કોઈક મંદિર દેખાતું હતું સપનામાં જે મેં સપનું આવ્યા ના ઘણા વર્ષો પછી જોયું. હોઈ શકે કે એ સપનું ખરેખર મારા એ ‘સ્વ’ સાથેના કનેક્શનથી આવેલી મેમરી હતી કે જે બીજી ટાઈમલાઈનમાં છે. એ ટાઈમલાઈન, જે સમયમાં મારા અત્યારની ટાઈમલાઈન કરતા કેટલાક વર્ષ આગળ ચાલે છે. હું મારા બધા જ ‘સ્વ’ સાથે કનેક્ટ થઇ શકું છું, બધી જ ટાઈમલાઈન, બધા જ યુનિવર્સના મારા ‘સ્વ’ સાથે.

હોઈ શકે કે લોકોને જ્યારે પૂર્વ-જન્મના સપના આવે છે અથવા તો પૂર્વ-જન્મના કીસ્સા યાદ રહી જતા હોય છે, જે ઘણી વાર સાચા પડતા હોય છે, તે ખરેખર રોંગ નંબર લાગી ગયાના કારણે થયા હોય. કોઈ બીજાના જીવન સાથે થઇ ગયેલું કનેક્શન કે જે કોઈ બીજી ટાઈમલાઈનમાં અત્યારે ચાલી રહ્યું છે. કે જે મેચ થાય છે આ જ ટાઈમલાઈન સાથે, પણ ફક્ત થોડું lag થઈને ચાલે છે, જે થોડું પાછળ રહી ગયું છે. અને જેના કારણે લોકોને ભાસ થાય છે કે એ એનું પોતાનું જ જીવન છે. કેમ કે એની મેમરી રહી ગઈ છે, જે કનેક્શન થી સ્ટોર થઇ છે, કહેવાતા ‘સપનાઓ’ના કારણે!

હોઈ શકે કે જે જીનીયસ ભેજાઓ સાય-ફાય મુવીઝ બનાવે છે, “૨૦૦૧: અ સ્પેસ ઓડીસી”, “ઇન્ટરસ્ટેલર”, “અવતાર” કે “ઇન્સેપ્શન” જેવા. તેઓ ખરેખર સફળ રહ્યા હોય છે આવા જ કનેક્શનની મેમરી ને યાદ રાખીને તેના પર કામ કરવામાં. એ કનેક્શન કે જે તેઓએ તેમના પોતાની કે બીજાની સાથે કનેક્ટ થઇને તે વિચારોને ઇન્સ્ટોલ કર્યા હોય છે પોતાની મેમરીમાં. તેમની પાસે કોઈ ઇક્વેશન્સ નથી હોતા. તે ફક્ત સાય-ફાય નોવેલ કે મુવી બનીને રહી જાય છે. અને વર્ષો પછી એ જ બધું હકીકત બનીને આપણી આંખોની સામે આવે છે. કારણ કે એ વિચારો આવ્યા છે એક હકીકતના પેરેલલ યુનિવર્સ અથવા પેરેલલ ટાઈમલાઈન માંથી, ફક્ત એક વિઝ્યુઅલ તરીકે. તેની પાછળ નું બસ એક બ્લરી લોજીક જ દેખાય છે.

લિઓનાર્ડો-દ-વિન્ચી નું કનેક્શન પણ થયું હશે આવા જ પોતાના ‘સ્વ’ સાથે, અને એ બધા જ ચિત્રો એ વિચારોને લઈને તેણે ઉતાર્યા હશે, જે ભવિષ્યમાં(એટલે કે અત્યારના વર્તમાનમાં) આપણે પ્રેક્ટીકલી જોઈ શકીએ છીએ. આપણા મહાન ગ્રંથો પણ લખાયા હોઈ શકે આવા જ કેટલાક કનેક્શન્સને બેઝ લઈને!
હોઈ શકે ને આવું પણ?
આ તો બસ એક ઈમેજીનેશન છે.
અથવા તો નથી.
કદાચ એટલે જ કહેતા હોય છે ને કે, “પહેલા ‘સ્વ’ને ઓળખો, ‘સ્વ’માં ઝાંખો.”

કદાચ મારી લાઈફને જોતા પેલા એલિયનનો પણ આ વિચાર હોઈ શકે છે, કે જે મેં ઝીલી લીધો છે અને અહિયાં આજે અચાનક જ આ બ્લોગ પર ઉતારી દીધો છે.

“થેંક યુ મારા એલિયન-મેન્ટર, આવી મસ્ત મજાની વિચારોની ચેઈનમાં મને સાંકળવા માટે!! થેંક યુ વેરી મચ!!!”

– વિરાજ’સિંહ’ રાઓલ. 😀

કૌંસમાં :~
{[(

એકદમ જ યાદ આવ્યું કે આવી રીતે હું કૌંસમાં લખતો હતો કઈક!! 😛
આજે બસ એટલું જ, કે ઇન્ટરસ્ટેલર ઈઝ અ મસ્ટ ફોર ઓલ ધ ‘ક્રેઝી ફોર સાયન્સ અને સાય-ફાય’ પીપલ.
અને જો તમે બીજા સાય-ફાય મુવીઝ ન જોયા હોય, નોવેલ્સ ન વાંચી હોય કે પછી થીઅરીઝ થી અજાણ હોવ તો પણ આ સાઈટ પર થોડુક વાંચીને જશો તો ચોક્કસ મુવી તમને ‘જુદી જ દુનિયામાં’ અને ‘તારાઓની વચ્ચે'(Interstellar) લઇ જશે અને મજા કરાવશે!! 😀

Enjoy! 🙂

)]}

રાત એક, ગીત અનેક…♪ ♫

દુનિયાદારીની છોડો થોડો ટાઈમ રીક્ઝીક,
નવી પોસ્ટ આવી ગઈ છે લઈને મસ્તીન મ્યુઝીક! 😀

જો ઉપરની લાઈન વાંચી ને આખી પોસ્ટ વાંચવાનું માંડી વાળવાનું નક્કી કર્યું હોય તો થોભો!! એ હથોડો ખાલી આજ કાલના બોલીવુડ મુવીઝના રીવાજને (અપ)માન આપીને જ મુકવામાં આવ્યો છે. બાકી પોસ્ટમાં તો આજે મ્યુઝીકની જ વાતો છે, અને એ પણ નાઈટ સ્પેશ્યલ સોન્ગ્સ!

પહેલા જો મારી વાત કરું તો જ્યારે પણ મારો દિવસ ખરાબ જાય ત્યારે બધું(ખાસ કરીને મૂડ, કેમ કે બધું એની પર જ ડીપેન્ડ કરે છે) સરખું રાત્રે ગેરંટી સાથે થઇ જ જાય. અને એ ગેરંટી મને રાત, રાતનું આકાશ, ચાંદો, તારાઓ અને નાઈટ સ્પેશ્યલ સોન્ગ્સ આપે છે. મેં આ બ્લોગ લખવાનું સ્ટાર્ટ કર્યું હતું ત્યારે મેં નક્કી નહોતું કર્યું કે હું ફક્ત ગુજરાતીમાં જ લખીશ. એ વખતે આ બ્લોગનું નામ પણ ‘અનડીફાઈન્ડ હું’ નહિ, પણ ‘Undefined Me’ હતું. અને એ વખતે, મતલબ કે બ્લોગ ની શરૂઆતમાં જ આ બ્લોગની સેકંડ પોસ્ટમાં મેં મારા અને નાઈટ-સ્કાયના સંબંધ વિષે ઈંગ્લીશમાં લખ્યું હતું.

એ બ્લોગમાં મેં બ્રુનો માર્સના એક સોંગ ની વાત કરી હતી, અને એ સોંગ આજે આ પોસ્ટમાં પણ મારું પહેલું રેકમેન્ડેશન છે!

Talking To The Moon :~ (Bruno Mars)

એટ નાઈટ વ્હેન ધ સ્ટાર્સ લાઈટ અપ માય રૂમ, આઈ સીટ બાય માય સેલ્ફ, ટોકિંગ ટુ ધ મુન!
આ સોંગ એમનેમ તો સાંભળવાની મજા આવે એવું છે જ છે! પણ અસલી મજા ત્યારે આવે જયારે (પૂનમનો) ચાંદો આકાશમાં મસ્ત નજરે પડતો હોય, તમે એકલા હોવ, કોઈક ને યાદ કરતા હોવ (ઓબ્વ્યલસી કોઈ ગમતા ને જ!!) અને એક ચાંદો જ તમને એમનાથી કનેક્ટ કરતો હોય! તમે એ ચાંદા જોડે વાત કરતા હોવ, એવી આશાએ કે એ પણ સામે ચાંદા થકી જ તમારી સાથે વાત કરે છે!
હવે આ સોંગ વિષે વધારે નથી લખવું, તમે જાતે જ ફિલ કરો, સમજી જ જશો! 😉 🙂

હવે જમ્પ મારીને થોડા હિન્દી સોન્ગ્સ પર આવીએ તો ગણ્યા ગણાય નહિ સુણ્યા સુણાય નહિ એટલા ઢગલા-બંધ સોન્ગ્સ મળી રહેશે!! પણ એમાંથી મારા પર્સનલ ફેવરીટ સોન્ગ્સની જો વાત કરું તો એમાં પણ કયું મારું મોસ્ટ ફેવરીટ છે એ કહેવું અઘરું થઇ પડે. અને એટલે જ હું જયારે પણ મારું નાઈટ સ્પેશ્યલ પ્લેય-લીસ્ટ વગાડતો હોઉં ત્યારે શફલીંગ પર જ રાખું છું. તો એ જ રીતે માઈન્ડમાં એ સોન્ગ્સ શફલ કરતા પહેલું મારા મગજમાં જે ગીત વાગ્યું એ છે,
Saawali Si Raat :~ (Arijit Singh)

નીંદ જબ હો લાપતા, ઉદાસીયા ઝરા હટા, એન્ડ જસ્ટ લિસન ટુ ધીસ સોંગ!
કેમ કે માઈન્ડનું બધું ટેન્શન દુર થઇ જાય આવું સોંગ સમાંભાડી ને તો કોઈનું પણ!! એન્ડ અગેઇન, ઇફ યુ આર ઇન લવ, તો આ બધા રાત વાળા સોન્ગ્સ તો તમે એકલા હોવ(એટલે કે સ્પેશ્યલ સમવનથી દુર) ત્યારે તમારા માટે બ્લેસીન્ગ્સ તરીકે જ કામ કરશે!! 😉 🙂  મ્યુઝીક તો આ સોંગ નું મેજિકલ છે જ, પણ જો સોંગના શબ્દોમાં ખોવાઈ જશો તો એક બીજી જ દુનિયામાં આ સોંગ તમને લઇ જશે!

હવે જો હિન્દી સોન્ગ્સની વાત થતી હોય, એ પણ આવા મસ્ત મજા ના રાત અને ચાંદા ના સોન્ગ્સની તો એ આર રહેમાન નું પેલું મસ્ત મજાનું ‘સપને’ મુવી નું સોંગ ભૂલાય જ કઈ રીતે?!!
Chanda Re Chanda Re :~ (Hariharan, Sadhana Sargam) 

આ મુવી વિષે વાંચવા કરતા ખાલી એક વાર સમાંભાડી લેશો તો વધારે મજા આવશે એવું જ મારું માનવું છે! (ઇવન હું પણ આ લખતા લખતા એ સોંગ સાંભળવા બેસી ગયો છું અત્યારે :D).

હવે જો આ લીસ્ટમાં આવનારું નેક્સ્ટ સોંગ જો મને એડ કરવાનું યાદ ના આવ્યું હોત તો યુવરાજભાઈ મને મારવા આવે એ પહેલા મેં જ મને બે-ચાર વાર લાકડી થી ને લાકડી થી મારી લીધું હોત!!
નાનો હતો ત્યાર થી લઈને અત્યાર સુધી મારા સોન્ગ્સની પસંદગીમાં કદાચ ફરક ઘણો પડ્યો હશે પણ એક સોંગ હમેશા આ લીસ્ટ માં રહ્યું જ છે અને એ હમેશા રહેશે પણ ખરું. અને એ સોંગ બીજું કોઈ નહિ પણ મારા ફેવરીટ મુવી સ્ટાર રાજ કપૂર ના મુવી નું સોંગ છે,

Ye Raat Bhigi Bhigi :~ (Manna Dey, Lata Mangeshkar)

હું નાનો હતો ત્યારે મને આ સોંગ એટલા માટે બહુ ગમતું હતું કેમ કે એ રાજ કપૂર નું સોંગ હતું અને મને રાજ કપૂર માટે ગવાયેલા  બધા જ સોન્ગ્સ બહુ ગમતા હતા અને હજુ પણ એટલા જ ગમે છે, બસ રીઝન થોડું બદલાયું છે. એ સોંગ પછી થી મને એટલા માટે ગમતું થયું કેમ કે મને સિંગર્સ ના અવાજ સાથે પ્રેમ થઇ ગયો, અને પછી એટલા માટે ફેવરીટ સોન્ગ્સ ના લીસ્ટમાં રહ્યું કેમ કે હું એના શબ્દો સમજતો થયો હતો! અને હવે તો એ બધું ભેગું થયું છે તો વાત જ શું કરવાની! 😀

હવે એક સોંગ એવું છે કે જેના વિષે લખવા માટે હું આ પોસ્ટ લખવા બેઠો એ પહેલાથી લખવાનું નક્કી કર્યું હતું (અને બાકીના સોન્ગ્સ મેં આ લખતા લખતા જ યાદ આવે એમ એમ એડ કર્યા છે)! આ સોંગ નું એવું છે કે એ સોંગ જયારે મેં પહેલી વાર સાંભળ્યું ત્યારે મને એટલું ગમ્યું નહોતું કેમ કે એ સોંગ એવા મુવી નું હતું જે મારા દીદી બહુ જોતા હતા અને મને એ મુવી સમજમાં આવતું નહોતું અને એટલે જ એ મુવીના સોન્ગ્સ પણ એટલા ગમતા નહોતા.(યુ નો, દુશ્મન કા દોસ્ત દુશ્મન જેવું 😉 :P)
આ સોંગ એક એવું સોંગ છે કે જેમાં એક સેડનેસ છે, દર્દ છે છતાં પણ પ્રેમ છે. આ સોંગ માં ચાંદ શબ્દ તો છે, છતાં પણ ચાંદની ગેરહાજરી છે, રાત હોવા છતાં પણ! કેમ કે આ સોંગ નું ટાઈટલ જ એવું છે!

Raat humari to, chand ki saheli hai, kitne dino ke baad aayi ye akeli hai :~ (Chitra, Swanand)

આ સોંગ મેં જયારે પણ સાંભળ્યું છે, રીપીટ મોડ પર જ સાંભળ્યું છે. અત્યારે આ લખતા લખતા હાલ ત્રીજી વખત વાગે છે! જેટલું અંધારું વધારે હશે, એટલું આ સોંગ વધારે ફિલ થશે. જેટલું વધારે સાંભળશો એટલું આ સોંગ વધારે ને વધારે ગમતું જશે. મેં આ મુવી હજુ પણ નથી જોયું, અને એટલે જ સોંગ ને હું મુવી ના કોઈ સીન સાથે રીલેટ નથી કરી શકતો, અને ડાયરેક્ટ મારી લાઈફ સાથે રીલેટ કરું છું. કદાચ એ રીઝન પણ હોઈ શકે કે આ સોંગ એક રીતે જોવા જઈએ તો મારા આ લીસ્ટમાં થોડુક ઉપર આવે છે! ચાંદા સાથે જયારે પણ વાત કરવાનો મારો મૂડ ના હોય ત્યારે અંધારા સાથે વાત કરવામાં આ સોંગ જ હેલ્પ કરે એવું છે!

હવે એક પણ શબ્દ વગરનો એવો આ ‘લાસ્ટ બટ નોટ ધ લીસ્ટ’ ટ્રેક છે બિથોવનના અમેઝિંગ એવા વર્કમાનું એક એવું,

Moonlight Sonata :~ (Beethoven)

અને આ પણ એક એવો ટ્રેક છે જે હું ઘણી વાર રીપીટ મોડ પર સાંભળતો હોઉં છું. જયારે મને શબ્દ સાથે બહુ માથાકૂટ નથી કરવી હોતી અને બસ પ્યોર મ્યુઝીકમાં જ ખોવાઈ જવું હોય છે, ત્યારે ત્યારે આ જ એક ટ્રેક છે જે મારા માઈન્ડમાં પહેલો આવે છે!

હવે જો તમારું પણ આવું કોઈ લીસ્ટ હોય અને તમને લાગતું હોય કે એ પણ રાત્રે સાંભળવા માટે ‘મસ્ટ’ હોય, તો કમેન્ટ બોક્સમાં તેનું નામ લખીને અથવા તો ડાયરેક્ટ લીંક મૂકીને મારા અને બીજાના  નાઈટ સ્પેશ્યલ પ્લેલીસ્ટ ને સ્ટ્રોંગ બનાવવામાં હેલ્પ કરી શકો છે!

ચાલો ત્યારે, ફરી થી આવું બીજું લીસ્ટ લઈને ફરીથી સોન્ગ્સ સંભળાવતો રહીશ, તમે પણ મ્યુઝીક-મસ્તી માણતા રહો!
Have A Musical Night! 🙂 ♪ ♫

મારો લવારો ‘ને મ્યુઝીકનો સહારો ♪ ♫

આ વખતે તો એવું જ લાગતું હતું કે ઓક્ટોબર મહિનો આખો કોરો જશે અને બ્લોગ શરુ કર્યા પછી પહેલી વાર એવું થશે કે કોઈ એક મહિનો એક પણ પોસ્ટ વગર ગયો હોય.
પણ એવું પણ ઘણી વાર થયું કે ભાઈ કોરું તો નહિ જ જાય. અને એવું ત્યારે લાગ્યું જ્યારે મેં આ જ મહિનામાં ૪-૫ વાર ‘નવું ઉમેરો’ પર ક્લિક કર્યું અને ફક્ત ટાઈટલ આપીને કે બે-ચાર લાઈન લખીને સેવ કર્યું. પણ એ સેવ કરેલું સેવ થઈને જ રહી ગયું અને આગળ કઈ લખાયું જ નહિ.

ગઈ કાલે એજ વાત મારા એક ફ્રેન્ડ(રોનક)ને કરી હતી… પણ આજે સવાર સવારમાં જ મોર્નિંગ-વોક કરીને ઘરે પાછો ફર્યો(આ તો એમ કરીને કહી દીધું કે મોર્નિંગ-વોક ફરી સ્ટાર્ટ કર્યું 😉 ) અને પહેલું જ સોંગ બ્રુનો માર્સનું “રન-અવે બેબી” સાંભળ્યું… એ પરથી જ વાત નીકળતા પપ્પા જોડે થોડા ‘હાઈ-પીચ’માં ગવાયેલા સોન્ગ્સ વિષે થોડી વાતો કરી અને ત્યારે જ મને મ્યુઝીક પર કઈક પોસ્ટ કરવાનું સુઝ્યું.

હવે જો વાત ઉપરના ફકરામાં જ્યાં અધુરી રહી છે ત્યાંથી શરુ કરું તો હાઈ પીચમાં ગવાયેલા એક રશિયન સોંગ સુધી હું એક દિવસ યુ-ટ્યુબ વિહાર કરતા કરતા પહોંચી ગયો હતો. રશિયન સિંગર Vitas તેની હાઈપીચમાં ગાવાની શૈલી માટે જાણીતો છે. તેનું જ એક સોંગ (મને રશિયન લેન્ગ્વેજમાં કઈ જ ટપ્પો ન પડતો હોવા છતાં પણ) મેં ઘણી બધી વાર સાંભળ્યું છે અને સંભળાવ્યું પણ છે(ગાઈને નહિ :P, ગાતા ફાવે એવું છે પણ નહિ). અને મારે તમને પણ સંભળાવવું હતું એટલે જ તો આ વાત કાઢી… 😉

એવું તો ન જ સમજતા કે એક સોંગ સાંભળી લીધું એટલે પોસ્ટ પૂરી!
આજે તો ઘણા બધા સોન્ગ્સ સંભળાવવાના છે…

keep-calm-and-sing-along-90હવે એ સોંગ સાંભળતા સાંભળતા જ મને થોડા દિવસ પહેલા જ ‘Disconnect’ મુવીમાં સાંભળેલું એક સોંગ યાદ આવી ગયું જે ‘jónsi’ નામના આર્ટીસ્ટે ગયું હતું. સોંગની અસર એવી પડી કે એના વિષે મેં થોડું ગુગલ કરવાનું વિચાર્યું અને મને ગમે તેવા સોન્ગ્સનો એક ખજાનો જ મળી ગયો!
સારી વાત તો એ હતી કે તેના મોટા ભાગના સોન્ગ્સ સાઉન્ડ-કલાઉડના તેના અકાઉન્ટ પર અપલોડ કરેલા હતા(btw એ સાઈટ બહુ મજાની છે :)).
જે સોંગ મુવીમાં હતું તે(ટોર્નેડો) તો મસ્ત છે જ, સાથે સાથે ‘સીન્કીંગ ફ્રેન્ડશિપ્સ’ પણ અલગ છતાં મજાનું છે.
jónsiની મને બે ખૂબી ખૂબ પસંદ પડી.
૧) ‘ફોલ્સેત્તો(falsetto)’ ,મતલબ કે નોર્મલ અવાજથી એક બે ઓક્ટેવ ઊંચા સૂરમાં ગાય છે તે અને
૨) Spanish accent નો ઈંગ્લીશમાં મસ્ત મજાનો ટચ.

સાંભળી જુઓ તમે, તમને પણ ગમશે…
સીન્કીંગ ફ્રેન્ડશિપ્સ :
ટોર્નેડો :

હવે સ્પેનીશ accentની વાત નીકળી જ છે તો એક બીજું પણ સોંગ યાદ આવી જ જાય.
અત્યારે ‘બ્રેકીંગ બેડ’ (tvShow) જોવાનું ચાલુ છે(‘બ્રેકીંગ બેડ’ પર તો એક અલગથી જ પોસ્ટ આવશે), અને તેમાં ગઈ કાલે જ એક મસ્ત મજાનું સ્પેનીશ સોંગ સાંભળ્યું(આ લેન્ગવેજમાં પણ સાંભળતી વખતે ટપ્પો તો નથી જ પડતો, પણ લેન્ગવેજ બહુ મીઠી લાગે એવી છે :D). હજુ સોંગ એક જ વાર સાંભળ્યું અને ફરી ફરી સાંભળવાની ઈચ્છા થઇ ગઈ…. અને આ સોંગ પણ સાઉન્ડ-કલાઉડ પર મળી ગયું!(કહું છું ને, મસ્ત સાઈટ છે…)

ખબર તમને પડે તો સારી જ વાત છે, બાકી ન પડે તો પણ એક વાર સાંભળી જુઓ….

અને ખબર પાડવી હોય તો અહિયાં ટ્રાન્સલેશન પણ છે જ…

આમ તો બીજા પણ ઘણા બધા સોન્ગ્સ છે(સાચી વાત, ફાઈનલી પોસ્ટ પટવા આવી…) અને સોન્ગ્સ કઈ રીતે, ક્યારે, કઈ જગ્યાઓ પર, કેવા કેવા મૂડમાં સાંભળું છું એની પણ ઘણી બધી વાતો છે…
પણ હવે આજ માટે આટલા સોન્ગ્સ ઘણા થઇ ગયા….
તો tv-showsની જેમ હવે સોન્ગ્સ વિષે પણ પોસ્ટ કરતો રહીશ…
તમે પણ મ્યુઝીક-મસ્તી માણતા રહો અને લોકોને પણ સંભળાવતા રહો!!

અને હા, બીજા કોઈ સ્પેનીશ accentના અથવા હાઈ-પીચમાં ગવાયેલા તમારા કોઈ ગમતા સોન્ગ્સ હોય તો કમેન્ટબોક્સમાં મુકતા જજો…. 😀 🙂 ♪ ♫

છે કોઈ મિનીંગ? – ટચુકડી

“તો તમે એકલા જ ટ્રાવેલ કરો છો બધે?” એમીલીએ ઓલીવરને પૂછ્યું…

ઓલીવર દુનિયાની જાણીતી જગ્યાઓએ દર વર્ષે એક મહિનો રજા લઈને આવી જ રીતે ફરવા નીકળી પડતો હતો. ઓકલાહોમાની એક લોકલ રેસીડેન્ટ એમીલી સાથે તેનો એક પાર્કમાં ભેટો થઇ ગયો હતો અને તેણે તેની સાથે ઓકલાહોમા વિષે જાણવા માટે વાત કરવાનું વિચાર્યું હતું.

“હા, ફેમીલી છે નહિ, ફ્રેન્ડસ બનાવતા ફાવતું નથી, ગ્રુપ્સમાં રહી નથી શકતો, પણ હું તેમ છતાં એન્જોય કરું છું, એકલો છું અને કદાચ એકલો જ રહીશ. આઈ હેવ ધ થિંગ ધેટ એવરીવન વોન્ટ્સ.. ફ્રીડમ, માય ઓન સ્પેસ, મજા છે!” ઓલીવરે ગર્વ સાથે કહ્યું.

“પણ એકલા ટ્રાવેલિંગ કરવામાં મજા કેવી?” એમીલીએ આંખો ઝીણી કરીને પૂછ્યું.

“વેલ, યુ સી, લોકો એડવેન્ચરસ સ્ટોરીઝ વાંચતા હોય છે, અને હું એ સ્ટોરીઝ જીવું છું.” ઓલીવર ભવા ઊંચા કરીને આંખો પહોળી કરીને, હાથ મસળતા એક સ્માઈલ આપતા બોલ્યો, તેમ જાણવા છતાં કે આ જવાબનો પુછેલા પ્રશ્ન સાથે કોઈ સીધો સંબંધ નહોતો.

“એવી સ્ટોરીઝ, એવા એડવેન્ચર્સનો મતલબ જ શું જયારે એ મોમેન્ટ્સ share કરવા માટે કોઈનો સાથ હોય જ નહિ?!” એમિલીના મનમાં ક્યારનોય રમતો પ્રશ્ન તેણે પૂછી લીધો.

એન્ડ ધ ક્વેશ્ચન જસ્ટ લેફ્ટ હિમ સ્પીચલેસ…..

-viraj

નક્કી તો કર્યું હતું પણ….

ફર્સ્ટ એપ્રિલ થી ટેન્થ એપ્રિલ……. દસ દિવસ અને દસ પોસ્ટ…..
પહેલી એપ્રિલ ના દિવસે જ નક્કી કર્યું હતું કે એક ચેલેન્જ ખુદ ને જ આપું…
બ્લોગઅડ્ડા જેવી ઘણી બ્લોગર્સ માટે સારી કહી શકાય એવી સાઈટ્સમાં ઘણી વાર આવી ઈવેન્ટ્સ યોજાતી રહેતી હોય છે, તો વિચાર આવ્યો કે કોઈ ઇવેન્ટની રાહ શું કરવા જોઉં?
જાતે જ ઇવેન્ટ બનાવીને જાતે જ ફોલો કરવા લાગુ….

એ બહાને બીજું કઈ નહિ પણ મારે ખુદને જ ચેક કરવો હતો.
ઘણી વાર કોઈ પોસ્ટ લખવા બેસું અને તે અધુરી જ રહી જાય અને લખવા માટે કઈ સુઝે જ નહિ, અને એમાં ને એમાં વગર કારણે બ્લોગ ધૂળ ખાતો થઇ જતો હતો.
ઘણી વાર એમ પણ થઇ જાય કે ભાઈ આ લખવાનું કામ તારું છે નહિ, ખોટી મગજમારી કરે છે, પોતે પણ ટાઈમ વેસ્ટ કરે છે ને લોકોને હથોડા સહન કરવા પડે એ અલગ થી…… પણ પાછું જયારે લોકોની કમેન્ટ્સ જોઉં તો લાગે કે ના, વાંચવા વાળા હવે ફ્રેન્ડસ બની ગયા છે….એ બહાને એટલીસ્ટ એમની સાથે વાતો પણ થઇ જાય છે….
પણ ફરી પાછો લખવા બેસું અને મગજ કામ કરતુ બંધ થઇ જાય…..

બીજી એક નવાઈ મને એ લાગતી હતી કે બધા લોકો ન્યુઝ પેપર, મેગેઝીન્સમાં રેગ્યુલર આર્ટીકલ્સ લખતા હોય છે, ઘણા બ્લોગર્સ ફિક્સ દિવસે પોસ્ટ અપડેટ કરતા હોય છે….. તેમને અચાનક બધું લખવા માટે મળી કેમનું રહેતું હશે?!
બસ તો આવા જ બધા વિચારોના લીધે જ નક્કી કર્યું કે ચાલો એક આઈડિયા લગાવી જોઈએ….. એક પ્રેશર ક્રિએટ કરી જોઈએ….
અને ઉપર કહ્યું તેમ દસ દિવસમાં દસ પોસ્ટ લખવાનું નક્કી કરી દીધું…..
હવે ચેલેન્જને અઘરો કરવા માટે એક ટ્વીસ્ટ પણ એડ કર્યો… જે દિવસે પોસ્ટ share કરવાની હોય, એજ દિવસે શું લખવાનું છે તે વિચારવાનું અને બધું એજ દિવસે લખવાનું…..
હવે આવું નક્કી કર્યું….. અને રોજ પ્રોજેક્ટનું કામ પતાવીને, કે અસાઈન્મેન્ટ લખવા બેસી રહું એ પછી વર્ડપ્રેસ પર આવી ને શું લખવું તે વિષે વિચારવા લાગતો…. અને જે મગજમાં ફરતું હોય તેને જ ખેંચી ને બેસાડી દેતો…..
પહેલા તો એવું જ લાગ્યું કે આવું મારી મચડીને લખીશ તો ક્વોલીટી બગડવાનું રિસ્ક રહે…… પણ પછી ફરી મગજમાં સ્ટ્રાઈક થઇ કે ક્વોલીટી સારી કયા દિવસે હતી ઓ બગડશે….!! 😀 😛

બસ તો લખવાનું ચાલુ કર્યું અને પોસ્ટ કરતો ગયો….
પણ સાતમી તારીખ ની આ સાતમાં દિવસ ની સાતમી પોસ્ટ લખતા લખતા તો ખરેખર એવું જ લાગી ગયું કે જાણે મગજ એમ્પ્ટી થઇ ગયું!!

પણ હજુ કઈ કહેવાય નહિ….. કાલે જો મગજમાં કૈક ગરમ ઠંડુ રેડાઈ જાય તો એ વાનગી પણ બ્લોગ પર પીરસી દઈશ….
હવે એની માટે તો કાલની જ રાહ જોવી પડશે…..
પણ એ વાત તો છે, આટલા દિવસમાં નવું નવું લખવા માટે આઈડીયાઝ ઘણા મળી ગયા…..
હવે જોઈએ દસ દિવસ પુરા થાય છે કે સાતમો દિવસ જ છેલ્લો બનીને રહી જાય છે…… 😛
day7

ઉંદરની વેલેન્ટાઇન ♥

વેલેન્ટાઈને ઉંદરે કરી ઉંદરડી ને વાત,
“ચાલને ફરવા જઈએ ઉન્દી, રોમેન્ટિક છે રાત.”

ઉંદરડીયે ઓછી ન’તી કઈ, બા’ના આપી બોલી,
“તમેય સુ ગાંડા કાઢો છો!”, મનમાં છો એ ડોલી!

ઉંદરભઈ પણ તાન માં આવ્યા, ગીત ગાવાનો મૂડ બનાવ્યો,
ઉન્દી સામે ઘૂંટણે ઉભા, સૂરમાં તેમણે સુર મિલાવ્યો!
“તેરે લિયે દેખ ઉન્દી મેરી, નઝરાના હમ હૈ લાયે”,
ગાવા લાગ્યા, “તેરે ‘દર’ પર સનમ ચલે આયે….”!!

ઉન્દીના પણ રોમ રોમ માં છવાઈ ગયો રોમાંસ,
એણેય વિચાર્યું જવા દેવા જેવો નથી આ ચાન્સ.

દરને તાળા મારી નીકળ્યા ઉંદર ને ઉંદરડી,
દોડતા જાતા એકબીજાની પૂંછ પ્રેમથી કરડી…

મસ્તી-પ્રેમમાં પાગલ થઇ બેઉ જણા ભટકતા’તા,
પણ બંનેના પેટમાં તો હવે ઉંદરડા દોડતા’તા!!
મનગમતાની જોડે ફરતા સુખ તો મળી જાય છે,
પ્રેમથી પેટ ભરાય ક્યાં! ભૂખ જ નડી જાય છે…

ઉંદરડી બોલી “જાનું, આ ભૂખ નહિ સહેવાય,
ચલને કોઈ રેસ્ટોરન્ટમાં, હવે નહિ રહેવાય….”
ઉંદર બોલ્યો, “ડીનર આપણે કેન્ડલ-લાઈટ કરીશું,
પ્રેમની વાતો કરતા કરતા આપણે પેટ ભરીશું…”

સંતા-કૂકડી રમતા રમતા એક હોટલમાં પેઠા,
રસોડાનો માહોલ લાગ્યો જોઇને વાસણ એઠા.

રેસ્ટોરન્ટના મેઈન હોલમાં તેમણે એન્ટ્રી લીધી,
ખૂણે ચમકતી એલ.ઈ.ડી.ને કેન્ડલ માની લીધી.

બોલ્યો ઉંદર, “વેઇટ હની, હું મેનુ જરા જોઈ આઉં,
તારી ફેવરીટ સ્પેશ્યલ ડીશ તારા માટે લઈ આઉં…”

બોલી આટલું ઉંદર દોડ્યો મારતો કુદકો એક,
ફેંદી વળ્યો રસોડું જોઈ ખૂણો એકી-એક,
થાળી, વાડકા જોયા ને જોયા કબાટ દરેક,
એક ખૂણામાં પડેલી જોઈ સરસ મજાની કેક!

આજુ બાજુ કરી નજર, કોઈ નજરે ના ચડ્યું,
માન્યું કરી જે મહેનત, એનું જ આ ફળ મળ્યું!

દોડતા જઈને ઉંદરભાઈએ કેક હાથમાં લીધી,
પાસે પડેલી ક્રીમથી તેને સરસ સજાવી દીધી!

દુરથી ઉંદર જોરથી બોલ્યો, “આઈ લવ યુ માય મિસ”,
ઉન્દીએ પણ દુરથી ઉંદરને દીધી બ્લો-કિસ..!

કેક લઈને ઉંદરડીની પાસે પહોંચ્યો ઉંદર,
“આ લે તારી માટે લાવ્યો કુદી સાત સમુંદર!,
તારા પ્રેમના તીરથી થ્યો’તો હું તો શૂટ એટ સાઈટ!
પ્રેમનો ટુકડો સમજી, તું લે કેકનો પહેલો બાઈટ…”

કેક ઉન્દીને ખવડાવીને ઉંદરે પણ ખાધી,
ન દીઠયું કે સામે આવતી હતી એક ઉપાધી!
બહારથી તો દેખાતી’તી કેક સુંદર ને સાદી,
જાણ્યું ના ઉંદરડાએ આ કેક હતી બરબાદી!!

ધડકવા લાગ્યું હતું બેઉનું હવે જોર થી દિલ,
ક્યારેય ના કર્યું હોય એવું થઇ રહ્યું’તુ ફિલ,
પરસેવે ભીનું થઇ ગ્યું’તુ બંને નું તો ડીલ,
કેકના નામે ખાઈ લીધું’તુ મોર્ટીન-રેટ-કિલ!

જાણી લીધું અંતિમ આવી બેઠી છે આ ઘડી,
ટાળ્યે ન ટળાય એવી મુશ્કિલ આવી પડી.

“દરેક જનમમાં સાથે જીવશું, સાથે મૃત પામીશું,
દુનિયા સામે છો પડે, આપણે જોડી જમાંવીશું”

આટલું કહીને જીવન-મરણની જનમ જનમ ની કસમો લીધી,
એકબીજાની જ બાહોમાં ઉંદર-યુગલે જાન દીધી!

વેલેન્તાઇનની જવા દીધી ના રાત ઉંદરે કોરી!
પ્રેમની સાથે જ શરુ કરી ને ખતમ થઇ લવ-સ્ટોરી!

|~~~~ રેસ્ટ ઇન ચીઝ ~~~|

-વિરાજ રાઓલ

કૌંસ માં :~
[{(

સાત દિવસ પહેલા ઘર માં ઉંદર હોય એવું લાગ્યું હતું, પાંચ દિવસ પહેલા ઉંદરની નીશાનીઓ દેખાઈ, ત્રણ દિવસ પહેલા ઉંદરે દર્શન દીધા, તરત જ લાકડી લઈને મારવાનો ટ્રાય કર્યો… પણ ઉંદર મારી સામે હતું અને અવાજ બીજી દિશામાંથી આવતો હતો…!
તરત જ દુકાને ભાગ્યો, રેટ-કિલ લઇ આવ્યો, અને રાત્રે એક ખૂણા માં મૂકી દીધું…. ગઈ કાલે રેટ-કિલ કેક ગાયબ થયેલી જોઈ એટલે હાશ થઇ…. પણ જેમ પહેલા લાગ્યું હતું એવું જ થયું…. ઘર માં ઉંદરનું કપલ રહેતું હતું!!
ગઈ કાલે રાત્રે ઉંદરડી પણ સામે આવી! બીજી કેક મૂકી અને પંદર જ મિનીટ માં કેક સાફ કરીને ઉંદરડી બહાર ભાગી…. બસ તો એ ઉંદરોની યાદમાં જ આજની પોએમ… 

)}]

“સમય જે ગયો”—Grand Ode To My Budds

એક પોએમ હરતા ફરતા મારા વોટ્સ-એપમાં આવી પડી…… ડાયરેક્ટ હાર્ટને ટચ કરી ગઈ…. એ પોએમ હિન્દી માં હતી…. અને આજે અચાનક ઈચ્છા થઇ ગઈ કે ચાલો તરજૂમો કરીને મૂકી દઈએ બ્લોગમાં (ઓબ્વીયસ્લી થોડા(ઘણા) ચેન્જીસ સાથે જ)…. પણ હવે એમનેમ કોઈની પોએમ ફરતી તો નાં જ કરી દેવાય ને…. અને પછી થોડુક સર્ચ કર્યું…. અને ફેસબુક-ફ્રેન્ડ ‘દુર્ગેશભાઈ‘ની હેલ્પથી ઓરીજીનલ પોએટનું નામ ખબર પડી….“મધુર ચડ્ઢા”(Madhur Chadha)!
ગુગલ દેવતાની મદદ થી એમની સાઈટ પર પોએમ નું ફૂલ વર્ઝન પણ મળ્યું….
અને બસ પછી તો મધુરભાઈની મંજુરી સાથે શરૂઆત કરી અને આ છે તે તરજૂમો એક અમેઝિંગ હાર્ટ ટચીંગ પોએમ નો…..! 🙂

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

આ દિવસની જ તો રાહ હું જોતો હતો ક્યારનો,
સપના કઈ મોટા સજાવ્યે રાખતો હતો ક્યારનો.

બહુ ઉતાવળ હતી જવાની,
પગથીયા ઊંચા ભરવાની.

પણ આજે કેમ જાણે કઈક જુદું થાય છે ફિલ,
સમય ને જાણે રોકવા માંગતું મથી રહ્યું છે દિલ.

પહેલા ટેન્શન આપતી  વાતો આજે હસાવી જાય છે,
યાદ એ પળોની અત્યારે, આંખો ભીંજાવી જાય છે.

ચાર વર્ષની જાળમાંથી લાગતું હતું કે છૂટવા મળશે,
પણ મસ્તી આ વર્ષો જેવી ફરીથી ક્યાં લુંટવા મળશે?

કીધેલી, ન કીધેલી, કેટ-કેટલી વાતો રહી ગઈ,
જીવનભર ન ભૂલાય એવી હજાર યાદો રહી ગઈ.

ખેંચવા માટે સામેથી ટાંગ કોણ ધરશે?
ખાલી માથું ખાવા મારો પીછો કોણ કરશે?
કેન્ટીનમાં પે નહિ કરવાની બબાલ કોણ કરશે?
પાર્ટી માંગતા નિત-નવા બહાના કોણ ધરશે?

કોણ મારા ટીફીનમાંથી પરાઠા ઉપાડશે?
મને ચીડવવા મારા નવા નામ કોણ પાડશે?

‘કે.ટી.’ આવતા સાથે હોવાનો દિલાસો કોણ આપશે?
રેન્ક લાવતા મોટી મોટી ગાળો કોણ સંભળાવશે?

કારણ વગર હવે હું કોની સાથે લડીશ?
ટોપિક વગરના ડિસ્કશન કોની સાથે કરીશ?
માઉન્ટેઇન-ડ્યુ ને સ્લાઈસ હવે કોની સાથે પીશ?

અદભુત એવી મોમેન્ટસ હવે ફરી ક્યારે જીવીશ?

ક્યાં મળશે એવા દોસ્તો જે ટપલી ઘણી મારશે,
પણ આફત મોટી આવતા પહેલા એજ ઉગારશે!

મારી ગઝલોથી હવે પરેશાન કોણ થશે?
કોઈ છોકરી જોડે મને વાત કરતો જોઈ, હેરાન કોણ થશે?

કોણ કહેશે, “તારા જોકમાં મજા ના આવી…”
કોણ કહેશે, ” જલ્દી જો તારા વાળી આવી….”

બોરિંગ લેક્ચર્સ સહન કરવા સાથ કોણ આપશે?
પ્રોફેસર ને હેરાન કરવા સંગાથ કોણ આપશે?

મારા વિચારોને ફાલતું કહેવાની હિંમત કોણ કરશે?
ડર્યા વગર સાચી સલાહ આપવાની હિંમત કોણ કરશે?

કોઈની પણ સામે જોઇને જોર જોર થી વગર કારણે હસવાનું….
કોણ જાણે ફરીથી આવું ક્યારે કરીશું?
કહી દો ને દોસ્તો, ફરીથી બધું  કરીશું…

ફ્રેન્ડસ માટે થઇ લેક્ચરર્સ સાથે ક્યારે લડી શકીશું?
વીતેલા દિવસો ના આ પુલ, શું ફરી ઘડી શકીશું?

કોણ મારા કૌશલ્ય પર મને ભરોસો અપાવશે?
અને વધારે ઉડતો જોઇ, જમીન પર લઇ આવશે?

મારી ખુશીઓથી સાચે ખુશ કોણ થશે?
મારા જ ગમમાં મારાથી વધુ દુખી કોણ થશે?

કોણ મારી આ કવિતાઓ વાંચશે?
કોણ એને સાચ્ચી રીતે સમજશે?

હજુ ઘણું લખવાનું બાકી છે,
હજુ થોડો સાથ કદાચ બાકી છે.

બસ એક જ વાતની મને બીક છે દોસ્તો….
આપણે ક્યાંક અજનબી ના બની જઈએ દોસ્તો….

જીવનના  રંગોમાં દોસ્તીનો રંગ ફીકો ના પડી જાય…
બીજા સંબંધોની ભીડમાં ક્યાંક દોસ્તી દમ ના તોડી જાય…

જીવનમાં મળવાની ફરિયાદ કરતા રહેજો…
ના મળાય તો એટલીસ્ટ યાદ કરતા રહેજો…

છો હસી લો મારી પર આજે, હું ખોટું નહિ લગાવી લઉં….
ઈચ્છા છે એ હાસ્ય ને બસ મારા દિલમાં સમાવી લઉં…
ને તમારી યાદ આવતા, એજ હાસ્યથી, થોડું હું પણ હસી લઉં….

– વિરાજ રાઓલ

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

SPECIALLY FOR ALL MY COLLEGE FRIENDS!!! 😀 😀 😀

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
કૌંસ માં :~
{[(

એજ પોએમનું રેકોર્ડીંગ વિથ મ્યુઝીક દુર્ગેશ ભાઈ ની મદદ થી તૈયાર થયું…..(તેમના જ મ્યુઝીક અને અવાજ સાથે….) અને અહિયાં share પણ કરું જ છું….. 😉
So Enjoy……..


)]}