લવારો, બબળાટ, ધુમાડો અને લંચબોક્સ

આમ તો આ પોસ્ટ બે ભાગમાં આવવાની હતી, જેમાં પહેલા બે શબ્દો પહેલી પોસ્ટમાં(જે પરમ દિવસે રાત્રે પોસ્ટ કરવાનો હતો) અને છેલ્લો વર્ડ અલગ પોસ્ટમાં(જે ગઈ કાલે જ પોસ્ટ કરી દીધી હોત), પણ પરમ દિવસે જ લખવા બેઠો ત્યારે નક્કી કરી લીધું હતું કે બે ની જગ્યાએ એક જ કામ્બાઇન પોસ્ટ સારી પડશે…. અને હા, ત્રીજો વર્ડ જે છે એ બંને પોસ્ટને જોડતી કડી જેવો છે.

ઘણા દિવસોથી એક અગત્યનું કામ-એક અગત્યની મુલાકાત બાકી રહી ગઈ હતી, જે પરમ દિવસે સવાર સવારમાં આવેલા વિચારને લીધે જ અમલમાં મુકવાનું નક્કી કરી દીધું. વિચાર શું હતો એ મને અત્યારે યાદ જ નથી, પણ મુલાકાત થઇ એ વધારે અગત્યનું છે.
અમદાવાદમાં બહુ ખાસ કોઈના ઘરે હું ગયો નથી. અને એમાં પણ આ વખતે એવા એરિયામાં જવાનું હતું જે મેં ક્યારેય જોયો જ ન હતો… પણ જ્યાં સુધી હું ફરેલો હતો ત્યાં સુધી મારી રીતે પહોચી ગયો અને બાકીની સફર યજમાનને જ ફોન કરીને, તેમની જ બાઈક પર બેસીને પૂરી કરી.
અને આમાં આમ તો સસ્પેન્સ જેવું છે નહિ કે હું નામ ગોળ-ગોળ ફેરવીને વાત કરું છું, તમે પણ કદાચ ગેસ કરી જ લીધું હશે કે યુવરાજભાઈ સાથે મુલાકાત થઇ…

પહેલી વખત એવું બન્યું કે કોઈને હું પ્રથમ વાર મળ્યો હોઉં અને આટલી બધી વાતો કરી હોય કે જયારે હું ઘરે પહોંચ્યો ત્યાર સુધીમાં મારું ગળું જ બેસી ગયું! શું વાતો આકરી એ તો કહેવું થોડું અઘરું પડી જશે કેમ કે ક્યાંથી શરુ કરું એજ સૌથી મોટો સવાલ છે, પણ બધું મગજમાં તો મસ્ત સ્ટોર થઇ જ ગયું છે, અને મારી ડાયરીમાં પણ એની એન્ટ્રી પાડી દીધી છે.
ઘરે આવ્યા પછી કઈ બોલાય એવું હતું નહિ તો “સળગતા શ્વાસો”નો જ સહારો લેવામાં આવ્યો, અને રાતના ૧ વાગ્યા સુધી (“ઊંઘી જા હવે..” એવી બુમ સંભળાઈ<મમ્મીની જ તો> ત્યાં સુધી) એજ વાંચ્યા કર્યું…

બીજા દિવસે સવારે ફર્સ્ટ-શોમાં ‘લંચબોક્સ’ જોવાનું વિચાર્યું હતું પણ સવારે શો ના ટાઈમ પર જ ઉઠ્યો, તો પહેલો શો મિસ થયો અને બીજા શોમાં મુવી જોવામાં આવ્યું….
કોઈ કંપની હતી નહિ એટલે એકલા જ એ મુવી જોઈ લીધું, અને એવું થયું કે એજ બરાબર કર્યું…. કોઈ ડીસ્ટર્બ કરવા વાળું હતું નહિ એટલે ‘લંચબોક્સ’ મસ્ત રીતે પચી ગયું. જો કે કોઈ હોત તો પણ ફરક ના પડ્યો હોત, કેમ કે શીરા જેવું એકદમ સરળ મુવી છે કે સીધે સીધું જ ઉતરી જાય અને પેટમાં નહિ પણ ડાયરેક્ટ દિલમાં ઉતરી જાય…
મુવીનું પણ એવું જ છે કે એના વખાણ કરવા કરતા હું એટલું જ કહીશ કે જેમ બને એમ વહેલું જોઈ આવો, એટલે ફરી જોવા જવાની ઈચ્છા થાય તો ચાન્સ મળી રહે… 😉
પ્રોબ્લેમ એ છે કે મુવી જોવા ગયો ત્યારે મોટા ભાગ  ના લોકો ‘ફટા પોસ્ટર નિકલા હીરો’ અને ‘ગ્રાન્ડ મસ્તી’ ની ટીકીટ જ લેતા હતા, અને મારી સાથે મુવી જોવા વાળા બહુ બહુ તો ૨૦ લોકો હશે. અને કદાચ એ જ કારણ થી આ મુવી જલ્દી જ થીએટર્સમાંથી ઉતરી જશે એવું લાગે છે….

હશે ત્યારે… બાઘા મહારાજ કેહ છે એવું “જૈસી જિસકી સોચ”….

અને પેલું ધુમાડા વાળું ક્લીઅર ના કર્યું ને મેં!!
એ તો “સળગતા શ્વાસો”માં પણ સ્મોકિંગ ને મસ્ત રીતે વણ્યું છે(હજુ આખું વાંચ્યા પછી ડીટેઇલમાં લખીશ), અને મુવીમાં પણ એક સીનમાં સીગ્રેતનો ધુમાડો જોઇને એક વાત યાદ આવી ગઈ હતી કે મુવીમાં એક સીનમાં ‘સાજન ફર્નાન્ડીસ’ બાલ્કનીમાં ઉભા રહીને સિગરેટ પીવે છે અને સામેના ઘરમાં રહેતી એક નાની છોકરી એ બાજુની બારી બંધ કરી દે છે. That is something I used to do when my neighbor used to smoke every evening….

આટલું બધું લખ્યા પછી હવે ટૂંક માં કહું તો ૨ દિવસ બહુ જ મસ્ત ગયા અને યાદગાર બનીને રહેશે એવું લાગે છે…. યુવરાજભાઈ સાથેની મુલાકાત અને ‘ધ લંચબોક્સ’ મુવી જયારે યાદ કરીશ તો ફેસ પર સ્માઈલ તો આવી જ જવાની છે…. 🙂

કૌંસમાં :~
{[(
મુવીમાં સાજન મૂવીનું એક સોંગ મસ્ત રીતે વણી લીધું છે, અને રહી રહી ને એ સોંગ મારા ફેવરીટ સોન્ગ્સની યાદીમાં આવી ગયું છે!!


)]}

P.S. : 
મુવીના એક્ટર્સની વાત કરવાની તો રહી જ ગઈ…
આમ તો કરવાની ખાસ એવી કોઈ જરૂર નથી જ, કેમ કે ઈરફાન ખાનની એક્ટિંગ થી તો સૌ કોઈ વાકેફ છે જ. હી ઈઝ લાઈક અ મજીશીયન! અને નાવાઝુદ્દીનની એક્ટિંગ પણ ધાંસુ છે. તેને સૌથી વધારે તો ‘ગેન્ગ્સ ઓફ વાસેપુર’માં એન્જોય કર્યો હતો, તે સિવાય હમણાં જ ૪-૫ દિવસ પહેલા જ જોયેલા ‘બોમ્બે-ટોકીઝ’ જોયું તેમાં તેનો રોલ બાખૂબી નિભાવ્યો હતો.
એ સિવાય નીમરત કૌર ના નામ વિષે સિદ્ધાર્થભાઈના બ્લોગથી જાણ થઇ, અને તે પણ કે આ એક્ટ્રેસ જે જોએલી જોએલી લાગતી હતી તેને આ મુવી પહેલા કેડબરી સિલ્ક ની કમર્શિયલમાં જોઈ હતી. પણ હમણાં IMDB ફેંદતા ખબર પડી કે આ તો ‘લવ શવ તે ચીકન ખુરાના'(અગેઇન અ નાઈસ મુવી!)માં મુસ્કાન નો રોલ ભજવ્યો તે જ છે!!
(થોડુક એડ કરતા કરતા બધું વધારે જ લખાઈ ગયું…. 😀 :P)

Advertisements

TVshowsની સફર (૨)

(પરમ દિવસે રાત્રે લખેલી પોસ્ટ વરસાદના લીધે ઈન્ટરનેટ જતું રહેવા ના લીધે છેક અત્યારે પોસ્ટ કરું છું…. વિચારો!! પરમ દિવસ રાત થી લઈને અત્યાર સુધી ઇન્ટરનેટ વગર!!!)

વરસાદ સરસ મજાનો પડે છે અત્યારે તો અને સવાર સવારમાં મસ્ત પલળ્યો પણ છું, અને એ પલળ્યો એમાં મગજ પર જામી ગયેલી થોડી ધૂળ સાફ થઇ અને યાદ આવ્યું કે બ્લોગ પર ૨૨-૨૩ દિવસ થી કઈ લખ્યું જ નથી મેં!!
આમ તો વિચાર ઘણા આવ્યા, લખ્યું પણ ઘણું પણ પહેલા ની જેમ જ બધું અધૂરું રહી ગયું અને ડ્રાફ્ટની ટોળીમાં ચુપચાપ બેસી ગયું….. અરે ગયા શુક્રવારે તો vlog બનાવાનો વિચાર પણ આવ્યો હતો, અને ઘણું બધું શૂટ પણ કર્યું પણ પાછી એડીટીંગ કરવાની આળસમાં એ પણ અધૂરું જ રહી ગયું….
અને પછી ફરી પાછો સીરીયલ્સ જોવા બેઠો અને યાદ આવ્યું કે સીરીયલ પરની બીજી પોસ્ટ નો વાયદો કરેલો તો લખવું તો પડશે જ ને….
બસ તો ઘણી બધી સીરીયલ્સ જોઇને આવી ગયો પાછો તમને પણ સીરીયલ્સ સજેસ્ટ કરવા માટે…..
પણ હવે લાસ્ટ ટાઈમ ની જેમ રેન્ક્સ નથી આપવા, બસ એમ જ પોઈન્ટ્સ આપીને બધું પતાવી દઈશું 😉 કેમ કે આ લોકો નવી નવી અને એક એક થી ચઢિયાતી સીરીયલો બનાવતા જ જાય છે!!

તો ચાલો નીકળીએ ટીવી પોસ્ટ નંબર-2 ની સફર પર….

#~~> Game Of Thrones :
આગળની પોસ્ટ માં જેમ “ધ બીગ બેંગ થીઅરી” અને “હાઉ આઈ મેટ યોર મધર” ને રેન્ક આપવામાં પ્રોબ્લેમ થયો હતો એવી જ રીતે “ગેમ ઓફ થ્રોન્ઝ” અને “ડેક્ષ્ટર” માંથી કોને ટોપ પર મુકવું તેમાં કન્ફ્યુઝન થતું હતું…(હતું પર વજન મુકજો….).. અને એ થતું હતું ખાલી GOT ના શરૂઆતના એપીસોડ્સ જોતો હતો ત્યારે જ….. પણ પછી તો એવો જકડ્યો છે કે છુટાય જ નહિ… અને એનું રીઝન હતું એક એક થી જોરદાર અપાતા સરપ્રાઈઝીસ!! દરેકે દરેક એપિસોડના એન્ડ પર એવો સીન લાવીને મુકે દેતા કે નેક્સ્ટ એપિસોડ જોઈએ નહિ ત્યાં સુધી આખું અઠવાડિયું એના જ વિચારો આવ્યા જ કરે…. અને એના પછીનો એપિસોડ એનાથી પણ મોટું સરપ્રાઈઝ લઈને આવે….. સરપ્રાઈઝ નહિ, પણ shock વર્ડ વધારે વ્યાજબી છે….
અત્યાર સુધી તો ખાલી સીરીઅલના વખાણ જ કર્યા છે, હવે થોડુક સીરીઅલનું ઇન્ટ્રોડક્શન પણ આપી દઉં….
got21તો હવે આ સીરીયલ છે અબાઉટ પોલીટીક્સ, ફેન્ટસી, મેજિક, યુદ્ધ, બુદ્ધિ અને બળ નું ફૂલઓન ધુંઆધાર ફ્યુઝન. ઘણા બધા અલગ અલગ કુળના રજાઓની મેઈન એવા “કિંગ્સ લેન્ડીંગ” પર રાજ કરવાની ઈચ્છા છે, તલવારોથી બનેલા એ થ્રોન પર વિરાજવાની ઈચ્છા, પણ કારણ અલગ અલગ છે, કેટલાક ને બદલો જોઈએ છે, કેટલાકને રાજ્ય પાછું મેળવવું છે, કેટલાકને જોઈએ છે શાંતિ તો કેટલાક ને પ્રતિષ્ઠા.

આ સીરીઅલ જો તમારે shock અને શોક વગર જોવી હોય તો કઈ પણ અપેક્ષા રાખ્યા વગર જોજો, કોઈ પણ પાત્રના પ્રેમમાં તો પડતા જ નહિ ભૂલે ચુકે….. કેમ કે આ સીરીઅલ જે નોવેલ્સ ની સીરીઝ “અ સોંગ ઓફ આઈસ એન્ડ ફાયર” પર થી બની છે તેના લેખક “જ્યોર્જ આર. આર. માર્ટીન”ના કહેવા પ્રમાણે તે જયારે સ્ટોરી લખવા બેસે છે ત્યારે એવું વિચારે છે કે નોર્મલ રીડર કોઈ કિસ્સાના અંત પછી શું વિચારતો હશે કે આગળ શું થવું જોઈએ?! બસ તો એ ટાઈમે જે વિચાર આવે એ તો નહિ જ લખવાનું, અને પછી લેખક સાહેબ એવું વિચારે છે કે થોડોક હોશિયાર રીડર હશે તે કદાચ કઇક હટકે અને અલગ વિચારશે, તો તે જે વિચારશે તેવું પણ નહિ લખવાનું…… કોઈ હોય તો કોથળામાંથી ઘઉં કાઢે, અને મદારી જેવા બહુ બહુ તો  વીંછી અને સાપ કાઢે, અરે કેટલાક કહેવત ના શોખીનો હોય તો બિલાડું કાઢે કોથળામાંથી, પણ જ્યોર્જ માર્ટીન ભાઈ તો આખલો કાઢે એવા છે….!!

આમ તો આ સીરીઅલ પર રોજ મોટા મોટા આર્ટીકલ્સ લખાય એવું છે…. પણ હવે બાકીની સીરીઅલ્સ પર પણ તો લખવાનું છે ને પાછું…..
જો કે આ બધા કારણ ના લીધે જ IMDBના tvshows ના રેન્કીન્ગ્સમાં “ગેમ ઓફ થ્રોન્સ” નો સેકન્ડ રેન્ક છે….(ફર્સ્ટ એચ-ડી શો એવા પ્લેનેટ અર્થ ના પછી નો રેન્ક!!).

બસ તો હવે વધારે કહીશ તો પાછી સીરીયલ જોવાની મજા બગડશે…..તો હવે બીજી સીરીયલની વાત…

#~~> Arrested Development :
આમ તો એવી કહેવત છે કે ગાંડાઓ ના કઈ ગામ ના હોય, દરેક ઘરમાં એકાદું હોય જ, પણ આ સીરીઅલ માં એવું છે કે એક ને છોડીને આખું પરિવાર જ ગાંડાઓથી ભરેલું છે!! એક્સ-અમીર ગાંડું પરિવાર…. ઇન્ટ્રો માટે આ વિડીઓ જ જોઈ લો, આમ તો સમજી જશો, બાકીનું બધું હું સમજાવી દઈશ 😉

હવે કેટલાક કેરેક્ટર્સનું ગાંડપણ બતાવીએ તો કઇક આવી રીતે બતાવી શકાય.
ઈન્ક્લુડીન્ગ ડાહ્યા એવા માઈકલનું ગાંડપણ….એનાથી જ સ્ટાર્ટ કરીએ…

~>માઈકલ : આ માણસ બિચારો હોશિયાર છે અને તેનું ગાંડપણ એના પરિવાર માટે છે, બિચારો એના છોકરાને રોજ ફેમીલીનું ઈમ્પોર્ટન્સ સમજાવે અને એનું ફેમીલી એને ખોટું પાડે. એની પર દયા ખાતા ખાતા પણ હસવું તો આવી જ જાય….
~>gob : માઈકલનો ભાઈ gob(જ્યોર્જ ઓસ્કાર બ્લુથ) પાગલ છે મેજિક માટે, જે મોટા ભાગે ઉઘાડું જ પડી જતું હોય છે….. મેજિકના મેગેઝીન્સમાં પણ પોલ ખુલવા માટે થઈને તે ઘણી વાર ચમકતો રહેતો હોય છે.
~>જ્યોર્જ માઈકલ : માઈકલ નો છોરો જે બિચારો આમ તો ડાહ્યો અને કહ્યાગરો છે, પણ એની જ કઝીન ના પ્રેમ માં ઘેલો છે!! એ બસ એક જ વાત ની પ્રાર્થના કર્યે રાખતો હોય છે કે તેની કઝીન એડોપ્ટેડ હોય…..
~>બસ્ટર બ્લુથ : માઈકલ નો આ ભાઈ બસ્ટર ખરેખર જ ગાંડો છે, અને “બા બહુ ઓર બેબી” વાળા બા ની ભાષામાં કહીએ તો ગટુ જેવો નાદાન છે, પણ મજા તો આ પણ જબરી કરાવી જાય છે….

આ સીરીયલમાં શરૂઆતના થોડાક એપીસોડ્સ કદાચ થોડાક નોર્મલ લાગે, એટલું હસવું ના પણ આવે, પણ પછી થી જે પક્કડ આ સીરીઅલ જમાવે છે, એ એનું રેન્કિંગ જ કહી દે છે…. સીટ-કોમ્સ માં આ સીરીયલ પ્રથમ નંબર પર છે એઝ પર ધ રેટીન્ગ્સ ઓન imdb.

#~~> modern family :
એક હળવી કહી શકાય એવી કોમેડી સીરીઅલ કે જે ફેમીલી સાથે જોવાની પણ મજા આવે (જો ફેમિલીમાં બધાને ઈંગ્લીશ સીરીઅલ જોવી ગમતી હોય તો… એવું તો ભાગ્યે જ જોવા મળે ને આમ તો?!).
આ સીરીઅલ પણ તમને પેટ પકડીને હસાવે એવી છે, અને બીજી સીરીઅલો કરતા અલગ એ રીતે પડે છે કે આ એક “મોક્યુમેન્ટરી” છે…. કેમ કોર્ડરથી કરેલું હોય તેવું શુટિંગ, એક્ટર્સનું વારે ઘડીએ (વાતચીત દરમિયાન)કેમેરા તરફ નજર કરવું, કેટલીક જૂની યાદો સોફા પર ફેમીલી મેમ્બર જોડે બેસીને કેમેરામેન સાથે share કરે તેવા સીન્સ…. ધેટ’ઝ મોક્યુમેન્ટરી.
હવે સીરીઅલમાં વાત છે એક ત્રણ ફેમીલીની જેઓ અંદરો અંદર સગપણ ધરાવે છે….
એક ફેમીલી “ફિલ ડમ્ફી”નું…. જેમાં તેની વાઈફ, ૨ ડોટર્સ અને એક સન છે….
બીજું ફેમીલી ફિલ ના સસરા નું, જેમાં ફિલની નવી સાસુ અને નવો સાળો છે…
અને ત્રીજું ફેમીલી ફિલના જુના સાળાનું, જેમાં “સાળાનો હસબંડ” અને દત્તક લીધેલી નાનુકડી છોકરી છે.
બહુ મગજ પર લોડ ન લેવો હોય અને મૂડ ફ્રેશ કરવો હોય તો આ સીરીયલ જોવા જેવી છે!!
અને હા બધી સીરીયલ ની જેમ આ સીરીઅલ ના કેરેક્ટર્સની કેરેક્ટેરીસ્ટીક્સ પણ જોરદાર છે, પણ તમને અત્યારે ખાલી મારી ફેવરીટ કેરેક્ટર એવી ફિલની નવી સ્પેનીશ બોલતી સાસુની થોડીક ઝલક બતાવી દઉં….. એ જોયા પછી તો લગભગ તમને સીરીયલ જોવાની ઈચ્છા થશે જ….

બસ તો આની સાથે જ પાર્ટ-૨ પૂરો થાય છે સીરીયલ ની સફર નો… હજુ ઘણી સીરીયલ્સ બાકી છે, જોવાની પણ અને તમને બતાવવાની પણ…..
સો એન્જોય એન્ડ હેવ ફન! 😀

અરે વેઇટ વેઇટ…. કઇક રહી ગયું…. 😛

કૌંસમાં :~
{[(
યુટ્યુબ પર ફરતા ફરતા જ એક મસ્ત એવો આર્ટીસ્ટ દેખાણો કે જે મ્યુઝીક તેના જ શરીર ના અલગ અલગ અંગ અને મોઢેથી કાઢેલા અવાજથી આપે છે….. Alaa Wardi.
આમ તો એ ભાઈ અરેબિયન છે, પણ બોલીવુડના ફેન હોવાના નાતે હિન્દી ગીતો પણ મસ્ત રીતે ગાય છે….. તો આજે એવું જ એક મારું ફેવરીટ અને alaa ના આર્ટથી સજેલું સોંગ તમે પણ એન્જોય કરો…. 😉
પહેલા નશા…..

)]}

રીવાઈન્ડ ઇટ, બસ એક વાર…(?)

ફેન્ટસીઝ…..
દરેકની કઈક નહિ ને કઈક ફેન્ટસીઝ રહેલી હોય છે, ક્યારેક નહિ ને ક્યારેક…
એક અલગ દુનિયા દરેકના મગજ માં બનેલી હોય છે જ્યાં તેમની પાસે કઈક સ્પેશ્યલ પાવર્સ હોય, યા તો એ અલગ દુનિયામાં જ કઈક એવી જાદુઈ શક્તિઓ છુપાયેલી હોય…

ફેન્ટસીઝ… દરેક બાળકના બોરડમનો એક દોસ્તાર,
દરેક ડાયરેક્ટર, રાઈટર, પેઈન્ટર, આર્ટીસ્ટ માટે એક ભગવાન,
દરેક જુવાનિયા માટે એક સાથી,
દરેક વૃદ્ધ માટે એક છેલ્લી આશા!

ઓબ્વીયસ્લી, જેમ હું ઘણી પોસ્ટમાં કહેતો આવ્યો છું, મને ઈમેજીન કરવું બહુ ગમે…..
અલગ અલગ ઘણા સુપર પાવર્સ વિષે હું નાનો હતો ત્યારથી લઈને અત્યારે આજ સુધી હું વિચારતો આવ્યો છું, અને વિચારતો જ રહેવાનો છું…. (વિચારને મેં ક્યા જાતા હૈ! 😉 )
ઘણી બધી વસ્તુઓ જે ન હોવી જોઈએ છતાં છે, અને હોવી જોઈએ છતાં નથી તે દરેક બાબતો વિષે હું વિચારતો રહેતો હોઉં છું, અને એમાં જ સૌથી વધારે જે વિચાર મારા મગજમાંથી પસાર થયો છે તે એક રીવાઈન્ડ બટન નો છે…..

એક એવું રીવાઈન્ડ બટન જે પ્રિન્સ ઓફ પર્સિઆ(સેન્ડ્સ ઓફ ટાઈમ)માં બતાવ્યું છે…
પણ થોડાક ચેન્જીસ સાથે….અને હા, કેટલીક કંડીશન્સ સાથે….

ચેન્જીસ/કન્ડીશન્સ :~
~> મુવીમાં બતાવ્યું છે એવું કોઈ ચપ્પુ કે ડીવાઈસ કે એવું કઈ પણ ના જોઈએ, બધું માઈન્ડ થી કન્ટ્રોલ થવું જોઈએ…
~> મુવીની જેમ કોઈ મેજિકલ સેન્ડ કે જે લીમીટેડ માત્રામાં જ હોય એવું નાં ચાલે….(come on, ઈમેજીનેશન છે, બાંધછોડ શું કરવા રાખવાની!?), અનલીમીટેડ પાવર્સ…
~> પાવર ખાલી મારી પાસે જ હોવો જોઈએ… 😀
અત્યારે તો આટલું જ બહુ થઇ ગયું, બાકી કઈ જોઈતું હશે તો પછી કહી દઈશ… 😉

ચાલી જાય ને આવા પાવર્સ?
આ વિચારનું વારંવાર પસાર થવું બટ ઓબ્વીયસ છે, કારણ કે ભૂલોનું થવું પણ એટલું જ નોર્મલ છે. અને કઈ પણ ભૂલ થાય તો સૌથી પહેલો વિચાર જ એ આવે કે યાર, કાશ આવું ન કર્યું હોત, કાશ એક ચાન્સ મળે અને પાસ્ટમાં જઈને આ ભૂલ સુધારી આવું….
કાશ…..
ખાલી ભૂલો જ નહિ, કેટલીક ઘટનાઓ પણ એમાં આવી જ જતી હોય છે….કેટલીક નહિ પણ ઘણી ઘટનાઓ આમ જોઈએ તો, જે આપણા હાથમાં નથી હોતી, લાઈક ડેથ…
પણ સૌથી જરૂરી તો આ પાવર ત્યારે જ લાગે જયારે ખોટા ડીસીઝન્સ લીધા હોય, ખોટી ચોઈસીસ પસંદ કરી હોય, ખોટા સિક્કા હાથ માં આવી ગયા હોય, યુ નો, ખોટા લોકો સાથે ભટકાઈ પડ્યા હોઈએ….
કોઈક વાતમાં ઉતાવળ કરી દીધી હોય, કોઈ વાતમાં જરૂર કરતા વધારે ધીમા પડ્યા હોઈએ, ક્યાંક ખોટા ટાઈમે ખોટા લોકોની સામે અગ્રેસીવ, અફેન્સીવ, તો ક્યાંક ડીફેન્સીવ થયા હોઈએ….
આમ તો આને પણ કહેવાય તો ભૂલ જ, પણ એવી ભૂલ કે જે આપણે કદાચ એ ટાઈમે વિચાર્યું હોત તો પણ જણાઈ ન હોત…. એવી ભૂલ જે કર્યા પછી જ દેખાઈ હોય… જેનો એક્સપીરીયન્સ કર્યા વગર એ ભૂલ છે એવું આપણને ક્યારેય લાગ્યું જ ન હોત…
અને એ તો હવે પાક્કું જ છે કે આવી ભૂલ સુધારવા જઈએ તો પણ મોડું થઇ જ ગયું હોય છે, અને બસ એવી ભૂલ ને બહુ માઈન્ડ પર લઈને રડતા બેસી ન રહીએ એટલે જ “જે થાય છે એ સારા માટે જ થાય છે” અને “આ બધું તો આપણને લેસન આપવા માટે જ થતું હોય છે” જેવી સાંત્વનાઓ અપાતી હોય છે….

હવે તમે જ કહો, આવી ભૂલો માટે તો ખાલી “પેલો પાવર અસ્તિત્વમાં હોત તો કેટલું સારું થાત” જેવા જ વિચારો આવે ને…..
એ સિવાય ઘણી વાર એવું પણ થાય કે કોઈ ઘટનામાંથી પસાર થયા હોઈએ અને આપણે બસ એવું જ વિચારતા હોઈએ કે “આ ઘટના સપનું જ હોય તો સારું….”
અને જો કોઈ ખરાબ ઘટના ઘટી હોય અને તમે એવી આશા રાખતા હોય કે “એ ઘટના સપનું હોય તો સારું” અને પછી ખબર પડે કે એ ખરેખર સપનું જ હતું તો તમે ખરેખર લકી કહેવાઓ! કારણ કે મોટા ભાગે આવું ત્યારે જ થતું હોય છે જયારે આપણે કોઈ બહુ જ મસ્ત મજાનું સપનું જોતા હોઈએ છીએ કે જેમાં આપણી લાઈફના મોટા મોટા સપનાઓમાંથી જ કોઈ એક સપનું પૂરું થતું હોય છે…..
પણ હા, આવા સપનાઓ પણ ઘણી વાર ઘણું શીખવાડી પણ જતા હોય છે…..

હશે હવે, બીજું તો શું કહીએ! આવા ને આવા ઢંગધડા વગરના ઈમેજીનેશન તો હું કરતો જ રહેવાનો છું…. કોણ જાણે ક્યારે રીઅલ લાઈફમાં દેખાઈ આવે! પણ એ વાત પણ ફેંકી દેવા જેવી નથી કે આવા સપનાઓ પર જ પછી ડીપેન્ડન્ટ થઇ ને પડી ન રહેવાય… પણ ઈમેજીન કરવામાંય ક્યા કોઈ નિયમ તૂટે છે 😉

કૌંસમાં :~
{[(
આજની આ પોસ્ટ લખવાનો વિચાર મને યુટ્યુબ વિહાર કરતા મળ્યો, એક સોંગ સાંભળતા સાંભળતા….(આમ જોઈએ તો એના લીરીક્સ વાંચતા વાંચતા કહીએ તો વધારે સાચું ગણાશે).
તો એ સોંગ તો મારે share કરવું જ રહ્યું ને તમારી સાથે…..
તો સાંભળો, અને ખરેખર સમજવાના મૂડમાં હોવ તો લીરીક્સ વાંચો….

)]}

તા.ક. સરસ મજાની સુંદર એવી મોમેન્ટ્સ ફરી જીવવા માટે પણ એ રીવાઈન્ડીંગ વાળો પાવર મસ્ત રીતે કામ લાગે એવો છે…..

નવા જુના અને લેટેસ્ટ “Cine-લવારા” (IM3)

હમણા ૩ દિવસ કોલેજના ઇન્ટર્નલ-વાઈવા અને સબમીશનથી કંટાળીને ઘણા દિવસે(અઠવાડિયા પછી જ આમ તો 😉 ) ફરીથી આવી ગયો લખવા માટે…. ઓકે, લવારો કરવા માટે 😀

અને ફરીથી ઘણા દિવસ પછી કેટલાક મુવીઝ વિષે લખવાની ઈચ્છા થઇ ગઈ….
હવે આમ જોઈએ તો કયા મુવીઝ વિષે લખવાનો છું એના વિષે આગળ (એટલે કે અહિયાં) કઈ જ નથી લખવાનો કેમ કે આમ પણ મારા રિવ્યુઝ ટૂંકમાં જ પતિ(<~ જોડણી ખોટી છે ને? 😛 ) જતા હોય છે….

બસ તો હવે બીજા લાવારાઓને બાજુમાં મૂકી ને ચાલુ કરીએ સીને-લવારા!!
~~~~~~~~~~~~~~~~~
નવાથી જુના તરફ જઈએ તો….
1) ફૌલાદી રક્ષક!!! 
ઓબ્વીયસ્લી આ નામથી ખબર પડી જ જવી જોઈએ કે હું iron man-3 ની જ વાત કરું છું…. ટીવી પર એડ્ઝ નથી જોતા!!
આજે જ સવારે પહેલા શોમાં જ થ્રી-ડી માં આ મુવી જોવામાં આવ્યું…
આયર્નમેન ને બીજા હીરોઝ થી જો કઈ અલગ પાડતું હોય છે તો તે હ્યુમર છે and his coolness!
પ્લસ ઘણા પ્રીડીકટેબલ scenes સાથે અનપ્રીડીકટેબલ અને મજા કરાવી જાય તેવા પણ ઘણા scenes હતા. અને હવે આ મુવી વિષે વધારે લખવા કરતા આ મુવી જોઈ આવવાની સલાહ જ આપીશ… કેમ કે કુછ બાતે લિખી નહિ જાતી 😉

૨) નૌટંકી સાલા + Après Vous
 બે મુવીઝના ભેગા રીવ્યુ કેમ! એ પણ તમને લગભગ તો ખબર જ હશે…. અને ખબર ના હોય તો એ એ પણ કહી જ દઉં…. પહેલું જે છે ને…. એ બીજાનું રીમેક છે 
અને આમ તો બંને મુવીઝ જોરદાર જ છે….
ઘણા ટાઈમ પછી હિન્દી મુવી મોટી સ્ક્રીન પર જોયું… અને ફરારી કી  સવારી જોયા પછી પહેલી વાર કોઈ હિન્દી મુવી જોવાની આટલી મજા આવી…. છેલ્લે એ મુવીમાં ઈમોશન સાથે વહ્યો હતો…એ પછી ડાયરેક્ટ નૌટંકી સાલામાં એવું થયું…. બસ ઈમોશનમાં ચેન્જ હતો કે આ વખતે તાળીઓ પાડીને મુવી એન્જોય કર્યું, અને બરાબર નો હસ્યો છું….!
એ મુવી જોઇને ઘરે આવ્યો અને બીજા જ દિવસે  Après Vous જોઈ લીધું….
સ્ટોરીમાં ખાસ કઈ ચેન્જ નથી, ફરક એટલો છે કે ફ્રેંચ મુવીમાં હોટેલનો પ્લોટ હતો અને હિન્દીમાં નાટક કંપની નો….
તો પણ હિન્દી વાળું જોવાની મજા વધારે આવી, આખરે લેન્ગવેજનો પણ ફરક તો પડે ને…. 😉

૩) The Perks of Being a Wallflower
આમ તો આ નોવેલ ઘણા દિવસ થી વાંચવાનું વિચારતો હતો પણ વંચાતી એવી અધુરી નોવેલ્સનું લીસ્ટ ઘણું જ લાંબુ હોઈને મુવી જ જોઈ લેવાનું નક્કી કર્યું. અને ખરેખર એન્જોય કર્યું!!
એકલું એકલું ફિલ કરતા હો તો આ મુવી જુઓ…. સીરીયસ્લી તમને થશે કે તમે એકલા જ એકલા નથી…. અને એકલા છો તો એકલા છેક સુધી રહેવાના નથી…. તમને લાગે છે કે તમે વિઅર્ડ છો? કોઈ ફ્રેન્ડ નહિ બને? યુ આર રોંગ ડીઅર ફ્રેન્ડ…. તમારા જેવું જ નમુનું રાહ જોઇને બેઠું છે તમને લાઈફમાં ક્યારેક ભટકાઈ જવા માટે…
આ મુવી જોઇને  “I am Infinite”થી લઈને  “We are infinite” સુધીની સફર એક વાર તો માણવા જેવી ખરી જ….!

અને
૪) the rocky horror picture show
પેલું ત્રીજા નંબર વાળું મુવી જોશો એટલે એમાં આ ચોથા નંબર વાળા મુવી વિશે જાણવાની કેટલાક લોકોને ઈચ્છા થશે….
તો હવે આ મુવી વિષે ટૂંકમાં જ લખી લઉં તો આ મુવી ૧૯૭૫માં એક મ્યુઝીકલ “ધ રોકી હોરર શો” પરથી બનાવવામાં આવ્યું હતું… અને અત્યારે તેની ગણના ક્લાસિક કલ્ટ્સમાં થાય છે…
એક એવા કપલની સ્ટોરી જે મેરેજ કરવાની તૈયારી કરતુ ફરવા નીકળે છે અને એક અજીબ એવા ઘરમાં પહોચી જાય છે….
પાગલોના ઘર જેવા એ ભૂતિયા બંગલામાં એક પાગલ સાયન્ટીસ્ટ તેમની સાથે જે કાઈ પણ કરે છે એ ગાંડપણ જોવા જેવું છે!
અને એજ મ્યુઝીકલ પર થી ઘણા બધા લોકોએ પરફોર્મ પણ કર્યું છે…. જેવી રીતે પેલા ત્રીજા નંબરના મુવીઝમાં કર્યું છે એવી જ રીતે…

તો
કૌંસમાં:~
{[(
ધ બીગ બેંગ થીઅરી ના કાસ્ટે પરફોર્મ કર્યું એ જોવું હોય તો અહી ક્લિક કરો….!
અને The Perks of Being a Wallflowerનું મારું ફેવરીટ સોંગ અહિયાં જ એન્જોય કરો!!
🙂

)]}

“૧૯૯૫~અધુરી-પૂરી-લવ સ્ટોરી”-4 ♥

ટોપ કૌંસ :~
{[(
હવે પહેલો પાર્ટ જયારે અમે લખવાનું નક્કી કર્યું ત્યારે જ સ્ટોરી નક્કી કરી અને મેં પહેલો ભાગ લખી ને share કરી દીધો હતો…. પછી સેકન્ડ પાર્ટ રોનકે લખ્યો…. અને પછી તો જે થયું એ તો ખબર જ છે ને…. 😛
હવે આટલા ટાઈમ પછી લખ્યું એમાં થયું એવું કે સ્ટોરી જે સ્ટાઈલમાં લખવાની સ્ટાર્ટ કરી હતી એ સ્ટાઈલ તો ક્યારે ચેન્જ થઇ ગઈ એ ખબર જ ના પડી….. પણ હવે ચેન્જ થઇ જ ગઈ છે તો એ ચેન્જને જ એક્સેપ્ટ કરીને આજનો આ ચોથો પાર્ટ લખ્યો છે….પણ કઈ કહેવાય નહિ, કદાચ બંને સ્ટાઈલ માં એક જ સ્ટોરી પણ લખાઈ જાય લાસ્ટ પાર્ટ ની જેમ જ…. સો એન્જોય!!
અને આગળના પાર્ટ્સ ના વાંચ્યા હોય તો અહી વાંચી લો…!! 🙂
)]}
——————————————
આજે મિલી રોજ કરતા પણ વધારે ઝળકતી હતી, એની આંખોમાં પણ ચમક હતી અને આજે એના ફેસ પર ટેન્શનનો એક છાંટો પણ દેખાતો નહોતો…. આજે તો તેને મળવા માટે થઇ ને બાલ્કની પરથી જ કુદી જવાની ઈચ્છા થઇ જતી હતી….ધવલ વિચારતો હતો.
અચાનક જ મિલીએ ધવલ તરફ નજર કરી અને ધવલ ચોંકી ઉઠ્યો, મિલી ફોન મૂકી ને બુથમાં થી બહાર નીકળી અને બાલ્કની ની નીચે જ આવીને ઉભી રહી ગઈ! ધવલ કઈ પણ વિચાર્યા વગર જ me માળ ઉંચી એ બાલ્કની પર થી કુદી પડ્યો અને ઝટકા સાથે જ પટકાયો!
****
ધવલની આંખો ખુલી અને તેને ખ્યાલ આવ્યો કે તે ફક્ત પલંગ ઉપર થી જ પટકાયો હતો. તેણે ઘડિયાળ સામે નજર કરી અને તેને પ્રવીણ અને જીતું ની વાત યાદ આવી, અને તે તૈયાર થઈને હોસ્ટેલ બાજુ આંટો મારવા માટે નીકળવા લાગ્યો.

અપાર્ટમેન્ટની નીચે ઉતરતા જ ડાબી બાજુ  ધવલે ચાલવાનું શરુ કર્યું, સવાર સવાર માં બધી દુકાનો બંધ હતી. દુકાનો પસાર કરતા કરતા ધવલ આગળ વધ્યો અને ચાર રસ્તા ઓળંગીને ગયો ત્યાં જ તેને પ્રવીણ અને જીતુ દેખાયા. જીતુએ કઈક કમેન્ટ પાસ કરી અને પ્રવીણે હસતા હસતા તેને તાલી આપી…

ધવલ : શું ભાઈ? સવાર સવાર માં જ મારી મજાક ચાલુ કરી દીધી આજે?
પ્રવીણ : અરે હોતું હસે, અમે તો અમાર ભાભીની મજાક ઉડાવતાતા….
જીતુ : જો કે મજાક ઉડાવવા કરતા એમની લેખક સાહેબ ફિલોસોફી થી કેવી હાલત ખરાબ કરશે એ વિચારી ને દયા ખાતા હતા….
ધવલ : હવે એ બધું બંધ કરો અને બોલો કઈ બાજુ આંટો મારવાનું કહેતા હતા?
પ્રવીણ : જો જીત્યા, કેટલી ઉતાવળ છે લેખક સાહેબ ને એ તો જો….

પ્રવીણે ફરી થી તાલી આપી અને ત્રણે જણા હોસ્ટેલ બાજુ ચાલવા લાગ્યા…. ધવલ ની નજર મિલીને શોધવા માટે જ આમ તેમ ફરતી હતી પણ કોઈ શોધી ન શકી. ધવલે હોસ્ટેલની નજક આવેલા મંદિર બાજુ આંટો મારી આવવાનું નક્કી કર્યું અને એ બાજુ જવાનું વિચારતો જ હતો ત્યાં મંદિર તરફ થી મિલી ને આવતા જોઈ. મિલીની પણ નજર ધવલ ઉપર પડી અને એક મીઠી છતાં મીસ્ટીરીયસ એવી સ્માઈલ મિલીએ ધવલ તરફ થ્રો કરી!! થ્રો કરેલી સ્માઈલની એક્સ્પેક્ટેશન ણ હોવાથી જ કદાચ ધવલે એક સરપ્રાઈઝ એક્સપ્રેશન આપ્યું અને પછી તરત જ તે ઇવેન્ટ ને કેચ કરીને સાંભળી લેતા એક સરસ મજાની સ્માઈલ પરત કરી….!
મિલીએ તરત જ નજર ફેરવી લીધી અને એજ સફેદ બંગલા ના મેઈન દરવાજાની અંદર જતી રહી. પ્રવીણ અને જીતુ પણ ધવલ ની તરફ આવતા હતા અને ધવલે એક્સપ્રેશન ચેન્જ કરવાનો ટ્રાય કરતા એ લોકોને ગાંઠીયા પોતાની તરફ થી ખવડાવવા માટે ઇન્વાઇટ કર્યા….

પ્રવીણ: હવે તો ચોક્કસ કૈક લોચા લાગે છે બોસ….!!
ધવલ : તમે લોકો ગાંઠીયા થી મતલબ રાખો….. 😉

*****
ધવલ ફરીથી ફ્લેટ પર આવી ગયો હતો, ઘરે આવીને આરામ કર્યો અને સાંજે ત્રણ વાગ્યે ઉઠીને ફ્રેશ થઇ ને બાલ્કની પર ગયો, ખુર્ચી પર બેઠો અને ફરી મિલીના વિચારોમાં જ ખોવાઈ ગયો.
ગઈ કાલે પણ મિલી ના ફેસ પર કોઈ ટેન્શન હોય તેવું લાગતું હતું, આજે પણ તેની સ્માઈલ ની પાછળ કોઈ મીસ્ટરી હોય એવું લાગતું હતું. પૂછું પણ કઈ રીતે એને?! આજ બધા વિચારો માં ધવલ કેટલા ટાઈમ થી ખોવાયેલો હતો તેનું તેને પણ ધ્યાન હતું નહિ. તેણે ઘડિયાળ સામે જોયું અને બુથ તરફ નજર કરી. મિલી આ ટાઈમે આવવી જોઈએ તેવું વિચારતો તે બુથ સામે જ જોઈ રહ્યો, ખુરશી પરથી ઉભો થયો  અને ઘણી વાર ચાર રસ્તા તરફ જેટલી દુર નજર જાય તેટલી લગાવીને જોવા લાગ્યો અને ફરીથી ટેન્શન અને એ મીસ્ટીરીયસ સ્માઈલ પાછળ ના રીઝન વિચારતો ખુરશી પર બેઠો. આજ બધા વિચારોમાં પ્રવીણ અને જીતુ ના આવવાનો ટાઈમ પણ ક્યારનો નીકળી ગયો હોવા છતાં તે લોકો આવ્યા નહોતા તે તરફ તેનું ધ્યાન જ નહોતું ગયું!

ચાર રસ્તા તરફ ઘણી ભીડ જામેલી હતી અને તે તરફ થી જ પ્રવીણ અને જીતું દોડતા દોડતા આવતા હતા. ધવલે અંદર જઈને દરવાજો ખોલ્યો, અને પાણી નો લોટો ભરી ને પ્રવીણ-જીતું ને ધરી દીધો. પ્રવીણે પાણી પીધું અને લોટો જીતું ને આપ્યો, ઊંડો શ્વાસ લીધો અને બોલ્યો,

પ્રવીણ : આજે તો બહુ અજીબ એક્સીડેન્ટ થયો છે પેલી ચોકડી આગળ. પોલીસ પણ આવી છે અને લોકો વાતો એવી કરે છે કે કોઈએ જાણી જોઇને આ એક્સીડેન્ટ કરાવ્યો છે એવું લાગે છે.
ધવલ : પણ ટપક્યું છે કોણ?
પ્રવીણ : એ તો અમને પણ ખબર નથી, ત્યાં ભીડ પણ એટલી બધી હતી અને પોલીસ કોઈને નજીક પણ જવા દેતી નથી. અને અમને થોડું મોડું થયું હતું તો જેટલી વાત જાણવા મળી એટલી જાણી ને આવી ગયા અહિયાં….
જીતુ : અરે એ બધી વાતો કાકાને ખબર જ હશે, જમવા ચાલો, ત્યાં જઈને જ પૂછી લઈએ એ તો….

ધવલ પ્રવીણ અને જીતુ ઘર ને તાળું મારીને કાકાની દુકાને ગયા.
કાકા : આજે તો આ થયું એવું પહેલી વાર જોયું!
ધવલ : કાકા  થયું છે શું એ વાત જ કરો ને….
કાકા : કોઈક ઈશ્ટીમ(મારુતિ ૧૦૦૦) વારાએ કોઈ છોળી ને પાડી દીધી છે….. બધા કેછ પેલી હોસ્ટેલ ખુલીસ ને નવી… ત્યાં રેતીતી છોળી….

ધવલ ના મગજ માં સીધો જ મિલી નો વિચાર આવ્યો…. તેણે ઉભા થઈને ચોકડી બાજુ નજર કરી. ભીડ હવે રહી નહોતી. પણ પોલીસના સીલ ના કારણે કોઈને તે તરફ જવા માટે પરવાનગી પણ નહોતી અપાઈ. ધવલે બીજા દિવસે સવારે ત્યાં જવાનું નક્કી કર્યું…..

******

આખી રાત આ જ બધા વિચારોમાં કાઢીને સવાર થતાની સાથે જ ધવલ ચાર રસ્તા બાજુ જવા નીકળી પડ્યો. હવે ત્યાં પોલીસ સીલ પણ નહોતું અને કોઈ ક્રાઈમ નું નિશાન પણ જણાતું નહોતું. રોજની જેવી જ એ જગ્યા દેખાઈ રહી હતી. ધવલ ત્યાંથી સીધો જ હોસ્ટેલ તરફ ગયો. હોસ્ટેલમાંથી બહાર આવતા એક બહેનને તેને જરા પણ રાહ જોયા વગર કે વિચાર કાર્ય વગર જ પૂછી લીધું,

ધવલ : બહેન, મિલી અત્યારે અંદર છે?
બહેન : એ તો ગઈ કાલે સવારે જ ક્યાંક નીકળી ગઈ હતી, અને ત્યારની આવી જ નથી, લોકો કહે છે કે કાલના એક્સીડેન્ટમાં કદાચ……. પણ તેનો ચહેરો ઓળખાય એવો નહોતો…..
ચાલતા ચાલતા જ આટલું બોલીને તે બહેન નીકળી ગયા…..
અને ધવલ ના મગજમાં અસંખ્યો વિચારો આવવા લાગ્યા…..
લોકોને જોઇને તેમની સ્ટોરી વિચારતો ધવલ અત્યારે ખુદ જ એક અધુરી સ્ટોરી બનીને રહી ગયો હતો….. તે ફરીથી ચાર રસ્તા બાજુ ગયો, જ્યાં એક દસ-અગ્યાર વર્ષનો છોકરો ગોળ-ગોળ આંટા મારતો હતો અને માટીમાં કૈક શોધી રહ્યો હતો. ધવલ તે બાળકની સ્ટોરી વિચારવાનો પ્રયત્ન કરીને તેનું મન વાળવા માટે પ્રયત્ન કરવા લાગ્યો પણ તેના મગજમાં બસ એક જ વિચાર, એક જ આશા હતી….. કે મિલી સવારે ટેન્શન માં હતી અને તે જરૂર તેના ઘરે જ પાછી ગઈ હશે….. નહિ કે કાળનો શિકાર બની હોય.
————————————
એપિસોડ રાઈટર – વિરાજ
————————————

બોટમ કૌંસ:~
{[(
બસ તો…..ફાઈનલી સ્ટોરીનો એન્ડ આવી જ ગયો……..
જો કે થયું એવું કે રોનકે નક્કી કર્યું છે આ સ્ટોરીને થોડી હજુ પણ આગળ લઇ જવી જોઈએ…. હવે મને ગમે અધૂરા અને સસ્પેન્સ વાળા એન્ડ કે જ્યાં રીડર્સ જ આગળ શું થયું હોય તે વિચારી લે…. પણ આગળ લખવાનું ચેલેન્જ કોને ન ગમે!!
તો બસ હવે એ તમારી પર જ છોડીએ છીએ…..
શું લાગે છે?
નેક્સ્ટ પાર્ટ આવવો જોઈએ કે નહિ??
)]}
day6

“૧૯૯૫~અધુરી-પૂરી-લવ સ્ટોરી”-3 ♥

ઉપલો કૌંસ:~
{[(
વાત જરાક એમ થઇ કે ૨૨ જુન 2012 માં મેં અને મારા ફ્રેન્ડ રોનકે નક્કી કર્યું હતું કે ભેગા મળીને એક વાર્તા લખીએ…. અને લખવાનું શરુ પણ કર્યું હતું…. પણ એ વાર્તા ના બે ભાગ લખાયા અને ત્રીજો ભાગ એ મને કાગળ પર આપીને ગયો અને પેલી આવી ગઈ મને હેરાન કરવા, કે મને છેક આજ સુધી લખવા જ ના દીધો ત્રીજો ભાગ!! પેલી મતલબ….. આળસ!! પણ ફાઈનલી…..એ ગઈ….અને વાર્તા આવી….!

હવે જો તમે આગળના ભાગ વાંચ્યા હશે તો અત્યાર સુધી તો ભૂલી જ ગયા હશો, અને નહિ વાંચ્યા હોય તો વાંચવાની ઈચ્છા પણ થશે જ એવું માનીને અહિયાં જ એના આગળના પાર્ટ્સ ની લીન્ક્સ share કરું છું…. તો એન્જોય કરો….
પાર્ટ-1
પાર્ટ-૨
)]}

નવી સવાર, નવો દિવસ…. કોઈએ કીધેલું છે કે સવાર સવારમાં પથારી માં આળસ ખાઈ લઈએ તો આખા દિવસમાં પછી આળસ રહે નહિ….. તો ચાલો હવે તૈયાર થઇ જઈએ, આજે તો પાછું લેખ સબમિટ કરવા જવાનું છે!

ચાલતા ચાલતા, આ ઝરમર વરસાદમાં, રસ્તે મળતા બધા દ્રશ્યો માણવાની મજા જ અલગ છે!

“હરતા-ફરતા”-નવી જનરેશનનું નવું મેગેઝીન! ટાઈટલ તો સારું એવું આપ્યું છે પોસ્ટર પર! જે પણ હોય! એડિટર સાહેબ નો વટ જોરદાર પડે છે!! ચાલો હવે આપણું કામ તો આ લેખ દેતા જ પૂરું!
હવે ધોધમાર પડે એ પહેલા ઘરે પહોંચવામાં જ ભલાઈ છે!
*******************
ઘર જેવી શાંતિ ક્યાય નહિ!! એમનેમ લોકો થોડું ને કહેતા હશે “ધરતી નો છેડો ઘર”! હજુ તો ૧૨ વાગ્યા છે… બસ અત્યારે તો આરામ જ કરવો છે….પછી ૩ થી ૬ ની તો અપોઇન્ટમેન્ટ છે આપણી બાલ્કની, ચા અને ખુરશી સાથે!! આજે કદાચ “એ” ફરી જોવા પણ મળી જાય!!
*****************
૬ તો વાગવા આવ્યા! ગઈ કાલે આટલા વાગ્યે જ તો દેખાઈ હતી એ! વરસાદના લીધે નઈ આવી હોય? પણ આ તો બસ ઝરમર પડે છે! ઓહ્હ…. આવી ગયા મેડમ! વગર છત્રીએ! હવે તો લાગે છે રેગ્યુલર કસ્ટમરમાં નામ આવી જ જશે…. 😀
ચાલો થોડાક એક્સપ્રેશન પણ જોઈ લઈએ…. કદાચ લખવા માટે કઈક નવું જ મળી જાય, એના ચહેરાની જેમ જ….અરેરે આ વરસાદ પણ ….હવે કઈ સ્પષ્ટ દેખાતું નથી પણ ટ્રાય કરવામાં શું જાય છે. ચાલો કૈક તો દેખાય છે, ગઈ કાલ કરતા આજે કૈક અલગ જ મૂડ માં લાગે છે .ચેહરા પર સ્ટ્રેસ જણાય છે. લટમાં ઝડપથી આંગળી ફેરવી રહી છે , હમ્મ્મ્મ …. હવે સામે કોઈએ ફોન ઉપાડ્યો લાગે છે , અરે અરે બૂમો પાડતી હોય એવું લાગે છે , ગુસ્સા માં બોલતી હોય એમ લાગે છે …… અચાનક શાંત ??? લે આણે તો ફોન પટકીને મૂકી દીધો .
અરે સાડા છ થઇ ગયા!! જીત્યો ને  પ્રવીણીઓ આવતા જ હશે , ચાલો નીચે જઈને ઉભો રહું .
******************
ધવલ : અલ્યા આજે કેમ ખુશ ખુશ લાગો છો ?!
પ્રવીણ : એતો અમે હોસ્ટેલ સાઈડ આંટો મારવા ગયા હતા ને એટલે ….
ધવલ : તો એમાં શું ?
જીતુ : અરે “કુદરતી દ્રશ્ય” જોવા ની મઝા આપડી ગઈ એટલે ખુશ છીએ . તું બી યાર આટલું સિમ્પલ પણ સમઝતો નથી ….
ધવલ : ભાઈ એમ તો મને બધી ખબર પડે છે, આ તો તારા મોઢે થી બોલાવડાવુંતુંને એટલે …!
પ્રવીણ : હા લેખક સાહેબ , તમને તો કોણ પહોચી શકે …??
જીતુ : ચાલો બે આપડી વાતો માં કાકા ક્યાંક બંધ કરીને જતા ના રે …
ધવલ : અલ ચિંતા ના કરીશ કાકા આપડ ને જમાડયા વગર કદી જાય છે તે આજે જતા રેહશે!!
પ્રવીણ : એ વાત તો સાચી … પણ આતો આજે વરસાદ જેવું છે એટલે જેટલું જલ્દી જઈને આવતા રહીએ એટલું સારું …
*****************
(ત્રણેય જણા કાકાની લારીએ પહોચે છે અને કાકા જોડે આડી અવળી વાતો માં પરોવાઈ જાય છે . જીતુ અને પ્રવીણ કાકા જોડે વાતો માં પરોવાયેલા છે અને ધવલ પોપટલાલ જોડે પહોચે છે .)
ધવલ : પોપટ કાકા બે દિવસ થી પેલી છોકરી જે ૬ વાગ્યાની આસપાસ આવે છે એના વિષે કઈ ખબર ?
પોપટલાલ : કોણ..? પેલા મિલી બેન ને ?… હમણાં પેલી હોસ્ટેલ માં જ રેહવા આયા છે …
ધવલ :(આનંદ અને આશ્ચર્ય સાથે) હા બસ એજ …
પોપટલાલ :તે એમનું સુ છે ??
ધવલ : આજે કૈક મૂડ બરાબર નતો લાગતો એનો …
પોપટલાલ : હા થોડા ગુસ્સામાં ને ટેન્શન માં લગતા હતા , મેં પૂછ્યું’તુ પણ કઈ વાત કર્યા વગર જ પૈસા આપની ને નીકળી ગયાતા એતો ….
ધવલ : હમમમ …. તમે બી એમાં શું કરી શકવાના હતા … કઈ નહિ ત્યારે પછી મળીએ , હું જમી આવું
પોપટલાલ : હવ કઈ વાંધો નઈ … જમીલો તમતમારે ….
***************
(ધવલ પાછો કાકાની લારીએ પહોચે છે , ત્રણેય જણા જમીને ઉભા થાય છે અને ઘરે જવા ના રસ્તે નીકળે છે , રસ્તામાં વાતો કરતા કરતા …….)
જીતુ : અબે કાલે સવારે પેલી હોસ્ટેલે જવું છે ને આંટો મારવા …?
પ્રવીણ : હાસ્તો! એમાં પૂછવાનું શું હોય …!
જીતુ : અલા તને નઈ ધવલ ને પૂછું છું , બોલ ધવલ ઈચ્છા ખરી કે નહિ ?
ધવલ : (થોડું વિચાર્યા પછી ) હવ ચાલોને આમેય નવરો જ છું , ઘરે એકલો કંટાળું એના કરતા તમારી જોડે આવીશ .
પ્રવીણ : અલા ના હોય તું તૈયાર થઇ ગયો !!!કઈક તો છે!! બોલીજા …
ધવલ : અલા કશું  નથી …
પ્રવીણ : પેલા પોપટલાલ જોડે કૈક વાત કરતો હતો ને! પેલી ફોનબૂથ વાળી નું કૈક ચક્કર લાગે છે ….
ધવલ : હા જા એવું જ છે … શું કરી લઈશ …
પ્રવીણ : અલા એમાં આટલો બગડે છે શેનો , સાચું કહીએ એમાં બૂમો પાડે છે …
જીતુ : અલા મુકોને બબાલ કાલે જઈને સાબિતી જોઈ લઈશું એતો ….
પ્રવીણ : જીત્ત્યા જીંદગીમાં પેલી વાર કૈક સરખી વાત કરી ….
ધવલ : લો પહોચી ગયા , હવે કાલે જ મળીશું …
(ત્રણેય જણ બીજી થોડી આડી અવળી વાતો કરી ને છુટ્ટા પડે છે )
*******************
નીચલો કૌંસ:~
{[(
હવે આમ તો અમે નક્કી કર્યું હતું કે ત્રીજો પાર્ટ જ છેલ્લો હશે, પણ એવું ન થવાના કારણ એવા છે કે,
~> કાગળમાં લખી રાખી હતી એ સ્ટોરી જ ક્યાંક ખોવાઈ ગઈ….
~> અને સ્ટોરી યાદ રહી નહિ એટલે સ્ટોરી ચેન્જ કરવી પડી :Pજો કે નેક્સ્ટ પાર્ટ માટે તો રાહ નહિ જ જોવી પડે…. કારણ કે સ્ટોરી શું છે એ અમે ડિસ્કસ પણ કરી લીધું છે અને નેક્સ્ટ પાર્ટ કાલે જ પોસ્ટ કરવાના છીએ…… હોપફૂલી 😛 😀
)]}
day4

શોર્ટસ્ટોરી ~ “ગનમેન”

“મને કોઈક પગ પછાડતું હોય તેવો અવાજ આવતો હતો. મેં આંખો ખોલવાનો પણ ખુબ જ પ્રયત્ન કર્યો હતો, પણ આંખો પર હજુ કઈક ભાર હોય તેમ જણાતું હતું. મને જરા પણ ખ્યાલ ન હતો કે હું ક્યાં હતો, કઈ રીતે તે જગ્યા એ આવ્યો હતો, અને કેટલા દિવસ થી તે જ જગ્યાએ હતો. મારી આંખો ધીમે ધીમે ખુલવા લાગી હતી, પણ હજુ આજુ બાજુ બધું ધૂંધળું લાગતું હતું.

મારી સામે જ એક બંદુકધારી બંદુક તાકી ને ઉભો હતો, એઇમિન્ગ એટ માય હેડ. મેં તેને ઘણી વાર મને મારવાનું કારણ પણ પૂછ્યું, પણ તે કઈ બોલ્યો જ નહિ. ફરી એક વાર પૂછતાં તે બોલ્યો કે ‘પંદર મિનીટ રાહ જો, તને રીઝન પણ મળશે અને તારી મોત પણ.’

મને કોઈક રૂમ માં બંધ કરી રાખ્યો હતો. મારા હાથ એક ચેઈનથી એક પોલ સાથે બાંધેલા હતા. તે રૂમ ખાલી હતો. રૂમની બધી દીવાલો અને છત મરૂન રંગ થી રંગેલા હતા, અને ત્યાં કદાચ લોહીના જ ડાઘ હતા. રૂમ માં ફક્ત એક સાંકડો દરવાજો હતો અને દરવાજા વાળી જ દીવાલ પર એક નાની બારી હતી. બારીની બહાર દુર દુર સુધી ફક્ત ખાલી મેદાન જેવું જણાતું હતું અને અંતે ક્ષિતિજ, બસ.
મેં ફરીથી છેલ્લે શું થયું હતું તે યાદ કરવાનો પ્રયત્ન કર્યો. હું કદાચ મોર્નિંગ-વોક માટે નીકળ્યો હતો અને મને કઈક ઝટકો લાગ્યો હતો. બસ…

દરવાજામાંથી એક બીજો માણસ એન્ટર થયો. તે કોઈ જુદી જ ભાષામાં પેલા ગનમેન સાથે વાત કરવા લાગ્યો. તે લેન્ગવેજ મારા માટે તદ્દન અજાણી હતી. મને સમજવાનો પ્રયત્ન કરતો જોઈ ગનમેન બોલ્યો કે, ‘જે કઈ પણ પેલા માણસે કહ્યું તે જ રીઝન હતું તને મારવાનું’ અને આટલું બોલતાની સાથે જ તેણે ટ્રીગર દબાવી દીધું અને બુલેટ મારા મગજની આરપાર નીકળી ગઈ ચિત્રગુપ્ત સર….આર-પાર…..
હવે શું મને એટલું કહેશો કે એ ગનમેન અને તે માણસ હતા કોણ અને મને મારવાનું રીઝન શું હતું?? પ્લીઝ???”

ચિત્રગુપ્તે કેલેન્ડર સામે નજર કરી… કેલેન્ડરમાં પહેલી એપ્રિલ જોઇને ચિત્રગુપ્ત બોલ્યા, “યુ મસ્ટ બી કિડિંગ….ટ્રાઈંગ ટુ ફૂલ મી?? હાહાહ…. નેક્સ્ટ સાઉલ પ્લીઝ….”

કૌંસમાં :~
{[(
આ જ સ્ટોરી પરથી અમે બનાવેલું એક મુવી…..http://goo.gl/nn6LU
)]}

ઉંદરની વેલેન્ટાઇન ♥

વેલેન્ટાઈને ઉંદરે કરી ઉંદરડી ને વાત,
“ચાલને ફરવા જઈએ ઉન્દી, રોમેન્ટિક છે રાત.”

ઉંદરડીયે ઓછી ન’તી કઈ, બા’ના આપી બોલી,
“તમેય સુ ગાંડા કાઢો છો!”, મનમાં છો એ ડોલી!

ઉંદરભઈ પણ તાન માં આવ્યા, ગીત ગાવાનો મૂડ બનાવ્યો,
ઉન્દી સામે ઘૂંટણે ઉભા, સૂરમાં તેમણે સુર મિલાવ્યો!
“તેરે લિયે દેખ ઉન્દી મેરી, નઝરાના હમ હૈ લાયે”,
ગાવા લાગ્યા, “તેરે ‘દર’ પર સનમ ચલે આયે….”!!

ઉન્દીના પણ રોમ રોમ માં છવાઈ ગયો રોમાંસ,
એણેય વિચાર્યું જવા દેવા જેવો નથી આ ચાન્સ.

દરને તાળા મારી નીકળ્યા ઉંદર ને ઉંદરડી,
દોડતા જાતા એકબીજાની પૂંછ પ્રેમથી કરડી…

મસ્તી-પ્રેમમાં પાગલ થઇ બેઉ જણા ભટકતા’તા,
પણ બંનેના પેટમાં તો હવે ઉંદરડા દોડતા’તા!!
મનગમતાની જોડે ફરતા સુખ તો મળી જાય છે,
પ્રેમથી પેટ ભરાય ક્યાં! ભૂખ જ નડી જાય છે…

ઉંદરડી બોલી “જાનું, આ ભૂખ નહિ સહેવાય,
ચલને કોઈ રેસ્ટોરન્ટમાં, હવે નહિ રહેવાય….”
ઉંદર બોલ્યો, “ડીનર આપણે કેન્ડલ-લાઈટ કરીશું,
પ્રેમની વાતો કરતા કરતા આપણે પેટ ભરીશું…”

સંતા-કૂકડી રમતા રમતા એક હોટલમાં પેઠા,
રસોડાનો માહોલ લાગ્યો જોઇને વાસણ એઠા.

રેસ્ટોરન્ટના મેઈન હોલમાં તેમણે એન્ટ્રી લીધી,
ખૂણે ચમકતી એલ.ઈ.ડી.ને કેન્ડલ માની લીધી.

બોલ્યો ઉંદર, “વેઇટ હની, હું મેનુ જરા જોઈ આઉં,
તારી ફેવરીટ સ્પેશ્યલ ડીશ તારા માટે લઈ આઉં…”

બોલી આટલું ઉંદર દોડ્યો મારતો કુદકો એક,
ફેંદી વળ્યો રસોડું જોઈ ખૂણો એકી-એક,
થાળી, વાડકા જોયા ને જોયા કબાટ દરેક,
એક ખૂણામાં પડેલી જોઈ સરસ મજાની કેક!

આજુ બાજુ કરી નજર, કોઈ નજરે ના ચડ્યું,
માન્યું કરી જે મહેનત, એનું જ આ ફળ મળ્યું!

દોડતા જઈને ઉંદરભાઈએ કેક હાથમાં લીધી,
પાસે પડેલી ક્રીમથી તેને સરસ સજાવી દીધી!

દુરથી ઉંદર જોરથી બોલ્યો, “આઈ લવ યુ માય મિસ”,
ઉન્દીએ પણ દુરથી ઉંદરને દીધી બ્લો-કિસ..!

કેક લઈને ઉંદરડીની પાસે પહોંચ્યો ઉંદર,
“આ લે તારી માટે લાવ્યો કુદી સાત સમુંદર!,
તારા પ્રેમના તીરથી થ્યો’તો હું તો શૂટ એટ સાઈટ!
પ્રેમનો ટુકડો સમજી, તું લે કેકનો પહેલો બાઈટ…”

કેક ઉન્દીને ખવડાવીને ઉંદરે પણ ખાધી,
ન દીઠયું કે સામે આવતી હતી એક ઉપાધી!
બહારથી તો દેખાતી’તી કેક સુંદર ને સાદી,
જાણ્યું ના ઉંદરડાએ આ કેક હતી બરબાદી!!

ધડકવા લાગ્યું હતું બેઉનું હવે જોર થી દિલ,
ક્યારેય ના કર્યું હોય એવું થઇ રહ્યું’તુ ફિલ,
પરસેવે ભીનું થઇ ગ્યું’તુ બંને નું તો ડીલ,
કેકના નામે ખાઈ લીધું’તુ મોર્ટીન-રેટ-કિલ!

જાણી લીધું અંતિમ આવી બેઠી છે આ ઘડી,
ટાળ્યે ન ટળાય એવી મુશ્કિલ આવી પડી.

“દરેક જનમમાં સાથે જીવશું, સાથે મૃત પામીશું,
દુનિયા સામે છો પડે, આપણે જોડી જમાંવીશું”

આટલું કહીને જીવન-મરણની જનમ જનમ ની કસમો લીધી,
એકબીજાની જ બાહોમાં ઉંદર-યુગલે જાન દીધી!

વેલેન્તાઇનની જવા દીધી ના રાત ઉંદરે કોરી!
પ્રેમની સાથે જ શરુ કરી ને ખતમ થઇ લવ-સ્ટોરી!

|~~~~ રેસ્ટ ઇન ચીઝ ~~~|

-વિરાજ રાઓલ

કૌંસ માં :~
[{(

સાત દિવસ પહેલા ઘર માં ઉંદર હોય એવું લાગ્યું હતું, પાંચ દિવસ પહેલા ઉંદરની નીશાનીઓ દેખાઈ, ત્રણ દિવસ પહેલા ઉંદરે દર્શન દીધા, તરત જ લાકડી લઈને મારવાનો ટ્રાય કર્યો… પણ ઉંદર મારી સામે હતું અને અવાજ બીજી દિશામાંથી આવતો હતો…!
તરત જ દુકાને ભાગ્યો, રેટ-કિલ લઇ આવ્યો, અને રાત્રે એક ખૂણા માં મૂકી દીધું…. ગઈ કાલે રેટ-કિલ કેક ગાયબ થયેલી જોઈ એટલે હાશ થઇ…. પણ જેમ પહેલા લાગ્યું હતું એવું જ થયું…. ઘર માં ઉંદરનું કપલ રહેતું હતું!!
ગઈ કાલે રાત્રે ઉંદરડી પણ સામે આવી! બીજી કેક મૂકી અને પંદર જ મિનીટ માં કેક સાફ કરીને ઉંદરડી બહાર ભાગી…. બસ તો એ ઉંદરોની યાદમાં જ આજની પોએમ… 

)}]

મારી આ લવ સ્ટોરી છે ♥

મારા માઈન્ડનું તારા માઈન્ડની સાથે કઈક કનેક્શન છે;
માઈન્ડની સાથે હાર્ટ-બીટ્સનું પણ તું જો ટ્રાન્ઝેક્શન છે.

તારી આંખોની જ્યાં મારા ફેસ તરફ કઈક મુવમેન્ટ છે;
આપણા લવબ્રીજમાં દેખીતું આ તો સાફ ઈમ્પ્રુવમેન્ટ છે.

નજર ચૂકવી લોકોની મને જોતી તું, એ સિક્રેટ છે;
પહેલા કેમ તું ના મળી એ કરતો ‘વિરાજ’ રિગ્રેટ છે.

તને જોવી એ મારી આંખોની જાણે ફેશન છે;
તને પામવાનું હવે મારા રોમ રોમનું પેશન છે.

મારા જીવતરની બેંકની તું જ હવે કરન્સી છે;
મારી સાથે મેચ થતી તુજ એક ફ્રિકવન્સી છે.

લેટ મી ટેલ યુ, તું જ મારી લાઈફની એ ગ્લોરી છે;
કમ્પ્લીટ કરવા આવી જે મારી આ લવ સ્ટોરી છે.

-વિરાજ રાઓલ

પોએમ લખવા મેં તને વિચારી! ♥

પોએમ લખવા મેં તને વિચારી,
પણ વિચારોએ તો ગુટલી મારી!
પોએમ તો સાઈડ ટ્રેકમાં ઘુસી,
ને બાજુમાં બત્તી થઇ ગુલ મારી!

ખોવાયેલો સપને ક્યાં હું પોન્ચ્યો
લઈને તને, સાથે શાહી સવારી!
શાહી રાખી હતી દાવત મેં ત્યાં તો,
વ્હાલની ડીશ હતી પ્રીતે વઘારી!

માણીને બેઠા એ પ્રેમ આપણે તો,
મુખ્વાસમાં લેતા પ્રેમની સોપારી,
સાંજની મુલાકાતે નીકળ્યા હતા
જોવા ક્લાઉડ્સની ગોલ્ડન કિનારી,

એટલામાં જ વરસ્યા એ વાદળ,
દાખવી ગયા મને મારી લાચારી.
ભીંજાયો લાગણીએ બોલી ગયો હું,
“કાવ્ય માટે પણ ક્યાં તને વિચારી!?!”

જાણે છે? સહેલું નથી હોતું એ તો,
આ તો દિલે પથ્થર મૂકી વિસારી(?),
તો પણ સીમિત રહ્યો તારા સુધી હું,
સૃષ્ટિ વિચારોની મેં જયારે વિસ્તારી!

~વિરાજ

પોએટિક કૌંસ :~
{[(
ટૂંક માં પોએમની તે ફેરવી પથારી! 😦
)]}