ફરી ‘ને ફરી

એ: “કેટલી વાર લખીશ આ?”
હું: “નથી ખબર….”
એ: “કોઈ મતલબ છે તો?”
હું: “નથી ખબર…”
એ: “તો સમય કેમ વેડફે છે?”
હું: “ડોન્ટ આસ્ક”
એ: “કેમ ન પૂછું?”
હું: “પૂછવાનું કોઈ કારણ?”
એ: “સમય!!!”
હું: “શું છે સમય?”
એ: “નથી ખબર…”
હું: “બસ એટલે જ લખીશ…અને લખતો જ રહીશ… આ ‘ને આ જ, ફરી ‘ને ફરી.”

-વિરાજ રાઓલ

Advertisements

સ્ટોરી ~ એપ્રિલનો એ વરસાદ ભૂલાય જ કેમ!

ઉપરનો કૌંસ:~
{[(
એપ્રિલ ૨૦૧૨માં એક સ્ટોરી લખી હતી, એ સ્ટોરી લખવાનું રીઝન એ હતું કે ૨૦મિ એપ્રિલે વરસાદ પડ્યો હતો, અને મારે પથારી લઈને નીચે ભાગી આવવું પડ્યું હતું. રાતના ૨-૩ વાગ્યે. અને એ વખતે જ એકદમ મગજમાં એક સ્ટોરી આવી ગઈ હતી જે મેં લખી દીધી હતી. એ પછી coincidentally ૨૦૧૩ અને ૨૦૧૪માં પણ ૨૦મિ એપ્રિલે વરસાદ પડ્યો હતો. પણ ૨૦૧૫માં ૧૫ એપ્રિલમાં જ વરસાદ પડી ગયો અને થોડુંક ખોટું લાગ્યું હતું મને. પણ આજે એક સોંગ સાંભળતા સાંભળતા મને અચાનક એ સ્ટોરી યાદ આવી અને એની સિકવલ લખવાનો વિચાર આવ્યો!

આ સ્ટોરીનો પ્રથમ ભાગ તમે વાંચીને આ વાંચશો તો વધારે મજા આવશે!

અને એ વાંચ્યા પછી જો આ સોંગ સાંભળતા સાંભળતા આજનો લખેલો ભાગ વાંચશો તો ચોક્કસ એક અલગ જ મજા આવશે. 🙂

)]}

અત્યારે જુન હોવા છતાં પણ ગરમીનો ત્રાસ છે, પણ એપ્રિલ નો એ વરસાદ ભૂલાય જ કેમ!
બે મહિના થયા હતા સ્તુતિને મળ્યે. એક્યુરેટલી જોવા જઈએ તો ૧ મહિનો અને ૧૪ દિવસ.
નવી શરૂઆતનો સંકેત દેખાયો તો હતો…પણ…
~~~~~~~~~~

“ભૂલ મારી પણ હતી અને મારે જ સમજવું જોઈતું હતું, that your career was important too, and not only I. કદાચ હું પણ નાસમજ હતી એ વખતે.” આ શબ્દોની સાથે આવેલી સ્માઈલ જ સૌથી મોટો સંકેત દેખાડી રહી હતી. અને ઓછું હોય એમ એના આઈ-પેડમાં યુ-ટ્યુબ પર કોઈ અજાણી સિંગરના અવાજમાં મેહદી હસનનું “રંજીશ હી સહી” વાગી રહ્યું હતું. એક તરફ એની સ્માઈલ જોઇને મારા મગજમાં રહેલા બધા જ શબ્દો ગાયબ થઇ ગયા હતા, અને બીજી તરફ ગીતના શબ્દો માહોલને મારા માટે વધારે જ heavy બનાવી રહ્યા હતા.

“किस किस को बताएँगे जुदाई का सबब हम, 
किस किस को बताएँगे जुदाई का सबब हम…”

ગીતની આ કડી વાગી અને સ્તુતિની પેલી સ્માઈલ પણ જતી રહી સાથે. તે અચાનક જ કઈ પણ બોલ્યા વગર અંદર જતી રહી. અને થોડી વારમાં જ રસોડામાંથી સ્ટીલના ગ્લાસમાં પાણી લઈને આવી અને પાણી મારી સામે ધરતા જ કહ્યું, “I hope you still prefer your water steelના ગ્લાસમાં જ…”

મેં ગ્લાસ હાથમાં લીધો. હજુ પણ પેલી સ્માઈલમાં જ ખોવાયેલો હતો હું. શું બોલવું એ સમજાયું જ નહિ. આંખો બંધ કરી, અને એક જ ઘૂંટમાં બધું પાણી પી લીધું. તરસ્યો હતો એટલા માટે નહિ, પણ ગ્લાસમાં જે પાણી હતું એમાં મારી આંખનું પાણી પડે નહિ એ માટે. થોડી વાર આંખો બંધ જ રાખી. પેલું સોંગ હજુ પણ વાગી રહ્યું હતું. કદાચ તેણે કોઈ પ્લે-લીસ્ટ બનાવીને તે સોંગને રીપીટ મોડ પર રાખ્યું હશે તેવું લાગ્યું.

“आ फिरसे मुझे छोड़ के जाने के लिए आ, रंजिश ही सही….”

આ કડી ફરી વાગી રહી હતી, અને પેલું અટકી રહેલું ડાબી આંખનું પાણીનું ટપકું રોકી ન શક્યો હું. આંખથી ટપકીને ગાલથી સરકતું એ આંસુ મારી થોડી વધી ગયેલી દાઢીમાં આવીને સંતાઈ ગયું, પણ મારી ફીલિંગ સંતાઈ ન શકી. I was feeling the guilt for what I had done. “Can you please..”
હું આટલું જ બોલ્યો અને સ્તુતિએ સોંગ બંધ કરી દીધું.
“No, આ તો જસ્ટ સોંગ ચેન્જ કરવાનું કહેતો હતો. પણ, You know, I don’t have words to share. અચાનક જ સવારે વરસાદ પડ્યો અને ખબર નહિ કેમ, બધું જ યાદ આવી ગયું. બે વર્ષ પહેલા સેમ આવું જ એપ્રિલમાં માવઠું પડ્યું હતું. અને આજ સવારનો વરસાદ ભલે એટલો વધારે નહોતો, મને બહુ જ heavy લાગ્યો. બે વર્ષ! કરીઅરમાં ભલે થોડોક આગળ વધ્યો, પણ ‘થોડોક’ જ વધ્યો. એક સકસેસ માટેની સેલ્ફ હેલ્પ બુક વાંચી હતી ત્યારે, જેમાં ઈમોશન્સ, ફીલિંગ્સ વગેરેને અવરોધ તરીકે દર્શાવ્યા હતા. અને એ વાંચ્યા પછી તો કરીઅર વિષે વિચાર્યા કરતા છુટા કેમ પડવું એ જ વિચાર વધારે આવતો હતો. એક જુસ્સો હતો સિંગર બનવાનો. નવા નવા કોન્ટેક્ટસ બની રહ્યા હતા અને કેમ પણ કરીને ઊંચાઈ હાસિલ કરવી હતી. એ વખતે એ ઊંચાઈના સપનાના પડછાયામાં તારા તરફથી મળતો સપોર્ટ, તારો પ્રેમ ખરેખર કેટલા પ્રબળ ફેકટર્સ હતા મારી સફળતા માટે, તે જોઈ જ ન શક્યો હું! બે વર્ષમાં જ્યાં પહોંચ્યો ત્યાં સફળતાનો એક કોળિયો છે, પણ ત્યાં એકલતા છે. અને એ કોળિયો share નહિ કરું ત્યાં સુધી એ થાળીમાંથી બીજો કોળિયો લેવાની ન તો ઈચ્છા થાય તેમ છે ન તો મારી તાકાત છે કે બીજો કોળિયો લઇ શકું હું તારા વગર.”
સ્તુતિ કઈ પણ બોલ્યા વગર સાંભળી રહી હતી. એની આંખમાં પાણી પણ દેખાતું હતું. મેં તેમ છતાં પણ બોલવાનું ચાલુ જ રાખ્યું.
“મારે મારી સફળતા તારી સાથે share કરવી છે. હું અહી આવ્યો ત્યારે મને આશા પણ નહોતી કે તું મારી સામે પણ જોઇશ! બે વર્ષ પહેલા તારી આંખમાં વરસાદમાં ધોવાઈ રહેલા તારા એ આંસુ મને સાફ દેખાઈ રહ્યા હતા પણ એ વખતે મારી આંખો તેને ઇગ્નોર કરવા માટે જ તૈયાર થઈને બેઠી હતી. I have always been selfish, અને કદાચ અત્યારે પણ હું સેલ્ફીશ જ બની રહ્યો છું એક રીતે. પણ હું તને મારા સેલ્ફમાં સમાવવા માંગુ છું. સેલ્ફીશ બનીને આપણી ખુશી જોવા ઈચ્છી રહ્યો છું. એ વખતે તારા આંસુ જોઇને એક જ બીક લાગી રહી હતી કે તું ક્યાંક તારા મજાકિયા સ્વભાવને ખોઈને લોકો પર ભરોસો કરવાનું ખોઈ ન બેસે! આજે મને તારો ભરોસો જોઈએ છે. મારે તારા સપનાઓ જાણવા છે સ્તુતિ. અને એ સપનાઓ બસ જાણવા નથી, પણ તેમને પુરા કરવા માટે જે પણ કરી શકું એ કરવું છે. મારા સપનાઓની સફળતાનો સ્વાદ અને તારા સપનાઓ પુરા કરીને તેની ખુશીનો પણ સ્વાદ મારે તારી સાથે જ લેવો છે. સ્તુતિ, બે વર્ષ પહેલા મેં જે પણ કર્યું, I’m going to regret that for my whole life. એ ભૂલ ફરી તારી સાથે તો હું સપનામાં પણ ન કરી શકું, પણ બીજા સાથે ન કરું એ માટે તારી સલાહ, તારો સપોર્ટ અને તારો પ્રેમ ઝંખું છું.” આટલું બોલીને હું ચુપ થઈને સ્તુતિની સામે જોઈ રહ્યો.

સ્તુતિની આંખમાં જે થોડી વાર પહેલા પાણી દેખાતું હતું, તે પાણી હવે ત્યાં હતું નહિ. જાણે એની આંખો એ આંસુને પી ગઈ હોય. સ્તુતિએ તેની નજર બાજુમાં ફેરવી લીધી હતી એ દિવસે આટલું કહેતી વખતે કે, “મેં ભૂલ તારી માફ કરી. પણ મારી એક સ્માઈલ જોઇને તે વિચારી લીધું કે હું હજુ પણ એકલી હોઈશ?” સ્તુતિ આટલું બોલીને જ ઉભી થઈને પાણીનો ગ્લાસ લઈને રસોડામાં જતી રહી.
~~~~~~~~~~

નવી શરૂઆતનો સંકેત તો દેખાયો હતો….પણ એ સંકેત આવું સરસ પરિણામ લાવશે તેવું ક્યારેય નહોતું વિચાર્યું મેં.
સ્તુતિને ખબર હતી કે હું હમેશા તેને જુઠું બોલતા પકડી જ પાડું છું, એટલે જ એ દિવસે તેણે નજર ફેરવીને બસ મને હેરાન કરવા માટે થઈને ‘એકલી ન હોવા વાળી વાત’નો shock આપ્યો હતો. એની વાત જો કે સાચી હતી. મેં તે વિષે જરાય વિચાર્યું જ નહોતું. પણ મેં એ પણ ક્યારેય નહોતું વિચાર્યું કે સ્તુતિને હમેશાથી રાઈટર બનવું હતું. ન તો મને એ ખબર હતી કે છુટા પડ્યાના છ મહિના પહેલા તેણે તેની પ્રથમ નોવેલ લખવાની શરૂઆત કરી હતી, જેનો અંત તેણે હજુ સુધી પણ લખ્યો ન હતો. અને તે પણ ખબર નહોતી કે તે એક એડ એજન્સીમાં કોપીરાઈટર તરીકે કામ કરી રહી હતી, being an engineer!

પણ મને એ વાતની ખબર ચોક્કસ છે કે તેની પ્રથમ નોવેલના છેલ્લા ચેપ્ટર પર એ અત્યારે કામ કરી રહી છે અને એ પણ ખબર છે કે તે આજે તે નોવેલ પૂરી કરીને જ રહેશે અને પૂરી નહિ કરે ત્યાં સુધી કોઈને એના રૂમમાં પણ નહિ આવવા દે!
વેલ, જોરદાર વાત એ છે કે તેની નોવેલનું ફક્ત શરૂઆતનું એક જ ચેપ્ટર વાંચીને મારો પબ્લીશર ફ્રેન્ડ (કોન્ટેક્ટસ કામ તો લાગ્યા જ) એટલો ખુશ થઇ ગયો હતો કે તેણે શ્યોરીટી સાથે આ નોવેલના સકસેસ માટે પાર્ટી અરેંજ કરવાનું કહી દીધું હતું. અને સ્તુતિને જે વાતની ખબર નથી તે વાત એ છે, કે આજે રાત્રે જ મેં એના માટે એક સરપ્રાઈઝ પાર્ટી અરેંજ કરી છે!
And guess what!! આટલી વાત કરી ત્યાં સુધી બહાર ધીમા ધીમા વરસાદના છાંટા ચાલુ થઇ ગયા છે. અને કદાચ સ્તુતિના રૂમનો દરવાજો ખુલી રહ્યો છે, છેલ્લું ચેપ્ટર પતાવી દીધું લાગે છે! 🙂
અને પેલી સરપ્રાઈઝ વાળી વાત અત્યારે આપણી વચ્ચે જ રાખજો…Shhhhhh…. 😉

નીચેનો કૌંસ:~
{[(
‘રંજીશ હી સહી’નું ઓરીજીનલ version અને કોક-સ્ટુડીઓનું version પણ સાંભળતા જાઓ હવે!! 😀


)]}

સેવ ધ વર્લ્ડ…

જુનનું છેલ્લું અઠવાડિયું હતું, ગરમીની સીઝન હતી, અને તેમ છતાં વાદળ ઘેરાયા હતા અને વરસાદના છાંટા પડવાના શરુ થઇ ગયા હતા. વરસાદ પડતો જોઇને જ અર્થના મગજમાં લેકનો વિચાર આવે છે. એ તરત જ તેની કયુ-૭ તરફ ભાગે છે, ચાવી તો હંમેશાની જેમ જ તેના હાથવગી હતી. કારમાં એન્ટર થતાની સાથે જ બીટ્સ ઓડિયો ના શરણે થઇને તે સીધો જ સત્યના ઘર તરફ ગાડી ભગાવે છે. બહાર અવિચી(avicii)ના levelsનો લાઉડ સાઉન્ડ આવતા જ સત્ય બહાર નીકળે છે, અને ખુલ્લો દરવાજો જોઇને તરત જ ગાડીમાં બેસી જાય છે. ત્યાંથી બંને ફ્રેન્ડસ અદ્વૈતના ઘરે જાય છે.દરવાજો બંધ જોઇને જ અર્થ હોર્ન મારે છે.પણ કોઈ બહાર આવતું નથી, પણ એજ વખતે અર્થના ફોનમાં રીંગ વાગે છે અને કોઇન્સીડેન્ટલી ઈટ વોઝ અદ્વૈત! અદ્વૈત ઓલરેડી લેક પર જ હોય છે. વરસાદના લીધે રસ્તો ખાલી હોય છે, અને જે ગણ્યા ગાંઠ્યા લોકો ફૂટપાથ પર ચાલતા હતા તેઓની નજર ફૂલ સ્પીડે જતી ફૂલ વોલ્યુમ પર સોન્ગ્સ વગાડતી અર્થની કાર પર જાય છે, જે જોતાની સાથે જ એટલી જ સ્પીડમાં ત્યાંથી ગાયબ પણ થઇ જાય છે.

વરસાદ ધીમે ધીમે વધી રહ્યો હતો, અને તે જ કારણ થી તળાવ પર ત્રણ મિત્રો સિવાય બીજા કોઈની હાજરી ન હતી. સાંજ હતી અને ધુમ્મસ પણ ધીમે ધીમે વધી રહ્યું હતું. અર્થ મ્યુઝીકનો  અવાજ તેના મેક્સીમમ લેવલ પર રાખીને ગાડીની બહાર નીકળીને દરવાજો બંધ કરીને બેક-ડોર ખોલી દે છે. ત્રણેય ફ્રેન્ડ્સ હવે વરસાદ અને મ્યુઝીક ની મજા ડાન્સ કરીને માણવા લાગે છે. they were totally lost in music and rain અને ઈ.ડી.એમ. ના સાઉન્ડટ્રેકસ પર બીટ સાથે ફીટ મિલાવીને ઝૂમતા હતા. એજ વખતે અચાનક તળાવની ઓપોઝીટ સાઈડ પર અર્થનું ધ્યાન જાય છે. ધુમ્મસ ના લીધે ક્લીઅર તો દેખાતું ન હતું, પણ કઇક ખોટું થઇ રહેલું તેને ચોક્કસ જણાયું.

અર્થ ઇશારાથી સત્ય અને અદ્વૈતને તે દિશામાં જોવાનું કહે છે. ત્રણેય જણ થોડાક આગળ વધે છે. ત્યાં કેટલાક છોકરાઓ એક છોકરી સાથે છેડતી કરી રહેલા નજરે પડે છે. તેમાંથી એકના હાથમાં બંદુક સાફ નજર આવી રહી હતી. તે જોઇને જ અદ્વૈત સત્ય અને અર્થને સાવચેત રહેવા જણાવે છે અને ગાડીમાં બેસી ને તે લોકોને જતા રહેવાનું કહે છે પણ સત્ય ફક્ત અદ્વૈત ને જણાવે છે કે,”તારે જવું હોય તો તું જઈ શકે છે.” અદ્વૈત હમેશની જેમ પોતાની લાઈફને પહેલો પ્રેફરન્સ આપીને, સત્ય હજુ કઈ આગળ કહે એ પહેલા જ, દોડતો જઈને તેની બાઈક ની ચાવી ફેરવીને બાઈક ભગાવી મુકે છે. સત્ય પણ અર્થને કહે છે કે કઈ પણ કરતા પહેલા આ વાતની જાણ તેમણે પોલીસને કરવી જોઈએ. પરંતુ અર્થ ઓલરેડી ઘણો આગળ નીકળી ગયો હોય છે, તે દોડતો જઈને ત્રણમાંથી એક માણસને પંચ મારે છે. તે બીજાને મારવા જાય તે પહેલા જ એક ગોળી નો અવાજ આવે છે અને તે સાથે જ સત્ય એક ધબકાર ચુકી જાય છે. અર્થનું ધ્યાન છોકરી તરફ જાય છે, છોકરીની લાશ તરફ. અર્થ કઈ પણ કરવા જાય તે પહેલા જ બંદુકધારી અર્થ પર પણ ગોળી ચલાવી દે છે, અને બાજુમાં અચાનક આવેલી એક ગાડીમાં બેસીને ત્રણેય બદમાશો જતા રહે છે. ગોળીનો અવાજ સાંભળીને સત્ય સ્તબ્ધ થઇ જાય છે, તેણે ઓલરેડી પોલીસને ફોન કરી દીધો હોય છે. સત્ય અર્થ તરફ દોડે છે, અને તેનો ઘવાયેલો ખભો જોઇને ૧-૦-૮ ડાયલ કરે છે. વરસાદના પાણી સાથે અર્થ અને અજાણી છોકરીનું લાશનું લોહી પણ આજુ બાજુ પ્રસરી રહ્યું હતું અને સત્યની આંખમાં ગુસ્સો અને આંસુ જોવા વાળું તળાવની આસપાસ કોઈ દેખાતું નહોતું. વરસાદ પણ જાણે ડર નો માર્યો શાંત થઇ રહ્યો હોય તેમ લાગી રહ્યું હતું. ગાડીમાં હજુ પણ “સ્વીડીશ હાઉસ માફિયા”નું “Save the world” ગીત વાગી રહ્યું હતું… ♪♫ Who’s gonna save the world tonight? Who’s gonna bring it back to life? ♫♪
અને દુર ક્યાંક પોલીસ/એમ્બ્યુલન્સનું સાયરન સંભળાઈ રહ્યું હતું.

*** *** *** *** ***

“સો આય્મ સ્ટીલ લીવીંગ?!?” અર્થ ભાનમાં આવતાની સાથેજ બાજુમાં બેઠેલા સત્યને પૂછે છે.
સત્ય હસવા લાગે છે, “૩ દિવસ થઇ ગયા છે ભાઈ, તમે પણ મરીને પાછા ફર્યા છો, જસ્ટ લાઈક જીસસ, ઇફ યુ નો વ્હોટ આઈ મીન” સત્ય આંખ મારીને કહે છે.
સત્ય અર્થને બધી વાત જણાવે છે, કઈ રીતે પોલીસે આવીને પુછતાછ કરી, કઈ રીતે છોકરીના પરિવારને તે લોકોએ બધી જાણ કરી, અને કઈ રીતે અર્થને હોસ્પિટલમાં લાવ્યા, વગેરે વગેરે…
“તે નંબર તો જોઈ લીધો હતો ને, તે લોકોની ગાડીનો?” અર્થ બધી વાત સાંભળીને સત્યને પૂછે છે.
“કોઈ મિનીંગ નથી યાર એનો”, સત્ય નિ:સાસો નાખીને કહે છે, “નંબર તો મેં  પોલીસને સૈથી પહેલા જ આપી દીધો હતો, પણ ‘મોટા માથાના હાથ’ હતા યાર. અને તને ખબર જ છે એવા કેસીસનું શું થતું હોય છે. અને ઉલટાનું પોલીસે આપણને આવા મામલાઓથી દુર જ રહેવું એવી…”
“એડવાઈસ?” અર્થ સત્યની વાત અટકાવીને પૂછે છે.
“વોર્નિંગ. સાફ શબ્દોમાં વોર્નિંગ આપી છે!” સત્ય ગુસ્સા અને દુઃખની મિશ્ર લાગણી સાથે કહે છે.
અર્થના મગજમાં પણ ગુસ્સો હોય છે. તે તેનો ચહેરો ફેરવીને રૂમની બારીની બહાર નજર કરે છે. હોસ્પિટલની સામે આવેલા મલ્ટીપ્લેક્સ પર “મેન ઓફ સ્ટીલ”(સુપરમેન)ના પોસ્ટર તરફ એક નજર કરીને અર્થ આંખો બંધ કરીને વિચારોમાં ખોવાઈ જાય છે.

Viraj Raol & Ronak HD

પાર્ટ ૨  –

કૌંસમાં:~
{[(

ગયા મહીને એક વાર્તા પોસ્ટ કરી હતી, અને આ મહીને ફરી એક કરી! હોપફૂલી દર મહીને એક એક સ્ટોરી મીનીમમ પોસ્ટ થાય એવી આશા છે. બાકી આ વખતે કૌંસમાં ઉપર મેન્શન કરેલા બે સોન્ગ્સ જ મુકું છું. બંને સોન્ગ્સ રોનકે સંભળાવ્યા હતા, અને બંને સોન્ગ્સ ટ્રાવેલ કરતી વખતે સાંભળવાની મજા આવે એવા છે!
તમે પણ એન્જોય કરો! 🙂
અને સ્ટોરીનો ફીડબેક પણ આપજો ભૂલ્યા વગર. 😀

Avicii – Levels

Swedish House Mafia – Save The World

)]}

‘લોંગ ટાઈમ, નો સિંહ’….(સપના, વિચારો, લવારો, ઇન્ટરસ્ટેલર)

ક્યારેય વિચાર્યું નહોતું કે મારે શોધવું પડશે કે ‘નવું ઉમેરો’નું બટન ક્યા હોય.
ઈટ ફેલ્ટ અ લીટલ બેડ. મારા વ્હાલા એવા બ્લોગને હું જ ભૂલી ગયો. 😦
એ બધું હવે જવા દઈને લખવાનું ચાલુ કરું, અને સૌથી પહેલા તો ટાઈટલમાં લખેલા ‘સિંહ’ નું લોજીક સમજાવું. એ લોજીક કઈ એટલું ખાસ છે નહિ, જસ્ટ ‘સી’ ની જગ્યાએ ‘સિંહ’ લખ્યું છે કેમ કે, ‘સિંહ’ એ શબ્દ છે જેનાથી સ્કુલમાં મને ૧૧, ૧૨ ધોરણમાં મારા કેટલાક ક્લાસમેટ્સ બોલાવતા હતા.

હવે વાત, હું કેમ ન આવ્યો આટલા ટાઈમ સુધી,એની કરવા જેવી છે નહિ, તો એ બધું જવા દઈને વાત કરું કેટલાક વિચારોની. જે આટલા ટાઈમ સુધી મગજમાં આવતા રહેતા હતા. આટલા ટાઈમ સુધી મતલબ જસ્ટ આ 6 મહિનાઓમાં નહિ, પણ ઘણા વર્ષોથી. કદાચ સ્કુલમાં હતો ત્યારથી. વાત ફરી સપનાઓની. અને કેટલાક વિચારો જે સપનાના રીલેટેડ આવ્યા હતા. અને આ વિચારોને અહી લખવા માટે આ બે રીઝનનો ધક્કો મળ્યો.
૧) ઈન્ટરસ્ટેલર
૨) જે.વી. નું ઇન્ટરસ્ટેલર વાળું શતદલ વાળું આર્ટીકલ.

ગઈ કાલે કઝીન સાથે મુવી જોવા ગયો, ઇન્ટરસ્ટેલર. આમ તો નેટ પર ઘણા એવા આર્ટીકલ્સના ટાઈટલ વાંચ્યા હતા કે આ મુવી જોવા જતા પહેલા તમારે આટલી થીઅરીઝ જાણવી જરૂરી છે, ફીઝીક્સના આટલા કન્સેપ્ટ્સ જાણવા જરૂરી છે, વગેરે વગેરે. અને મેં પણ વિચાર્યું કે મુવી જોવા જઈશ એની ૧૫ મીનીટ્સ પહેલા એ બધું વાંચીશ અને પછી જોવા જઈશ. પણ એક્ઝામ આગળના દિવસે જ ખતમ થઇ હતી અને વાંચવાનો એવો કઈ મૂડ હતો નહિ. તો એમનેમ જ મુવી જોઈ આવ્યો. અને તેમ છતાં પણ ટપ્પો પડ્યો! એનું રીઝન, આગળ જોયેલા ઘણા બધા સાય-ફાય મુવીઝ. અને ઘણા બધા મુવીઝમાં યુઝ થયેલા ઘણા બધા કન્સેપ્ટ્સની કલેરીટી.

ઇન્ટરસ્ટેલરમાં વાત થઇ હતી સીન્ગ્યુલારીટીની, ટાઈમ-ટ્રાવેલ-ટાઈમ-લેપ્સની, સ્પેસ ટ્રાવેલની, રીલેટીવીટી ઓફ ટાઈમની. અને એ બધી વાત પરથી આજે શતદલમાં જે.વી.એ વાત કરી “પેરેલલ યુનિવર્સીસની. એક સાથે ચાલતા અલગ અલગ ટાઈમલાઈન વાળા યુનિવર્સિસ. જેમાં ડોકિયું કરી શકાય. જેનાથી સોર્સ અને ડેસ્ટીનેશનની જાણ થાય, આપણી જ લાઈફના વહેણની.” અને આ બધી વાતો ફરી પાછી ખેંચી ગઈ મને મારા ફેવરીટ ટોપિક પર. એ ટોપિક પર કે જેના વિષે મને વિચારવું સૌથી વધારે ગમે છે. “સપનાઓ”.

સપનાઓ પર મેં પહેલા પણ એક પોસ્ટ લખી હતી. પણ આ પોસ્ટ થોડીક અલગ છે. એ સપનાઓની વાત પર પહોચીએ એ પહેલા એક બીજી વાત, એક બીજા વિચારને લઈને કે જેની પર મેં ઘણું મંથન કર્યું છે. ઘણી વાર કોઈ પણ રેન્ડમ થોટ મને એ કન્સેપ્ટ પર લઇ જાય છે. એ લોજીક વગરના જણાતા એક વિચાર પર. એક ઈમેજીનેશન પર. એ વિચાર કઈક એવો છે કે,

તમે જે લાઈફ જીવો છો, એ તમારા માટે બસ એક સિમ્પલ લાઈફ જ છે. જેમ બધા છે તેમ તમે છો. બધાના સુખની જેમ તમારા સુખ છે. બધાના દુઃખ ની જેમ તમારા પણ દુઃખ છે. થોડા વધારે છે તો થોડાક ઓછા છે. પણ હવે ટ્વીસ્ટ એવો છે કે તમારી લાઈફના સીક્રેટ્સ તમારા સિવાય પણ કોઈક જોઈ શકે છે. તમારી લાઈફમાં શું થયું છે એ બધું એ જોનારને ફ્લેશબેક ની જેમ દેખાય છે, જયારે જયારે પણ તમે તમારી યાદોને વાગોળો છો ત્યારે ત્યારે. અને જે પણ ફ્યુચરમાં થવાનું છે એ “યેટ ટુ કમ” તરીકે જોઈ શકે છે.

હવે કોણ જુએ છે અને કઈ રીતે જુએ છે એની વાત.
એક ગ્રહ છે. અને ત્યાં એક એલિયન છે, એક નહિ, ઘણા છે, જેમાંથી એક ફક્ત અને ફક્ત બસ તમારી લાઈફ જુએ છે, એક સીરીયલની જેમ. ત્યાં રહેતા દરેકે દરેક જીવનું  બસ આ એક જ કામ છે. બધાને અલગ અલગ કેરેક્ટર્સ(આપણામાંથી જ બધા) મળેલા છે. જેના થકી તેઓ તેમને મળેલા એ કેરેક્ટર ની લાઈફ જોઈ શકે છે, એ લાઈફ ખતમ થતા જ બીજી સીરીયલ ચાલુ થાય છે. એક નવા કેરેક્ટરની. અને હવે એ તેને જોયા કરશે. વાત બસ જોવાથી નથી ખતમ થતી. એ લોકોની જોબ છે આ. એ લોકોને પણ બ્રેક મળે છે. અને એ બ્રેકમાં એ લોકો આરામ નથી કરતા. એ લોકો એ લાઈફ ને એનલાઈઝ કરે છે. અને તેના પરથી વિચારોને જનરેટ કરે છે. અને એ વિચારો ને જનરેટ કરીને એના સિગ્નલ્સને યુનિવર્સમાં છુટા મૂકી દે છે. વહેતા કરી મુકે છે. અને એ વિચારો ફરતા ફરતા ક્યારેક આપણા ત્યાં આવી જાય છે. જયારે પણ ફ્રિકવન્સી મેચ થાય છે ત્યારે એ વિચારો કોઈના મગજમાં એન્ટ્રી લે છે. અને એ વિચારો ને ફોલો કરીને એ રીતે વર્તે છે. અને એ રીતે પેલા ક્રિચર્સ, કે જેમણે આ વિચારો જનરેટ કર્યા હતા, તેઓ ખુશ થાય છે. જે વિચારો તેમણે જનરેટ કર્યા હોય, એ વિચારો જો તેમના પોતાના જ કેરેક્ટર(કે જેમની લાઈફ તેમણે એનલાઈઝ કરવાની હોય છે)ને  મળે, તો એ પ્રમાણે તેમના પોઈન્ટ્સ વધે છે. અને તેઓનું પ્રમોશન થાય છે. પ્રમોશન થાય તેમ તેમ તેઓને વધારે વિચારશીલ કેરેક્ટર્સ મળતા જાય છે, જીનીયસીસ મળતા જાય છે, એનલાઈઝ કરવા માટે! અને બસ આમને આમ ચાલ્યા જ કરે. અને એ લોકોને નોટીસ કરે છે એક બીજા ગ્રહ ના કઈક બીજા જ વાસીઓ. અને બસ આ જ બધું ચાલ્યા કરે છે.

તો હવે આ જ વિચારને સાંકળતો એક વિચાર ‘મુવી અને આર્ટીકલ’ પરથી આવ્યો, કે જે સપનાઓ સાથે રીલેટ થયેલો હતો. જે રીતે મારા ઈમેજીનેશન વાળો એલિયન મને જુએ છે, એજ રીતે ખરેખર આપણે જે સપનાઓ જોઈએ છીએ, એ કોઈ રેન્ડમ વિચાર નથી. કોઈ ઈમેજીનેશન નથી. એ સપનું ખરેખર એક ઝાંખી છે મારા જ જીવનની. મારા એ જીવનની જે હું જીવી રહ્યો છું કોઈ બીજી જ ટાઈમલાઈન માં. અથવા તો જે હું જીવી રહ્યો છું કોઈ બીજા જ યુનિવર્સમાં. એવા યુનિવર્સમાં કે જ્યાં કદાચ મારી પાસે ઉડવાની શક્તિઓ છે. અને એ ઉડતા વિરાજ સાથે ટેલીપથિક કનેક્શન ત્યારે જોડાય છે જયારે મારું મગજ શાંત હોય છે. જયારે એ રોજ-બરોજની વાતો વિષે નથી વિચારતું. જયારે એ સ્ટ્રોંગ બને છે. જયારે એ આરામ કરવાના બહાને કનેક્શન્સ કરવામાં બીઝી થઇ જાય છે. બીજા ‘સ્વ’ સાથે. અને એ કનેક્શન જયારે પેલા ઉડતા ‘સ્વ’ સાથે થાય છે ત્યારે એ ‘સ્વ’ ના વિચારો સાથે સીન્ક્રોનાઈઝ થઇ જઈને તેને ફિલ કરી શકું છું. અને એ મેમરી મારી પાસે રહી જાય છે, જે મારા કરન્ટ ‘સ્વ’ની નહિ પણ બીજા યુનિવર્સના ‘સ્વ’ની છે.

મને કોઈક મંદિર દેખાતું હતું સપનામાં જે મેં સપનું આવ્યા ના ઘણા વર્ષો પછી જોયું. હોઈ શકે કે એ સપનું ખરેખર મારા એ ‘સ્વ’ સાથેના કનેક્શનથી આવેલી મેમરી હતી કે જે બીજી ટાઈમલાઈનમાં છે. એ ટાઈમલાઈન, જે સમયમાં મારા અત્યારની ટાઈમલાઈન કરતા કેટલાક વર્ષ આગળ ચાલે છે. હું મારા બધા જ ‘સ્વ’ સાથે કનેક્ટ થઇ શકું છું, બધી જ ટાઈમલાઈન, બધા જ યુનિવર્સના મારા ‘સ્વ’ સાથે.

હોઈ શકે કે લોકોને જ્યારે પૂર્વ-જન્મના સપના આવે છે અથવા તો પૂર્વ-જન્મના કીસ્સા યાદ રહી જતા હોય છે, જે ઘણી વાર સાચા પડતા હોય છે, તે ખરેખર રોંગ નંબર લાગી ગયાના કારણે થયા હોય. કોઈ બીજાના જીવન સાથે થઇ ગયેલું કનેક્શન કે જે કોઈ બીજી ટાઈમલાઈનમાં અત્યારે ચાલી રહ્યું છે. કે જે મેચ થાય છે આ જ ટાઈમલાઈન સાથે, પણ ફક્ત થોડું lag થઈને ચાલે છે, જે થોડું પાછળ રહી ગયું છે. અને જેના કારણે લોકોને ભાસ થાય છે કે એ એનું પોતાનું જ જીવન છે. કેમ કે એની મેમરી રહી ગઈ છે, જે કનેક્શન થી સ્ટોર થઇ છે, કહેવાતા ‘સપનાઓ’ના કારણે!

હોઈ શકે કે જે જીનીયસ ભેજાઓ સાય-ફાય મુવીઝ બનાવે છે, “૨૦૦૧: અ સ્પેસ ઓડીસી”, “ઇન્ટરસ્ટેલર”, “અવતાર” કે “ઇન્સેપ્શન” જેવા. તેઓ ખરેખર સફળ રહ્યા હોય છે આવા જ કનેક્શનની મેમરી ને યાદ રાખીને તેના પર કામ કરવામાં. એ કનેક્શન કે જે તેઓએ તેમના પોતાની કે બીજાની સાથે કનેક્ટ થઇને તે વિચારોને ઇન્સ્ટોલ કર્યા હોય છે પોતાની મેમરીમાં. તેમની પાસે કોઈ ઇક્વેશન્સ નથી હોતા. તે ફક્ત સાય-ફાય નોવેલ કે મુવી બનીને રહી જાય છે. અને વર્ષો પછી એ જ બધું હકીકત બનીને આપણી આંખોની સામે આવે છે. કારણ કે એ વિચારો આવ્યા છે એક હકીકતના પેરેલલ યુનિવર્સ અથવા પેરેલલ ટાઈમલાઈન માંથી, ફક્ત એક વિઝ્યુઅલ તરીકે. તેની પાછળ નું બસ એક બ્લરી લોજીક જ દેખાય છે.

લિઓનાર્ડો-દ-વિન્ચી નું કનેક્શન પણ થયું હશે આવા જ પોતાના ‘સ્વ’ સાથે, અને એ બધા જ ચિત્રો એ વિચારોને લઈને તેણે ઉતાર્યા હશે, જે ભવિષ્યમાં(એટલે કે અત્યારના વર્તમાનમાં) આપણે પ્રેક્ટીકલી જોઈ શકીએ છીએ. આપણા મહાન ગ્રંથો પણ લખાયા હોઈ શકે આવા જ કેટલાક કનેક્શન્સને બેઝ લઈને!
હોઈ શકે ને આવું પણ?
આ તો બસ એક ઈમેજીનેશન છે.
અથવા તો નથી.
કદાચ એટલે જ કહેતા હોય છે ને કે, “પહેલા ‘સ્વ’ને ઓળખો, ‘સ્વ’માં ઝાંખો.”

કદાચ મારી લાઈફને જોતા પેલા એલિયનનો પણ આ વિચાર હોઈ શકે છે, કે જે મેં ઝીલી લીધો છે અને અહિયાં આજે અચાનક જ આ બ્લોગ પર ઉતારી દીધો છે.

“થેંક યુ મારા એલિયન-મેન્ટર, આવી મસ્ત મજાની વિચારોની ચેઈનમાં મને સાંકળવા માટે!! થેંક યુ વેરી મચ!!!”

– વિરાજ’સિંહ’ રાઓલ. 😀

કૌંસમાં :~
{[(

એકદમ જ યાદ આવ્યું કે આવી રીતે હું કૌંસમાં લખતો હતો કઈક!! 😛
આજે બસ એટલું જ, કે ઇન્ટરસ્ટેલર ઈઝ અ મસ્ટ ફોર ઓલ ધ ‘ક્રેઝી ફોર સાયન્સ અને સાય-ફાય’ પીપલ.
અને જો તમે બીજા સાય-ફાય મુવીઝ ન જોયા હોય, નોવેલ્સ ન વાંચી હોય કે પછી થીઅરીઝ થી અજાણ હોવ તો પણ આ સાઈટ પર થોડુક વાંચીને જશો તો ચોક્કસ મુવી તમને ‘જુદી જ દુનિયામાં’ અને ‘તારાઓની વચ્ચે'(Interstellar) લઇ જશે અને મજા કરાવશે!! 😀

Enjoy! 🙂

)]}

વરસાદ… કે … વિરાજ…?

(નોંધ : બીજી વાર વાંચ્યા વગર પબ્લીશ કર્યું છે તો ભૂલોને ઇગ્નોરવા વિનંતી!)
તો આ વખતે વાત એટલે બધે પહોંચી ગઈ કે “નવું ઉમેરો” કઈ જગ્યાએ હોય એ શોધવા માટે પણ મારે થોડા ફાંફા મારવા પડ્યા!
ગઈ કાલે “ગ્રેવ ઓફ ધ ફાયરફ્લાઈઝ” (નીરવભાઈએ સજેસ્ટ કર્યું હતું ને?) જોયું અને મને થયું કે ૩૧ માર્ચ પર મેં લખેલી પોસ્ટ પછી મારા બ્લોગની હાલત પણ મારી જૂની પોસ્ટ્સની ગ્રેવ જેવી જ થઇ જશે, ક્યાં કોઈ કોઈ વાર યાદ આવતા હું ખુદ એક વિઝીટરની જેમ આંટા મારવા આવતો રહીશ!

પણ ભલું થજો મારા એ ફ્રેન્ડસનું કે જે હજુ પણ મને રોજ લખવાનું કન્ટીન્યુ કરવા માટેની સલાહ (એન્ડ એન્કરેજમેન્ટ) આપતા રહે છે! અને બસ એજ ફ્રેન્ડસની સલાહોથી અને બીજા કેટલાક ફેકટર્સ (જે આગળ ગણાવીશ) ના લીધે આજે ફરી લખાવનું સ્ટાર્ટ કરી દીધું.

મેં એક વાર મારા નવસારીવાળા મારા ચડ્ડી-બડ્ડીઝની વાત બ્લોગ પર કરી હતી, આજે એ ફ્રેન્ડસ નવસારીમાં વરસાદ પડ્યો એની વાતો કરતા હતા અને મારી નજર સીધી આકાશ સામે ગઈ! નો સિંગલ કલાઉડ એટ ઓલ! ગરમી હોય તો સમજ્યા, કેમ કે બફારો જોઇને પણ એવું લાગે કે ચાલો કદાચ વરસાદ પડશે! પણ આ તો તડકાવાળી ગરમી! ઉનાળા જેવી! આવી ચીટીંગ થોડી ચાલે!!!!! જુલાઈ ના પણ ૯ દિવસ પુરા થયા!

હા, તો વાત હું એમ કરવા જતો હતો કે આ ગરમી વિષે હું વિચારતો હતો અને થોડી વારમાં મને આકાશમાં દુર થી ધીમે ધીમે વાદળ આવતા દેખાયા…. અને પેલી થોડીક એવી ઝલક મને ‘રે ઓફ હોપ’ જેવી જણાઈ! હવે તમને કદાચ ખબર નહિ હોય પણ ચોમાસું મને ક્યારેય મારી લાઈફમાં ગમ્યું નથી. ઉનાળો પણ નથી ગમતો આમ તો, પણ ચોમાસાની પોઝીશન એનાથી પણ નીચે આવે. શિયાળો મારો બેટો મને બહુ જ વહાલો! એટલો બધો કે મેં જન્મ પણ શિયાળામાં જ લેવાનું નક્કી કર્યું હશે અને શિયાળામાં જ જન્મ્યો! અને આમ હોવા છતાં પણ આ મારા ઘરની સામે આંબા પર બેસીને કોયલ જેટલી જ બુમો હું એકલો એકલો ચોમાસા માટે પાડું છું!

અને હા, વાત એમ હતી કે મેં એ વાદળ આવતું જોયું અને હું હતો એ વખતે કોલેજમાં (કઈ કોલેજ? કેવી કોલેજ? એ બધી વાત પછી ક્યારેક….) હતો. મેં વિચાર્યું કે ચાલો રેસ લાગી જાય! હું ઘરે પહેલા પહોંચુ છું કે વરસાદ પહેલા પડે છે!

અને થયું એવું કે હું ઘરે આવ્યો ત્યાં સુધી તો બધા વાદળા સાફ થઇ ગયા અને ફરી પાછો તડકો આવી ગયો! તો મને થયું ચાલો ભાઈ, જે હોય એ! વરસાદનો ચેલેન્જ લેવાનો મૂડ નહિ હોય. પણ થોડી વાર થઇ અને ફરી પાછા વાદળા દેખાવા લાગ્યા, બફારો પણ થવા લાગ્યો! અને જેમ પેલા વરસાદ માટે થઈને લોકો ભાતભાતના ટોચકા, મંત્રો વગેરે કરતા હોય છે એમ મેં પણ કઇક વિચાર્યું!
મેં વિચાર્યું એમ, કે હવે વરસાદ પહેલા પડે છે કે મારી બ્લોગ પર પોસ્ટ પહેલી લખાય છે! અને આ વખતે તો હું હોપફૂલ હતો કે ચોક્કસ વરસાદ જ પડશે. પણ મને થયું કે વરસાદને હવે ચેલેન્જ જ આપવો છે! કે જો વિરાજ ફરી થી લખવાનું ચાલુ કરી શકે તો પછી તુ તો વરસાદ છે! કમ ઓન! તારું તો પડવું જ રહ્યું હવે!

હવે મેં લખી તો દીધું જ છે!
હવે તારે જે કરવું હોય એ જલ્દી કર ભાઈ વરસાદ! હદ થઇ!
અને જે કરવું હોય એટલે તારી પાસે પડવું એજ એક ઓપ્શન છે.
તો આવ રે વરસાદ, દીધા બહુ સાદ! બીજું તો શું કહેવાનું!

ચાલો ત્યારે, વરસાદને તો વિચારવા દીધો…. વિરાજની વાત છે તો એ તો હવે ફરી પાછો આવી જ ગયો છે બ્લોગ પર. બીજા બ્લોગ્સ વાંચવાનું ક્યારે સ્ટાર્ટ થશે એનું હજુ કઈ નક્કી કહેવાય નહિ પણ લખવાનું તો એટલીસ્ટ રેગ્યુલર થશે જ, મીનીમમ વન પોસ્ટ ઇન અ મન્થ વાળા જુના પ્લાન સાથે!

તો મળતા રહીશું!
તમારા ત્યાં વરસાદ પડી ગયો હોય તો હેપ્પી મોન્સૂન! અને ન પડ્યો હોય તો પણ, હેપ્પી મોન્સૂન!
🙂 🙂 🙂

લો….નવું ઉમેર્યું….કાર્ટુન જેવું….

ક્યારનુંય કઈક લખવું તો હતું જ, પણ કઈ સુઝે તો લખે ને (ધ સેમ ઓલ્ડ પ્રોબ્લેમ (એક્સક્યુઝ) યુ નો!!!)!! પણ આ વર્ડપ્રેસ વાળા કહેતા હતા કે “નવું ઉમેરો” એટલે ઉમેર્યું…અને પાછું આજે સવારે જ ફ્રેન્ડ રોનક જોડે વાત થઇ ત્યારે “અલાદીન(1992)” મુવી ની વાત નીકળી હતી, અને મને પણ એ મુવી ફરીથી જોવાની ઈચ્છા થઇ ગઈ. અને આજે જ જોઈ પણ લીધું.—-equation(1)
એ સિવાય આજે ઘણા દિવસ પછી વોટ્સએપ પર પ્રોફાઈલ પિક્ચર ચેન્જ કરવાનું સુઝ્યું ત્યારે બીજું કઈ ન મળતા મેં બહુ ટાઈમ પહેલા ડ્રો કરેલું એક કાર્ટુન(Dexter’s laboratory) ડિસ્પ્લે-પીક તરીકે મુકવામાં આવ્યું અને એ જોઇને એક ફ્રેન્ડ’એ મને તે કાર્ટુનના મેઈન કેરેક્ટરનાં નામ વાળા જ ટીવી-શો(કે જેના વિષે મેં પહેલા પણ આ બ્લોગ પર લગભગ ૨ વાર તો લખ્યું જ છે….) અને આ કાર્ટુનના આઈડીયાઝ ભેગા કરીને બનાવેલું એક મસ્ત મજાનું બીજું એક કાર્ટુન(ફોટોશોપ-આર્ટ) સેન્ડ કર્યું.—-equation(2)

284327_134427219979572_2783899_n

મારું દોરેલું 😉

ફ્રેન્ડનું મોકલેલું….

અને equation(1) અને equation(2) ના સરવાળા પછી તો બધા ઘણા એવા જુના જુના કાર્ટુન્સ યાદ આવી ગયા….
એ બધા કાર્ટુન્સની જો વાત કરું અને જો રેન્ક આપું (યેસ, ફરી પાછું રેન્કિંગ :D), તો બહુ એટલે બહુ જ મોડું થઇ જશે….. અને આજે વહેલા ઊંઘી જવાની ઈચ્છા છે…. 😛
તો એજ કારણો થી ટીવી-શો વિષેની પોસ્ટ્સ માં હવેથી કાર્ટુન્સ ને પણ એડ કરવામાં આવશે! 😀 (આના વિષે ‘ઓલ ધ બેસ્ટ’ વગેરે કહેવાની છૂટ છે….. 😛 ;))

પણ એવું તો ન જ વિચારતા કે પોસ્ટ પતી ગઈ…… હજુ આગળની થોડીક વાત બાકી રહી ગઈ છે…..
કેમ કે મને ડેક્સ્ટર ની યાદ આવી ગઈ—ટીવી-શો વાળા સીરીયલ કિલરની……
એમાં થયું એવું કે એ સીરીયલ તો પતી ગઈ ક્યારની…..અને મેં વિચાર્યું હતું કે એ સીરીયલ નો એન્ડ આવશે એજ દિવસે એની પર બહુ મસ્ત પોસ્ટ લખવામાં આવશે. પણ એની માટે એન્ડ પણ મસ્ત આવવો જરૂરી હતો ને!! જે થયું નહિ. 😦
મેં જયારે આ પોસ્ટ વિષે પહેલા લખ્યું હતું ત્યારે હું એવી અસમંજસમાં હતો કે આને પહેલો રેન્ક આપવો કે ગેમ ઓફ થ્રોન્સ ને…. પણ જયારે છેલ્લો એપિસોડ જોયો ત્યારે જ આ સીરીયલ (જો છેલ્લા એપિસોડ ને ગણીને એવરેજ કાઢવામાં આવે તો) ટોપ 5 થી પણ નીચે જતી રહે છે. તો જો હજુ પણ તમે આ સીરીયલ જોવાની સ્ટાર્ટ ન કરી હોય અને જોવાનું વિચારતા હો તો જોજો જરૂર, પણ ૮ સીઝન ની જગ્યાએ ખાલી ૪ સીઝન જ જોજો અને ૪થી સીઝનના એન્ડ ને આ ટીવી-શો નો એન્ડ ગણી લેજો. પછી જો આગળ જોતા જોતા તમે છેલ્લી સીઝન ના છેલ્લા એપિસોડ પર પહોંચી જાઓ અને તમને કઈ થઇ જાય તો ભાઈ મારો વાંક નહિ કાઢતા….!

પણ આજે જયારે ડેક્સ્ટર વિષે થોડું વધારે ગુગલ કર્યું તો બંને ડેક્સ્ટર ના કોમ્બીનેશન વાળા ઘણા બધા ફોટોઝ્ મળ્યા…. તો થોડા ઘણા અહિયાં પણ share કરી દઉં…

પણ પોસ્ટ હજુ પણ પતી નથી જ…… 😀
છેલ્લે આમ તો વાત બહુ ખાસ નથી પણ ખાલી અલાદીન મુવી ફરી જોયું તો એના રીલેટેડ જ એક વાત છે. અરે, એક નહિ બે…. પહેલી વાત કે આ મુવી બહુ ટાઈમ પછી જોયું, અને બહુ જ મજા થી માણ્યું! અને એ સાથે મને અલાદીન ની એક ગેમ જે હું રમતો હતો એ પણ યાદ આવી ગઈ. અત્યારે એ ગેમ મને ક્યાંય મળતી નથી, પણ શોધવાની હું ચાલુ જ રાખીશ.
અને બીજી વાત એ કે મેં સ્કુલમાં એક વાર એ મુવી નો એક સીન ડ્રો કર્યો હતો…. તો બસ એ જ share કરું છું, અને એ સાથે જ તમને બાય બાય ….. 🙂 🙂

સ્કુલમાં દોરેલું.... :P

સ્કુલમાં દોરેલું…. 😛

(ટીંગ ટીંગ ટીંગ ટીંગ ટીંગ ટીંગ ટીંગ ટીંગ ……છૂટી ગયા…..) 😉 😀

રાત એક, ગીત અનેક…♪ ♫

દુનિયાદારીની છોડો થોડો ટાઈમ રીક્ઝીક,
નવી પોસ્ટ આવી ગઈ છે લઈને મસ્તીન મ્યુઝીક! 😀

જો ઉપરની લાઈન વાંચી ને આખી પોસ્ટ વાંચવાનું માંડી વાળવાનું નક્કી કર્યું હોય તો થોભો!! એ હથોડો ખાલી આજ કાલના બોલીવુડ મુવીઝના રીવાજને (અપ)માન આપીને જ મુકવામાં આવ્યો છે. બાકી પોસ્ટમાં તો આજે મ્યુઝીકની જ વાતો છે, અને એ પણ નાઈટ સ્પેશ્યલ સોન્ગ્સ!

પહેલા જો મારી વાત કરું તો જ્યારે પણ મારો દિવસ ખરાબ જાય ત્યારે બધું(ખાસ કરીને મૂડ, કેમ કે બધું એની પર જ ડીપેન્ડ કરે છે) સરખું રાત્રે ગેરંટી સાથે થઇ જ જાય. અને એ ગેરંટી મને રાત, રાતનું આકાશ, ચાંદો, તારાઓ અને નાઈટ સ્પેશ્યલ સોન્ગ્સ આપે છે. મેં આ બ્લોગ લખવાનું સ્ટાર્ટ કર્યું હતું ત્યારે મેં નક્કી નહોતું કર્યું કે હું ફક્ત ગુજરાતીમાં જ લખીશ. એ વખતે આ બ્લોગનું નામ પણ ‘અનડીફાઈન્ડ હું’ નહિ, પણ ‘Undefined Me’ હતું. અને એ વખતે, મતલબ કે બ્લોગ ની શરૂઆતમાં જ આ બ્લોગની સેકંડ પોસ્ટમાં મેં મારા અને નાઈટ-સ્કાયના સંબંધ વિષે ઈંગ્લીશમાં લખ્યું હતું.

એ બ્લોગમાં મેં બ્રુનો માર્સના એક સોંગ ની વાત કરી હતી, અને એ સોંગ આજે આ પોસ્ટમાં પણ મારું પહેલું રેકમેન્ડેશન છે!

Talking To The Moon :~ (Bruno Mars)

એટ નાઈટ વ્હેન ધ સ્ટાર્સ લાઈટ અપ માય રૂમ, આઈ સીટ બાય માય સેલ્ફ, ટોકિંગ ટુ ધ મુન!
આ સોંગ એમનેમ તો સાંભળવાની મજા આવે એવું છે જ છે! પણ અસલી મજા ત્યારે આવે જયારે (પૂનમનો) ચાંદો આકાશમાં મસ્ત નજરે પડતો હોય, તમે એકલા હોવ, કોઈક ને યાદ કરતા હોવ (ઓબ્વ્યલસી કોઈ ગમતા ને જ!!) અને એક ચાંદો જ તમને એમનાથી કનેક્ટ કરતો હોય! તમે એ ચાંદા જોડે વાત કરતા હોવ, એવી આશાએ કે એ પણ સામે ચાંદા થકી જ તમારી સાથે વાત કરે છે!
હવે આ સોંગ વિષે વધારે નથી લખવું, તમે જાતે જ ફિલ કરો, સમજી જ જશો! 😉 🙂

હવે જમ્પ મારીને થોડા હિન્દી સોન્ગ્સ પર આવીએ તો ગણ્યા ગણાય નહિ સુણ્યા સુણાય નહિ એટલા ઢગલા-બંધ સોન્ગ્સ મળી રહેશે!! પણ એમાંથી મારા પર્સનલ ફેવરીટ સોન્ગ્સની જો વાત કરું તો એમાં પણ કયું મારું મોસ્ટ ફેવરીટ છે એ કહેવું અઘરું થઇ પડે. અને એટલે જ હું જયારે પણ મારું નાઈટ સ્પેશ્યલ પ્લેય-લીસ્ટ વગાડતો હોઉં ત્યારે શફલીંગ પર જ રાખું છું. તો એ જ રીતે માઈન્ડમાં એ સોન્ગ્સ શફલ કરતા પહેલું મારા મગજમાં જે ગીત વાગ્યું એ છે,
Saawali Si Raat :~ (Arijit Singh)

નીંદ જબ હો લાપતા, ઉદાસીયા ઝરા હટા, એન્ડ જસ્ટ લિસન ટુ ધીસ સોંગ!
કેમ કે માઈન્ડનું બધું ટેન્શન દુર થઇ જાય આવું સોંગ સમાંભાડી ને તો કોઈનું પણ!! એન્ડ અગેઇન, ઇફ યુ આર ઇન લવ, તો આ બધા રાત વાળા સોન્ગ્સ તો તમે એકલા હોવ(એટલે કે સ્પેશ્યલ સમવનથી દુર) ત્યારે તમારા માટે બ્લેસીન્ગ્સ તરીકે જ કામ કરશે!! 😉 🙂  મ્યુઝીક તો આ સોંગ નું મેજિકલ છે જ, પણ જો સોંગના શબ્દોમાં ખોવાઈ જશો તો એક બીજી જ દુનિયામાં આ સોંગ તમને લઇ જશે!

હવે જો હિન્દી સોન્ગ્સની વાત થતી હોય, એ પણ આવા મસ્ત મજા ના રાત અને ચાંદા ના સોન્ગ્સની તો એ આર રહેમાન નું પેલું મસ્ત મજાનું ‘સપને’ મુવી નું સોંગ ભૂલાય જ કઈ રીતે?!!
Chanda Re Chanda Re :~ (Hariharan, Sadhana Sargam) 

આ મુવી વિષે વાંચવા કરતા ખાલી એક વાર સમાંભાડી લેશો તો વધારે મજા આવશે એવું જ મારું માનવું છે! (ઇવન હું પણ આ લખતા લખતા એ સોંગ સાંભળવા બેસી ગયો છું અત્યારે :D).

હવે જો આ લીસ્ટમાં આવનારું નેક્સ્ટ સોંગ જો મને એડ કરવાનું યાદ ના આવ્યું હોત તો યુવરાજભાઈ મને મારવા આવે એ પહેલા મેં જ મને બે-ચાર વાર લાકડી થી ને લાકડી થી મારી લીધું હોત!!
નાનો હતો ત્યાર થી લઈને અત્યાર સુધી મારા સોન્ગ્સની પસંદગીમાં કદાચ ફરક ઘણો પડ્યો હશે પણ એક સોંગ હમેશા આ લીસ્ટ માં રહ્યું જ છે અને એ હમેશા રહેશે પણ ખરું. અને એ સોંગ બીજું કોઈ નહિ પણ મારા ફેવરીટ મુવી સ્ટાર રાજ કપૂર ના મુવી નું સોંગ છે,

Ye Raat Bhigi Bhigi :~ (Manna Dey, Lata Mangeshkar)

હું નાનો હતો ત્યારે મને આ સોંગ એટલા માટે બહુ ગમતું હતું કેમ કે એ રાજ કપૂર નું સોંગ હતું અને મને રાજ કપૂર માટે ગવાયેલા  બધા જ સોન્ગ્સ બહુ ગમતા હતા અને હજુ પણ એટલા જ ગમે છે, બસ રીઝન થોડું બદલાયું છે. એ સોંગ પછી થી મને એટલા માટે ગમતું થયું કેમ કે મને સિંગર્સ ના અવાજ સાથે પ્રેમ થઇ ગયો, અને પછી એટલા માટે ફેવરીટ સોન્ગ્સ ના લીસ્ટમાં રહ્યું કેમ કે હું એના શબ્દો સમજતો થયો હતો! અને હવે તો એ બધું ભેગું થયું છે તો વાત જ શું કરવાની! 😀

હવે એક સોંગ એવું છે કે જેના વિષે લખવા માટે હું આ પોસ્ટ લખવા બેઠો એ પહેલાથી લખવાનું નક્કી કર્યું હતું (અને બાકીના સોન્ગ્સ મેં આ લખતા લખતા જ યાદ આવે એમ એમ એડ કર્યા છે)! આ સોંગ નું એવું છે કે એ સોંગ જયારે મેં પહેલી વાર સાંભળ્યું ત્યારે મને એટલું ગમ્યું નહોતું કેમ કે એ સોંગ એવા મુવી નું હતું જે મારા દીદી બહુ જોતા હતા અને મને એ મુવી સમજમાં આવતું નહોતું અને એટલે જ એ મુવીના સોન્ગ્સ પણ એટલા ગમતા નહોતા.(યુ નો, દુશ્મન કા દોસ્ત દુશ્મન જેવું 😉 :P)
આ સોંગ એક એવું સોંગ છે કે જેમાં એક સેડનેસ છે, દર્દ છે છતાં પણ પ્રેમ છે. આ સોંગ માં ચાંદ શબ્દ તો છે, છતાં પણ ચાંદની ગેરહાજરી છે, રાત હોવા છતાં પણ! કેમ કે આ સોંગ નું ટાઈટલ જ એવું છે!

Raat humari to, chand ki saheli hai, kitne dino ke baad aayi ye akeli hai :~ (Chitra, Swanand)

આ સોંગ મેં જયારે પણ સાંભળ્યું છે, રીપીટ મોડ પર જ સાંભળ્યું છે. અત્યારે આ લખતા લખતા હાલ ત્રીજી વખત વાગે છે! જેટલું અંધારું વધારે હશે, એટલું આ સોંગ વધારે ફિલ થશે. જેટલું વધારે સાંભળશો એટલું આ સોંગ વધારે ને વધારે ગમતું જશે. મેં આ મુવી હજુ પણ નથી જોયું, અને એટલે જ સોંગ ને હું મુવી ના કોઈ સીન સાથે રીલેટ નથી કરી શકતો, અને ડાયરેક્ટ મારી લાઈફ સાથે રીલેટ કરું છું. કદાચ એ રીઝન પણ હોઈ શકે કે આ સોંગ એક રીતે જોવા જઈએ તો મારા આ લીસ્ટમાં થોડુક ઉપર આવે છે! ચાંદા સાથે જયારે પણ વાત કરવાનો મારો મૂડ ના હોય ત્યારે અંધારા સાથે વાત કરવામાં આ સોંગ જ હેલ્પ કરે એવું છે!

હવે એક પણ શબ્દ વગરનો એવો આ ‘લાસ્ટ બટ નોટ ધ લીસ્ટ’ ટ્રેક છે બિથોવનના અમેઝિંગ એવા વર્કમાનું એક એવું,

Moonlight Sonata :~ (Beethoven)

અને આ પણ એક એવો ટ્રેક છે જે હું ઘણી વાર રીપીટ મોડ પર સાંભળતો હોઉં છું. જયારે મને શબ્દ સાથે બહુ માથાકૂટ નથી કરવી હોતી અને બસ પ્યોર મ્યુઝીકમાં જ ખોવાઈ જવું હોય છે, ત્યારે ત્યારે આ જ એક ટ્રેક છે જે મારા માઈન્ડમાં પહેલો આવે છે!

હવે જો તમારું પણ આવું કોઈ લીસ્ટ હોય અને તમને લાગતું હોય કે એ પણ રાત્રે સાંભળવા માટે ‘મસ્ટ’ હોય, તો કમેન્ટ બોક્સમાં તેનું નામ લખીને અથવા તો ડાયરેક્ટ લીંક મૂકીને મારા અને બીજાના  નાઈટ સ્પેશ્યલ પ્લેલીસ્ટ ને સ્ટ્રોંગ બનાવવામાં હેલ્પ કરી શકો છે!

ચાલો ત્યારે, ફરી થી આવું બીજું લીસ્ટ લઈને ફરીથી સોન્ગ્સ સંભળાવતો રહીશ, તમે પણ મ્યુઝીક-મસ્તી માણતા રહો!
Have A Musical Night! 🙂 ♪ ♫

2 in 1 – “બ્રેકીંગ બેડ” અને “નવસારી”!!

વાત જરા એમ છે કે નવસારી વાળી વાત લખવા માટે મગજમાં બરાબરનો ઉભરો આવ્યો છે, પણ હવે ઘણા ટાઈમ થી બ્રેકીંગ બેડ વિષે લખવાનું કહ્યું હતું છતાં પણ કઈ લખાયું નહિ અને હવે લખવાનો હતો ત્યારે બીજી વાત યાદ આવી ગઈ. એટલે એ હિસાબ થી પહેલા થોડું બ્રેકીંગ બેડ વિષે લખીને નવસારી વિષેની વાત લખીશ. અને એના લીધે આ પોસ્ટ થોડી લાંબી પણ રહેવાની જ…

~~~~> વાત નં.૧) બ્રેકીંગ બેડ(Breaking Bad)ખાલી એક સિંગલ(નોટ સિમ્પલ) આઈડિયાના ઈમ્પ્લીમેન્ટેશનથી ખાલી એક નહિ પણ કેટલી બધી લાઈફ ચેન્જ થઇ શકે છે એ તો બધા ને ખબર જ હોય છે, પણ બ્રેકીંગ બેડ એક એવો ટીવી-શો છે જે આ વાતને જ એક ટોટલી નવા જ લેવલ પર લઇ જઈને બતાવે છે. અને એ આઈડિયાની પાછળ કેટલીક મજબૂરી પણ હોય છે.

આ ટીવી શો કેવો છે અને કેટલા એવોર્ડ્સ વગેરે જીત્યો છે એ વિષે તો ઘણી બધું જગ્યાએ ઘણું બધું લખાઈ ગયું છે પણ મને આ શો ગમવાના ઘણા રીઝન્સ છે જેના વિષે હું વાત કરવાનો છું. અને એ રીઝન્સમાં જો સૌથી પહેલું કઈ આવતું હોય તો એ પરફેક્શન છે. એક-એક સિમ્પલ લાગતા કિસ્સા પણ સીરીયલ ને એક નવો જ વળાંક આપવા માટે કેટલા અગત્યના હોય છે એ વળાંક આવે ત્યાં સુધી આપણને ખ્યાલ પણ ના આવે એવી રીતે મુકેલા છે!!

ક્રાઈમ-ડ્રામા-થ્રીલર ના જોનર વાળી આ સીરીઝમાં હ્યુમરનો એટલો મસ્ત રીતે સંગમ કર્યો છે કે સમજદાર જ સમજી શકે અને એક જીનીયસ જ આવી રીતે હ્યુમર ને આવી સીરીઝમાં આટલા પરફેક્શનથી મોલ્ડ કરી શકે!! અને આ સીરીઝમાં એવા પણ એપીસોડ્સ છે કે જો એમને શોર્ટ મુવી તરીકે પણ કોઈને બતાવીએ દિલ ખુશ કરી જાય!! એમાં એક “ફ્લાય” નામનો એપિસોડ છે કે જેમાં એક માખીને એક જગ્યાએ થી ઉડાડવાની હોય છે અને એજ માખીને બહાર કાઢવા માટે આખો એક કલાકનો આ એપિસોડ જરા પણ બોર કાર્ય વગર ફૂલ એન્ટરટેઈન કરી જાય એવો છે!

હવે બ્રેકીંગ-બેડ ની સ્ટોરી ની વાત કરીએ તો એવું છે કે એક ઓનેસ્ટ અને ખુબ જ સીધા શિક્ષક ને કેન્સર થતા પોતાના પરીવાર માટે પૈસા છોડી જવા માટે થઈને ખાલી એક વાર ડ્રગ્સ વેચવાનો વિચાર કરે છે અને એ વિચાર કઈ રીતે તેમની આખી લાઈફ ચેન્જ કરીને આખા અરીયાના જ નહિ પણ દુનિયાના પણ ઘણા ભાગના ડ્રગ માફિયાઝ ને હચમચાવી મુકે છે તેની પર છે. અને આ સીરીયલ હું સૌથી વધારે એન્જોય એટલા માટે કરી શક્યો કારણ કે મેં આના વિષે કઈ પણ, ક્યાંય પણ, જરાક પણ વાંચ્યું ન હતું…. અને સ્ટોરી અને ઇવન મેઈન કાસ્ટ કોણ છે એનાથી પણ અજાણ્યો હોવાના લીધે જ એકી એક સીનમાં થ્રિલ મળી છે અને સસ્પેન્સ એન્જોય કર્યું છે!

બ્રેકીંગ બેડ ના ક્રીએટર વિન્સ ગીલીગન ને એક ઈન્ટરવ્યૂમાં જયારે પૂછ્યું હતું કે આ શો માટે આઈડિયા ક્યારે અને કઈ રીતે મળ્યો હતો ત્યારે એમને કહ્યું હતું કે તેમને આ ઘણા ટાઈમ પહેલા એક ન્યુઝ પેપર માં હેડ લાઈન વાંચી હતી કે કઈ રીતે કેટલાક શખ્સોએ એક (આર.વી.)કેરેવાનમાં જ મેથામ્ફેટામાઈન(A.K.A. ‘meth’)ની લેબ ઉભી કરી હતી. અને બસ એની પર થી જ તેમને આ શો બનાવવા માટે આઈડિયા આવ્યો હતો. અને આઈડિયા આવ્યો એ પણ એવો જોરદાર કે અત્યારે આ ટીવી શો IMDB ના ટોપ ટીવીશોઝમાં પ્રથમ ક્રમાંક પર છે (એટલીસ્ટ આ લખું છું ત્યાં સુધી તો ખરું જ…)!! અને એ જગ્યાએ એને પહોચાડવા માટે આમ તો વિન્સ એન્ડ ટીમ ની મહેનત તો છે જ પણ દરેકે દરેક એક્ટર્સની પરફેક્ટ એક્ટિંગ પણ જવાબદાર છે!! ખાસ કરીને શો ના બે લીડ એક્ટર્સ!

હવે જો આના વિષે વધારે લખીશ તો કદાચ હું સ્પોઇલર્સ બોલવાનું સ્ટાર્ટ કરવા લાગીશ…. અને એક સિંગલ સ્પોઈલર થી આમ તો મજા બગડે એવું છે નહિ આ શો નું પણ તેમ છતાય બધી મજા ને સુરક્ષિત રહેવા દઈને હવે હું નવસારીની વાત(કે જે આ લખતા લખતા પણ ઘણી વાર અટકી જઈને મેં એ જૂની યાદો માં ડૂબકી લગાવી આવ્યો, એ) શરુ કરવાની છે!! 😀

~~~~> વાત નં. ૨) નવસારી : નવસારીની વાત જરાક એમ છે કે પપ્પાની ટ્રાન્સ’ફરે’બલ જોબના લીધે મને ‘બીજા’ અને ‘ત્રીજા’ ધોરણનો અભ્યાસ નવસારી જેવા એક મસ્ત મજાના સીટીમાં કરવા મળ્યો હતો. આમ જોવા જઈએ તો મને સીટી માં ખાસ તો કઈ એટલું બધું યાદ નથી. જો થોડુક મગજ પર ભાર આપીને યાદ કરવા જાઉં તો મને અજગર જેવી લપસરણી વાળો એક બગીચો યાદ છે, એક ‘બગીચા વાળું’ અને એક ‘ખીચડી મળે એવું’- એમ બે મંદિર યાદ છે, ‘મામાની પેટીસ’ યાદ છે, ‘નંદુ મલાઈનો આઈસ્ક્રીમ’ યાદ છે, મારી સ્કુલ યાદ છે અને ઘર અને આસ પાસ નો થોડોક એરિયા આછો-પાતળો યાદ છે.

પણ આ એ વાતો હતી જે મગજ પર થોડુક(જ) જોર આપું ત્યારે યાદ આવે. પણ એવી વાતો, એવા કિસ્સા, એવી યાદો પણ ઢગલો છે જે વગર જોર આપે રેન્ડમ્લી પણ મારા મગજમાં હરતી, ફરતી અને તરતી રહે છે. એ યાદોમાં પહેલી વાર એકલા દવાની દુકાને જઈને લીધેલી ઉધરસની દવા લીધાનું યાદ છે, પહેલી વાર સ્કુલથી ઘરે એકલા આવ્યાનું યાદ છે, પહેલી વાર કોઈની મદદ લીધા વગર ક્રોસ કરેલો રસ્તો યાદ છે, પહેલી વાર થીએટરમાં જોએલું ઈંગ્લીશ મુવી ‘ટાઈટેનીક’ યાદ છે, અને એકલા એકલા મહોલ્લામાં જાતે જ બનાવેલી ગેમ્સ રમ્યાનું યાદ છે. એ સિવાય મને પહેલી વાર સાઈકલ ચલાવ્યાનું અને મારી પહેલી સાઈકલ લીધાનું યાદ છે, પહેલી વાર જાતે પતંગને ચગાવ્યાનું યાદ છે, અને સ્કુલની ઢગલો વાતો યાદ છે. સ્કુલની એ વાતોમાં મને સર જે.જે. સ્કુલનું રોજ-રોજનું પ્રાર્થના કર્યા પછી એક સમાચાર અને એક સુવાક્ય સાંભળ્યાનું યાદ છે, ત્યાં બનાવેલા મિત્રો મહાવીર, દીપ, રોનક, નીલ, સની યાદ છે અને છોકરીઓની સંખ્યા ક્લાસમાં વધારે હોવાના કારણે એક બેંચ પર ચાર છોકરીઓની વચ્ચે જે રીતે એક છોકરાને બેસાડતા હતા એ તો ભૂલાય એવું જ નથી!! 😀

નવસારીમાં દરેક મિત્રના ઘરે કરેલી મસ્તી અત્યારે પણ આંખ બંધ કર્યા વગર પણ મગજમાં સ્ટ્રીમ થતી દેખાય છે. સ્કુલના આણંદ મેળામાં સ્ટુડન્ટસના જ ઘરે બનાવેલી વાનગીઓ બે-ચાર રૂપિયા આપીને ખાધેલું યાદ આવે ત્યારે એ ટેસ્ટ પણ જીભ પર જાણે આવી આવી ને જતો રહેતો હોય એવું લાગે છે. પણ હવે આ બધું અચાનક યાદ કેમ આવ્યું એવો જો ક્વેશ્ચન મગજમાં થતો હોય તો એનું રીઝન એ છે કે ૧૯૯૯માં છુટા પડ્યા પછી ૨૦૦૮માં ઓરકુટની મદદથી મહાવીર અને દીપ જોડે ફરી થી કોન્ટેક્ટ થયો, જે પછી ફેસબુક અને વોટ્સએપ પર કોમ્યુનીકેશન ચાલુ જ રહ્યું. અને ૧૦ દિવસ પહેલા દીપે ફેસબુક પર એક ફોટોમાં ટેગ કર્યો અને એ ફોટો હતો બીજા ધોરણનો ક્લાસ ગ્રુપ ફોટો! પછી તો યાદો તાજી ના થાય તો નવાઈ!!ગ્રુપ ફોટો- ધોરણ ૨

હવે તો પરમ દિવસ ની વાત કરીએ તો એ દિવસે હું હતો ગાંધીનગરમાં, દીપ હતો કોપરગાવ(મહારાષ્ટ્ર) અને મહાવીર હતો નવસારી… ૩ જુદી જુદી જગ્યા થી અમે વોટ્સએપ પર ના અમારા ગ્રુપ પર વાતો કરતા હતા, વાતો ચાલુ જ હતી અને મારા ઘર ના દરવાજે કોઈ આવતા અચાનક મારી નજર ગઈ એન્ડ આઈ વોઝ સરપ્રાઈઝ્ડ!! એક પ્રી-પ્લાન્ડ સરપ્રાઈઝનો મહાવીર અને દીપનો આઈડિયા ૧૦૦% સકસેસફૂલ રહ્યો હતો!!! મારા દરવાજે આવી ગયા અને મને છેક સુધી જરા પણ ડાઉટ ન થવા દીધો!!!

અને એ સરપ્રાઈઝ મારા અત્યાર સુધી ના બધા જ બર્થડેમાંની સૌથી મોટી સરપ્રાઈઝ બનીને રહી ગઈ!!! બર્થ ડે ના આગળના દિવસે આવીને મારી ખુશીમાં જે વધારો કર્યો છે એ માપી શકાય એવો નથી જ…..!!! ૧૪-૧૫ વર્ષ પછી જો ૩ ફ્રેન્ડસ મળે એટલે શું કર્યું શું ન કર્યું એ ડિસ્ક્રાઇબ કરવું મારા માટે તો ઈમ્પોસિબલ છે ભાઈ! આમ તો આજે જ સવારે એ લોકો ફરીથી નવસારી જવા નીકળી પણ ગયા, પણ અમે ગમ્મે તેટલું પણ સાથે રહ્યા હોત તો પણ એ સમય ઓછો જ પડ્યો હોત….! હવે ડીસ્ક્રાઇબ કરવું અઘરું છે તો ફોટોથી જ ચલાવી લો….

281785_138451206243840_5473060_n

IMG_0188 IMG_0173 IMG_0109theend031_0

કૌંસ માં :~
{[(
“સબસ્ક્રાઇબનું ઓપોઝીટ ડીસ્ક્રાઇબ ન થાય….”(આ તો થયું કહી દઉં… 😉 )
)]}

છેલ્લે છેલ્લે તીસ્મીએ… :-{)

કાર્તિકભાઈએ ‘મો’વેમ્બરની વાત કરી અને થોડું(ઘણુ) ગુગલ કર્યું તો મને પણ બીજું કઈ કરી શકું કે નહિ પણ એટલીસ્ટ મુછ વધારવાની ઈચ્છા થઇ ગઈ અને આખો મહિનો મુછ વધારતો હતો એટલે કઈ પોસ્ટ ના થયું….(મજાક છે ભાઈ, સીરીયસલી નહિ લેતા… 😛 😉 )!

વાત જો કે એમ છે કે મહિના ના ૧૦ દિવસ સુધી ઈન્ટરનેટ ચાલ્યું નહિ અને bsnlમાં કમ્પ્લેઇન આપતા ફક્ત ફોનથી જ એ લોકોએ “નેટ ચાલુ થયું?”(x૨)  પૂછ્યે રાખ્યું, અને દસમાં દિવસે લાઈનમેનને મોકલતા ખબર પડી કે પ્રોબ્લેમ લાઈનમાં નહિ પણ મોડેમ માં જ હતો, અને છેવટે નવું મોડેમ લાવ્યા ત્યારે નેટ કરવા મળ્યું! એ દસ દિવસમાં ફાયદો એ પણ થયો કે ‘ફેસબુક’નો યુસેજ હવે ઓછો થઇ ગયો છે અને ‘વોટ્સ-એપ’માંથી રજા લેવામાં આવી છે.

પણ એ પછીના દસ દિવસ માં ૨-૩ વાર લખવાની ઈચ્છા થઇ પણ લખવા આવું અને કોઈ નહિ ને કોઈ બ્લોગ વાંચવા વળી જતા લખવાનું રહી જાય અને પછી બીજા કામ આવી પડતા લખવાનું પડતું જ મુકાઈ જાય. અને એ દસ દિવસ પછી છે ક આજે એટલે કે ‘તીસ્મી’એ  લખવાનો ચાન્સ મળ્યો… અને ચાન્સ લઇ પણ લીધો….

૨-૩ દિવસ પહેલા શું લખવાનો હતો એ તો ભૂલી પણ ગયું ચેહ પણ એટલું યાદ છે કે હું કોઈ એક નાની સ્ટોરી, એકાદ સોંગ વિષે મારા વિચારો અને હમણાં હમણાં જોયેલા મુવીઝ વિષે લખવાનો હતો. પણ એ સ્ટોરી કઈ અને કેવી હતી એ ભૂલી ગયું છે. સોંગ પણ ઘણા બધા સોન્ગ્સની વચ્ચે ક્યાંક સંતાઈને બેસી ગયું છે અને મુવીઝ ની વાત છે તો અત્યારે ખાલી ૨ મુવીઝના જ નામ યાદ છે જેના વિષે હું લખવાનો હતો.

એમાંનું એક મુવી Arrietty(2010) છે…. જેના વિષે નીરવભાઈએ તેમની એક પોસ્ટમાં બહુ જ મસ્ત રીતે લખ્યું છે. તેમની જેમ જ મને પણ આવા એનીમેશનમાં વધારે મજા આવે….. 3D તો 3D જ છે, પણ આ એનિમેશનની વાત જ અલગ છે! સોની પર એક સમયે anime કાર્ટુન્સ બતાવવાનું ચાલુ કર્યું હતું જેમાં આવું જ એનીમેશન હોતું’તુ. જેમાં મેં અને મારા દીદીએ ‘પ્રિન્સેસ સારા’ અને ‘લીટલ વુમન’ જોયાનું મને યાદ છે.
ARRIETTY un film de Hiromasa Yonebayashi

એ સિવાય કાર્તિકભાઈના બ્લોગ પર “રિસ્ટકટર્સ : અ લવ સ્ટોરી” મુવી વિષે વાંચ્યું હતું. નામ અજીબ હતું એટલે IMDB પર જઈને સ્ટોરી વાંચી. સ્ટોરી ઈંટરેસ્ટીંગ લાગી એટલે જોઈ લેવામાં આવ્યું હતું. અને એક નવી જ સ્ટોરી હતી એટલે મજા પણ આવી. જે વસ્તુ થી આપણે અજાણ હોઈએ અને એવી વાતો પર મુવીઝ બને એટલે મને તો જોવાની બહુ જ મજા આવે. અને એવો જ એક ટોપિક એટલે લાઈફ આફ્ટર ડેથ. અને એ જ ટોપિક પર બનેલું આ મસ્ત મુવી. આમ અલગ- આમ સિમ્પલ. બહુ કઈ હોબાળા નથી એટલે મને ગમ્યું. આમ તો આ મુવી ઘણા ટાઈમ પહેલા જ જોઈ લીધું હતું પણ હમણા કમ્પ્યુટરમાં જગ્યા કરવા ગયો અને ત્યારે ફરી થી આ મુવી જોયું એટલે લખવાની ઈચ્છા થઇ ગઈ.

એ સિવાય પણ ઘણા મુવીઝ જોયા અને ટીવી-shows પણ….. અને હા!!! બ્રેકીંગ-બેડ પર લખવાનું છે એ તો હવે યાદ આવ્યું!!! હજુ નશો ઉતાર્યો નથી તો એના વિષે પણ લખવામાં આવશે જ પણ આજે નહિ, ફરી ક્યારેક. અને હા, ‘કેવી રીતે જઈશ’ ના ક્રિએટર્સનું નવું મુવી આવવાનું છે, એના ટ્રેઇલર ની પણ રાહ જોવામાં આવશે હવે તો! નવા મૂવીનું નામ “bey yaar” (બે yaar) રાખ્યું છે. જોઈએ હવે આ પણ ‘કેવી રીતે જઈશ’ જેવો જાદુ ચલાવે છે કે નહિ!

એ સિવાય ખાસ તો કઈ છે નહિ, પણ ૩ વર્ષ પછી ફરી મુછ વધારી અને મારું ધ્યાન ગયું કે જો મુછ ને આમ ને આમ જ વધવા દેવામાં આવે તો પ્રોજેક્શન ચાઇનીઝ મુછની જેમ બંને છેડેથી લાંબી થાય એવું દેખાય છે…… 😀

જોવું છે?

જુઓ જુઓ….. 😉 😛
MO

બસ તો મારી જેમ તમે પણ સ્માઇલો આપતા રહો, બ્લોગ પોસ્ટ્સ વાચતા રહો, જલસા કરતા રહો!!
આવજો!! 🙂 🙂

अति Random મન…

6 વાગ્યા છે, અને સવાર સવારમાં ઉઠતાની સાથે જ મગજમાં પહેલો વિચાર બ્લોગનો આવ્યો.
આમ જોઈએ તો એવું કહેવું વેલીડ નહિ ગણાય, કારણ કે મને જ એ વાતની ખાતરી નથી એક હું ઊંઘ્યો પણ છું કે નહિ. અને જો ઊંઘ્યો પણ હોઉં તો વિચારો તો બંધ થયા ન જ હોય. પણ મને એટલું યાદ છે કે રાત્રે જયારે પલંગ પર પડ્યો ત્યારે હું જે વિચારોમાં અટવાયેલો હતો તે “વિચારો” વિષેના જ વિચારો હતા.

વિચારો વિષેના વિચાર સાથે મારે બહુ જુનો સંબંધ રહ્યો છે. પ્રાઈમરી સ્કુલ સુધી આમ પણ મિત્રો સાવ જ ઓછા હોવાથી વિચારોમાં વધારે ખોવાયેલો રહેતો. અને સૌથી વધારે વિચાર પણ જો કોઈ વાત નો આવતો તો એજ કે વિચારવાનું બંધ કરવું શક્ય હશે કે નહિ. મેં કદાચ મારા પપ્પાને આ પ્રશ્ન સૌથી વધારે વાર પૂછ્યો હશે, અલગ અલગ વર્ઝન્સ સાથે, અને જવાબ હતો ‘હા’. ત્યારે મને મેડીટેશન અને વિચારશૂન્યતા વિષે પ્રથમ વાર જાણ થઇ હતી. અને બસ, મને તો નવું રમકડું મળી ગયું હતું! આંખો બંધ કરીને બેસતો અને વિચારોને રોકવાનો ટ્રાય કરવ બેસી જતો. અને બીજા વિચારો બંધ થઇ પણ જાય તો પણ એક વિચાર તો રમતો જ રહી જાય કે, ‘મારું વિચારવું બંધ થયું હશે કે નહિ?’.

મને યાદ નથી હું વિચારશૂન્યતામાં કોઈ દિવસ સફળ થયો પણ હોઈશ કે નહિ, પણ અહી વાત વિચારશૂન્યતા કરતા વધારે રેન્ડમનેસની છે. જે રીતે વિચારોની હારમાળા રચાય અને પ્રથમ અને અંતિમ મણકાનો કોઈ મેળ જ ન ખાતો હોય એવું બને. આમ જોઈએ તો કયો મણકો પ્રથમ હશે અને કયો અંતિમ તે કહેવું પણ મુશ્કેલ છે. જે રીતે મેં શરૂઆતમાં જ લખ્યું કે હું ઊંઘ્યો ક્યારે, વિચારોના વિચાર કરવાનું મેં બંધ ક્યારે કર્યું, બંધ કર્યું પણ હશે કે નહિ, અને સપનાઓ જોતા જોતા ઉઠ્યો ક્યારે, એ સપનાઓ હતા કે ખાલી મારા વિચારો તેના વિચાર સાથે જ વિચારે ચઢ્યો અને અંતમાં આ લખવા કઈ રીતે બેસી ગયો, complete randomness!

ઘણી વાર જયારે ફ્રેન્ડસ સાથે પણ બેઠા હોઈએ, વાતો કરવાનું ચાલુ કરીએ. નક્કી કર્યું હોય કે આજે તો કોઈ સ્પેસિફિક ટોપિક પર ચર્ચા કરીશું, અને રેન્ડમનેસ ક્યાંથી ક્યાંય ખેંચીને લઇ જાય. અને હમણા જ ૨-૩ દિવસ પહેલા અમદાવાદથી ગાંધીનગર આવતા ૨-૩ કલાક ટ્રાફિકમાં ફસાઈ ગયો ત્યારે તો મારી જ નહિ પણ ઘણા લોકોની રેન્ડમનેસથી પરિચિત થયો. મોબાઈલ સ્માર્ત છે નહિ તો હું તેની સાથે સમય ખાસ વિતાવતો નથી, એટલે બસમાં પણ વિચારોમાં અને લોકોની વાતોમાં ખોવાતેલો રહ્યો હતો. અને તેમાં પણ બસ હોય અને ટ્રાફિક જામ હોય ત્યારે તો ભાલ-ભલા ફિલોસોફર બની જાય, એ પણ રેન્ડમ જોનરના. અને રેન્ડમનેસ સાથેનો મારો સંબંધ કેટલો મજબુત છે એ તો મારા બ્લોગ્સની પોસ્ટ જોઈએ તો પણ ખબર પડી જાય, બ્લોગ નાહીને ખાલી આ પોસ્ટ જ શરૂઆતથી લઈને અત્યાર સુધી વાંચીએ તો પણ ખ્યાલ આવી જાય. અને ‘જેની કોઈ ડેફીનીટ પેટર્ન ન હોય એ રેન્ડમ’ તો મારા બ્લોગની એક ડેફીનેશન જ થઇ ગઈ! હોઈ શકે બ્લોગનું નામ આપતી વખતે મને આ ટર્મ યાદ જ નહિ આવી હોય. નહિ તો “અનડીફાઈન્ડ હું” ની જગ્યાએ “રેન્ડમ હું” હોત…
હશે હવે…..
પછી વિચારીશ એ તો…. 😉